Atos 10

Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Ŋoŋ chəɨ ni mbɔ Kaisharia ligi yi pɔ Kɔniliu. A ni mbɔ nthishɨ taʼa ŋkɨɨ pa shoogɛ moŋ kwíe ntɨgao ŋkɨɨ pa shoogɛ llɔ Itali.
1 Havia em Cesaréia um homem chamado Cornélio, centurião do regimento conhecido como Italiano.
2 A ni mbɔ ŋkiɛŋ ŋoŋ Minnwi. Nduthɔ yi pugu pa ŋguoŋ ndaaŋoŋ yi ni nthɔ ŋgaʼo Minnwi. A ni nthɔ ŋgɛ̄rɛ ntou pa ghaŋ pou, ndɔ nduoŋ Minnwi ki jwɛ.
2 Ele e toda a sua família eram piedosos e tementes a Deus; dava muitas esmolas ao povo e orava continuamente a Deus.
3 A ni mbɔ moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ, Minnwi nōoŋ nnu ghɔ, a yəɨ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi, a chhu ghɔ ŋa, “Kɔniliu!”
3 Certo dia, por volta das três horas da tarde, ele teve uma visão. Viu claramente um anjo de Deus que se aproximava dele e dizia: "Cornélio! "
4 A līi ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ghɔ ni pɔgɔ gu, mbie ŋa, “A khɔ, Taathɔ?”
4 Atemorizado, Cornélio olhou para ele e perguntou: "Que é, Senhor? " O anjo respondeu: "Suas orações e esmolas subiram como oferta memorial diante de Deus.
5 Ndwɛ, taoŋ ŋgwa Jopa, pugu ghə̄ɨ mɛ̄iŋ ŋoŋ chəɨ ligi yi pɔ Shemu Pita.
5 Agora, mande alguns homens a Jope para trazerem um certo Simão, também conhecido como Pedro,
6 A laʼa nu pugu Shemu mbɔ ŋgaŋ chwīe ŋgrào, ŋa nda yi pɔ ŋkɨŋ mmɛ ŋkhǐ nɛ.”
6 que está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que fica perto do mar".
7 Ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ghɔ ŋa a ni nchrā ghɔ nɛ gha ŋkwo ghə̄ɨ nɛ, Kɔniliu gɛ̄ paa ŋgwa haʼaŋ pugu ni mfāʼa nu mbhɔ yu nɛ, ni taʼa shoogɛ mbɔ ŋoŋ Minnwi shɨna pa shoogɛ ŋa a ni nthɔ nshaʼa vugu nɛ.
7 Depois que o anjo que lhe falou se foi, Cornélio chamou dois dos seus servos e um soldado piedoso dentre os seus auxiliares,
8 Ŋga mfɨ̄ʼɨ ŋguoŋ nnu pighɔ ni pugu, ntaoŋ vugu Jopa.
8 e, contando-lhes tudo o que tinha acontecido, enviou-os a Jope.
9 Mbhi ni ŋga ndaŋ, pugu pɔ shɛndaoŋ ŋgə̄ɨ nu ti ŋkwo para moŋ laʼa. Pita kuʼɔ thɔnda lɨʼɨ luoŋ Minnwi moŋ ntuŋ minaoŋ.
9 No dia seguinte, por volta do meio dia, enquanto eles viajavam e se aproximavam da cidade, Pedro subiu ao terraço para orar.
10 Njì yia vi, a tāʼa yaoŋ njɨ, pi gha nthɔ nyiaŋ maoŋ, a yəɨ nnu.
10 Tendo fome, queria comer; enquanto a refeição estava sendo preparada, caiu em êxtase.
11 Njəɨ po ŋaʼaŋ, a yəɨ yaoŋ shwiʼi nu shhɛ nɔ mmɛ pra mbhɔ ndhwí, pi wɛ̄iŋ vi ŋkuoŋ khwɛ ghaa pi, a shwiʼi nu.
11 Viu o céu aberto e algo semelhante a um grande lençol que descia à terra, preso pelas quatro pontas,
12 Ŋguoŋ ŋkwaŋ pa minyieŋ pugu pa mimaoŋ shatei pugu pa mishi moŋ ŋgunu ni mbɔ fɔ.
