Mateus 22

Tai Dam (BLT) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu au ꞌquám đải khái ꞌmá ꞌvạu hảư ꞌpứng mo cốc kéng ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌnặn ꞌphắng máư#ꞌva:
1 De novo Jesus usou parábolas para falar ao povo. Ele disse:
2 “Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng pua phủ#ꞌnưng đảy ꞌdệt ꞌtiệc cưới hảư ꞌlụk ꞌchái#chảu.
2 — O
3 Pua ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn pay tơn phủ đảy ꞌmới ꞌnặn ꞌmá kin#ꞌtiệc, hák#ꞌva sau báu#é#ꞌmá.
3 Depois mandou os empregados chamarem os convidados, mas eles não quiseram vir.
4 Pua chắng ꞌchạư ꞌcốn ꞌhướn phủ ứn pay ha phủ đảy ꞌmới ꞌnặn#máư, kéng sắng ꞌquám pay ha sau#ꞌva, ‘ꞌKhạy ꞌnị ꞌpán kin ꞌtiệc ꞌcọ đa ꞌvạy thả#ꞌlẹo, ꞌngúa thớc kéng sắt tô ꞌpí ꞌcọ khả ꞌvạy#ꞌlẹo, ꞌchương kin ꞌchu ꞌnéo ꞌcọ ꞌlợp mết#ꞌlẹo. ꞌMới ꞌpứng chảu ꞌmá kin ꞌtiệc cưới#ꞌnớ.’
4 Então mandou outros empregados com o seguinte recado: “Digam aos convidados que tudo está preparado para a festa. Já matei os bezerros e os bois gordos, e tudo está pronto. Que venham à festa!”
5 Phủ đảy ꞌmới ꞌnặn ꞌcọ báu#ꞌphắng, phaư hák pay ꞌtáng#ꞌmắn, phủ pay ꞌdệt#ꞌhay, phủ pay ꞌcạ khai ꞌcọ#ꞌmí.
5 — Mas os convidados não se importaram com o convite e foram tratar dos seus negócios: um foi para a sua fazenda, e outro, para o seu armazém.
6 Phen ứn ꞌnặn pắt au phủ ꞌchạư ꞌhướn pua pay ꞌdệt ꞌhại hảư ꞌlẹo khả#sia.
6 Outros agarraram os empregados, bateram neles e os mataram.
7 Pua pút nhay#lai, chắng bók hảư phen lính pay khả đắp ꞌpứng ꞌcốn ók ꞌmứ khả ꞌcốn ꞌchạư ꞌhướn pua ꞌnặn ꞌlẹo chút bản ꞌmướng sau#sia.
7 O rei ficou com tanta raiva, que mandou matar aqueles assassinos e queimar a cidade deles.
8 ꞌLẹo pua bók ꞌcốn ꞌhướn máư#ꞌva, ‘ꞌPán kin ꞌtiệc cưới ꞌcọ ꞌlợp#ꞌlẹo, hák#ꞌva phủ ꞌháu ꞌmới báu#sôm đáng ꞌmá kin ꞌtiệc#ꞌnặn.
8 Depois chamou os seus empregados e disse: “A minha festa de casamento está pronta, mas os convidados não a mereciam.
9 Hảư su ók pay ꞌtua pák ꞌtáng#ꞌcuôi, ꞌpọ phủ đaư ꞌcọ hảư ꞌmới phủ ꞌnặn ꞌmá#kin.’
9 Agora vão pelas ruas e convidem todas as pessoas que vocês encontrarem.”
10 ꞌPứng ꞌcốn ꞌchạư ꞌhướn pua chắng ók pay ꞌtoi ꞌpứng sểm#ꞌtáng, ꞌpọ phủ đaư báu#ꞌva phủ ꞌhại ꞌcốn đi ꞌcọ tỏn au ꞌmá mết chao têm hỏng ꞌhướn cưới#ꞌnặn.
10 — Então os empregados saíram pelas ruas e reuniram todos os que puderam encontrar, tanto bons como maus. E o salão de festas ficou cheio de gente.
