Lucas 15
Hen alen Apudyus (BLW) vs ARA
1 Angkay hen-argawan way incha mì-igngar an Jesus hen anchichay cha mangam-among hen furor ya hen anchichay tapenay napepeloh way tatagu,
1 Aproximavam-se de Jesus todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 wat anchag chan ngangayutongot hen anchichay Fariseo ya umat agé hen anchichay siguchay cha mintudtuchu hen orchin Moses, ekatchéén, “Pakay hay taguwanna way ammag cha mì-ib-ifun hen anchichay menangfasor ya cha amin mèan an chicha.”
2 E murmuravam os fariseus e os escribas, dizendo: Este recebe pecadores e come com eles.
3 Yachi yag anat mampani ah Jesus an chicha way mangaliyén,
3 Então, lhes propôs Jesus esta parábola:
4 “Chàyu ngay, non an umat yag wacha an chàyu hen hinggasot chi karnerona yag natarà hen iha, ay ammoh achina ngén taynan hen anchi siyamporo ya siyam ah péchag ta ina anapén hen anchi ihay natarà ingganah ichahana.
4 Qual, dentre vós, é o homem que, possuindo cem ovelhas e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove e vai em busca da que se perdeu, até encontrá-la?
5 Yag no ichahana ya gapoh laylayadna, annag fu-uchun way mangenhàyat.
5 Achando-a, põe-na sobre os ombros, cheio de júbilo.
6 Yag yachi way enhàyatna, annag amongon hen anchichay ifana ya atògongna way mangaliyén, ‘Lomaylayadtaaw te inchahà hen antoy natarà way karnerò.’ ”
6 E, indo para casa, reúne os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Yag anat ekat Jesusén, “Pachongna agé way kaskasen hen layad hen anchichay ini-inggaw ad uchu hen mamfafawiyan hen ihà-anay menangfasor no hen layadcha hen anchichay siyamporo ya siyam way ammayay tatagu way achicha masapor way mamfafawi.”
7 Digo-vos que, assim, haverá maior júbilo no céu por um pecador que se arrepende do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Entoroy Jesus way mampani, ekatnéén, “Yag non an umat yag wacha agéy ihay in-ina way hemporo hen faletòna, yag non an gag-ara yag tenêchégna hen iha, ay ammoh achina entég hen helaw yag annaat hagahagachan hen faréyna ah manganapana ingganah ichahana.
8 Ou qual é a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma, não acende a candeia, varre a casa e a procura diligentemente até encontrá-la?
9 Yag no inchahana agé, ayagana hen anchichay ifana ya atògongna way mangaliyén, ‘Antaaw ammag lomaylayad te antoy inchahà hen anchi faletò-o way natarà.’
9 E, tendo-a achado, reúne as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque achei a dracma que eu tinha perdido.
10 Wat kaman agéhchi,” way ekat Jesus, “hen lomaylaychan hen anchichay anghel Apudyus hen mamfafawiyan hen uray ihà-anay menangfasor.”
10 Eu vos afirmo que, de igual modo, há júbilo diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Entoroy Jesus way mampani, ekatnéén, “Hen-argawan ano, wacha hen ihay am-ama way chuwa hen anàna way pahig larae.
11 Continuou: Certo homem tinha dois filhos;
12 Yag ekat hen anchi uchichiyén, ‘Ama, idchatnowat koma ad uwan hen tawid-o.’ Wat hiyachi yag nan-agwéén amacha hen kok-owana wat empàchangna hen anchichay chuway anàna.”
12 o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me cabe. E ele lhes repartiu os haveres.
13 “Angkay hiyachi way nanlooh hen kamanay ag-agaw, enlaon hen anchi enawchi hen aminay penakafingayna yag lommayaw way émméy ah achawwéy way lota, yag annag lenamram amin hen laon hen kok-owana ah lenoroko.
13 Passados não muitos dias, o filho mais moço, ajuntando tudo o que era seu, partiu para uma terra distante e lá dissipou todos os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Angkay hiyachi way na-amin hen amin way wacha an hiya, niyaphor way nabtel hen hiyachiy lota way achi mawitwitan wat nakorangan way térén.
14 Depois de ter consumido tudo, sobreveio àquele país uma grande fome, e ele começou a passar necessidade.
15 Yachi yag ammag nepapelet way i mèlabfu hen ihay tagu hen hiyachiy lota, wat piniyarcha hiya way i mampangpangan hen fafuy ah péchag.
15 Então, ele foi e se agregou a um dos cidadãos daquela terra, e este o mandou para os seus campos a guardar porcos.
16 Yag gapoh henaangna, uray hen anchi fungan hen away way cha anén hen fafuyén laychénay mangan non an mafalin, te ammag maid umidchat an hiya ah ma-an.”
