Rute 1

Tai Dam (BLT) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nẳng pang ꞌpứng phủ cốc ꞌpá ꞌtuốn uôn ꞌdệt dú nẳng phén đin ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên, đảy ứt dák khảu#lai. ꞌSướng ꞌnặn ꞌmí phủ ꞌchái#ꞌnưng dú nẳng bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm ꞌmướng Du‑đa chắng au ꞌlụk ꞌmía ꞌpai#sia, pay dú sắc ꞌdan đaư nẳng phén đin ꞌmướng ꞌMô‑áp.
1 Ora, sucedeu que, nos dias em que os juízes governavam, houve fome na terra. E um certo homem de Belém de Judá foi residir temporariamente na terra de Moabe, ele, sua esposa e seus dois filhos.
2 Phua ꞌchư Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc, ꞌmía ꞌchư ꞌNa‑ô‑ꞌmi, ꞌmí ꞌlụk ꞌchái ꞌchư ꞌMa‑ꞌlôn, cắp Ki‑ꞌli‑ôn, sau pên ꞌcốn ꞌhọ ꞌsóng Ê‑ꞌpha‑ꞌla‑ꞌtha. Cuông ꞌchớ sau đang dú nẳng ꞌmướng ꞌMô‑áp,
2 E o nome do homem era Elimeleque, e o nome da sua esposa Noemi, e o nome dos seus dois filhos Malom e Quiliom, Efrateus de Belém de Judá. E eles chegaram à terra de Moabe, e ali continuaram.
3 Ê‑ꞌli‑ꞌmê‑lếc ꞌcọ mết#ꞌchua, ꞌnhắng ꞌto sam ꞌme ꞌlụk hák#dú.
3 E Elimeleque, marido de Noemi, faleceu; e ela foi deixada com os seus dois filhos.
4 Lăng ꞌmá ꞌlụk ꞌchái ꞌtếng song phaư#ꞌcọ au ꞌmía ꞌcốn ꞌMô‑áp, phủ#ꞌnưng ꞌchư#ꞌLụt, phủ#ꞌnưng ꞌchư Ô‑pa. ꞌChúa ꞌhướn ꞌNa‑ô‑ꞌmi dú hẳn dáo síp#pi,
4 E eles tomaram para si esposas das mulheres de Moabe; o nome de uma era Orfa, e o nome da outra Rute; e eles habitaram ali por cerca de dez anos.
5 ꞌlụk ꞌchái ꞌtếng song ꞌcọ tai sia#máư, ꞌNa‑ô‑ꞌmi hák dú báu#ꞌmí phua báu#ꞌmí#ꞌlụk.
5 E Malom e Quiliom também faleceram; e a mulher foi deixada sem os seus dois filhos e marido.
6 ꞌMe ꞌda khék ꞌchư ꞌva ꞌNa‑ô‑ꞌmi, cuông ꞌchớ dú nẳng phén đin ꞌmướng ꞌMô‑áp, chắng đảy ꞌnghín kháo đi ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva cóp ꞌphái bun hảư ꞌtáng bản cáu ꞌmướng lăng đảy khảu ꞌmạk mák#ꞌtứ. ꞌSướng ꞌnặn, ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng ꞌkhặn ꞌkháng ꞌpá ꞌlụk ꞌpạư ꞌtếng song ꞌnhại ꞌcứn ꞌmứa ha ꞌmướng Du‑đa#ꞌtoi.
6 Então levantou-se ela com suas duas noras para que pudesse retornar da terra de Moabe, pois ela havia ouvido na terra de Moabe como o ­SENHOR havia visitado o seu povo, dando-lhes pão.
7 ꞌMe ꞌda ꞌpọm song ꞌlụk ꞌpạư dú nẳng phén đin ꞌmướng ꞌMô‑áp đảy ók ꞌtáng ꞌmứa sú ꞌmướng Du‑đa cá phén đin ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên.
7 Assim ela saiu do lugar onde estava, junto com suas duas noras; e elas puseram-se a caminho, para retornar à terra de Judá.
8 Cuông ꞌchớ sau ꞌtiếu ꞌtáng#ꞌmứa, ꞌme ꞌda chắng bók song ꞌpạư#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌkhạy su ꞌcứn pay sú ꞌhướn ha dảo ꞌếm ꞌpứng ꞌlụk#ꞌnớ. ꞌPứng ꞌlụk ꞌmí chaư quảng tó#ꞌda tó#phua phủ tai#pay. ꞌDa so Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchoi phớng ꞌdứa ꞌpứng#ꞌlụk.
8 E Noemi disse às suas duas noras: Ide, cada uma de vós, retornai para a casa da sua mãe; que o ­SENHOR vos trate com benevolência, como tratastes os mortos, e a mim.
9 So Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva cóp ꞌphái bun hảư ꞌpứng ꞌlụk ha ꞌhướn máư đảy sáng bang#ꞌnớ.”
9 Que o ­SENHOR vos conceda encontrar descanso, cada uma de vós na casa do seu marido. Então, ela as beijou; e elas ergueram a sua voz, e choraram.
10 ꞌtếng ꞌvạu#ꞌva, “ꞌPứng ꞌlụk ꞌchí pay dú bản cáu ꞌmướng lăng ꞌtoi#ꞌda.”
10 E elas lhe disseram: Certamente retornaremos contigo para o teu povo.
11 ꞌLẹo ꞌme ꞌda chắng ꞌvạu ỏn sau#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, hảư ꞌcứn sú ꞌhướn ha ꞌếm su#ꞌnớ. Su chắng ꞌchí pay ꞌtoi ꞌda ꞌdệt săng#ꞌlế? Báu ꞌchư ꞌda ꞌnhắng ꞌchí ꞌmí ꞌlụk ꞌchái ꞌvạy hảư pên phua su máư cá#đaư.
11 E Noemi disse: Voltai-vos novamente, minhas filhas; por que ireis comigo? Há ainda mais filhos em meu ventre, para que possam ser vossos maridos?
12 ꞌCứn ꞌmứa ꞌhướn su#ꞌnớ. ꞌDa thảu lai#ꞌlẹo, báu au phua máư ꞌlẹo#lo. Thả#ꞌva ꞌda ꞌchí au phua cuông ꞌcứn ꞌnị tam ꞌquám pháư, hảư ꞌmí ꞌlụk#ꞌchái,
12 Voltai-vos novamente, minhas filhas, segui vosso caminho; pois sou velha demais para ter um marido. Se eu dissesse: Tenho esperança, se eu também tivesse marido nesta noite, e ainda tivesse filhos;
13 su ꞌcọ ꞌchí báu thả sau nháư pên phua su#đảy. Su ꞌcọ báu é pên mải dú#ꞌquá. ꞌViạk khí khôm khong ꞌda ꞌnhắng ꞌvén ꞌsứa#su, ꞌcọ ꞌpưa Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư ꞌda chuốp ꞌpọ ꞌluống ꞌhại#ꞌló.”
13 vós aguardaríeis por eles até que estivessem crescidos? Guardar-vos-íeis para eles sem tomar marido? Não, minhas filhas; por isso entristece-me muito que por vossa causa a mão do ­SENHOR tenha saído contra mim.
14 Đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn, ꞌlụk ꞌpạư ꞌtếng song khék hảy#khửn. ꞌNáng Ô‑pa phủ pên ꞌnọng ꞌpạư chắng cót#ꞌcó, sắng ꞌme ꞌda ꞌlẹo páy ꞌlá ꞌcứn pay#ꞌhướn. ꞌPạư phủ cốc ꞌchư ꞌnáng ꞌLụt báu é háng ꞌme ꞌda#pay.
14 E elas ergueram a voz, e voltaram a chorar; e Orfa beijou sua sogra; mas Rute agarrou-se a ela.
15 ꞌSướng ꞌnặn ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng ꞌvạu cắp ꞌnáng ꞌLụt máư#ꞌva, “ꞌNọng ꞌlúa ꞌcứn pay bản cáu ꞌmướng lăng sú ꞌpi ꞌnọng cắp ꞌthớn théng sau#ꞌlẹo. ꞌLụk ꞌcứn pay sắp ꞌmắn#ꞌí.”
