Atos 15

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Pichəɨ ŋgwa ni ndhɔ Judia nthɔ Antiɔ, njɛʼi pa ghaŋ piŋ ŋa, “P̈əɨ mieŋ ki lɔ nii ŋgunu mbrɛi ŋkwaŋ haʼaŋ gɨ́ Mushi chhu nɛ, paʼa pəɨ lɔ ndūgu.”
1 Alguns homens foram da região da Judeia para a cidade de Antioquia e começaram a ensinar aos irmãos que eles não poderiam ser salvos se não fossem circuncidados , como manda a Lei de Moisés.
2 Pɔɔ pugu Banaba nii moŋ ŋkiɛŋ tɨtɨnɨ mindoundou pugu pugu nthɛ yei nnu, nɛnnɛ, pugu taoŋ ni taʼancho ŋa Pɔɔ pugu Banaba pugu pa pichəɨ ŋgwa llɔ Antiɔ ghə̄ɨ Jerushalɛiŋ njəɨ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ nthɛ nnu yei.
2 Paulo e Barnabé não concordaram e tiveram uma discussão muito forte com eles a respeito disso. Aí foi resolvido que Paulo e Barnabé e mais alguns irmãos fossem para Jerusalém, a fim de estudar esse assunto com os apóstolos e os presbíteros da igreja.
3 Chɔshi taoŋ vugu, pugu tɔgɔ Fonishia pugu Shamaria nthɔ nshwei fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ ŋgwa taoŋ nduoŋ piŋ Minnwi nɛ. Pishaʼakhɔ yei thɔ ni pwanjuʼɔ ni ŋguoŋ pa ghaŋ piŋ.
3 Então a igreja de Antioquia mandou que eles fossem. Eles passaram pelas regiões da Fenícia e da Samaria, contando como os não judeus estavam se convertendo a Deus. E todos os irmãos ficaram muito alegres com essa notícia.
4 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Jerushalɛiŋ, chɔshi pugu pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, ni pa thishɨ chhu ni pugu ŋa pugu thɔ a pwa, pugu fɨ̄ʼɨ ŋguoŋ pa nnu ŋa Minnwi fāʼa ntɔgɔ mbhɔ pugu nɛ ni pugu.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros e lhes contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles.
5 Ndɔ pichəɨ pa ghaŋ piŋ ŋa pugu ni ndhɔ moŋ shɨna pa ŋgwa Farashi lɔllɔ tɔthɨ nchhu ŋa, “A pie ŋa pi niʼiŋ vugu ŋgunu mbrɛi, mfɛ gɨ́ pugu nūʼɔŋ gɨ́ Mushi.”
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que também haviam crido se levantaram e disseram: — Os não judeus têm de ser circuncidados e têm de obedecer à Lei de Moisés.
6 Pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ paoŋ nɔ līi nu nnu yei.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para estudar o assunto.
7 Pugu ni ŋga ŋkwo lōu nɔ ntaaŋ ndɨɨ, Pita lɔllɔ tɔthɨ nchhu ni pugu ŋa, “Lǐŋ paŋ, pəɨ ji ŋa fie moŋ pɨɨ ndɨɨ chəɨ, Minnwi ni nchuʼɔ a shɨna pəɨ nɔ māʼaŋ nu ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni ŋgwa taoŋ nduoŋ, nnɛ ŋa a nthɛ pugu yaʼo ndɔ mbiŋ.
7 Depois de muita discussão, Pedro se levantou e disse: — Meus irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu entre vocês para anunciar o
8 Ndɔ Minnwi ŋa a ji njùʼɔ shesheŋoŋ nɛ, ni nōoŋ ŋa a piŋ vugu ntɔgɔ pi ŋkuoŋ fɛ nu Jijwɛ yi ni pugu, pi wuʼɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a ni mfɛ ni pia nɛ.
8 E Deus, que conhece o coração de todos, mostrou que aceita os não judeus, pois deu o Espírito Santo também a eles, assim como tinha dado a nós.
9 A shini ndɔ nōoŋ ŋa kwrí pɔ shɨna pia pugu. A ni ŋka shɨ̄gao njùʼɔ yugu shɨ̄gao nthɛ ŋa pugu ni mbiŋ vi.
9 Deus não fez nenhuma diferença entre nós e eles; ele perdoou os pecados deles porque eles creram.
10 Ti ndwɛ yei, pəɨ pɨnɨ nuʼuŋ ntāʼa nu njwɛʼi Minnwi nɔ khɔ, ni nūʼɔŋ nu lrì thɔ pa ghaŋ piŋ ŋa pa ŋkhu tǎa pia ki nduthɔ yia shini ndɔ ŋkāʼo nɔ tiɛŋ nu nɛ?
