Atos 14
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Pa nnu ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ Ikoniuŋ wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni mbɔ Antiɔ nɛ, Pɔɔ pugu Banaba nii moŋ nda luoŋ Minnwi nja nchrā ni pugu shishiʼi, nnɛ, ŋkiɛŋ ntou ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ gū ghaŋ piŋ.
1 Em Icônio, Paulo e Barnabé, segundo seu costume, entraram na sinagoga dos judeus e ali pregaram, de tal modo que uma grande multidão de judeus e de gregos se converteu à fé.
2 Ndɔ pa ŋgwa Juu ŋa pugu ki lāa ki lɔ mbiŋ nɛ niʼiŋ puŋ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ, nnɛ pugu fāʼo kipɨna mbɨŋ pa ghaŋ piŋ.
2 Mas os judeus, que tinham permanecido incrédulos, excitaram os ânimos dos pagãos contra os irmãos.
3 Nɛnnɛ, pugu kɨna fɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ nthɔ nshwei chrà Taathɔ ni tɨnɨnjuʼɔ. Taathɔ nōoŋ ŋa ŋkɨ̀nɨ yugu nthɛ pwapuŋ yi nnu shini, ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pa lì, pugu pa nnu ghraoghrao ŋa a ni mfɛ njɨ ni pugu pugu chwīe nɛ.
3 Não obstante, eles se demoraram ali por muito tempo, falando com desassombro e confiança no Senhor, que dava testemunho à palavra da sua graça pelos milagres e prodígios que ele operava por mãos dos apóstolos.
4 Ndɔ pa ŋgwa laʼataoŋ ghɔ thi pi nduoŋnduoŋ, pichəɨ thi yugu njiŋ pa ŋgwa Juu ŋa pugu shini ndɔ mbiŋ nɛ, pichəɨ thi yugu njiŋ paa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ.
4 A população da cidade achava-se dividida: uns eram pelos judeus, outros pelos apóstolos.
5 Nɛnnɛ, pichəɨ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ pugu pa pichəɨ ŋgwa Juu chīri pugu pa thishɨ yugu ntaaŋ ŋa pi fɛ ŋgəʼɨ ni ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ndɔ ntuŋ vugu ni ŋgùʼɔ.
5 Mas como se tivesse levantado um motim dos gentios e dos judeus, com os seus chefes, para os ultrajar e apedrejar,
6 Pugu ni ŋga njaʼo, ntáŋ yugu ntei ŋgə̄ɨ Lishtra pugu Debi moŋ laʼataoŋ Likaonia pugu pa pichəɨ laʼataoŋ ŋkɨŋ lɨʼɨ ghɔ,
6 ao saberem disso, fugiram para as cidades da Licaônia, Listra e Derbe e suas circunvizinhanças.
7 nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ fɔ.
7 Ali pregaram o Evangelho.
8 Yichəɨ ŋkwíni ni mbɔ laʼataoŋ Lishtra ŋa pi ni mbhi vi kwò yi fāʼo ŋgəʼɨ paʼa a lɔ naa ma nyīeŋ.
8 Em Listra vivia um homem aleijado das pernas, coxo de nascença, que nunca tinha andado.
9 A ni nthɔ njwɛrɛ nnu ŋa Pɔɔ ni nchhu nu nɛ. Pɔɔ līi vi, njəɨ ŋa a fāʼo piŋ ŋa a nthɛ a chwīe a pɔ shiʼi nɛ,
9 Sentado, ele ouvia Paulo pregar. Este, fixando nele os olhos e vendo que tinha fé para ser curado,
10 a chhu ghɔ ni njɨ ŋa, “Lɔllɔ ntithi tɔthɨ.” A lli ntithi, njɛ̄ nyīeŋ nu.
10 disse em alta voz: Levanta-te direito sobre os teus pés! Ele deu um salto e pôs-se a andar.
11 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ nnu ŋa Pɔɔ chwīe nɛ, ŋkə̄rə ŋggì yugu nchhu moŋ chrà Likaonia ŋa, “Pa nnwi gū nɛ shɨna pia, mbɔ nɔ ŋgwamishua!”
