Rute 1
Tai Dam (BLT) vs NVI
1 Nẳng pang ꞌpứng phủ cốc ꞌpá ꞌtuốn uôn ꞌdệt dú nẳng phén đin ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên, đảy ứt dák khảu#lai. ꞌSướng ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng dú nẳng bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm ꞌmướng Du‑đa chắng au ꞌlụk ꞌmía ꞌpai#sia, pay dú sắc ꞌdan đaư nẳng phén đin ꞌmướng ꞌMô‑áp.
1 Na época dos juízes houve fome na terra. Um homem de Belém de Judá, com a mulher e os dois filhos, foi viver por algum tempo nas terras de Moabe.
2 Phua ꞌchư Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc, ꞌmía ꞌchư ꞌNa‑ô‑ꞌmi, ꞌmí ꞌlụk ꞌchái ꞌchư ꞌMa‑ꞌlôn, cắp Ki‑ꞌli‑ôn, sau pên ꞌcốn ꞌhọ ꞌsóng Ê‑ꞌpha‑ꞌla‑ꞌtha. Cuông ꞌchớ sau đang dú nẳng ꞌmướng ꞌMô‑áp,
2 O homem chamava-se Elimeleque, sua mulher Noemi e seus dois filhos Malom e Quiliom. Eram efrateus de Belém de Judá. Chegaram a Moabe, e lá ficaram.
3 Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc ꞌcọ mết#ꞌchua, ꞌnhắng ꞌto sam ꞌme ꞌlụk hák#dú.
3 Morreu Elimeleque, marido de Noemi, e ela ficou sozinha, com seus dois filhos.
4 Lăng ꞌmá ꞌlụk ꞌchái ꞌtếng song phaư#ꞌcọ au ꞌmía ꞌcốn ꞌMô‑áp, phủ#ꞌnưng ꞌchư#ꞌLụt, phủ#ꞌnưng ꞌchư Ô‑pa. ꞌChúa ꞌhướn ꞌNa‑ô‑ꞌmi dú hẳn dáo síp#pi,
4 Eles se casaram com mulheres moabitas, uma chamada Orfa e a outra Rute. Depois de terem morado lá por quase dez anos,
5 ꞌlụk ꞌchái ꞌtếng song ꞌcọ tai sia#máư, ꞌNa‑ô‑ꞌmi hák dú báu#ꞌmí phua báu#ꞌmí#ꞌlụk.
5 morreram também Malom e Quiliom, e Noemi ficou sozinha, sem os dois filhos e o seu marido.
6 ꞌMe ꞌda khék ꞌchư ꞌva ꞌNa‑ô‑ꞌmi, cuông ꞌchớ dú nẳng phén đin ꞌmướng ꞌMô‑áp, chắng đảy ꞌnghín kháo đi ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva cóp ꞌphái bun hảư ꞌtáng bản cáu ꞌmướng lăng đảy khảu ꞌmạk mák#ꞌtứ. ꞌSướng ꞌnặn, ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng ꞌkhặn ꞌkháng ꞌpá ꞌlụk ꞌpạư ꞌtếng song ꞌnhại ꞌcứn ꞌmứa ha ꞌmướng Du‑đa#ꞌtoi.
6 Quando Noemi soube em Moabe que o Senhor viera em auxílio do seu povo, dando-lhe alimento, decidiu voltar com suas duas noras para a sua terra.
7 ꞌMe ꞌda ꞌpọm song ꞌlụk ꞌpạư dú nẳng phén đin ꞌmướng ꞌMô‑áp đảy ók ꞌtáng ꞌmứa sú ꞌmướng Du‑đa cá phén đin ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên.
7 Assim ela, com as duas noras, partiu do lugar onde tinha morado. Enquanto voltavam para a terra de Judá,
8 Cuông ꞌchớ sau ꞌtiếu ꞌtáng#ꞌmứa, ꞌme ꞌda chắng bók song ꞌpạư#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌkhạy su ꞌcứn pay sú ꞌhướn ha dảo ꞌếm ꞌpứng ꞌlụk#ꞌnớ. ꞌPứng ꞌlụk ꞌmí chaư quảng tó#ꞌda tó#phua phủ tai#pay. ꞌDa so Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchoi phớng ꞌdứa ꞌpứng#ꞌlụk.