10 Então por que é que vocês estão querendo pôr Deus à prova, colocando uma carga nas costas dos que agora estão crendo? E essa carga nem nós nem os nossos antepassados pudemos carregar.
11 Ndɔ pia piŋ ŋa pia lūgu ntɔgɔ pi moŋ pwapuŋ Taathɔ, mbɔ Jishɔ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pugu ŋkaa pugu lūgu nɛ.”
11 Pelo contrário, por meio da graça do Senhor Jesus, nós, judeus, cremos e somos salvos do mesmo modo que os não judeus.
12 Ŋguoŋ kɨrɨ ghɔ ni ndɛrɛ laŋ njwɛrɛ nu ŋkwaŋ haʼaŋ Banaba pugu Pɔɔ thɔ mfɨ̄ʼɨ pa lì pugu pa nnu ghraoghrao haʼaŋ Minnwi ni nchwīe ntɔgɔ pi mbhɔ pugu shɨna pa ŋgwa taoŋ nduoŋ nɛ.
12 Então todos os que estavam ali ficaram calados e escutaram Barnabé e Paulo contarem todos os milagres e maravilhas que Deus tinha feito por meio deles entre os não judeus.
13 Pugu ni ŋga mfɨ̄ʼɨ ti mīʼɛŋ, Jɛiŋ khwɛ̄ ŋa, “Lǐŋ paŋ, p̂əɨ yaʼo vəɨ!
13 Quando eles terminaram de falar, Tiago disse: — Meus irmãos, escutem!
14 Shemu wuʼɔ ŋka fɨ̄ʼɨ fɨ̄ʼɨ ni pia ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni fǔoŋ ŋkra ŋgwa taoŋ nduoŋ nɔ fuʼu nu ŋgwa haʼaŋ pugu shi mbɔ ji nɛ.
14 Simão acabou de explicar como Deus primeiro mostrou o seu cuidado pelos não judeus, escolhendo do meio deles um povo que seria dele.
15 Ndɔ chrà pa njəɨlɨʼɨ Minnwi piŋ nnu ŋa Shemu chhu nɛ, wuʼɔ nɔ haʼaŋ pi nāʼaŋ moŋ chrà Minnwi ŋa,
15 As palavras dos profetas estão bem de acordo com isso, pois as Escrituras Sagradas dizem:
16 ‘A shi ŋga ndaʼa,
16 “Depois disso eu voltarei — diz o Senhor — e construirei de novo o reino de Davi, que é como uma casa que caiu. Juntarei de novo os pedaços dela e tornarei a levantá-la.
17 nnɛ ŋa pɨgəɨ ŋgwamishua shigi Taathɔ,
17 Assim todas as outras pessoas, todos os outros povos que eu chamei para serem meus, vão procurar conhecer o Senhor. Assim diz o Senhor,
18 Yei nnu ŋa Taathɔ, ŋa a ni nchwīe ŋgwa ji yei nnu fie llɛshhɨ, chhu nɛ.’
18 que anunciou essas coisas desde os tempos antigos.”
19 “Nthɛ yie ghɔ, m̀bīʼi nyaŋ ŋa kiʼi pia fɛ ŋgəʼɨ ni ŋgwa taoŋ nduoŋ yɛ ŋa pugu kara mbiŋ Minnwi nɛ.
19 E Tiago continuou: — A minha opinião é esta: eu acho que não devemos atrapalhar os não judeus que estão se convertendo a Deus.
20 Pia ka nāʼaŋ pi ŋwaʼaŋlɨ ni pugu, nshwei vugu ŋa kiʼi pugu jɨ sheshe maoŋ jɨ ŋa pi fɛ̄ʼi pa nnwi nɔ nɛ, ŋa pugu ləʼɨ shúoŋ, ki lɔ ŋkru minyieŋ ŋa pi nɨ̄naoŋ mmi yi a khu ki chhǐ lɔ ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ, ndɔ ndəʼɨ jɨ nnu chhǐ.
20 Penso que devemos escrever a eles uma carta, dizendo que não comam a carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, que não pratiquem imoralidade sexual, que não comam a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado e que não comam sangue.
21 Nthɛ ŋa llɔ llɛshhɨ Mushi fāʼo ŋgwa ŋa pugu gha mɛ̄iŋ gɨ́ yi moŋ ŋguoŋ laʼataoŋ ghao, pi ghà mɛ̄iŋ chrà yi ŋguoŋ llɛ́ ji ghao moŋ pa nda luoŋ Minnwi.”