12 contendo toda espécie de quadrúpedes, bem como de répteis da terra e aves do céu.
13 Yichəɨ ŋggì taoŋ po nchhu ghɔ ŋa, “Pita, lɔllɔ, jwi ŋkru.”
13 Então uma voz lhe disse: "Levante-se, Pedro; mate e coma".
14 Pita khwɛ̄ ŋa, “Ŋga, ma Taathɔ! Ǹdɔ naa ma mfuo noŋ a ni maoŋ fuo ki maoŋ nchhí.”
14 Mas Pedro respondeu: "De modo nenhum, Senhor! Jamais comi algo impuro ou imundo! "
15 Ŋggì ghɔ pɨnɨ nchhu ghɔ mbra ŋgɛ́ ŋa, “Kiʼi mɛ̄iŋ yaoŋ ŋa Minnwi chwīe a pɔ yi taoŋtaoŋ nɛ ŋa a yaoŋ nchhí.”
15 A voz lhe falou segunda vez: "Não chame impuro ao que Deus purificou".
16 Yei nnu ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ nɔ trɛi ŋgɛ, nnɛ pi lɔ̄gɔ maoŋ pighɔ mbɨnɨ nɔ po.
16 Isso aconteceu três vezes, e em seguida o lençol foi recolhido ao céu.
17 Pita ni ŋga nthɔ ŋgrāo njiŋ nnu ŋa a yəɨ nɛ, ŋgwa pɛ ŋa Kɔniliu ni ntaoŋ nɛ kwo pie ti njəɨ nda Shemu, nthɔ nthi choŋkaʼa,
17 Enquanto Pedro estava refletindo no significado da visão, os homens enviados por Cornélio descobriram onde era a casa de Simão e chegaram à porta.
18 mɛ̄iŋ nu ndɔ mbie nu ŋa Shemu ŋa ligi yi Pita nɛ laʼa pi fɔ?
18 Chamando, perguntaram se ali estava hospedado Simão, conhecido como Pedro.
19 Nɔ haʼaŋ Pita ni ŋguʼɔ nthɔ mbīʼi njiŋ nnu ŋa a yəɨ nɛ, Jijwɛ Minnwi chhu ghɔ ŋa, “Līi njəɨ, trɛi ŋgwa thɔ nɛ ndīi ghɔ.
19 Enquanto Pedro ainda estava pensando na visão, o Espírito lhe disse: "Simão, três homens estão procurando por você.
20 Ndwɛ, lɔllɔ, nshwiʼi shhɛ, ŋgə̄ɨ pəɨ pugu ki lɔ ndōu nthɛ ŋa a taoŋ mmu ntaoŋ vugu.”
20 Portanto, levante-se e desça. Não hesite em ir com eles, pois eu os enviei".
21 Pita shwiʼi ŋgə̄ɨ mbara ŋgwa pighɔ, nchhu ŋa, “Mi ŋoŋ ŋa pəɨ līi nu nɛ, pəɨ thɔ pi khɔ?”
21 Pedro desceu e disse aos homens: "Eu sou quem vocês estão procurando. Por que motivo vieram? "
22 Pugu chhu ŋa, “Ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi yi taoŋtaoŋ chhu ni Kɔniliu, mbɔ nthishɨ taʼa ŋkɨɨ pa shoogɛ, mbɔ ŋoŋ ndɨndɨ, mbɔgɔ Minnwi, ŋguoŋ ŋgwa Juu nchrā shiʼi nɔ ligi yi, ŋa a gɛ̄ ghɔ nda yu, nji ŋa a shi nji nnu ŋa ɔ fāʼo nɔ chhu nu nɛ.”
