Atos 11

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ndwɛ, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa pichəɨ ghaŋ piŋ moŋ Judia yaʼo ŋa pa ŋgwa taoŋ nduoŋ piŋ chrà Minnwi.
1 Logo chegou aos apóstolos e a outros irmãos da Judeia a notícia de que os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Pita ni ŋga ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ, pichəɨ ŋgwa Juu ŋa pugu ni mbiŋ Jishɔ nɛ chhu ŋa Pita chwīe paʼa a lɔ ŋkāʼo
2 Mas, quando Pedro voltou a Jerusalém, os discípulos judeus o criticaram,
3 mbie nu ŋa, “A ni nchwīe khɔ ɔ ghə̄ɨ nda ŋgwa haʼaŋ pi lɔ niʼiŋ vugu ŋgunu mbrɛi nɛ, ti njɨ pi maoŋ pəɨ pugu?”
3 dizendo: “Você entrou na casa de gentios e até comeu com eles!”.
4 Ndɔ Pita jɛ̄ fɨ̄ʼɨ nu ni pugu ŋguoŋ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ moŋ lɛiŋ.
4 Então Pedro lhes contou exatamente o que havia acontecido.
5 “Mi ni mbɔ Jopa nthɔ nduoŋ Minnwi, Minnwi nduthɔ yi nōoŋ nnu vəɨ, njəɨ yaoŋ, a shwiʼi nu shhɛ nɔ mbhɔ ndhwí nshwiʼi nu ni khwɛ ghaa llɔ po, nthɔ ntithi yəɨ mu.
5 Disse: “Eu estava na cidade de Jope e, enquanto orava, num êxtase, tive uma visão. Algo semelhante a um lençol grande foi baixado do céu, preso pelas quatro pontas, vindo até onde eu estava.
6 Ŋ̀ga ndīi moŋ ghɔ shiʼi, njəɨ pa mimaoŋ mooŋ laʼa pugu pa mimaoŋ mooŋ trǔ, pa mimaoŋ shatei pugu pa mishi mooŋ ŋgunu.
6 Quando olhei dentro do lençol, vi toda espécie de animais domésticos e selvagens, répteis e aves.
7 Ǹjaʼo yichəɨ ŋggì chhu ŋa, ‘P̂ita, lɔllɔ njwi ŋkru.’
7 E ouvi uma voz dizer: ‘Levante-se, Pedro; mate e coma’.
8 “Ndɔ ŋ̀khwɛ̄ ŋa, ‘Ŋga, ma Taathɔ! Pa maoŋ fuo ki maoŋ nchhí lɔ naa ma nii nchò mu yaʼa.’
8 “Eu respondi: ‘De modo nenhum, Senhor! Jamais comi coisa alguma que fosse considerada impura ou imprópria’.
9 “Ŋggì ghɔ pɨnɨ nchrā mbara ŋgɛ́ nchhu ŋa, ‘Kiʼi mɛ̄iŋ yaoŋ ŋa Minnwi chwīe a pɔ yi taoŋtaoŋ nɛ ŋa a yaoŋ nchhí.’
9 “Mas a voz do céu falou novamente: ‘Não chame de impuro o que Deus purificou’.
10 Yei nnu ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ trɛi ŋgɛ, pi pɨnɨ nshūu ŋguoŋ maoŋ pighɔ ŋkuʼɔ nɔ ghɔ po.
10 Isso aconteceu três vezes, antes que o lençol, com tudo que ele continha, fosse recolhido ao céu.
11 “Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ trɛi ŋgwa chəɨŋ nda ŋa pigi ni mbɔ nɛ, pi taoŋ vugu vəɨ llɔ Kaisharia.
11 “Nesse momento, três homens que haviam sido enviados de Cesareia chegaram à casa onde eu estava hospedado.