21 Pois, desde os tempos antigos, a Lei de Moisés tem sido lida todos os sábados nas sinagogas , e as suas palavras são anunciadas em todas as cidades.
22 Nnɛ, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa thishɨ ni ŋguoŋ chɔshi ni njəɨ ŋa a pwa ŋa pugu chuʼɔ ŋgwa shɨna pugu ntaoŋ vugu pa Pɔɔ ni Banaba pugu ghə̄ɨ Antiɔ. Pugu ni nchuʼɔ Judashi, ŋa pi mɛ̄iŋ vi ŋa Bashaba, pugu Shaila, mbɔ pa ŋgwa chɨɨchɨɨ shɨna pugu.
22 Então os apóstolos e os presbíteros , com o apoio de toda a igreja, resolveram escolher entre eles alguns homens e mandá-los para Antioquia com Paulo e Barnabé. Os escolhidos foram Judas, chamado Barsabás, e Silas. Esses dois homens eram muito respeitados pelos membros da igreja.
23 Ntaoŋ vugu ni yei ŋwaʼaŋlɨ, ŋwaʼaŋlɨ ghɔ chhu ŋa,
23 E mandaram por eles a seguinte carta: “Nós, os apóstolos e os presbíteros, irmãos de vocês, mandamos saudações aos nossos irmãos não judeus que vivem em Antioquia e na
24 Pigi yaʼo ŋa pichəɨ ŋgwa llɔ shɨna pigi ghana vəɨ ni pichəɨ pa chrà, mvūʼu thɔ yəɨ. Ndɔ nɛ, chrà ghɔ shini ndɔ nɛ ndhɔ pi mbhɔ pigi.
24 “Soubemos que alguns do nosso grupo foram até aí e disseram coisas que criaram problemas para vocês. Porém não foi com a nossa autorização que eles fizeram isso.
25 Pigi paoŋ nɛ, njwɛrɛ ntaoŋ ni taʼaŋggi ŋa a pwa ŋa pigi chuʼɔ pa ŋgwa, ntaoŋ vugu ŋa pugu thɔ njəɨ vəɨ. Pugu shi nthɔ pugu pa ŋkiɛŋ pa lǐŋ pia, mbɔ Banaba pugu Pɔɔ,
25 Portanto, nós todos resolvemos, sem nenhum voto contra, escolher alguns homens e mandá-los a vocês. Eles vão com os nossos queridos irmãos Barnabé e Paulo,
26 mbɔ ŋgwa ŋa pugu mīʼaŋ chɔmbhi yugu nthɛ ligi Taathɔ via, mbɔ Jishɔ Krishto.
26 que têm arriscado a sua vida a serviço do nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Nɛnnɛ, pigi taoŋ Judashi pugu Shaila ŋa pugu thɔ nshwei vəɨ ni nchò yugu ni nnu haʼaŋ pigi nāʼaŋ moŋ ŋwaʼaŋlɨ nɛ.
27 Estamos enviando, então, Judas e Silas para falarem pessoalmente com vocês sobre estas coisas que estamos escrevendo.
28 Pigi pa Jijwɛ Minnwi pɔ ni taʼa nchò ŋa a pwa ŋa kiʼi pigi nuʼuŋ nūʼɔŋ yichəɨ sheshe lrì mbɨŋ pəɨ, ŋkiɛŋ ŋa pəɨ nūʼɔŋ pa mɛmmɛ nnu pei:
28 Porque o Espírito Santo e nós mesmos resolvemos não pôr nenhuma carga sobre vocês, a não ser estas proibições que são, de fato, necessárias:
29 Kiʼi pəɨ jɨ maoŋ ŋa pi fɛ̄ʼi pa nnwi nɔ ghɔ nɛ, kiʼi pəɨ jɨ chhǐ, kiʼi pəɨ kru minyieŋ ŋa pi nɨ̄naoŋ mmi yi a khu ki chhǐ lɔ ntaoŋ mbɨŋ yu nɛ, kiʼi pəɨ kwoshuoŋ. P̈əɨ ndɨna pa nnu pei, kaŋ pəɨ shi mbɔ shiʼi. P̂əɨ chhɔ shiʼi.”
29 não comam a carne de nenhum animal que tenha sido oferecido em sacrifício aos ídolos; não comam o sangue nem a carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado; e não pratiquem imoralidade sexual. Vocês agirão muito bem se não fizerem essas coisas. Saúde a todos!”