11 ꞌMưa pua khảu ꞌmá bớng ꞌpứng khék ꞌnăng#ꞌpán, pua ꞌlé hên phủ#ꞌnưng báu#ꞌnung ꞌchương kin#cưới.
11 Quando o rei entrou para ver os convidados, notou um homem que não estava usando roupas de festa
12 Pua chắng tham#ꞌva, ‘ꞌMứng#ꞌhới, khảu ꞌmá nỉ pên săng chắng báu#ꞌnung ꞌchương kin cưới ꞌsịn#ꞌlế?’
12 e perguntou: “Amigo, como é que você entrou aqui sem roupas de festa?”
13 Pua chắng bók ꞌcốn ꞌchạư phúk tin ꞌmứ#ꞌmắn, au pay thỉm sáư bón ꞌmựt đăm ꞌtáng#ꞌnọk, bón ꞌnặn ꞌchí ꞌmí sương khék hảy cắt#khẻo.”
13 Então o rei disse aos empregados: “Amarrem os pés e as mãos deste homem e o joguem fora, na escuridão. Ali ele vai chorar e ranger os dentes de desespero.”
14 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng ꞌmuộn ꞌquám#ꞌva, “ꞌSướng ꞌnặn#lo, ꞌmí lai ꞌcốn đảy ꞌhiạk au khảu dú phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ, hák#ꞌva phủ đảy ꞌlưạk ꞌcọ ꞌmí ꞌnọi ꞌcốn#thôi.”
14 E Jesus terminou, dizendo:
15 ꞌLẹo mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai pay ổ ꞌván căn ha ꞌluống pắt au ꞌquám phít Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu.
15 Os fariseus saíram e fizeram um plano para conseguir alguma prova contra Jesus.
16 Sau chắng ꞌchạư ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng sau cắp ꞌcốn phái pua ꞌHê‑ꞌlột ꞌmá tham ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, ꞌsúm khỏi ꞌhụ ꞌsáy pên ꞌcốn#ꞌsư, ꞌmí ꞌto bók son ꞌtoi ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnéo#ꞌmen, ꞌsáy báu#ꞌhặc khỏn ꞌchọn#hiếng, ꞌpưa ꞌsáy báu#ꞌlưạk nả phủ#đaư.
16 Então mandaram que alguns dos seus seguidores e alguns membros do partido de Herodes fossem dizer a Jesus: — Mestre, sabemos que o senhor é honesto, ensina a verdade sobre a maneira de viver que Deus exige e não se importa com a opinião dos outros, nem julga pela aparência.
17 ꞌSướng ꞌnặn so ꞌsáy bók hảư ꞌsúm khỏi ꞌhụ#é, ꞌsáy ngắm ꞌnéo#đaư, ꞌviạk sia ꞌngớn quí hảư Chảu Cai‑ꞌsa ꞌnặn ꞌmen ꞌhứ#báu?”
17 Então o que o senhor acha: é ou não é contra a nossa Lei pagar impostos ao Imperador romano?
18 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌhụ chắc chaư sau ác#ꞌhại, ꞌdiến tóp sau#ꞌva, “ꞌNéo ꞌcốn nả ꞌsư chaư ꞌcột#ꞌhới, ꞌsứ đaư ꞌpứng chảu chắng ꞌmá thử chaư ꞌháu ꞌsịn#ꞌlế.
18 Mas Jesus percebeu a malícia deles e respondeu:
19 Au ꞌngớn sia quí ꞌnặn ꞌmá hảư ꞌháu bớng#đú.” Sau chắng au măn ꞌngớn#ꞌnưng ꞌmá#hảư.
19 Tragam a moeda com que se paga o imposto! Trouxeram a moeda,
20 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham sau#ꞌva, “Hún kéng ꞌchư nẳng măn ꞌngớn ꞌnị ꞌmen khong#phaư?”
20 e ele perguntou:
21 Sau tóp ꞌva, “Khong Chảu Cai‑ꞌsa.”
21 Eles responderam: — São do Imperador. Então Jesus disse:
22 ꞌPứng ꞌcốn ꞌmá tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák#lai, chắng au căn ꞌpai sia ꞌTan#chảu.