11 Vendo a multidão o que Paulo fizera, levantou a voz, gritando em língua licaônica: Deuses em figura de homens baixaram a nós!
12 Pugu mɛ̄iŋ Banaba ni Yeu, mɛ̄iŋ Pɔɔ ŋa Hemeshi, nthɛ ŋa a ni nthi ju shhɨ nchrā nu.
12 Chamavam a Barnabé Zeus e a Paulo Hermes, porque era este quem dirigia a palavra.
13 Ŋgaŋ fɛ̄ʼi shhɨ nnwi Yeu ŋa nda nnwi ghɔ ni mbɔ mbara mbɨŋ moŋ laʼa nɛ, thɔ ni pa nàʼaŋ pimbia pugu pa frawa choŋkaʼa nthɛ ŋa pugu pa yú ŋgwa pighɔ ni ntāʼa nu fɛʼiŋgiɛŋ ni pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
13 Um sacerdote de Zeus Propóleos trouxe para as portas touros ornados de grinaldas, querendo, de acordo com todo o povo, sacrificar-lhos.
14 Ndɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, mbɔ Banaba pugu Pɔɔ, ni ŋga njaʼo nnu ŋa pugu tāʼa nu nchwīe nɛ, nshāa ndhwí muŋu, ntei nii tri yú ŋgwa pighɔ mbaʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa,
14 Mas os apóstolos Barnabé e Paulo, ao perceberem isso, rasgaram as suas vestes e saltaram no meio da multidão:
15 “Lǐŋ paŋ, pəɨ chwīe nɛiŋ nthɛ khɔ? Pigi ŋkaa pigi wuʼɔ pa ŋgwamishua nɔ pəɨ! Pigi pɔ hɛiŋ nɔ chīi nu pwa pishaʼakhɔ ni pəɨ, nɔ fuʼu nu vəɨ moŋ ŋguoŋ maoŋ mbɔmbɔnɔ pei, nnɛ ŋa pəɨ kara njəɨ Minnwi maoŋ, ŋa a chwīe po pugu shhɛ, ni ŋkhǐ pugu pa ŋguoŋ maoŋ ŋa a pɔ moŋ ghɔ nɛ.
15 Homens, clamavam eles, por que fazeis isso? Também nós somos homens, da mesma condição que vós, e pregamos justamente para que vos convertais das coisas vãs ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo quanto neles há.
16 Llɛshhɨ, a ni mieŋ ŋa pa taoŋ taoŋ chhɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu ywɛrɛ nɛ.
16 Ele permitiu nos tempos passados que todas as nações seguissem os seus caminhos.
17 Ndɔ a ghà ŋguʼɔ nōoŋ ŋa a pɔ fɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pa nnu shiʼi ŋa a ghà nchwīe nɛ, a ghà mfɛ mbɨ̀ llɔ po pugu pa maoŋ kwōo moŋ ndɨɨ haʼaŋ a kāʼo, mfɛ pa maoŋ jɨ ni pəɨ, ndɨnaoŋ njùʼɔ yəɨ ni pwatua.”
17 Contudo, nunca deixou de dar testemunho de si mesmo, por seus benefícios: dando-vos do céu as chuvas e os tempos férteis, concedendo abundante alimento e enchendo os vossos corações de alegria.
18 Ni ŋguoŋ chrà pei, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ wuʼɔ ntɔgɔ pi moŋ ghaghaʼa nɔ lɨʼɨ nu vugu ŋa kiʼi pugu fɛʼiŋgiɛŋ ni pugu.
18 Apesar dessas palavras, não foi sem dificuldade que contiveram a multidão de sacrificar a eles.
19 Ndɔ pichəɨ ŋgwa Juu llɔ Antiɔ moŋ Pishidia pugu pɔ Ikoniuŋ thɔ fɨ̄ɨ ŋgwa pighɔ pugu piŋ vugu, pugu pugu chīri ntuŋ Pɔɔ ni ŋgùʼɔ, nshūu vi ntaoŋ nɔ moŋ laʼataoŋ ghɔ ŋkwāʼa ŋa a khu.