12 Jijwɛ Minnwi chhu vəɨ ŋa pigi pugu ghə̄ɨ kaʼa, kiʼi ǹjiʼi ndōu. Pigi pa ntɨgao ghaŋ piŋ pei ghə̄ɨ nda ŋoŋ ghɔ kaʼa.
12 O Espírito me disse que eu fosse com eles, sem nada questionar. Esses seis irmãos me acompanharam, e logo entramos na casa do homem que havia mandado nos buscar.
13 A chhu ni pigi ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi, a thi nda yu, nchhu nu ghɔ ŋa, ‘Taoŋ ŋgwa Jopa mɛ̄iŋ Shemu ŋa pi mɛ̄iŋ vi ni Pita nɛ.
13 Ele nos contou como um anjo havia aparecido em sua casa e dito: ‘Envie mensageiros a Jope e mande buscar Simão, também chamado Pedro.
14 A shi māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ vɛ ŋa ɔ shi ŋkie fɔ ndūgu, pəɨ pa mbaanda yɔ.’
14 Ele lhe dirá como você e toda a sua casa podem ser salvos’.
15 “Nɔ haʼaŋ mi ni njɛ̄ chrà nu nɛ, Jijwɛ Minnwi shwiʼi mbɨŋ pugu wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwiʼi mbɨŋ pia nɔ njɛ̄ yi nɛ.
15 “Quando comecei a falar, o Espírito Santo desceu sobre eles, como ocorreu conosco, no princípio.
16 Nnɛ ŋ̀kwiŋ chrà Taathɔ, ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nchhu ŋa, ‘Kwe ŋkhǐ Jouŋ ni mbɔ pi moŋ ŋkhǐ, ndɔ pəɨ shi mfāʼo kwe ŋkhǐ moŋ Jijwɛ Minnwi.’
16 Então me lembrei das palavras do Senhor, quando ele disse: ‘João batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo’.
17 Ti ä mbɔ ŋa Minnwi wuʼɔ mfɛ pi taʼa fɛ́ ghɔ ni pugu nɔ haʼaŋ a ni mfɛ ni pia ndɨɨ ŋa pia ni mbiŋ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ nɛ, m̀bɔ nyaŋ pi gɔ̌ ŋa ŋ̀kaŋ ni nthɛ m̀bɔ kɨʼɨŋgɨnɨ ni Minnwi?”
17 E, uma vez que Deus deu a esses gentios a mesma dádiva que concedeu a nós quando cremos no Senhor Jesus Cristo, quem era eu para me opor a Deus?”.
18 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, nchò yugu chri pugu ghaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa, “Minnwi fɛ shɨ̀na ni ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋkaa pugu ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ mfāʼo chɔmbhi.”
18 Ao ouvirem isso, pararam de levantar objeções e começaram a louvar a Deus, dizendo: “Vemos que Deus deu aos gentios o mesmo privilégio de se arrepender e receber a vida eterna!”.
19 Ndwɛ pa ghaŋ piŋ pɛ ŋa pugu ni nsha nthɛ ŋgəʼɨ ŋa pi ni mfɛ nu ni ghaŋ piŋ ndɨɨ ŋa pi ni njwi Shitifiŋ nɛ, ghə̄ɨ ti nchəɨŋ Fonishia, Shaipru ni Antiɔ, nthɔ nshwei chrà Minnwi wuʼɔ ni pa Juu.
19 Enquanto isso, os discípulos que haviam sido dispersos na perseguição depois da morte de Estêvão chegaram até a Fenícia, Chipre e Antioquia da Síria. Pregaram a palavra, mas somente aos judeus.
20 Ndɔ pichəɨ ghaŋ piŋ llɔ Shaipru pugu Shiriŋ ghə̄ɨ Antiɔ nshwei chrà pwa pishaʼakhɔ nthɛ Jishɔ Taathɔ ni pa ŋgwa taoŋ nduoŋ.
20 Contudo, alguns dos discípulos que foram de Chipre e Cirene até Antioquia começaram a anunciar aos gentios as boas-novas a respeito do Senhor Jesus.