22 Os homens responderam: "Viemos da parte do centurião Cornélio. Ele é um homem justo e temente a Deus, respeitado por todo o povo judeu. Um santo anjo lhe disse que o chamasse à sua casa, para que ele ouça o que você tem para dizer".
23 Pita chhu ni ŋgwa pighɔ ŋa pugu nii nda pugu pugu laʼa. Mbhi ni ŋga ndaŋ a pīri noŋ yi, pugu pugu ghə̄ɨ. Pichəɨ pa ghaŋ piŋ llɔ Jopa yōu njiŋ yi pugu pugu ghə̄ɨ kaʼa.
23 Pedro os convidou a entrar e os hospedou. No dia seguinte Pedro partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Mbhi ni ŋga ndaŋ a chəɨŋ Kaisharia, lɨʼɨ ŋa Kɔniliu ni nthɔ njwɛrɛ vi pugu pa lǐŋ pi, pugu pa taannu pi ŋa a ni ŋgɛ̄ vugu nɛ.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os esperava com seus parentes e amigos mais íntimos que tinha convidado.
25 Ndɨɨ ŋa Pita ni ntāʼa nu nii nda nɛ, Kɔniliu paoŋ pugu yu ŋgū shhɨ yu, ŋgaʼo vi.
25 Quando Pedro ia entrando na casa, Cornélio dirigiu-se a ele e prostrou-se aos seus pés, adorando-o.
26 Ndɔ Pita pɨʼɨ vi tɔthɨ, nchhu nu ŋa, “Lɔllɔ tɔthɨ mummu wuʼɔ ŋoŋmishua ŋkaa mu.”
26 Mas Pedro o fez levantar-se, dizendo: "Levante-se, eu sou homem como você".
27 Pita gha nchrā pugu yu nɛ, nii nda njəɨ ntou ŋgwa kɨrɨ fɔ.
27 Conversando com ele, Pedro entrou e encontrou ali reunidas muitas pessoas
28 Pita chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ji ni noŋ yəɨ ŋa a lɔ mbie ŋa ŋoŋ Juu kra, ki nchīri pugu pa ŋgwa taoŋ nduoŋ. Ndɔ Minnwi nōoŋ vəɨ ŋa kiʼi ǹdīi yichəɨ ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi mbɔ yi taoŋtaoŋ.
28 e lhes disse: "Vocês sabem muito bem que é contra a nossa lei um judeu associar-se a um gentio ou mesmo visitá-lo. Mas Deus me mostrou que eu não deveria chamar impuro ou imundo a homem nenhum.
29 Nthɛ yie ghɔ, ndɨɨ ŋa ɔ ni māʼaŋ ŋkɨ̀nɨ mɛ̄iŋ a nɛ, ǹthɔ ki lɔ njiʼi ŋkɔ̄rɔ, nɛnnɛ, m̀bie vəɨ nɛ ndwɛ ŋa ti pəɨ ni mɛ̄iŋ a pi ŋa?”
29 Por isso, quando fui procurado, vim sem qualquer objeção. Posso perguntar por que vocês me mandaram buscar? "
30 Kɔniliu khwɛ̄ ŋa, “A khwɛ llɛmbhi shiʼa wuʼɔ moŋ ndɨɨ yei ŋa mi ni nthɔ nduoŋ Minnwi nda mu moŋ trɛi minaoŋ ni naoŋchɨ. Ŋga njəɨ yichəɨ ŋoŋ thi shhɨ mu ndhwí yi thɔ nchiachia,
30 Cornélio respondeu: "Há quatro dias eu estava em minha casa orando a esta hora, às três horas da tarde. De repente, colocou-se diante de mim um homem com roupas resplandecentes
31 nchhu ŋa, ‘Kɔniliu, Minnwi yaʼo luoŋ yɔ ndɔ ŋkwiŋ pwapuŋ yɔ.
