Apocalipse 16
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs VC
1 Nnɛ ǹjaʼo yichəɨ mmɛ ŋggì llɔ moŋ Nda Minnwi ghɔ chhu nu ni khwachəɨ ghaŋ ntaoŋ Minnwi pighɔ ŋa, “Pəɨ ghə̄ɨ nshāʼo khwachəɨ kumbu pɨgɨtua Minnwi ghɔ ŋkuoŋ shhɛ.”
1 Ouvi, então, uma voz forte saindo do templo, que dizia aos sete Anjos: Ide, e derramai sobre a terra as sete taças da ira de Deus.
2 Nnɛ fǔoŋ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi ghə̄ɨ nshāʼo ji kumbu ŋkuoŋ shhɛ, wuwuru mbɨ́na yuʼɔ yuʼɔ ntaoŋ mbɨŋ ŋgwa pɛ ŋa pugu ni mfāʼo lì minyieŋ ghɔ ndɔ ŋgaʼo yaoŋ ŋa pi ni nchwīe a fhi minyieŋ ghɔ nɛ.
2 O primeiro, portanto, pôs-se a derramar a sua taça sobre a terra. Formou-se uma úlcera atroz e maligna nos homens que tinham o sinal da Fera e que se prostravam diante de sua imagem.
3 Mbra yi shāʼo ji kumbu moŋ mmɛ ŋkhǐ, a kara mbɔ nɔ chhǐ khu ŋoŋ, ŋguoŋ pa mimaoŋ maoŋ moŋ ŋkhǐ ghɔ khu ghao.
3 O segundo derramou a sua taça sobre o mar. Este tornou-se sangue, como o de um morto, e pereceu todo ser que estava no mar.
4 Yichəɨ mbra yi, a pɔ yi trɛi, shāʼo ji kumbu ghɔ moŋ nɨnəɨ pugu pa ŋkhǐ ŋkaʼashɛ, pugu gū chhǐ.
4 O terceiro derramou a sua taça sobre os rios e as fontes das águas, e transformaram-se em sangue.
5 Ǹjaʼo ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi yɛ ŋa a ni ndɨna nu ni moŋ ŋkhǐ nɛ chhu ni Minnwi ŋa,
5 Ouvi, então, o anjo das águas dizer: Tu és justo, tu que és e que eras o Santo, que assim julgas.
6 Nthɛ ŋa pugu ni njwi
6 Porque eles derramaram o sangue dos santos e dos profetas, tu lhes deste também sangue para beber. Eles o merecem.
7 Ǹjaʼo, lɨʼɨ fɛʼiŋgiɛŋ Minnwi chhu nu ŋa,
7 Ouvi o altar dizer: Sim, Senhor Deus Dominador, são verdadeiros e justos os teus julgamentos.
8 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi, mbɔ ŋgaŋ shɨ̀na yi khwɛ, shāʼo ji kumbu ŋkuoŋ minaoŋ, pi mieŋ minaoŋ ghɔ a tūoŋ ŋgwa ni móŋoŋ yi.
8 O quarto derramou a sua taça sobre o sol, e foi-lhe dado queimar os homens com o fogo.
9 Tɨtɨnɨ laoŋlaoŋ ghɔ ni ntūoŋ vugu pugu chɔ̄nɔ ligi Minnwi ŋa a fāʼo njɨ mbɨŋ pa ŋgəʼɨŋgəʼɨ pei nɛ. Pugu shini ndɔ mbāʼa ŋkǔnu yugu ni phɨ mfɛ ndighaʼo ni Minnwi.
9 E os homens foram queimados por grande calor, e amaldiçoaram o nome de Deus, que pode desencadear esses flagelos; e não quiseram arrepender-se e dar-lhe glória.
10 Ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi mbɔ ŋgaŋ tiɛŋ shɨna shāʼo ji kumbu ŋkuoŋ faaŋ minyieŋ ghɔ, laʼataoŋ yi gū njiŋ. Pa ŋgwa naoŋ lɨŋ pugu moŋ yúʼɔ,
10 O quinto derramou a sua taça sobre o trono da Fera. Seu reino se escureceu e seus súditos mordiam a língua de dor.
11 nchɔ̄nɔ Minnwi po nthɛ yúʼɔ yugu pugu pa mbɨ́na. Pugu shini ndɔ mbāʼa ŋkǔnu yugu ni mbha nnu yugu.
11 Amaldiçoaram o Deus do céu por causa de seus sofrimentos e das suas feridas, sem se arrependerem dos seus atos.
12 Yichəɨ taʼa ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi mbɔ ŋgaŋ ntɨgao shɨ̀na shāʼo ji kumbu ŋkuoŋ mmɛ nɨnəɨ ŋa pi mɛ̄iŋ ni Yufrɛtɛ, ŋkhǐ yi ywiri nɔ pīri nu shɛndaoŋ ni pa fùoŋ llɔ ŋgei lɨʼɨ shaʼa minaoŋ.