21 Mbhɔ Taathɔ ni mbɔ mbɨŋ pugu, ŋkiɛŋ ntou ŋgwa piŋ ŋkara mfɛ noŋ yugu ni Taathɔ.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos desses gentios creram e se converteram ao Senhor.
22 Pishaʼakhɔ pei nyīeŋ nchəɨŋ moŋ chɔshi Jerushalɛiŋ, nnɛ pugu taoŋ Banaba Antiɔ.
22 Quando a igreja de Jerusalém soube do que havia acontecido, enviou Barnabé a Antioquia.
23 A ni ŋga nthɔ njəɨ fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Minnwi nōoŋ pwapuŋ yi ni pugu nɛ, mfāʼo pwatua māʼaŋ ghrɨ́ yugu ŋa pugu ghə̄ɨ shhɨ ŋkɨna ni taʼanjuʼɔ moŋ mieŋ nu noŋ yugu ni Taathɔ,
23 Ao chegar ali e ver essa demonstração da graça de Deus, alegrou-se muito e incentivou os irmãos a permanecerem fiéis ao Senhor.
24 nthɛ ŋa Banaba ghɔ ni mbɔ pi ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi ndɔ ntɨnɨ moŋ piŋ. Nnɛ, ntou ŋgwa piŋ Taathɔ.
24 Barnabé era um homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E uma grande multidão se converteu ao Senhor.
25 Nnɛ, Banaba ghə̄ɨ Tashɔ nɔ līi nu Shɔɔ,
25 Então Barnabé foi a Tarso procurar Saulo.
26 ŋga njəɨ vi, ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ Antiɔ, nɔ ŋguoŋ taʼa ŋgaʼo ghɔ, pugu pi paa paoŋ pugu pa ghaŋ chɔshi ghɔ, njɛʼi ŋkiɛŋ mmɛ kɨrɨ ŋgwa fɔ. A ni mbɔ pi Antiɔ ŋa pi fǔoŋ mɛ̄iŋ ghaŋ piŋ ni Krishitɛŋ.
26 Quando o encontrou, levou-o para Antioquia. Ali permaneceram com a igreja um ano inteiro, ensinando a muitas pessoas. Foi em Antioquia que os discípulos foram chamados de cristãos pela primeira vez.
27 Moŋ pɨɨ ndɨɨ ghɔ, pichəɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɔ Jerushalɛiŋ ŋgə̄ɨ Antiɔ.
27 Durante esse tempo, alguns profetas viajaram de Jerusalém a Antioquia.
28 Taʼa ŋoŋ shɨna pugu, ligi yi pɔ Agabu, lɔllɔ, Jijwɛ Minnwi nōoŋ ghɔ a chhu ŋa, ŋkiɛŋ mmɛ njì shi ŋgū moŋ ŋguoŋ mbhi. Njì ghɔ ni ŋgū ndɨɨ ŋa Klaudiu ni nthɔ nshaʼa ŋguoŋ mbhi Roma nɛ.
28 Um deles, chamado Ágabo, pôs-se em pé numa das reuniões e predisse, pelo Espírito, que uma grande fome viria sobre todo o mundo romano. (Isso se cumpriu durante o reinado de Cláudio.)
29 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ̄gɔ nthi muŋu ŋa pugu shi ntaoŋ ghɛ̀rɛ fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ shesheŋoŋ vugu fāʼo nɛ, nɔ ghɛ̄rɛ nu pichəɨ ghaŋ piŋ nɔ moŋ Judia.
29 Então os discípulos de Antioquia decidiram enviar uma ajuda aos irmãos na Judeia, cada um de acordo com suas possibilidades.
30 Nɛnnɛ, nchuʼɔ ghɛ̀rɛ ghɔ ntaoŋ ni Banaba pugu Shɔɔ ŋa pugu fɛ ni pa thishɨ chɔshi ghɔ Judia nɛ.
30 Foi o que fizeram, enviando as doações aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.