Apocalipse 6
Uwait nugau Ze Naliu (BMH) vs ARIB
1 Guzenaimai, iz Sipsip Nag nug sisiu dab agas sul amegai kwali mui dareun, zilagai eun pemin. Gonun, ece iwanarai awau darem tub nug gonugau ze meun saiu em guruaneu sul domin. Go guzenai aneun, “Alen!”
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Iz koli ameitaimai, hos ausiau tub pemin. Hos go ebu du tub go kem patai darena, tibur tub nug go du banou nugau hat moroun. Go malai zilarabun du nug sul gonugau iwai zaugul unum zilarabun beteun.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Kolital Sipsip Nag go sisiu dab agas sul tub agau pezai dareun ebuan zilagai eun. Guzenina, e tub awau dareu ianai aliag nug alaimai, guzenai aneun, “Alen!”
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Guzenai ze mina, hos tub zoun go epeua. Tibur tub go hos atag du go malai mabun maulzag huia moroun. Go han em e ebuan duailel agal oiagab iau dacanemen igul oi hiabun gusig moroun. Go guzenina, duailel ag agzozou alalaimai, ipal ugarina, noumemenin.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Guzenaimai, Sipsip Nag nug koli sisiu dab agas sul ianai ainarai nug agau pezai memen zilagai eun. Guzenina, e go awau dareu ianai ainarai nug guzenai aneun, “Alen!” Guzenai anena, iz hos tub mutuanau dareu pemin. Hos go atag du go ece nugau uhu piarabun skel ebeg sil patai dareun.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Iz du tub nugau zeu sul ece iwanarai mui awau darem go ula ebuan guzenai saipag zoun domin. Go hos atag du guzenai aureun, “Na bete, em ebuan ee unum eg memen, duailel we ugaramau. Guzenemen, ag wit mis ginampet oug dareu gau mabun, salau macanemen gil tutak ebuan aiwag oimai, gau mamamen. Ag bali mis ainarai dareu gau mabun aiwag go sil gau mamamen. Bo, na a tub wanib Olib nugau a ilau mui, wain ze mui, i eg wenen.”
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Guzenaimai, Sipsip Nag nug sisiu dab agas sul ianai iwanarai nug agau pezai memen zilagai eun. Guzenina, iz koli ece awau dareu ianai iwanarai nugau zeu domin. Gonug guzenai aneun, “Alen!”
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Iz koli ameitaimai, hos tub baila sul pemin. Hos go atag du gonug Noumanem wanib patai dareu. Du tub gonugau wanib Noumanemen-Dudu-Agal-Uzan go zaug seugab go hos ebu hoboi dareun. Tibur tub nug zaug dual gusig marena, zaug dual em ebuan duailel unum tatau iwanarai mui doun maraimai, tatau tub iwanarai ebuan duailel unum noumamam. Go maulzag uiaban sil mui, we banou sil mui, ebeu eg ata atai sil mui, gaian egun asiu sil mui, ugarebi, noumamam.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Sipsip Nag nug sisiu dab agas sul ianai tabkuai agau ebu pezai memen zilagai eun. Guzenina, iz ameitaimai, duailel ipal agal doropag Uwait nugau wanib wag macanemen biz piu daremen uligaremin. Duailel go ag getal Uwait nugau ze gusig pataimai, duailel ipal ze go en awarenemen. Guzenina, duailel ipal agen go ugarina, noumemen.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Doropag go agen guzenai gusig ul wemen, “Uwait Ban, nait igul unum naliu na petak ze manem. Ziwas eisasab ig gumei damun, na duailel em ebu darem, agen ig igwemen sisiaraimai, uhu maramam?”
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Salau tibur agen duailel go tutak tutak tibur galau ausiau huia ata atai maraimai, guzenai awaremen, “Ag ziwas huia koli dabi, ag guzenaremen sul agal salau zaiagar mui, agal zaiagar ipal mui, ugarebi, ianai go Uwait nug tapai meun, betei iboraba, agal uhu koli ameg go ebu petak zumau.”
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Guzenaimai, Sipsip Nag nug sisiu dab agas sul ianai wasolig agau ebu pezai memen zilagai eun. Iz ameitaimai, em ebu mim banou zoimai, am kekulaimai, tibur galau mutuanau sul usaleun. Geil han go unum kekulaimai, epeu eseu sul usaleun pemin.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Ureb emes wagan go zaur useg epeu wol banou nug zoimai, patena, awau atelarai nuaneu sul, go unum em ebu alemen.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Emes han go ninanem biz holinai memen sul guzeneun. Guzenina, em tabag mui, em waug mui, go unum goagal empip utei wanemen.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Gonun, em e ebuan gumaranemen dudu banban mui, duailel gumaranemen dudu mui, malai dudu gumaranemen dudu banban mui, duailel go ecesab asiu a mui, dudu gusig a mui, salau duailel (slev) mui, duailel agal salau agtal gumanemen mui, go unum uminaimai, betei em tabag aizau ob oug wageimai daremen.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Gonun, agen em tabag mui, aiwag mui, guzenai ularemen, “Agen noiban, ig unum kuligen. Agen ig wagemigeiman, einen, du go gue gonugau gumaraneu biz ebu hoboi dareu gonug ig uligigamau. Go Sipsip Nag go ig en aigsisilaimai, uhu migamoroi.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Go einen, goagal aicagsisileun uhu migabun ziwas banou ulis zou. Duair tub uhu banou go zilacoroimai, naliu dabun iborain tam.”
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.