31 e disse: ‘Cornélio, Deus ouviu sua oração e lembrou-se de suas esmolas.
32 Fɛ ntaoŋ Jopa ŋgɛ̄ Shemu ŋa pi mɛ̄iŋ vi ŋa Pita, ŋa a thɔ ndaʼa nu nda ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Shemu, ŋkɨŋ mmɛ ŋkhǐ, mbɔ ŋgaŋ chwīe ŋgrào nɛ.’
32 Mande buscar em Jope a Simão, chamado Pedro. Ele está hospedado na casa de Simão, o curtidor de couro, que mora perto do mar’.
33 Nɛnnɛ, ǹtaoŋ ŋoŋ vɛ wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, ɔ ya ndɔ nchwīe a pwa nɔ haʼaŋ ɔ thɔ nɛ. Nɛnnɛ, pigi kɨrɨ hɛiŋ ndwɛ shhɨ Minnwi nɔ yaʼo nu ŋguoŋ pa nnu ŋa Taathɔ chhu vɛ ŋa ɔ chhu nɛ.”
33 Assim, mandei buscar-te imediatamente, e foi bom que tenhas vindo. Agora estamos todos aqui na presença de Deus, para ouvir tudo que o Senhor te mandou dizer-nos".
34 Pita jɛ̄ chrà nu nchhu ŋa, “Shishini, ǹja njəɨ ndwɛ ŋa Minnwi shiʼa nōoŋ shieligi
34 Então Pedro começou a falar: "Agora percebo verdadeiramente que Deus não trata as pessoas com parcialidade,
35 A ghà mbiŋ shesheŋoŋ ŋa a pɔgɔ vi ndɔ nchwīe nnu ŋa a kāʼo nɛ, ki lɔ ndīi ŋa a llɔ pi moŋ yəɨ laʼataoŋ.
35 mas de todas as nações aceita todo aquele que o teme e faz o que é justo.
36 Pəɨ ji ŋkɨ̀nɨ ŋa a ni ntaoŋ ni ŋgwa Ishrae nɛ, nthɔ nchīi pwa pishaʼakhɔ taʼaŋggi, ntɔgɔ pi mbhɔ Jishɔ Krishto ŋa a Taathɔ ŋguoŋ ŋgwa nɛ.
36 Vocês conhecem a mensagem enviada por Deus ao povo de Israel, que fala das boas novas de paz por meio de Jesus Cristo, Senhor de todos.
37 Pəɨ ji mmɛ nnu ŋa a ni ndɔ̄gɔ lɨʼɨ moŋ ŋguoŋ Judia, jɛ̄ Galili, ndɨɨ ŋa Jouŋ ni ŋkwo jɛ̄ chīi nu chrà Minnwi ŋa ŋgwa pāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ a kwe vugu ni ŋkhǐ nɛ.
37 Sabem o que aconteceu em toda a Judéia, começando na Galiléia, depois do batismo que João pregou,
38 Pəɨ ji Jishɔ llɔ Nasharɛ, ŋkwaŋ haʼaŋ Minnwi ni nshwiʼi Jijwɛ yi pugu pa ghrɨ́ mbɨŋ yu nɛ. A ghə̄ɨ ŋguoŋ lɨʼɨ nchhɔ nchwīe pa nnu shiʼi nchhɔ njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋgwa pɛ ŋa Shata ni nthɔ mfɛ ŋgəʼɨ ni pugu nɛ, nthɛ ŋa Minnwi ni mbɔ pugu yu.
38 como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e poder, e como ele andou por toda parte fazendo o bem e curando todos os oprimidos pelo diabo, porque Deus estava com ele.
39 “Pigi pɔ pi pa miŋkwentie ŋguoŋ nnu pei ghao ŋa a ni nchwīe moŋ laʼataoŋ pa ŋgwa Juu pugu Jerushalɛiŋ nɛ. Pi jwi vi ntɔgɔ pi nɔ kwīŋ nu vi ŋkuoŋ wáʼa.
