Marcos 4
Tai Dam (BLT) vs BKJ
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tẳng cốc ꞌquám bók son dú ꞌhím nong luông ꞌsướng#cáu. ꞌMí ế ꞌcốn ꞌmá tảu ꞌhốm ỏm ꞌTan chảu chao ꞌTan đảy khảu pay ꞌnăng dú nẳng ꞌhứa cang#nong, ꞌcốn ꞌtếng#cá lỏ#dú bốc ꞌliệp ꞌhím#phắng.
1 E ele começou outra vez a ensinar à beira do mar; e havia se juntado a ele uma grande multidão, de modo que ele entrou num barco sobre o mar, e assentou-se; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 ꞌTan chảu au ꞌquám đải khái bók son sau lai ꞌnéo ꞌsướng#ꞌnị:
2 E ele ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai ꞌcoi ꞌphắng au#ꞌnớ. Sủ ꞌsướng ꞌmí phủ#ꞌnưng ók pay ván khảu#púk.
3 Ouvi: Eis que saiu um semeador a semear;
4 Cuông ꞌchớ ꞌmắn#ván, ꞌsán ꞌmịt tốc sáư cang#ꞌtáng, ꞌnộc ꞌcọ ꞌmá kin#sia.
4 e aconteceu que, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves do céu e comeram-na.
5 — ausente —
5 E caiu uma parte em terreno pedregoso, onde não havia muita terra; e logo brotou, porque não havia terra profunda;
6 — ausente —
6 mas, saindo o sol, foi queimada; e por não ter raiz, secou.
7 ꞌSán ꞌmịt lỏ#tốc sáư pá#nam, ꞌlẹo co nam nháư khửn tứp ưởm co khảu#sia, ꞌcọ báu#ók ꞌhuống#đảy.
7 E outra parte caiu entre espinhos, cresceram, sufocaram-na, e não deu fruto.
8 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư bón đin đi lỏ#ók ꞌngọk ꞌchăn đi nháư#khửn, ók ꞌhuống pên#ꞌmịt, mả ꞌpe ꞌcộp sam#síp, ꞌcộp hốc#síp, ꞌcộp ꞌhọi ꞌto ꞌcọ#ꞌmí.”
8 E outra caiu em boa terra, e produziu fruto que cresceram e aumentaram; e produziu uns trinta, e uns sessenta e alguns cem.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌmuộn ꞌquám#ꞌva, “Phủ đaư ꞌmí chaư#ꞌphắng, lỏ#hảư ꞌphắng#au.”
9 E ele disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 ꞌChớ ꞌquẹng ꞌcốn#ꞌlẹo, ꞌnhắng ꞌto síp song ꞌcốn pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo cắp ꞌpứng phủ dú ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng tham ꞌTan chảu nả ꞌviạk ꞌquám ꞌtố đải#khái.
10 E, estando ele só, os que estavam junto dele com os doze perguntavam-lhe acerca da parábola.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌQuám ꞌlặp ꞌlợc nả ꞌviạk ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ đảy hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ chẻng#ꞌlẹo. Hák#ꞌva phủ ứn ꞌháu lỏ#ꞌvạu ꞌquám đải#khái,
11 E ele disse-lhes: A vós é concedido conhecer o mistério do reino de Deus; mas aos de fora todas estas coisas são apresentadas por parábolas;
12 ꞌpưa#ꞌva sau bớng ꞌlẹo bớng#ꞌlau, hák ꞌcọ báu#hên#đảy, sau hiếng hu#ꞌphắng, hák ꞌcọ báu#ngắm ók#đảy. ꞌVa báu#ꞌsịn, sau ꞌchí táo ꞌmá ha Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌchí dáng ꞌdóm hảư#sau.”
12 para que vendo, eles possam ver, e não percebam; e, ouvindo, eles possam ouvir, e não entendam; para que a qualquer momento, eles não se convertam, e seus pecados sejam perdoados.
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌQuám đải khái ꞌháu ꞌvạu ꞌmá ꞌnị ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhắng báu#ꞌhụ chẻng#a. ꞌVa ꞌsịn dản ꞌchí báu#ꞌhụ chẻng ꞌquám đải khái đảy sắc ꞌnéo#lo.
13 E ele disse-lhes: Não entendeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 [Đải khái ꞌquám ꞌnị mai#ꞌva:] Phủ ván khảu púk ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen phủ bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ hảư sáu#ꞌphắng.
14 O semeador semeia a palavra;
15 Phủ ꞌcốn đảy ꞌnghín#ꞌhứ, ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌmịt khảu tốc sáư cang ꞌtáng ꞌnặn#lo. Sau đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo phi ꞌSa‑tan ꞌdiến ꞌmá au ꞌquám nẳng cuông chaư ók pay#sia.
15 estes são os que estão à beira do caminho, em quem a palavra é semeada; mas ouvindo-a, imediatamente vem Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 ꞌMịt khảu ván tốc sáư đin ꞌmí đán ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌdiến ꞌmuôn chaư ꞌchốm#au.
16 E da mesma forma são os semeados em lugares pedregosos; os quais, ouvindo a palavra, imediatamente a recebem com alegria;
17 Hák sau [báu#mẳn#chaư,] pên ꞌsướng co báu#ꞌmí#ꞌhạk, ꞌchưa đảy ꞌchua ꞌkháo#thôi. ꞌChớ sau ꞌpọ ꞌdạk ꞌchá ꞌhứ#ꞌva thứk ꞌviạk khốm têng ꞌpưa ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌdiến ꞌváng#sia.
17 mas não têm raiz em si mesmos, e então duraram por algum tempo; depois, sobrevindo aflição ou perseguição por causa da palavra, imediatamente se escandalizaram.
18 ꞌMịt khảu ván tốc sáư cang pá nam ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ,
18 E os que foram semeados entre os espinhos, esses ouvem a palavra;
19 hák#ꞌva sau ngắm ꞌpuốn ꞌhọt nả ꞌviạk nẳng ