Apocalipse 9
Uwait nugau Ze Naliu (BMH) vs NTLH
1 Go guzenai aurina, tibur ianai tabkuai nug gonugau balau hueun. Guzenina, iz ureb tub emes wagan em ebu alina pemin. Guzenaimai, ag go ob ula oug noi beteun gonugau bigeg tamacag, go ebuan wakum moromenin.
1 Depois o quinto anjo tocou a sua trombeta, e eu vi uma estrela que tinha caído do céu na terra, e ela recebeu a chave do abismo .
2 Ureb gonug go ob ebuan og im oitina, go ob oug eiman abmuk ab banou ilaneu nugau abmuk sul zoun. Go abmuk ob oug eiman zoimai, am mui emes mui unum kulai mina, em umuteun.
2 A estrela abriu o poço do abismo, e dele saiu fumaça, como se fosse de uma grande fornalha. E o sol e o ar escureceram com a fumaça que saía do abismo.
3 Guzenina, abmuk go ougeiman ta asiu zoimai, em ebu alemen. Tibur agen ta tatagai inain goagal gusig maremen.
3 De dentro da fumaça saíram gafanhotos, que desceram sobre a terra e receberam o mesmo poder que os escorpiões têm.
4 Uwait nug ta go guzenai awareun, “Ag gig ta, a ta, a ginampet ipal i eg maran. Bo, ag duailel Uwait nugau bol goagal aipag ebu marab tam, go sag petak eg maramamen.
4 Foi dito aos gafanhotos que não fizessem estragos nas ervas, nem nas árvores, nem em qualquer outra planta; somente podiam ferir as pessoas que não tivessem a marca do sinete de Deus na testa.
5 Ag duailel go mu tutak tutak marebi, geil tabkuai damam. Bo, ag ugarebi, unum i noumamam.” Ag mu go maramamen, go tatagai agen kaluaraneu sul.
5 Os gafanhotos não tiveram permissão para matar essas pessoas; eles podiam apenas torturá-las durante cinco meses. A dor que causavam nessa tortura era como a dor da picada de um escorpião.
6 Go geil tabkuai ebu, duailel go mu oimai, noumabun abu itanamam, bo, go abu go i pimam. Duailel go ag noumabun dabilanemen, bo, noumabun abu go agal ameag ebu wagemamau.
6 Naqueles cinco meses as pessoas procurarão a morte, mas não a encontrarão; vão querer morrer, mas a morte fugirá delas.
7 Iz ta go go hos sul malai mabun daremen uligaremin. Goagal gagaliag ebu gumaranemen dudu king agal hat gol sul mui daremen. Goagal siamenag go dudu agal siamenag sul.
7 Os gafanhotos pareciam cavalos prontos para a batalha. Na cabeça tinham uma coisa parecida com uma coroa de ouro, e a cara deles era como o rosto de um ser humano.
8 Goagal gagaliag ulig huia ailel agal gagaliag ulig sul. Goagal aiag go laion agal aiag sul.
8 Os seus cabelos eram como cabelos de mulher, e os dentes eram como dentes de leão.
9 Goagal toronag ebu go malai ebuan tibur galau ain bras sul. Goagal sanag ulig saiu aneun go hos inain agen malai ebu unabun karis keuina, saiu zuaneun sul zoun.
9 As suas couraças eram parecidas com couraças de ferro, e o barulho das suas asas era como o barulho de carros puxados por muitos cavalos quando correm para a batalha.
10 Ta go uzaiag mui. Agal uzaiag go tatagai inain agal uzaiag sul. Agal gusig go uzaiag ebu dareu, go sil duailel eg marebi, betei geil tabkuai dacanemen.
10 Os gafanhotos tinham rabos e ferrões como os de escorpiões, e era com os rabos que tinham o poder de ferir as pessoas por cinco meses.
11 Go agal gumaraneu du banou go nug go gumaraneu, go Satan nugau tibur tub nug go ob ula oug noi beteun gonugau bigeg tamacag gumaneu. Hibru ze eim gonugau wanib Abadon anem. Bo, Grik ze eim gonugau wanib Apolion. Wanib gonugau bigeg enai, ‘Go ece unum eg maraneu du.’
11 Eles tinham um rei que os governava, que era o anjo que toma conta do abismo. O seu nome em hebraico é Abadom e em grego é Apolião (isso quer dizer “O Destruidor”).
