1 Coríntios 4
Ŋwaʼaŋlɨ Kɨǹ a Fhi (BMO) vs ARC
1 Pəɨ līi vigi pi nɔ puoŋ fàʼa Krishto, pugu pa ŋgwa ŋa pi nūʼɔŋ vugu ŋa pugu lɨna ni nnu lə̄ɨŋ Minnwi.
1 Que os homens nos considerem como ministros de Cristo e despenseiros dos mistérios de Deus.
2 Nɔ pigi nu, a pie ŋa ŋgwa ŋa pi nūʼɔŋ vugu ŋa pugu lɨna ni pa maoŋ nɛ pɔ ŋgwa pɛ ŋa minthɛ ŋoŋ yɨʼə noŋ yi mbɨŋ pugu nɛ.
2 Além disso, requer-se nos despenseiros que cada um se ache fiel.
3 Ndɔ ni mu, a pɔ pi ŋkiɛŋ muuŋ mi nnu ŋa a shaʼa pəɨ nshaʼa a, ki ŋa a shaʼa sheshe ndashaʼa ŋgwamishua nshaʼa a. Njiʼi nthɛ pi mmu, ǹdɔ njiʼi nshaʼa noŋ a.
3 Todavia, a mim mui pouco se me dá de ser julgado por vós ou por algum juízo humano; nem eu tampouco a mim mesmo me julgo.
4 Nthɛ ŋa ǹdɔ njiʼi nji sheshe nnu ŋa minthɛ ŋ̀krɛ̄i noŋ a nɔ ghɔ, ǹdɔ njiʼi ntɔgɔ shaʼa nthɛ pi yie. A Taathɔ mbɔ ŋoŋ ŋa a ghà nshaʼa a.
4 Porque em nada me sinto culpado; mas nem por isso me considero justificado, pois quem me julga é o Senhor.
5 Nthɛ yie ghɔ, kiʼi ŋgwɛ̄iŋ ŋoŋ nɔ ŋgushaʼa ki ndɨɨ lɔ naa ŋkāʼo, ki Taathɔ lɔ naa mbɨnɨ yaʼa. A ju mbɔ ŋoŋ ŋa a shi nthɔ ni pa nnu ŋa a pɔ moŋ njiŋ ndwɛ nɛ páa, ntūgu pa nnu ŋa a pɔ njùʼɔ ŋgwa nɛ. Nnɛ, shesheŋoŋ fāʼo ndighaʼo yi llɔ mbhɔ Minnwi.
5 Portanto, nada julgueis antes de tempo, até que o Senhor venha, o qual também trará à luz as coisas ocultas das trevas e manifestará os desígnios dos corações; e, então, cada um receberá de Deus o louvor.
6 Pa lǐŋ paŋ, ǹdɔ̄gɔ nnu pei pi mbɨŋ pigi Apolo nthɛ vəɨ nthɛ ŋa pəɨ yɛʼi mbhɔ pigi nɔ mieŋ nu ki lɔ mfərə fɨʼɨ yaoŋ ŋa pi nāʼaŋ nɛ, ŋa kiʼi shesheŋoŋ vəɨ nōoŋ noŋ yi, nshigi yichəɨ ŋoŋ, nchɨ̄ʼə yichəɨ.
6 E eu, irmãos, apliquei essas coisas, por semelhança, a mim e a Apolo, por amor de vós, para que, em nós, aprendais a não ir além do que está escrito, não vos ensoberbecendo a favor de um contra outro.
7 A yəɨ gɔ̌ sheshe kwri mbɨŋ ghɔ? Ɔ fāʼo pi khɔ ŋa pi shi lɔ njiʼi mfɛfɛ vɛ? Ti ä mbɔ ŋa pi fɛfɛ vɛ, a chwīe khɔ ɔ thɔ kwēi njùʼɔ yɔ pi nɔ haʼaŋ pi lɔ njiʼi mfɛfɛ vɛ?
7 Porque quem te diferença? E que tens tu que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias como se não o houveras recebido?
8 Pəɨ pīʼi ŋa pəɨ kwo fāʼo ŋguoŋ yaoŋ ŋa pəɨ tāʼa nu nɛ! Pəɨ pīʼi ŋa pəɨ kwo gū pa ghaŋ fāʼo. Pəɨ pīʼi ŋa pəɨ kwo gū pa fùoŋ ki lɔ mbɔ pi ni ghɛ̀rɛ yigi. Ndɔ shishini, ŋ̀khwā ŋa pəɨ ka ni ŋgū pa fùoŋ, nnɛ ŋa minthɛ pigi ŋkaa pigi shaʼa fùoŋ pia kaʼa.
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós reinais! E prouvera Deus reinásseis para que também nós reinemos convosco!
9 A fhi vəɨ nɔ haʼaŋ Minnwi fɛ ndugwi njiŋ lɨʼɨ ni pigi, mbɔ pa ghaŋ ntaoŋ Jishɔ, nɔ pa ŋgwa haʼaŋ pi fɛ njɔ́ gu ni pugu pi lɨʼɨ wo moŋ mbhi, ligi pa ghaŋ ntaoŋ Minnwi pugu pa ŋgwamishua.
