Lucas 15
Hen alen Apudyus (BLW) vs ACF
1 Angkay hen-argawan way incha mì-igngar an Jesus hen anchichay cha mangam-among hen furor ya hen anchichay tapenay napepeloh way tatagu,
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 wat anchag chan ngangayutongot hen anchichay Fariseo ya umat agé hen anchichay siguchay cha mintudtuchu hen orchin Moses, ekatchéén, “Pakay hay taguwanna way ammag cha mì-ib-ifun hen anchichay menangfasor ya cha amin mèan an chicha.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Yachi yag anat mampani ah Jesus an chicha way mangaliyén,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Chàyu ngay, non an umat yag wacha an chàyu hen hinggasot chi karnerona yag natarà hen iha, ay ammoh achina ngén taynan hen anchi siyamporo ya siyam ah péchag ta ina anapén hen anchi ihay natarà ingganah ichahana.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 Yag no ichahana ya gapoh laylayadna, annag fu-uchun way mangenhàyat.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Yag yachi way enhàyatna, annag amongon hen anchichay ifana ya atògongna way mangaliyén, ‘Lomaylayadtaaw te inchahà hen antoy natarà way karnerò.’ ”
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Yag anat ekat Jesusén, “Pachongna agé way kaskasen hen layad hen anchichay ini-inggaw ad uchu hen mamfafawiyan hen ihà-anay menangfasor no hen layadcha hen anchichay siyamporo ya siyam way ammayay tatagu way achicha masapor way mamfafawi.”
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 Entoroy Jesus way mampani, ekatnéén, “Yag non an umat yag wacha agéy ihay in-ina way hemporo hen faletòna, yag non an gag-ara yag tenêchégna hen iha, ay ammoh achina entég hen helaw yag annaat hagahagachan hen faréyna ah manganapana ingganah ichahana.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Yag no inchahana agé, ayagana hen anchichay ifana ya atògongna way mangaliyén, ‘Antaaw ammag lomaylayad te antoy inchahà hen anchi faletò-o way natarà.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Wat kaman agéhchi,” way ekat Jesus, “hen lomaylaychan hen anchichay anghel Apudyus hen mamfafawiyan hen uray ihà-anay menangfasor.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Entoroy Jesus way mampani, ekatnéén, “Hen-argawan ano, wacha hen ihay am-ama way chuwa hen anàna way pahig larae.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Yag ekat hen anchi uchichiyén, ‘Ama, idchatnowat koma ad uwan hen tawid-o.’ Wat hiyachi yag nan-agwéén amacha hen kok-owana wat empàchangna hen anchichay chuway anàna.”
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 “Angkay hiyachi way nanlooh hen kamanay ag-agaw, enlaon hen anchi enawchi hen aminay penakafingayna yag lommayaw way émméy ah achawwéy way lota, yag annag lenamram amin hen laon hen kok-owana ah lenoroko.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Angkay hiyachi way na-amin hen amin way wacha an hiya, niyaphor way nabtel hen hiyachiy lota way achi mawitwitan wat nakorangan way térén.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Yachi yag ammag nepapelet way i mèlabfu hen ihay tagu hen hiyachiy lota, wat piniyarcha hiya way i mampangpangan hen fafuy ah péchag.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Yag gapoh henaangna, uray hen anchi fungan hen away way cha anén hen fafuyén laychénay mangan non an mafalin, te ammag maid umidchat an hiya ah ma-an.”
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 “Angkay na-awni way inumchah hen hamhamàna, yag annaat ekatén, ‘Amin hen anchichay chan labfu an Amaat homahawar hen chacha anén, yag antoyana-at ahto way ammag tég-angay matéy ah henaangna.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Aẁ, ana-at chillu mamfangad an Ama ayong.’ Wat hen ifagà an hiya, ekat-owén, ‘Ama, nakafasorà an Apudyus ya nakafasorà agé an hea,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 wat uray no achì karébféngan way mifilang ah anàno, anà lawag aran ah mèlabrabfu an hea.’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Yachi hen ekatna ah hamhamàna yag annaat iligwat way éméy an amana.”
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Yachi yag anat man-ale hen anchi anàna way mangaliyén, ‘Ama, nakafasorà an Apudyus ya hea, wat achì tot-owa karébféngan way mifilang ah anàno.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ngém chaat agé ekat amana hen anchichay alepannéén, ‘Aggagényu way manginyale hen anchi ka-am-ammayan way lumfong ah ilumfong hen antoy anào. Yag iyaleyu agé hen anchi sapatos ta mansapatosna ya hen sengseng ta mansengseng.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 Yag anyuwat i aran agé hen anchi tabtafà-an way ubfu yag penarteyu ah manlagragsakantaaw.
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 Te hen antoy anào, ekat-owat no natéy yag natattagu peet, yag ekat-owat no tarànachi yag antoyan peet way nachahan. Yachi yag inlugicha way manlagragsak.’ ”
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Angkay hiyachi, niyaphor way i hommepot hen anchi pangorowana. Yag yachi way cha homàyat way cha homag-én ah faréycha, chengngarnaat agé hen anchichay chan kankanta ya cha mamattong.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Yag annaat ayagan hen ihay alepancha way mangimoh an hiya no heno hen anchi chacha ammaan.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Yag ekat hen anchi alepanén, ‘Hommàyat hen anchi enawchim wat empaparten amayu hen anchi tabtafà-an way ubfu ah laylayadna hen hommàyatana way étégna peet way natattagu ya maid laweng ah nepasamak an hiya.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Yachi yag ammag penomtok hen anchi pangorowana yag nanggat wat ammag achi hénggép ah faréy. Wat ginumhad ah amana way i nangà-arò an hiya.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ngém annag senongfatan ah amana way mangaliyén, ‘Ilam ngén, ah kamanay tawén, anà yanggay ammag kaman alepan an hea way chan amma-amma way maid amin lenabrabseng-o ah imfagam, yag maid paat agé ekatnowén epartiyam haén ah uray lawa an anà chi gancheng ah elagsak-o hen inib-à.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ngém angkay hommàyat hen annay naroko way anàno way annag lenamram amin hen kok-owam ah pota yag hiyaat agé hen empartiyam hen anchi tabtafà-an way ubfu.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 ‘Anào,’ way ekat amana, ‘hea, an-ag wawà-acha an haén wat amin way wachan haén, awam amin.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ngém ad uwan, masapor manlagsaktaaw ya lomaylayadtaaw te gappiyana ah natagu peet hen annay enawchim way ekat-o nog natéy, ya ammay te namfangad te ekat-owat agé nog tarànachi.’ ”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.