Lucas 15
Hen alen Apudyus (BLW) vs VC
1 Angkay hen-argawan way incha mì-igngar an Jesus hen anchichay cha mangam-among hen furor ya hen anchichay tapenay napepeloh way tatagu,
1 Aproximavam-se de Jesus os publicanos e os pecadores para ouvi-lo.
2 wat anchag chan ngangayutongot hen anchichay Fariseo ya umat agé hen anchichay siguchay cha mintudtuchu hen orchin Moses, ekatchéén, “Pakay hay taguwanna way ammag cha mì-ib-ifun hen anchichay menangfasor ya cha amin mèan an chicha.”
2 Os fariseus e os escribas murmuravam: Este homem recebe e come com pessoas de má vida!
3 Yachi yag anat mampani ah Jesus an chicha way mangaliyén,
3 Então lhes propôs a seguinte parábola:
4 “Chàyu ngay, non an umat yag wacha an chàyu hen hinggasot chi karnerona yag natarà hen iha, ay ammoh achina ngén taynan hen anchi siyamporo ya siyam ah péchag ta ina anapén hen anchi ihay natarà ingganah ichahana.
4 Quem de vós que, tendo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa as noventa e nove no deserto e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Yag no ichahana ya gapoh laylayadna, annag fu-uchun way mangenhàyat.
5 E depois de encontrá-la, a põe nos ombros, cheio de júbilo,
6 Yag yachi way enhàyatna, annag amongon hen anchichay ifana ya atògongna way mangaliyén, ‘Lomaylayadtaaw te inchahà hen antoy natarà way karnerò.’ ”
6 e, voltando para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Regozijai-vos comigo, achei a minha ovelha que se havia perdido.
7 Yag anat ekat Jesusén, “Pachongna agé way kaskasen hen layad hen anchichay ini-inggaw ad uchu hen mamfafawiyan hen ihà-anay menangfasor no hen layadcha hen anchichay siyamporo ya siyam way ammayay tatagu way achicha masapor way mamfafawi.”
7 Digo-vos que assim haverá maior júbilo no céu por um só pecador que fizer penitência do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Entoroy Jesus way mampani, ekatnéén, “Yag non an umat yag wacha agéy ihay in-ina way hemporo hen faletòna, yag non an gag-ara yag tenêchégna hen iha, ay ammoh achina entég hen helaw yag annaat hagahagachan hen faréyna ah manganapana ingganah ichahana.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas e perdendo uma delas, não acende a lâmpada, varre a casa e a busca diligentemente, até encontrá-la?
9 Yag no inchahana agé, ayagana hen anchichay ifana ya atògongna way mangaliyén, ‘Antaaw ammag lomaylayad te antoy inchahà hen anchi faletò-o way natarà.’
9 E tendo-a encontrado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Regozijai-vos comigo, achei a dracma que tinha perdido.
10 Wat kaman agéhchi,” way ekat Jesus, “hen lomaylaychan hen anchichay anghel Apudyus hen mamfafawiyan hen uray ihà-anay menangfasor.”
10 Digo-vos que haverá júbilo entre os anjos de Deus por um só pecador que se arrependa.
11 Entoroy Jesus way mampani, ekatnéén, “Hen-argawan ano, wacha hen ihay am-ama way chuwa hen anàna way pahig larae.
11 Disse também: Um homem tinha dois filhos.
12 Yag ekat hen anchi uchichiyén, ‘Ama, idchatnowat koma ad uwan hen tawid-o.’ Wat hiyachi yag nan-agwéén amacha hen kok-owana wat empàchangna hen anchichay chuway anàna.”
12 O mais moço disse a seu pai: Meu pai, dá-me a parte da herança que me toca. O pai então repartiu entre eles os haveres.
13 “Angkay hiyachi way nanlooh hen kamanay ag-agaw, enlaon hen anchi enawchi hen aminay penakafingayna yag lommayaw way émméy ah achawwéy way lota, yag annag lenamram amin hen laon hen kok-owana ah lenoroko.
13 Poucos dias depois, ajuntando tudo o que lhe pertencia, partiu o filho mais moço para um país muito distante, e lá dissipou a sua fortuna, vivendo dissolutamente.
14 Angkay hiyachi way na-amin hen amin way wacha an hiya, niyaphor way nabtel hen hiyachiy lota way achi mawitwitan wat nakorangan way térén.
14 Depois de ter esbanjado tudo, sobreveio àquela região uma grande fome e ele começou a passar penúria.
15 Yachi yag ammag nepapelet way i mèlabfu hen ihay tagu hen hiyachiy lota, wat piniyarcha hiya way i mampangpangan hen fafuy ah péchag.
15 Foi pôr-se ao serviço de um dos habitantes daquela região, que o mandou para os seus campos guardar os porcos.
16 Yag gapoh henaangna, uray hen anchi fungan hen away way cha anén hen fafuyén laychénay mangan non an mafalin, te ammag maid umidchat an hiya ah ma-an.”