30 Pi ni ŋga ntaoŋ vugu, pugu shwiʼi Antiɔ ŋkɨrɨ pa ghaŋ piŋ taʼa lɨʼɨ mfɛ ŋwaʼaŋlɨ ghɔ ni pugu.
30 Então mandaram que os quatro partissem, e eles foram para Antioquia. Lá reuniram os cristãos e entregaram a carta.
31 Pugu ni ŋga mɛ̄iŋ, mbɔ ni ntou pwatua nthɛ chrà māʼaŋ ghrɨ́ ghɔ moŋ ghɔ nɛ.
31 Quando estes a leram, ficaram muito alegres com as palavras de ânimo que havia nela.
32 Ndɔ Judashi pugu Shaila, ŋa pugu ni mbɔ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi, fɛ ntou chrà ntɨ́gɨ ni pugu nthɔ māʼaŋ ghrɨ́ yugu ndɔ ntɨʼɨ vugu.
32 Judas e Silas, que eram profetas , falaram muito com os irmãos, dando-lhes assim ânimo e força.
33 Pugu ni ŋga ndaʼa fɔ nɔ yichəɨ fɨʼɨ ndɨɨ, pa ghaŋ piŋ pighɔ chaʼa vugu ŋa pugu nyīeŋ shiʼi, pugu pɨ̄nɨ kəʼɨ ghɔ mbhɔ ŋgwa haʼaŋ pugu ni ntaoŋ vugu nɛ.
33 Eles passaram algum tempo ali, e depois os irmãos, fazendo votos de boa viagem, os mandaram de volta para aqueles que os tinham enviado.
34 [Ndɔ Shaila khwā nɔ kɨna nu fɔ.]
34 [Porém Silas achou melhor ficar ali.]
35 Ndɔ Pɔɔ pugu Banaba kɨna Antiɔ, nthɔ njɛʼi nu ndɔ nchīi chrà Taathɔ pugu pa pichəɨ ntou ŋgwa nduoŋ ŋkaa pugu.
35 Mas Paulo e Barnabé ficaram algum tempo em Antioquia. Eles e muitos outros cristãos ensinavam e anunciavam a palavra do Senhor. A segunda viagem missionária de Paulo
36 A ni ŋga ndaʼa, Pɔɔ chhu ni Banaba ŋa, “Pɔgɔ pɨnɨ mbɨ̄nɨ ŋkra pa ghaŋ piŋ moŋ ŋguoŋ pa laʼataoŋ ŋa pɔgɔ ni nchīi chrà Taathɔ fɔ nɛ, njəɨ ŋa pugu thɔ mbɔ pi ŋkwaŋ nɛiŋ.”
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades onde já anunciamos a palavra do Senhor. Vamos ver se eles estão bem.
37 Banaba ni ntāʼa nu ndɔ̄gɔ Jouŋ Maaku pugu pugu ghə̄ɨ kaʼa.
37 Barnabé queria levar João Marcos.
38 Pɔɔ ni njwɛrɛ ŋa a lɔ njiʼi ŋkāʼo nɔ lɔ̄gɔ nu vi nthɛ ŋa a ki tei njiŋ yugu Pamfilia ki pugu pugu lɔ mīʼɛŋ fàʼa kaʼa.
38 Porém Paulo não queria, pois Marcos não tinha ficado com eles até o fim da primeira viagem missionária, mas os havia deixado na província da Panfília.
39 Mindoundou ni nja ntɨnɨ shɨna pugu ti ndugwi yi pugu fɛ̄nɛ noŋ, Banaba lɔ̄gɔ Jouŋ Maaku, pugu shāʼa ŋkhǐ ŋgə̄ɨ Shaipru.
39 Por isso eles tiveram uma discussão tão forte, que se separaram. Barnabé levou João Marcos consigo e embarcou para a ilha de Chipre,
40 Pɔɔ lɔ̄gɔ Shaila, pugu yu ghə̄ɨ, pa ghaŋ piŋ luoŋ ŋa Taathɔ nōoŋ pwapuŋ yi ni pugu.
40 enquanto que Paulo escolheu Silas e seguiu viagem, depois que os irmãos o entregaram aos cuidados do Senhor.
41 Nnɛ, a ghə̄ɨ moŋ Shiria pugu Shilishia, nthɔ māʼaŋ ghrɨ́ pa chɔshi fɔ.
41 E Paulo atravessou a província da Síria e a região da Cilícia, dando força às igrejas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.