22 Eles ficaram admirados quando ouviram isso. Então deixaram Jesus e foram embora.
23 Cuông ꞌmự ꞌnặn mốt ꞌcốn phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌcọ ꞌmá tham Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌhiạk#ꞌva ꞌcốn tai ꞌlẹo báu#ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá#đảy. Sau chắng ꞌvạu sú Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva,
23 Naquele mesmo dia chegaram perto de Jesus alguns saduceus , afirmando que ninguém ressuscita.
24 “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, pú ꞌMô‑ꞌsê đảy bók#ꞌva, ꞌpi ꞌchái au ꞌmía ꞌlẹo tai ꞌnhắng báu#ꞌhế ꞌmí#ꞌlụk, ꞌnọng ꞌchái ꞌmắn đảy au ꞌpi ꞌpạư mải ꞌmá pên ꞌmía ꞌvạy sứp ꞌchựa sai ꞌpi ꞌchái#ꞌmắn.
24 Eles disseram a Jesus: — Mestre, Moisés ensinou assim: “Se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve casar com a viúva, para terem filhos, que serão considerados filhos do irmão que morreu.”
25 ꞌSướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi ꞌmí chết ꞌpi ải ꞌnọng#ꞌchái. ꞌPi ꞌchái cốc au ꞌmía ꞌlẹo tai sia báu#ꞌhế ꞌmí#ꞌlụk, ꞌváng ꞌmía pên mải ꞌvạy hảư ꞌnọng#ꞌchái.
25 Acontece que havia entre nós sete irmãos. O mais velho casou e morreu sem deixar filhos. Assim, ele deixou a viúva para o segundo irmão.
26 Phủ thứ#song, phủ thứ#sam, ꞌtạu ꞌhọt phủ thứ chết ꞌcọ pên ꞌsướng#ꞌnặn.
26 A mesma coisa aconteceu com este, e também com o terceiro, e, finalmente, com todos os sete.
27 Lả sút ꞌmá ꞌnhính mải ꞌnặn ꞌcọ tai#sia.
27 Depois de todos eles, a mulher também morreu.
28 ꞌTếng chết ải ꞌnọng phaư ꞌcọ đảy au phủ ꞌnhính ꞌnặn ꞌdệt#ꞌmía, ꞌsướng ꞌnặn ꞌhọt ꞌchớ đaư phủ tai đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌnhính ꞌnặn ꞌchí pên ꞌmía phủ#đaư?”
28 Portanto, no dia da ressurreição, de qual dos sete a mulher vai ser esposa? Pois todos eles casaram com ela!
29 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp ꞌcốn phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng chảu ngắm#phít, báu#ꞌhụ ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌhụ chắc phép ꞌquiến Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnéo#đaư.
29 Jesus respondeu:
30 ꞌChớ đaư phủ tai pay ꞌlẹo đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌchí báu#au căn pên phua pên#ꞌmía, ꞌcọ pék ꞌsướng tiên ꞌchạư cá ꞌmướng#ꞌphạ.
30 Pois, quando os mortos ressuscitarem, serão como os anjos do céu, e ninguém casará.
31 ꞌVạu ꞌhọt ꞌviạk ꞌcốn tai đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌpứng chảu ꞌcọ đảy đu bớng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ bók ꞌpứng chảu ꞌlẹo#ꞌquá, ꞌTan chảu bók#ꞌva,
31 E, quanto à ressurreição dos mortos, será que vocês nunca leram o que Deus disse? Ele afirmou:
32 ꞌTan chảu pên Chảu Chom pú Ắp‑ꞌla‑ꞌham, ꞌI‑ꞌsạc kéng Da‑ꞌkhộp ꞌmưa ꞌláng vảy#ꞌsớ. Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmen Chảu Chom ꞌcốn#ꞌnhắng, báu#ꞌmen Chảu Chom ꞌcốn#tai,” [mai#ꞌva pảu pú ꞌnặn báu#ꞌmen đảy tai pay ꞌlẹo lỏ#ꞌlẹo cá#đaư].