15 E ela disse: Eis que a tua cunhada voltou para o seu povo, e para os seus deuses; retorna tu após a tua cunhada.
16 ꞌNáng ꞌLụt tóp ꞌme ꞌda#ꞌva, “ꞌNhá chăm ꞌlụk pay háng sia ꞌda#ꞌí. Pay ꞌtáng đaư ꞌlụk ꞌcọ ꞌchí pay#ꞌtoi, dú bón đaư ꞌcọ ꞌchí dú ꞌtoi ꞌda#ꞌló. ꞌPi ꞌnọng ꞌchựa sai ꞌda ꞌcọ pên ꞌpi ꞌnọng ꞌchựa sai#ꞌlụk. ꞌDa dú cuông ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ, ꞌlụk ꞌchí so dú#ꞌtoi.
16 E Rute disse: Não me supliques para te deixar, ou para deixar de te seguir; pois para onde fores, eu irei; e onde te alojares, eu me alojarei; o teu povo será o meu povo, e o teu Deus, o meu Deus;
17 ꞌDa mết ꞌlới dú bón#đaư, ꞌlụk so tai phăng dú bón#ꞌnặn. ꞌVện sia ꞌto ꞌvến#tai, ꞌva hák ꞌmí khu săng pắt hảư ꞌlụk pay háng sia#ꞌda, ꞌcọ so Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư ꞌlụk thứk ꞌtội#nắc.”
17 onde morreres, eu morrerei, e ali serei sepultada; que faça-me assim o ­SENHOR, e ainda mais, se algo que não a morte me separar de ti.
18 ꞌSướng ꞌnặn, ꞌNa‑ô‑ꞌmi chắng hên chaư ꞌlụk ꞌpạư so dú ꞌtoi báu#nhá, ꞌmắn ꞌdiến báu ꞌvạu#săng.
18 Quando viu que estava firmemente decidida a ir com ela, deixou de lhe falar.
19 ꞌLẹo ꞌme ꞌda ꞌlụk ꞌpạư chắng pay ꞌhọt bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm. ꞌMưa sau pay ꞌhọt#ꞌlẹo, ꞌtếng#cá bản phaư#ꞌcọ tứn#đủng. ꞌPứng ꞌme ꞌnhính cuông bản chắng tham, “Chảu ꞌmen pả ꞌNa‑ô‑ꞌmi#báu?”
19 Assim, as duas seguiram até chegarem a Belém. E sucedeu que, quando chegaram a Belém, toda a cidade ficou comovida com elas, e disseram: Não é esta Noemi?
20 ꞌNa‑ô‑ꞌmi tóp sau#ꞌva, “ꞌNhá khék khỏi ꞌNa‑ô‑ꞌmi ꞌtọn#ꞌnớ, khék khỏi ꞌchư ꞌMa‑ꞌla thôi, ꞌpưa ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌmí ꞌquiến sung sút sống ꞌluống ꞌtộc khôm ꞌmá hảư#khỏi.
20 E ela lhes disse: Não me chameis de Noemi, mas me chamai de Mara; pois o Todo-poderoso tem tratado mui amargamente para comigo.
21 ꞌMưa ꞌchớ ók ꞌmướng pay ꞌcọ ꞌmí ꞌpiếng#ꞌpó, hák Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư khỏi ꞌcứn ꞌmá song phá ꞌmứ páu#thôi. ꞌChí khék khỏi ꞌNa‑ô‑ꞌmi săng#máư, ꞌpưa ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva phủ ꞌmí ꞌquiến sung sút hảư khỏi chuốp ꞌluống ꞌhại ꞌsướng ꞌviạk khí khôm khong khỏi ꞌnị#lo.”
21 Saí cheia, e o ­SENHOR me trouxe de volta para casa vazia: por que então me chamais de Noemi, vendo que o ­SENHOR testifica contra mim, e o Todo-Poderoso tem me afligido?
22 ꞌSướng ꞌnặn ꞌNa‑ô‑ꞌmi pay dú cá phén đin ꞌmướng ꞌMô‑áp đảy ꞌcứn ꞌmứa ha bản Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm phén đin ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên, ꞌpọm cắp ꞌlụk ꞌpạư ꞌchư ꞌnáng ꞌLụt ꞌcốn ꞌMô‑áp. Sau ꞌmứa ꞌhọt ꞌcọ ꞌmen ꞌnhám kiếu#khảu.
22 Então Noemi retornou, e com ela Rute, a moabita, sua nora, as quais retornaram da terra de Moabe; e vieram para Belém, no início da colheita da cevada.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Rute 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.