Atos 14
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NTLH
1 Pa nnu ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ Ikoniuŋ wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni mbɔ Antiɔ nɛ, Pɔɔ pugu Banaba nii moŋ nda luoŋ Minnwi nja nchrā ni pugu shishiʼi, nnɛ, ŋkiɛŋ ntou ŋgwa Juu pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ gū ghaŋ piŋ.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Ndɔ pa ŋgwa Juu ŋa pugu ki lāa ki lɔ mbiŋ nɛ niʼiŋ puŋ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ, nnɛ pugu fāʼo kipɨna mbɨŋ pa ghaŋ piŋ.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Nɛnnɛ, pugu kɨna fɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ nthɔ nshwei chrà Taathɔ ni tɨnɨnjuʼɔ. Taathɔ nōoŋ ŋa ŋkɨ̀nɨ yugu nthɛ pwapuŋ yi nnu shini, ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pa lì, pugu pa nnu ghraoghrao ŋa a ni mfɛ njɨ ni pugu pugu chwīe nɛ.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Ndɔ pa ŋgwa laʼataoŋ ghɔ thi pi nduoŋnduoŋ, pichəɨ thi yugu njiŋ pa ŋgwa Juu ŋa pugu shini ndɔ mbiŋ nɛ, pichəɨ thi yugu njiŋ paa pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pighɔ.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Nɛnnɛ, pichəɨ pa ŋgwa taoŋ nduoŋ pugu pa pichəɨ ŋgwa Juu chīri pugu pa thishɨ yugu ntaaŋ ŋa pi fɛ ŋgəʼɨ ni ghaŋ ntaoŋ Jishɔ ndɔ ntuŋ vugu ni ŋgùʼɔ.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Pugu ni ŋga njaʼo, ntáŋ yugu ntei ŋgə̄ɨ Lishtra pugu Debi moŋ laʼataoŋ Likaonia pugu pa pichəɨ laʼataoŋ ŋkɨŋ lɨʼɨ ghɔ,
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 nchīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ fɔ.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Yichəɨ ŋkwíni ni mbɔ laʼataoŋ Lishtra ŋa pi ni mbhi vi kwò yi fāʼo ŋgəʼɨ paʼa a lɔ naa ma nyīeŋ.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 A ni nthɔ njwɛrɛ nnu ŋa Pɔɔ ni nchhu nu nɛ. Pɔɔ līi vi, njəɨ ŋa a fāʼo piŋ ŋa a nthɛ a chwīe a pɔ shiʼi nɛ,
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 a chhu ghɔ ni njɨ ŋa, “Lɔllɔ ntithi tɔthɨ.” A lli ntithi, njɛ̄ nyīeŋ nu.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ nnu ŋa Pɔɔ chwīe nɛ, ŋkə̄rə ŋggì yugu nchhu moŋ chrà Likaonia ŋa, “Pa nnwi gū nɛ shɨna pia, mbɔ nɔ ŋgwamishua!”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Pugu mɛ̄iŋ Banaba ni Yeu, mɛ̄iŋ Pɔɔ ŋa Hemeshi, nthɛ ŋa a ni nthi ju shhɨ nchrā nu.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Ŋgaŋ fɛ̄ʼi shhɨ nnwi Yeu ŋa nda nnwi ghɔ ni mbɔ mbara mbɨŋ moŋ laʼa nɛ, thɔ ni pa nàʼaŋ pimbia pugu pa frawa choŋkaʼa nthɛ ŋa pugu pa yú ŋgwa pighɔ ni ntāʼa nu fɛʼiŋgiɛŋ ni pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Ndɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, mbɔ Banaba pugu Pɔɔ, ni ŋga njaʼo nnu ŋa pugu tāʼa nu nchwīe nɛ, nshāa ndhwí muŋu, ntei nii tri yú ŋgwa pighɔ mbaʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Lǐŋ paŋ, pəɨ chwīe nɛiŋ nthɛ khɔ? Pigi ŋkaa pigi wuʼɔ pa ŋgwamishua nɔ pəɨ! Pigi pɔ hɛiŋ nɔ chīi nu pwa pishaʼakhɔ ni pəɨ, nɔ fuʼu nu vəɨ moŋ ŋguoŋ maoŋ mbɔmbɔnɔ pei, nnɛ ŋa pəɨ kara njəɨ Minnwi maoŋ, ŋa a chwīe po pugu shhɛ, ni ŋkhǐ pugu pa ŋguoŋ maoŋ ŋa a pɔ moŋ ghɔ nɛ.