Atos 11
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NAA
1 Ndwɛ, pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ pugu pa pichəɨ ghaŋ piŋ moŋ Judia yaʼo ŋa pa ŋgwa taoŋ nduoŋ piŋ chrà Minnwi.
1 Chegou ao conhecimento dos apóstolos e dos irmãos que estavam na Judeia que também os gentios haviam recebido a palavra de Deus.
2 Pita ni ŋga ŋgə̄ɨ Jerushalɛiŋ, pichəɨ ŋgwa Juu ŋa pugu ni mbiŋ Jishɔ nɛ chhu ŋa Pita chwīe paʼa a lɔ ŋkāʼo
2 Quando Pedro voltou para Jerusalém, os que eram da circuncisão começaram a questioná-lo, dizendo:
3 mbie nu ŋa, “A ni nchwīe khɔ ɔ ghə̄ɨ nda ŋgwa haʼaŋ pi lɔ niʼiŋ vugu ŋgunu mbrɛi nɛ, ti njɨ pi maoŋ pəɨ pugu?”
3 — Você entrou na casa de homens incircuncisos e comeu com eles.
4 Ndɔ Pita jɛ̄ fɨ̄ʼɨ nu ni pugu ŋguoŋ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ moŋ lɛiŋ.
4 Então Pedro passou a fazer-lhes uma exposição por ordem, dizendo:
5 “Mi ni mbɔ Jopa nthɔ nduoŋ Minnwi, Minnwi nduthɔ yi nōoŋ nnu vəɨ, njəɨ yaoŋ, a shwiʼi nu shhɛ nɔ mbhɔ ndhwí nshwiʼi nu ni khwɛ ghaa llɔ po, nthɔ ntithi yəɨ mu.
5 — Eu estava na cidade de Jope orando e, num êxtase, tive uma visão em que observei descer um objeto como se fosse um grande lençol baixado do céu pelas quatro pontas e vindo até perto de mim.
6 Ŋ̀ga ndīi moŋ ghɔ shiʼi, njəɨ pa mimaoŋ mooŋ laʼa pugu pa mimaoŋ mooŋ trǔ, pa mimaoŋ shatei pugu pa mishi mooŋ ŋgunu.
6 E, olhando atentamente para dentro daquilo, vi quadrúpedes da terra, feras, répteis e aves do céu.
7 Ǹjaʼo yichəɨ ŋggì chhu ŋa, ‘P̂ita, lɔllɔ njwi ŋkru.’
7 Ouvi também uma voz que me dizia: “Levante-se, Pedro! Mate e coma.”
8 “Ndɔ ŋ̀khwɛ̄ ŋa, ‘Ŋga, ma Taathɔ! Pa maoŋ fuo ki maoŋ nchhí lɔ naa ma nii nchò mu yaʼa.’
8 Ao que eu respondi: “De modo nenhum, Senhor; porque em minha boca nunca entrou nada que fosse impuro ou imundo.”
9 “Ŋggì ghɔ pɨnɨ nchrā mbara ŋgɛ́ nchhu ŋa, ‘Kiʼi mɛ̄iŋ yaoŋ ŋa Minnwi chwīe a pɔ yi taoŋtaoŋ nɛ ŋa a yaoŋ nchhí.’
9 Pela segunda vez, a voz do céu falou: “Não considere impuro aquilo que Deus purificou.”
10 Yei nnu ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ trɛi ŋgɛ, pi pɨnɨ nshūu ŋguoŋ maoŋ pighɔ ŋkuʼɔ nɔ ghɔ po.
10 Isso se repetiu três vezes, e, de novo, tudo foi recolhido para o céu.
11 “Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ trɛi ŋgwa chəɨŋ nda ŋa pigi ni mbɔ nɛ, pi taoŋ vugu vəɨ llɔ Kaisharia.
11 E eis que, na mesma hora, pararam diante da casa em que estávamos três homens enviados de Cesareia para se encontrar comigo.
12 Jijwɛ Minnwi chhu vəɨ ŋa pigi pugu ghə̄ɨ kaʼa, kiʼi ǹjiʼi ndōu. Pigi pa ntɨgao ghaŋ piŋ pei ghə̄ɨ nda ŋoŋ ghɔ kaʼa.
12 Então o Espírito me disse que eu fosse com eles, sem hesitar. Foram comigo também estes seis irmãos; e entramos na casa daquele homem.