12 Amegai uhu banban zomen go maziemen. Bo, go don, uhu banban aliag dareu, go aiu ses zumau.
12 O primeiro “ai” já passou. Depois disso dois outros “ais” devem vir ainda.
13 Gonun, tibur ianai was olig nug gonugau balau hueun. Iz go ulagwag muranemen biz gol Uwait nugau ameg ebu dareu gonugau guru iwanarai ebuan, gagaliag ebuan malai iwanarai daremen eiman du tub nugau zeu sul aurina, domin.
13 Então o sexto anjo tocou a sua trombeta, e eu ouvi uma voz que vinha dos quatro cantos do altar de ouro que está diante de Deus.
14 Gonug tibur ianai wasolig gonugau balau patai dareu guzenai aureun, “Na tibur iwanarai go ag Iupretis Ze banou waugab hiacaranem zau oug hiacaremin darem, oi haremen, duailel ugarabun unamam.”
14 E ao sexto anjo, que tinha nas mãos a trombeta, a voz disse: — Solte os quatro anjos que estão amarrados perto do grande rio Eufrates !
15 Gonun, du go nug tibur iwanarai hiacaranem zauan utarina, nomen. Gil go, geil go, wai go, ebutal, tibur iwanarai go agen em ebuan duailel unum ainarai doun maraimai, doun ainarai ebuan tutak ugarebi, noumabun hiacaranem zau oug, gumei daremen.
15 Os quatro anjos foram soltos. Eles estavam preparados para essa hora, dia, mês e ano a fim de matar a terça parte da humanidade.
16 Agal malai dudu hos mui agal ianai iz guzenai anendai domin. Agal ianai aliag handret milion.
16 E me foi dito que os soldados a cavalo eram duzentos milhões.
17 Iz hos go wabil eiman sul uligaremin. Dudu hos wag daremen agal toronag ebu tibur galau epeua ab sul, mui inu emes sul mui, baila salpa sul mui. Hos inain goagal gagaliag laion agal gagaliag sul, agal oiagsau eiman ab mui, abmuk mui, aiwag zabeg tub elaneu wanib salpa nuanemen.
17 Na minha visão vi os cavalos e os seus cavaleiros. Os cavaleiros tinham no peito couraças vermelhas como fogo, azuis como safira e amarelas como enxofre. A cabeça dos cavalos era como cabeça de leão, e da boca deles saía fogo, fumaça e enxofre.
18 Ag duailel ainarai doun maraimai, doun ainarai ebuan tutak ab go mui, abmuk mui, aiwag salpa mui, hos agal oiagsau eiman alaimai, unum ugarai hemen.
18 A terça parte da humanidade foi morta por estas três pragas: o fogo, a fumaça e o enxofre que saíam da boca dos cavalos.
19 Einen, hos goagal gusig go agal oiagsau mui, uzaiag ebu mui, dareu. Goagal uzaiag man agal gagaliag sul go sil duailel ugaremenin.
19 Pois o poder dos cavalos está na boca deles e também no rabo. O rabo parecia uma cobra com a cabeça na ponta dele, e com ele os cavalos feriam o povo.
20 Duailel ipal ag uhu gonug ugarina, noumab tam, ag ecesab agagal ebeag sil patai maimai, ulapagwag maranemen go uteimai, koli agal oiagab kekulab tam. Ag agal igul sesamoraimai, wes eg ta, polu tibur ta, ipal doropag gol, silva, aiwag, ain bras, a tatau sil patai maimai, ag ulapagwag maranemen. Ecesab go patai macanemen ag ece picabun iborain tam, ag ze duabun iborain tam, ag aidabun iborain tam, bo, ag ece go ulapagwag maranemen.
20 O resto da humanidade, isto é, todos os que não tinham sido mortos por essas pragas, não abandonou aquilo que eles haviam feito com as suas próprias mãos : eles não pararam de adorar os demônios e os ídolos de ouro, de prata, de bronze, de pedra e de madeira, que não podem ver, nem ouvir, nem andar.
21 Ag duailel ipal ugarina, noumanemen, ag eten ze eim duailel ipal eg maranemen, ag wal igul macanemen, ag ecesab zob wanemen, bo, ag igul go uteimai, agal oiagab kekulab tam.
21 Também não se arrependeram dos seus crimes de morte, nem das suas feitiçarias, nem da sua imoralidade sexual, nem dos seus roubos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.