16 Desejava ele fartar-se das vagens que os porcos comiam, mas ninguém lhas dava.
17 “Angkay na-awni way inumchah hen hamhamàna, yag annaat ekatén, ‘Amin hen anchichay chan labfu an Amaat homahawar hen chacha anén, yag antoyana-at ahto way ammag tég-angay matéy ah henaangna.
17 Entrou então em si e refletiu: Quantos empregados há na casa de meu pai que têm pão em abundância... e eu, aqui, estou a morrer de fome!
18 Aẁ, ana-at chillu mamfangad an Ama ayong.’ Wat hen ifagà an hiya, ekat-owén, ‘Ama, nakafasorà an Apudyus ya nakafasorà agé an hea,
18 Levantar-me-ei e irei a meu pai, e dir-lhe-ei: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti;
19 wat uray no achì karébféngan way mifilang ah anàno, anà lawag aran ah mèlabrabfu an hea.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho. Trata-me como a um dos teus empregados.
20 Yachi hen ekatna ah hamhamàna yag annaat iligwat way éméy an amana.”
20 Levantou-se, pois, e foi ter com seu pai. Estava ainda longe, quando seu pai o viu e, movido de compaixão, correu-lhe ao encontro, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Yachi yag anat man-ale hen anchi anàna way mangaliyén, ‘Ama, nakafasorà an Apudyus ya hea, wat achì tot-owa karébféngan way mifilang ah anàno.’
21 O filho lhe disse, então: Meu pai, pequei contra o céu e contra ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ngém chaat agé ekat amana hen anchichay alepannéén, ‘Aggagényu way manginyale hen anchi ka-am-ammayan way lumfong ah ilumfong hen antoy anào. Yag iyaleyu agé hen anchi sapatos ta mansapatosna ya hen sengseng ta mansengseng.
22 Mas o pai falou aos servos: Trazei-me depressa a melhor veste e vesti-lha, e ponde-lhe um anel no dedo e calçado nos pés.
23 Yag anyuwat i aran agé hen anchi tabtafà-an way ubfu yag penarteyu ah manlagragsakantaaw.
23 Trazei também um novilho gordo e matai-o; comamos e façamos uma festa.
24 Te hen antoy anào, ekat-owat no natéy yag natattagu peet, yag ekat-owat no tarànachi yag antoyan peet way nachahan. Yachi yag inlugicha way manlagragsak.’ ”
24 Este meu filho estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado. E começaram a festa.
25 “Angkay hiyachi, niyaphor way i hommepot hen anchi pangorowana. Yag yachi way cha homàyat way cha homag-én ah faréycha, chengngarnaat agé hen anchichay chan kankanta ya cha mamattong.
25 O filho mais velho estava no campo. Ao voltar e aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Yag annaat ayagan hen ihay alepancha way mangimoh an hiya no heno hen anchi chacha ammaan.
26 Chamou um servo e perguntou-lhe o que havia.
27 Yag ekat hen anchi alepanén, ‘Hommàyat hen anchi enawchim wat empaparten amayu hen anchi tabtafà-an way ubfu ah laylayadna hen hommàyatana way étégna peet way natattagu ya maid laweng ah nepasamak an hiya.’
27 Ele lhe explicou: Voltou teu irmão. E teu pai mandou matar um novilho gordo, porque o reencontrou são e salvo.
28 Yachi yag ammag penomtok hen anchi pangorowana yag nanggat wat ammag achi hénggép ah faréy. Wat ginumhad ah amana way i nangà-arò an hiya.
28 Encolerizou-se ele e não queria entrar, mas seu pai saiu e insistiu com ele.
29 Ngém annag senongfatan ah amana way mangaliyén, ‘Ilam ngén, ah kamanay tawén, anà yanggay ammag kaman alepan an hea way chan amma-amma way maid amin lenabrabseng-o ah imfagam, yag maid paat agé ekatnowén epartiyam haén ah uray lawa an anà chi gancheng ah elagsak-o hen inib-à.
29 Ele, então, respondeu ao pai: Há tantos anos que te sirvo, sem jamais transgredir ordem alguma tua, e nunca me deste um cabrito para festejar com os meus amigos.
30 Ngém angkay hommàyat hen annay naroko way anàno way annag lenamram amin hen kok-owam ah pota yag hiyaat agé hen empartiyam hen anchi tabtafà-an way ubfu.’
30 E agora, que voltou este teu filho, que gastou os teus bens com as meretrizes, logo lhe mandaste matar um novilho gordo!
31 ‘Anào,’ way ekat amana, ‘hea, an-ag wawà-acha an haén wat amin way wachan haén, awam amin.
31 Explicou-lhe o pai: Filho, tu estás sempre comigo, e tudo o que é meu é teu.
32 Ngém ad uwan, masapor manlagsaktaaw ya lomaylayadtaaw te gappiyana ah natagu peet hen annay enawchim way ekat-o nog natéy, ya ammay te namfangad te ekat-owat agé nog tarànachi.’ ”
32 Convinha, porém, fazermos festa, pois este teu irmão estava morto, e reviveu; tinha se perdido, e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.