13 A chhu ni pigi ŋkwaŋ haʼaŋ a ni njəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi, a thi nda yu, nchhu nu ghɔ ŋa, ‘Taoŋ ŋgwa Jopa mɛ̄iŋ Shemu ŋa pi mɛ̄iŋ vi ni Pita nɛ.
13 E ele nos contou como tinha visto na casa dele um anjo, em pé, que lhe disse: “Envie alguém a Jope e mande chamar Simão, que também é chamado de Pedro,
14 A shi māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ vɛ ŋa ɔ shi ŋkie fɔ ndūgu, pəɨ pa mbaanda yɔ.’
14 o qual lhe dirá palavras mediante as quais você e toda a sua casa serão salvos.”
15 “Nɔ haʼaŋ mi ni njɛ̄ chrà nu nɛ, Jijwɛ Minnwi shwiʼi mbɨŋ pugu wuʼɔ ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nshwiʼi mbɨŋ pia nɔ njɛ̄ yi nɛ.
15 — Quando comecei a falar, o Espírito Santo caiu sobre eles, como também sobre nós, no princípio.
16 Nnɛ ŋ̀kwiŋ chrà Taathɔ, ŋkwaŋ haʼaŋ a ni nchhu ŋa, ‘Kwe ŋkhǐ Jouŋ ni mbɔ pi moŋ ŋkhǐ, ndɔ pəɨ shi mfāʼo kwe ŋkhǐ moŋ Jijwɛ Minnwi.’
16 Então me lembrei da palavra do Senhor, quando disse: “João, na verdade, batizou com água, mas vocês serão batizados com o Espírito Santo.”
17 Ti ä mbɔ ŋa Minnwi wuʼɔ mfɛ pi taʼa fɛ́ ghɔ ni pugu nɔ haʼaŋ a ni mfɛ ni pia ndɨɨ ŋa pia ni mbiŋ Jishɔ Krishto mbɔ Taathɔ nɛ, m̀bɔ nyaŋ pi gɔ̌ ŋa ŋ̀kaŋ ni nthɛ m̀bɔ kɨʼɨŋgɨnɨ ni Minnwi?”
17 Pois, se Deus deu a eles o mesmo dom que tinha dado a nós quando cremos no Senhor Jesus, quem era eu para que pudesse resistir a Deus?
18 Pugu ni ŋga njaʼo yei nnu, nchò yugu chri pugu ghaʼo Minnwi, nchhu nu ŋa, “Minnwi fɛ shɨ̀na ni ŋgwa taoŋ nduoŋ ŋkaa pugu ŋa pugu pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ mfāʼo chɔmbhi.”
18 Quando os demais ouviram isso, acalmaram-se e glorificaram a Deus, dizendo: — Então também aos gentios Deus concedeu o arrependimento para a vida!
19 Ndwɛ pa ghaŋ piŋ pɛ ŋa pugu ni nsha nthɛ ŋgəʼɨ ŋa pi ni mfɛ nu ni ghaŋ piŋ ndɨɨ ŋa pi ni njwi Shitifiŋ nɛ, ghə̄ɨ ti nchəɨŋ Fonishia, Shaipru ni Antiɔ, nthɔ nshwei chrà Minnwi wuʼɔ ni pa Juu.
19 Os que foram dispersos a partir da perseguição que começou com a morte de Estêvão se espalharam até a Fenícia, Chipre e Antioquia, não anunciando a palavra a ninguém que não fosse judeu.
20 Ndɔ pichəɨ ghaŋ piŋ llɔ Shaipru pugu Shiriŋ ghə̄ɨ Antiɔ nshwei chrà pwa pishaʼakhɔ nthɛ Jishɔ Taathɔ ni pa ŋgwa taoŋ nduoŋ.
20 Alguns deles, porém, que eram de Chipre e de Cirene e que foram até Antioquia, falavam também aos gregos, anunciando-lhes o evangelho do Senhor Jesus.