8 Noemi disse às duas noras: "Vão! Voltem para a casa de suas mães! Que o Senhor seja leal com vocês, como vocês foram leais com os falecidos e comigo.
9 So Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva cóp ꞌphái bun hảư ꞌpứng ꞌlụk ha ꞌhướn máư đảy sáng bang#ꞌnớ.”
9 O Senhor conceda que cada uma de vocês encontre segurança no lar doutro marido". Então deu-lhes beijos de despedida. Mas elas começaram a chorar bem alto
10 ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “ꞌPứng ꞌlụk ꞌchí pay dú bản cáu ꞌmướng lăng ꞌtoi#ꞌda.”
10 e lhe disseram: "Não! Voltaremos com você para junto de seu povo! "
11 ꞌLẹo ꞌme ꞌda chắng ꞌvạu ỏn sau#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, hảư ꞌcứn sú ꞌhướn ha ꞌếm su#ꞌnớ. Su chắng ꞌchí pay ꞌtoi ꞌda ꞌdệt săng#ꞌlế? Báu ꞌchư ꞌda ꞌnhắng ꞌchí ꞌmí ꞌlụk ꞌchái ꞌvạy hảư pên phua su máư cá#đaư.
11 Disse, porém, Noemi: "Voltem, minhas filhas! Por que viriam comigo? Poderia eu ainda ter filhos, que viessem a ser seus maridos?
12 ꞌCứn ꞌmứa ꞌhướn su#ꞌnớ. ꞌDa thảu lai#ꞌlẹo, báu au phua máư ꞌlẹo#lo. Thả#ꞌva ꞌda ꞌchí au phua cuông ꞌcứn ꞌnị tam ꞌquám pháư, hảư ꞌmí ꞌlụk#ꞌchái,
12 Voltem, minhas filhas! Vão! Estou velha demais para ter outro marido. E mesmo que eu pensasse que ainda há esperança para mim — ainda que eu me casasse esta noite e depois desse à luz filhos,
13 su ꞌcọ ꞌchí báu thả sau nháư pên phua su#đảy. Su ꞌcọ báu é pên mải dú#ꞌquá. ꞌViạk khí khôm khong ꞌda ꞌnhắng ꞌvén ꞌsứa#su, ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư ꞌda chuốp ꞌpọ ꞌluống ꞌhại#ꞌló.”
13 iriam vocês esperar até que eles crescessem? Ficariam sem se casar à espera deles? De jeito nenhum minhas filhas! Para mim é mais amargo do que para vocês, pois a mão do Senhor voltou-se contra mim! "
14 Đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn, ꞌlụk ꞌpạư ꞌtếng song khék hảy#khửn. ꞌNáng Ô‑pa phủ pên ꞌnọng ꞌpạư chắng cót#ꞌcó, sắng ꞌme ꞌda ꞌlẹo páy ꞌlá ꞌcứn pay#ꞌhướn. ꞌPạư phủ cốc ꞌchư ꞌnáng ꞌLụt báu é háng ꞌme ꞌda#pay.
14 Elas então começaram a choram bem alto de novo. Depois Orfa deu um beijo de despedida em sua sogra, mas Rute ficou com ela.
15 ꞌSướng ꞌnặn ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌLụt máư#ꞌva, “ꞌNọng ꞌlúa ꞌcứn pay bản cáu ꞌmướng lăng sú ꞌpi ꞌnọng cắp ꞌthớn théng sau#ꞌlẹo. ꞌLụk ꞌcứn pay sắp ꞌmắn#ꞌí.”