16 Ali, desejava ele fartar-se das alfarrobas que os porcos comiam; mas ninguém lhe dava nada.
17 “Angkay na-awni way inumchah hen hamhamàna, yag annaat ekatén, ‘Amin hen anchichay chan labfu an Amaat homahawar hen chacha anén, yag antoyana-at ahto way ammag tég-angay matéy ah henaangna.
17 Então, caindo em si, disse: Quantos trabalhadores de meu pai têm pão com fartura, e eu aqui morro de fome!
18 Aẁ, ana-at chillu mamfangad an Ama ayong.’ Wat hen ifagà an hiya, ekat-owén, ‘Ama, nakafasorà an Apudyus ya nakafasorà agé an hea,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com o meu pai, e lhe direi: Pai, pequei contra o céu e diante de ti;
19 wat uray no achì karébféngan way mifilang ah anàno, anà lawag aran ah mèlabrabfu an hea.’
19 já não sou digno de ser chamado teu filho; trata-me como um dos teus trabalhadores.
20 Yachi hen ekatna ah hamhamàna yag annaat iligwat way éméy an amana.”
20 E, levantando-se, foi para seu pai. Vinha ele ainda longe, quando seu pai o avistou, e, compadecido dele, correndo, o abraçou, e beijou.
21 Yachi yag anat man-ale hen anchi anàna way mangaliyén, ‘Ama, nakafasorà an Apudyus ya hea, wat achì tot-owa karébféngan way mifilang ah anàno.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e diante de ti; já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ngém chaat agé ekat amana hen anchichay alepannéén, ‘Aggagényu way manginyale hen anchi ka-am-ammayan way lumfong ah ilumfong hen antoy anào. Yag iyaleyu agé hen anchi sapatos ta mansapatosna ya hen sengseng ta mansengseng.
22 O pai, porém, disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa, vesti-o, ponde-lhe um anel no dedo e sandálias nos pés;
23 Yag anyuwat i aran agé hen anchi tabtafà-an way ubfu yag penarteyu ah manlagragsakantaaw.
23 trazei também e matai o novilho cevado. Comamos e regozijemo-nos,
24 Te hen antoy anào, ekat-owat no natéy yag natattagu peet, yag ekat-owat no tarànachi yag antoyan peet way nachahan. Yachi yag inlugicha way manlagragsak.’ ”
24 porque este meu filho estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado. E começaram a regozijar-se.
25 “Angkay hiyachi, niyaphor way i hommepot hen anchi pangorowana. Yag yachi way cha homàyat way cha homag-én ah faréycha, chengngarnaat agé hen anchichay chan kankanta ya cha mamattong.
25 Ora, o filho mais velho estivera no campo; e, quando voltava, ao aproximar-se da casa, ouviu a música e as danças.
26 Yag annaat ayagan hen ihay alepancha way mangimoh an hiya no heno hen anchi chacha ammaan.
26 Chamou um dos criados e perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yag ekat hen anchi alepanén, ‘Hommàyat hen anchi enawchim wat empaparten amayu hen anchi tabtafà-an way ubfu ah laylayadna hen hommàyatana way étégna peet way natattagu ya maid laweng ah nepasamak an hiya.’
27 E ele informou: Veio teu irmão, e teu pai mandou matar o novilho cevado, porque o recuperou com saúde.
28 Yachi yag ammag penomtok hen anchi pangorowana yag nanggat wat ammag achi hénggép ah faréy. Wat ginumhad ah amana way i nangà-arò an hiya.
28 Ele se indignou e não queria entrar; saindo, porém, o pai, procurava conciliá-lo.
29 Ngém annag senongfatan ah amana way mangaliyén, ‘Ilam ngén, ah kamanay tawén, anà yanggay ammag kaman alepan an hea way chan amma-amma way maid amin lenabrabseng-o ah imfagam, yag maid paat agé ekatnowén epartiyam haén ah uray lawa an anà chi gancheng ah elagsak-o hen inib-à.
29 Mas ele respondeu a seu pai: Há tantos anos que te sirvo sem jamais transgredir uma ordem tua, e nunca me deste um cabrito sequer para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ngém angkay hommàyat hen annay naroko way anàno way annag lenamram amin hen kok-owam ah pota yag hiyaat agé hen empartiyam hen anchi tabtafà-an way ubfu.’
30 vindo, porém, esse teu filho, que desperdiçou os teus bens com meretrizes, tu mandaste matar para ele o novilho cevado.
31 ‘Anào,’ way ekat amana, ‘hea, an-ag wawà-acha an haén wat amin way wachan haén, awam amin.
31 Então, lhe respondeu o pai: Meu filho, tu sempre estás comigo; tudo o que é meu é teu.
32 Ngém ad uwan, masapor manlagsaktaaw ya lomaylayadtaaw te gappiyana ah natagu peet hen annay enawchim way ekat-o nog natéy, ya ammay te namfangad te ekat-owat agé nog tarànachi.’ ”
32 Entretanto, era preciso que nos regozijássemos e nos alegrássemos, porque esse teu irmão estava morto e reviveu, estava perdido e foi achado.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.