21 Mbhɔ Taathɔ ni mbɔ mbɨŋ pugu, ŋkiɛŋ ntou ŋgwa piŋ ŋkara mfɛ noŋ yugu ni Taathɔ.
21 A mão do Senhor estava com eles, e muitos, crendo, se converteram ao Senhor.
22 Pishaʼakhɔ pei nyīeŋ nchəɨŋ moŋ chɔshi Jerushalɛiŋ, nnɛ pugu taoŋ Banaba Antiɔ.
22 A notícia a respeito deles chegou aos ouvidos da igreja que estava em Jerusalém; e enviaram Barnabé até Antioquia.
23 A ni ŋga nthɔ njəɨ fɨʼɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ Minnwi nōoŋ pwapuŋ yi ni pugu nɛ, mfāʼo pwatua māʼaŋ ghrɨ́ yugu ŋa pugu ghə̄ɨ shhɨ ŋkɨna ni taʼanjuʼɔ moŋ mieŋ nu noŋ yugu ni Taathɔ,
23 Quando ele chegou e viu a graça de Deus, ficou muito alegre. E exortava todos a que, com firmeza de coração, permanecessem no Senhor.
24 nthɛ ŋa Banaba ghɔ ni mbɔ pi ŋkiɛŋ ŋoŋ ndɨnaoŋ ni Jijwɛ Minnwi ndɔ ntɨnɨ moŋ piŋ. Nnɛ, ntou ŋgwa piŋ Taathɔ.
24 Porque era homem bom, cheio do Espírito Santo e de fé. E muita gente se uniu ao Senhor.
25 Nnɛ, Banaba ghə̄ɨ Tashɔ nɔ līi nu Shɔɔ,
25 Depois Barnabé foi a Tarso à procura de Saulo.
26 ŋga njəɨ vi, ndɔ̄gɔ vi ŋgə̄ɨ nɔ Antiɔ, nɔ ŋguoŋ taʼa ŋgaʼo ghɔ, pugu pi paa paoŋ pugu pa ghaŋ chɔshi ghɔ, njɛʼi ŋkiɛŋ mmɛ kɨrɨ ŋgwa fɔ. A ni mbɔ pi Antiɔ ŋa pi fǔoŋ mɛ̄iŋ ghaŋ piŋ ni Krishitɛŋ.
26 E, quando o encontrou, levou-o para Antioquia. E, durante um ano inteiro, se reuniram naquela igreja e ensinaram numerosa multidão. Em Antioquia, os discípulos foram, pela primeira vez, chamados de cristãos.
27 Moŋ pɨɨ ndɨɨ ghɔ, pichəɨ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi llɔ Jerushalɛiŋ ŋgə̄ɨ Antiɔ.
27 Naqueles dias, alguns profetas foram de Jerusalém para Antioquia.
28 Taʼa ŋoŋ shɨna pugu, ligi yi pɔ Agabu, lɔllɔ, Jijwɛ Minnwi nōoŋ ghɔ a chhu ŋa, ŋkiɛŋ mmɛ njì shi ŋgū moŋ ŋguoŋ mbhi. Njì ghɔ ni ŋgū ndɨɨ ŋa Klaudiu ni nthɔ nshaʼa ŋguoŋ mbhi Roma nɛ.
28 E, apresentando-se um deles, chamado Ágabo, dava a entender, pelo Espírito, que haveria uma grande fome em todo o mundo. Essa fome veio nos dias do imperador Cláudio.
29 Pa ghaŋ younjiŋ Jishɔ lɔ̄gɔ nthi muŋu ŋa pugu shi ntaoŋ ghɛ̀rɛ fɨʼɨ ŋkwaŋ haʼaŋ shesheŋoŋ vugu fāʼo nɛ, nɔ ghɛ̄rɛ nu pichəɨ ghaŋ piŋ nɔ moŋ Judia.
29 Os discípulos, cada um conforme as suas posses, resolveram mandar uma ajuda aos irmãos que moravam na Judeia.
30 Nɛnnɛ, nchuʼɔ ghɛ̀rɛ ghɔ ntaoŋ ni Banaba pugu Shɔɔ ŋa pugu fɛ ni pa thishɨ chɔshi ghɔ Judia nɛ.
30 E eles o fizeram, enviando essa ajuda aos presbíteros por meio de Barnabé e Saulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.