15 Então Noemi a aconselhou: "Veja, sua concunhada está voltando para o seu povo e para o seu deus. Volte com ela! "
16 ꞌNáng ꞌLụt tóp ꞌme ꞌda#ꞌva, “ꞌNhá chăm ꞌlụk pay háng sia ꞌda#ꞌí. Pay ꞌtáng đaư ꞌlụk ꞌcọ ꞌchí pay#ꞌtoi, dú bón đaư ꞌcọ ꞌchí dú ꞌtoi ꞌda#ꞌló. ꞌPi ꞌnọng ꞌchựa sai ꞌda ꞌcọ pên ꞌpi ꞌnọng ꞌchựa sai#ꞌlụk. ꞌDa dú cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ, ꞌlụk ꞌchí so dú#ꞌtoi.
16 Rute, porém, respondeu: "Não insistas comigo que te deixe e não mais a acompanhe. Aonde fores irei, onde ficares ficarei! O teu povo será o meu povo e o teu Deus será o meu Deus!
17 ꞌDa mết ꞌlới dú bón#đaư, ꞌlụk so tai phăng dú bón#ꞌnặn. ꞌVện sia ꞌto ꞌvến#tai, ꞌva hák ꞌmí khu săng pắt hảư ꞌlụk pay háng sia#ꞌda, ꞌcọ so Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư ꞌlụk thứk ꞌtội#nắc.”
17 Onde morreres morrerei, e ali serei sepultada. Que o Senhor me castigue com todo o rigor, se outra coisa que não a morte me separar de ti! "
18 ꞌSướng ꞌnặn, ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng hên chaư ꞌlụk ꞌpạư so dú ꞌtoi báu#nhá, ꞌmắn ꞌdiến báu ꞌvạu#săng.
18 Quando Noemi viu que Rute estava de fato decidida a acompanhá-la, não insistiu mais.
19 ꞌLẹo ꞌme ꞌda ꞌlụk ꞌpạư chắng pay ꞌhọt bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm. ꞌMưa sau pay ꞌhọt#ꞌlẹo, ꞌtếng#cá bản phaư#ꞌcọ tứn#đủng. ꞌPứng ꞌme ꞌnhính cuông bản chắng tham, “Chảu ꞌmen pả ꞌNa‑ô‑ꞌmi#báu?”
19 Prosseguiram, pois, as duas até Belém. Ali chegando, todo o povoado ficou alvoroçado por causa delas. "Será que é Noemi? ", perguntavam as mulheres.
20 ꞌNa‑ô‑ꞌmi tóp sau#ꞌva, “ꞌNhá khék khỏi ꞌNa‑ô‑ꞌmi ꞌtọn#ꞌnớ, khék khỏi ꞌchư ꞌMa‑ꞌla thôi, ꞌpưa ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌmí ꞌquiến sung sút sống ꞌluống ꞌtộc khôm ꞌmá hảư#khỏi.
20 Mas ela respondeu: "Não me chamem Noemi, chamem-me Mara, pois o Todo-poderoso tornou minha vida muito amarga!
21 ꞌMưa ꞌchớ ók ꞌmướng pay ꞌcọ ꞌmí ꞌpiếng#ꞌpó, hák Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư khỏi ꞌcứn ꞌmá song phá ꞌmứ páu#thôi. ꞌChí khék khỏi ꞌNa‑ô‑ꞌmi săng#máư, ꞌpưa ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva phủ ꞌmí ꞌquiến sung sút hảư khỏi chuốp ꞌluống ꞌhại ꞌsướng ꞌviạk khí khôm khong khỏi ꞌnị#lo.”
21 De mãos cheias eu parti; mas de mãos vazias o Senhor me trouxe de volta. Por que me chamam Noemi? O Senhor colocou-se contra mim! O Todo-poderoso me trouxe desgraça! "
22 ꞌSướng ꞌnặn ꞌNa‑ô‑ꞌmi pay dú cá phén đin ꞌmướng ꞌMô‑áp đảy ꞌcứn ꞌmứa ha bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm phén đin ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên, ꞌpọm cắp ꞌlụk ꞌpạư ꞌchư ꞌnáng ꞌLụt ꞌcốn ꞌMô‑áp. Sau ꞌmứa ꞌhọt ꞌcọ ꞌmen ꞌnhám kiếu#khảu.
22 Foi assim que Noemi voltou das terras de Moabe, com sua nora Rute, a moabita. Elas chegaram a Belém no início da colheita da cevada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.