12 O sexto derramou a sua taça sobre o grande rio Eufrates, e secaram-se as suas águas para que se abrisse caminho aos reis do oriente.
13 Ǹjəɨ trɛi jijwɛ pɨphɨ pugu pɔ nɔ mishɨnɔ. Pugu ni nchhɔ ntaoŋ nu nchò mmɛ ndaoŋ mikwokwo, pugu pa nchò minyieŋ ghɔ, ni nchò njəɨlɨʼɨ mifɨɨ.
13 Vi {sair} da boca do Dragão, da boca da Fera e da boca do falso profeta três espíritos imundos semelhantes a rãs;
14 Pugu ni mbɔ pa jijwɛ pa miŋwɛiŋ nthɔ nōoŋ pa lì ndɔ ŋgə̄ɨ njəɨ pa fùoŋ moŋ ŋguoŋ mbhi nɔ kɨrɨ nu vugu taʼa lɨʼɨ nɔ nchhɔ̀ moŋ mmɛ llɛ́ Minnwi ŋa a chaa ŋguoŋ njɨ nɛ.
14 são os espíritos de demônios que realizam prodígios, e vão ter com os reis de toda a terra, a fim de reuni-los para a batalha do Grande Dia do Deus Dominador.
15 Jishɔ Taathɔ ni nchhu ŋa, “Līi njəɨ, ǹthɔ nu nɔ ŋgɨna! Mbɔrɔ yi ŋoŋ ŋa a lɔ njiʼi ndhɛ lɔ̄gɔ nɛ, ŋa a māʼaŋ ndhwí yi, nnɛ ŋa kiʼi a nyīeŋ ntii, nnɛ mfāʼo lrithɔ lɨʼɨ wo.”
15 {Eis que venho como um ladrão! Feliz aquele que vigia e guarda as suas vestes para que não ande nu, ostentando a sua vergonha!}
16 Nnɛ pa jijwɛ pighɔ kɨrɨ pa fùoŋ pighɔ taʼa lɨʼɨ nɔ lɨʼɨ ŋa pi mɛ̄iŋ moŋ chrà Hibru ni Amagedoŋ nɛ.
16 Eles os reuniram num lugar chamado em hebraico Har-Magedon.
17 Nnɛ ŋgaŋ ntaoŋ Minnwi mbɔ ŋgaŋ khwachəɨ shɨ̀na shāʼo kumbu yi moŋ tɔthɨ, mmɛ ŋggì ntaoŋ moŋ Nda Minnwi, llɔ ŋkuoŋ faaŋ Minnwi, nchhu nu ŋa “A mmɛ!”
17 O sétimo derramou a sua taça pelos ares e saiu do templo uma grande voz do trono, que dizia: Está pronto!
18 Pa fiembɨ ni shēi nu, ndūo nu, ntou pa miwara mbɨ̀, shhɛ shɨna moŋ shɛndaoŋ ŋa ŋoŋ lɔ naa ma njəɨ llɔ nɔ haʼaŋ ŋoŋmishua ni mbɔ ŋkuoŋ shhɛ nɛ, yie shɨna nu shhɛ ni mbɔ ŋkiɛŋ mmɛ yi.
18 Houve, então, relâmpagos, vozes e trovões, assim como um terremoto tão grande como jamais houve desde que há homens na terra.
19 Mmɛ laʼataoŋ ghɔ ni nshɨna ntaoŋ trɛi krao, pa moŋ laʼa moŋ pa taoŋ taoŋ gu. Minnwi kwiŋ mmɛ Babiloŋ nchwīe vi a nnu làʼo llɔ moŋ ndua mmɛ pɨgɨtua yi.
19 A grande cidade foi dividida em três partes, e as cidades das nações caíram, e Deus lembrou-se da grande Babilônia, para lhe dar de beber o cálice do vinho de sua ira ardente.
20 Ŋguoŋ pa puoŋ ŋkǔnu titri ŋkhǐ tei, paʼa kaŋ taʼa mbra lɔ nuʼuŋ mbiʼi.
20 Todas as ilhas fugiram, e montanha alguma foi encontrada.
21 Mɛmmɛ wěi, ŋa lrī nu muŋu ni mbɔ nɔ khwɛ wuŋ kilu ni kilu yi tiɛŋ, gū llɔ po mbɨŋ ŋgwa, pugu chɔ̄nɔ Minnwi nthɛ ŋgəʼɨ wěi nthɛ ŋa ŋgəʼɨ ghɔ ni ŋgaʼa.
21 Grandes pedras de gelo, que podiam pesar um talento, caíram do céu sobre os homens. Os homens amaldiçoaram a Deus por causa do flagelo da saraiva, pois este foi terrível.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.