39 "Nós somos testemunhas de tudo o que ele fez na terra dos judeus e em Jerusalém, onde o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Ndɔ a gha ndaʼa trɛi llɛ́, Minnwi pɨnɨ mbɨʼɨ vi moŋ gu, nchwīe a nōoŋ noŋ yi,
40 Deus, porém, o ressuscitou no terceiro dia e fez que ele fosse visto,
41 ndɔ ki lɔ nōoŋ pi ni ŋguoŋ ŋgwa, ŋkiɛŋ pigi mbɔ pa miŋkwentie ŋa Minnwi ni nchuʼɔ vigi, mbɔ pigi yɛ ŋa pigi pugu ni njɨ maoŋ ndɔ nnu nu kaʼa ndɨɨ ŋa a ni ŋkwo kuʼɔ nɛ.
41 não por todo o povo, mas por testemunhas que designara de antemão, por nós que comemos e bebemos com ele depois que ressuscitou dos mortos.
42 A fɛ gɨ́ ni pigi ŋa pigi chīi ŋkɨ̀nɨ pwa pishaʼakhɔ ni ŋgwa, ndɔ nchhu ni pugu ŋa a ju mbɔ ŋoŋ ŋa Minnwi chuʼɔ vi nɔ ŋoŋ ŋa a lɛ nshaʼa ŋgwa maoŋ pugu pa ŋgwa khu nɛ.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que este é aquele a quem Deus constituiu juiz de vivos e de mortos.
43 Ŋguoŋ pa njəɨlɨʼɨ Minnwi ghao ni nchrā nthɛ vi, nchhu nu ŋa, ‘Ŋguoŋ ŋgwa ŋa pugu piŋ vi nɛ, Minnwi shi ndīʼɛ phɨ yugu ntɔgɔ pi ŋkuoŋ ghrɨ́ Jishɔ.’ ”
43 Todos os profetas dão testemunho dele, de que todo aquele que nele crê recebe o perdão dos pecados mediante o seu nome".
44 Pita ni ŋga ŋguʼɔ nchrā nu, Jijwɛ Minnwi shwiʼi mbɨŋ ŋguoŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni nthɔ njaʼo ŋkɨ̀nɨ yei nɛ.
44 Enquanto Pedro ainda estava falando estas palavras, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a mensagem.
45 Pa ŋgwa Juu llɔ Jopa ŋa pugu ni mbiŋ Minnwi ŋa pugu ni nthɔ pugu pa Pita nɛ ghrāo ŋa Minnwi shwiʼi fɛ́ yi, mbɔ Jijwɛ yi, mbɨŋ ŋgwa taoŋ nduoŋ.
45 Os judeus convertidos que vieram com Pedro ficaram admirados de que o dom do Espírito Santo fosse derramado até sobre os gentios,
46 Nthɛ ŋa pugu yaʼo pugu chrā nu moŋ pa chrà taoŋ nduoŋ nthɔ ŋgaʼo Minnwi.
46 pois os ouviam falando em línguas e exaltando a Deus. A seguir Pedro disse:
47 “Yichəɨ ŋoŋ nuʼuŋ mbɔ ŋa mimfɛ a lāa ŋa kiʼi ŋgwa pei kwe ŋkhǐ, haʼaŋ Jijwɛ Minnwi shwiʼi mbɨŋ pugu wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni nshwiʼi mbɨŋ pia nɛ?”
47 "Pode alguém negar a água, impedindo que estes sejam batizados? Eles receberam o Espírito Santo como nós! "
48 A fɛ gɨ́ ŋa pi kwe vugu ni ŋkhǐ moŋ ligi Jishɔ Krishto. Nnɛ, pugu chhu ghɔ ŋa pugu laʼa nɔ shɨgɛi llɛ́.
48 Então ordenou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Depois pediram a Pedro que ficasse com eles alguns dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.