9 Porque tenho para mim que Deus a nós, apóstolos, nos pôs por últimos, como condenados à morte; pois somos feitos espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Ŋgwa pīʼi ŋa pigi pa na nthɛ ligi Krishto ndɔ pəɨ pīʼi ŋa pəɨ pa ndɨna moŋ Krishto. Ŋgwa pīʼi ŋa pigi kɨ̌ʼɨ ndɔ pəɨ pīʼi ŋa pəɨ tɨnɨ. Pi tuo vəɨ nɔ pa ŋgwa chɨɨchɨɨ, ndɔ pigi pɔ pa miŋkwasha.
10 Nós somos loucos por amor de Cristo, e vós, sábios em Cristo; nós, fracos, e vós, fortes; vós, ilustres, e nós, vis.
11 Ti mfɛ ndwɛ, njì yia vigi, njùʼɔ yigi pɨnɨ nuʼuŋ njaoŋ, ndhwí yigi pɔ pa chə̌ʼɨ, pi wie vigi ki tou, pigi pɨnɨ mbɔ pa ŋgwa ki laʼa,
11 Até esta presente hora, sofremos fome e sede, e estamos nus, e recebemos bofetadas, e não temos pousada certa,
12 pigi fāʼa ki jwɛ ni mbhɔ miŋi nɔ yōu nu, pigi fɛ mbɔrɔ ni ŋgwa pɛ ŋa pugu chɔ̄nɔ vigi nɛ, ndɨɨ ŋa pi fɛ ŋgəʼɨ ni pigi nɛ, pigi wɛ̄iŋ njùʼɔ paʼa a lɔ mfhi nnu.
12 e nos afadigamos, trabalhando com nossas próprias mãos; somos injuriados e bendizemos; somos perseguidos e sofremos;
13 Ndɨɨ ŋa pi chhu phɨ thɔ pigi nɛ, pigi khwɛ̄ pi ni chrà pɔpɔrɔ, pigi pɔ nɔ pa ŋkuʼu maoŋ ŋkuoŋ mbhi, pa ndunduʼu ŋguoŋ yaoŋ ghao ti nchəɨŋ ndwɛ.
13 somos blasfemados e rogamos; até ao presente, temos chegado a ser como o lixo deste mundo e como a escória de todos.
14 Ǹdɔ njiʼi nāʼaŋ pa nnu pei pi nɔ shhū nu vəɨ ndɔ ǹāʼaŋ pi nɔ tɨgɨ nu vəɨ nɔ pa puoŋ paŋ ŋa ŋ̀khwā.
14 Não escrevo essas coisas para vos envergonhar; mas admoesto- vos como meus filhos amados.
15 Nthɛ ŋa njiʼi nthɛ pi nɔ haʼaŋ pəɨ fāʼo wuŋ ŋkaŋ ghaŋ lɨna nu ni pəɨ moŋ piŋ yəɨ mbɨŋ Krishto nɛ, pəɨ lɔ njiʼi mfāʼo ntou pa tǎa. Ŋ̀ki gū tǎa vəɨ moŋ piŋ nu Krishto Jishɔ ntɔgɔ pi ŋkuoŋ pwa pishaʼakhɔ ŋa ŋki chīi ni pəɨ nɛ.
15 Porque, ainda que tivésseis dez mil aios em Cristo, não teríeis, contudo, muitos pais; porque eu, pelo evangelho, vos gerei em Jesus Cristo.
16 Nthɛ yie ghɔ, m̀āʼaŋ ghrɨ́ yəɨ ŋa p̂əɨ pīni mbha nnu paŋ.
16 Admoesto-vos, portanto, a que sejais meus imitadores.
17 Nthɛ yei nnu, ǹtaoŋ Timoti ni pəɨ, mbɔ ŋkiɛŋ muuŋ a ŋa ŋ̀khwā, ndɔ mbɔ muuŋ ŋa a nthɛ ŋoŋ yɨʼə noŋ yi mbɨŋ yu moŋ Taathɔ nɛ. A shi ŋkwiŋ vəɨ ni mbha chɔmbhi a moŋ Krishto wuʼɔ nɔ haʼaŋ ǹjɛʼi ŋguoŋ lɨʼɨ moŋ ŋguoŋ pa chɔshi nɛ.
17 Por esta causa vos mandei Timóteo, que é meu filho amado e fiel no Senhor, o qual vos lembrará os meus caminhos em Cristo, como por toda parte ensino em cada igreja.
18 Pichəɨ pa ŋgwa shɨna pəɨ tɛnɛ nu, nthɛ ŋa pəɨ pīʼi ŋa ǹdɔ njiʼi nthɔ nu nɔ kra nu vəɨ.
18 Mas alguns andam inchados, como se eu não houvesse de ir ter convosco.
19 Ndɔ moŋ kuo ndɨɨ, ǹshi nthɔ njəɨ vəɨ nɔ haʼaŋ T̈aathɔ mbiŋ, nnɛ kaŋ ǹshi njəɨ njɨ ŋa ghaŋ titɛnɛ pinɛ fāʼo nɛ, ki lɔ ŋguʼɔ mbɔ pi chrà ni nchò.
19 Mas, em breve, irei ter convosco, se o Senhor quiser, e então conhecerei, não as palavras dos que andam inchados, mas a virtude.
20 Nthɛ ŋa Shaʼafuoŋ Minnwi lɔ njiʼi ŋguʼɔ mbɔ pi moŋ chrà ni nchò, a pɔ pi moŋ njɨ.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em virtude.
21 Pəɨ khwǎ pi yəɨ? Ǹthɔ njəɨ vəɨ pi ni ŋgwàŋ ki ni khwǎ moŋ jijwɛ juju?
21 Que quereis? Irei ter convosco com vara ou com amor e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.