19 Sobrevieram, porém, alguns judeus de Antioquia e de Icônio que persuadiram a multidão. Apedrejaram Paulo e, dando-o por morto, arrastaram-no para fora da cidade.
20 Ndɔ pa ghaŋ piŋ ni ŋga nthɔ ŋkɨrɨ yəɨ yu, a lɔllɔ tɔthɨ mbɨnɨ nii moŋ laʼataoŋ ghɔ. Mbhi gha ndaŋ, pugu Banaba ghə̄ɨ Debi.
20 Os discípulos o rodearam. Ele se levantou e entrou na cidade. No dia seguinte, partiu com Barnabé para Derbe.
21 Pɔɔ pugu Banaba chīi pwa pishaʼakhɔ moŋ laʼataoŋ Debi ntou pa ŋgwa piŋ Jishɔ. Nnɛ pugu pɨ̄nɨ Lishtra, ndhɔ fɔ mbɨnɨ Ikoniuŋ ŋkaoŋ maa mbɨnɨ Antiɔ kiʼɛ.
21 Depois de ter pregado o Evangelho à cidade de Derbe, onde ganharam muitos discípulos, voltaram para Listra, Icônio e Antioquia {da Pisídia}.
22 Pugu māʼaŋ ghrɨ́ pa ghaŋ piŋ nchwīe nu ŋa pugu wɛ̄iŋ yaoŋ ŋa pugu piŋ nɛ tɨtɨnɨ, nchhu nu ŋa, “A yiʼi ŋa pia shi ŋguʼɔ ntɔgɔ moŋ ntou pa ŋgəʼɨ nɔ nii nu moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
22 Confirmavam as almas dos discípulos e exortavam-nos a perseverar na fé, dizendo que é necessário entrarmos no Reino de Deus por meio de muitas tribulações.
23 Pugu ni ŋga ŋkwo chuʼɔ pa thishɨ moŋ sheshe chɔshi, moŋ luoŋ pugu pa jī ŋkhǐ, mieŋ vugu liɛŋ mbhɔ Taathɔ ŋa pugu ni mbiŋ nɛ.
23 Em cada igreja instituíram anciãos e, após orações com jejuns, encomendaram-nos ao Senhor, em quem tinham confiado.
24 Ntɔgɔ kəʼɨ ghɔ moŋ Pishidia ŋgə̄ɨ Pamfilia.
24 Atravessaram a Pisídia e chegaram a Panfília.
25 Ŋga nshwei chrà Minnwi Pega, ntɔgɔ shwiʼi Atalia.
25 Depois de ter anunciado a palavra do Senhor em Perge, desceram a Atália.
26 Llɔ fɔ kəʼɨ ghɔ, pugu shāʼa ŋkhǐ ntaoŋ Antiɔ. Yei lɨʼɨ ŋa pa ghaŋ piŋ ni nduoŋ ni Minnwi ŋa a nōoŋ pwapuŋ yi ni pugu nthɛ fàʼa ŋa pugu mīʼɛŋ nɛ.
26 Dali navegaram para Antioquia {da Síria}, de onde tinham partido, encomendados à graça de Deus para a obra que estavam a completar.
27 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Antiɔ, ŋkɨrɨ ŋguoŋ ŋgwa chɔshi taʼa lɨʼɨ, nshwei vugu ni ŋguoŋ nnu ŋa Minnwi fāʼa mbɨŋ pugu nɛ, pugu pa ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a chuʼɔ shɛndaoŋ ni pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu piŋ nɛ.
27 Ali chegados, reuniram a igreja e contaram quão grandes coisas Deus fizera com eles, e como abrira a porta da fé aos gentios.
28 Pugu kɨna fɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ pugu pa ghaŋ piŋ.
28 Demoraram-se com os discípulos longo tempo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.