32 “Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.” E Deus não é Deus dos mortos e sim dos vivos.
33 ꞌCốn ꞌtếng#cá đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók son ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák#lai.
33 Quando a multidão ouviu isso, ficou admirada com o ensinamento dele.
34 Mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai đảy ꞌnghín#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók son ꞌnéo ꞌdệt hảư phái ꞌSa‑đu‑cai mết pák ꞌvạu săng báu#đảy, mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai chắng ꞌsúm#căn.
34 Os fariseus se reuniram quando souberam que Jesus tinha feito os saduceus calarem a boca.
35 Cuông mốt sau ꞌmí ꞌsáy ꞌluột phủ#ꞌnưng chắng tham thử chaư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌva,
35 E um deles, que era mestre da Lei , querendo conseguir alguma prova contra Jesus, perguntou:
36 “ꞌSáy ꞌpo#ꞌhới, cuông ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ đảy bók ꞌvạy#ꞌnặn, khỏ đaư nháư ꞌsứa#mết?”
36 — Mestre, qual é o mais importante de todos os mandamentos da Lei ?
37 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp#ꞌva, “ꞌMí ꞌsướng#ꞌnị: ‘Hảư sút mốc sút chaư sút ꞌquám ngắm ꞌhặc au Chảu Pua ꞌPhạ pên Chảu Chom khong#chảu.’
37 Jesus respondeu:
38 Khỏ ꞌnặn pên khỏ cốc nháư ꞌsứa#mết.
38 Este é o maior mandamento e o mais importante.
39 ꞌLẹo khỏ thứ song ꞌcọ nháư ꞌsướng#điêu, bók#ꞌva, ‘Hảư ꞌhặc ꞌpi ꞌnọng bản ꞌmướng ꞌsướng ꞌhặc ꞌlắm ꞌmo#chảu.’
39 E o segundo mais importante é parecido com o primeiro: “Ame os outros como você ama a você mesmo.”
40 ꞌChu khót ꞌchu ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến ꞌmá ꞌnặn ꞌcọ ꞌhốm ꞌmá sút ꞌto nẳng song khỏ ꞌnị#lo.”
40 Toda a Lei de Moisés e os ensinamentos dos
41 Cuông ꞌchớ mốt ꞌcốn phái ꞌPha‑ꞌli‑ꞌsai ꞌnhắng ꞌsúm căn#dú, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tham sau#ꞌva,
41 Quando os fariseus estavam reunidos, Jesus perguntou a eles:
42 “ꞌVạu ꞌmá ꞌtáng Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌnặn, ꞌpứng chảu ngắm ꞌnéo#đaư, ꞌtan pên nó ꞌnéo ꞌchựa sai phủ#đaư?”
42 — O que vocês pensam sobre o — De Davi! — responderam eles.
43 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tham sau máư, “ꞌCợn pên săng Chảu Khuôn Saư chắng ꞌpá chaư pua Đa‑ꞌvịt khék Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên Chảu#Chom, ꞌsướng pua đảy cáo#ꞌva:
43 Jesus tornou a perguntar:
44 Chảu Pua ꞌPhạ bók hảư phủ pên Chảu Chom khỏi ꞌnặn
44 “O Senhor Deus disse ao meu Senhor:
45 Pua Đa‑ꞌvịt khék Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên Chảu#Chom, ꞌlẹo ꞌsướng đaư chắng ꞌhiạk#ꞌva Chảu ꞌKha‑ꞌlịt pên nó ꞌnéo ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt ꞌsịn#ꞌlế.”
45 Portanto, se Davi chama o Messias de Senhor, como é que o Messias pode ser descendente de Davi?
46 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌsướng#ꞌnặn, báu#ꞌmí phủ đaư tóp ꞌTan chảu đảy sắc#khót, tẳng té ꞌmự ꞌnặn pay báu#ꞌmí phaư dám tham ꞌTan#chảu.
46 Ninguém podia responder mais nada, e daquele dia em diante não tiveram coragem de lhe fazer mais perguntas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.