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Llɛshhɨ, a ni mieŋ ŋa pa taoŋ taoŋ chhɔ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ pugu ywɛrɛ nɛ.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Ndɔ a ghà ŋguʼɔ nōoŋ ŋa a pɔ fɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pa nnu shiʼi ŋa a ghà nchwīe nɛ, a ghà mfɛ mbɨ̀ llɔ po pugu pa maoŋ kwōo moŋ ndɨɨ haʼaŋ a kāʼo, mfɛ pa maoŋ jɨ ni pəɨ, ndɨnaoŋ njùʼɔ yəɨ ni pwatua.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Ni ŋguoŋ chrà pei, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ wuʼɔ ntɔgɔ pi moŋ ghaghaʼa nɔ lɨʼɨ nu vugu ŋa kiʼi pugu fɛʼiŋgiɛŋ ni pugu.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Ndɔ pichəɨ ŋgwa Juu llɔ Antiɔ moŋ Pishidia pugu pɔ Ikoniuŋ thɔ fɨ̄ɨ ŋgwa pighɔ pugu piŋ vugu, pugu pugu chīri ntuŋ Pɔɔ ni ŋgùʼɔ, nshūu vi ntaoŋ nɔ moŋ laʼataoŋ ghɔ ŋkwāʼa ŋa a khu.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Ndɔ pa ghaŋ piŋ ni ŋga nthɔ ŋkɨrɨ yəɨ yu, a lɔllɔ tɔthɨ mbɨnɨ nii moŋ laʼataoŋ ghɔ. Mbhi gha ndaŋ, pugu Banaba ghə̄ɨ Debi.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Pɔɔ pugu Banaba chīi pwa pishaʼakhɔ moŋ laʼataoŋ Debi ntou pa ŋgwa piŋ Jishɔ. Nnɛ pugu pɨ̄nɨ Lishtra, ndhɔ fɔ mbɨnɨ Ikoniuŋ ŋkaoŋ maa mbɨnɨ Antiɔ kiʼɛ.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Pugu māʼaŋ ghrɨ́ pa ghaŋ piŋ nchwīe nu ŋa pugu wɛ̄iŋ yaoŋ ŋa pugu piŋ nɛ tɨtɨnɨ, nchhu nu ŋa, “A yiʼi ŋa pia shi ŋguʼɔ ntɔgɔ moŋ ntou pa ŋgəʼɨ nɔ nii nu moŋ Shaʼafuoŋ Minnwi.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Pugu ni ŋga ŋkwo chuʼɔ pa thishɨ moŋ sheshe chɔshi, moŋ luoŋ pugu pa jī ŋkhǐ, mieŋ vugu liɛŋ mbhɔ Taathɔ ŋa pugu ni mbiŋ nɛ.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Ntɔgɔ kəʼɨ ghɔ moŋ Pishidia ŋgə̄ɨ Pamfilia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Ŋga nshwei chrà Minnwi Pega, ntɔgɔ shwiʼi Atalia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Llɔ fɔ kəʼɨ ghɔ, pugu shāʼa ŋkhǐ ntaoŋ Antiɔ. Yei lɨʼɨ ŋa pa ghaŋ piŋ ni nduoŋ ni Minnwi ŋa a nōoŋ pwapuŋ yi ni pugu nthɛ fàʼa ŋa pugu mīʼɛŋ nɛ.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Pugu ni ŋga nchəɨŋ Antiɔ, ŋkɨrɨ ŋguoŋ ŋgwa chɔshi taʼa lɨʼɨ, nshwei vugu ni ŋguoŋ nnu ŋa Minnwi fāʼa mbɨŋ pugu nɛ, pugu pa ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ a chuʼɔ shɛndaoŋ ni pa ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋa pugu piŋ nɛ.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Pugu kɨna fɔ nɔ ntaaŋ ndɨɨ pugu pa ghaŋ piŋ.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.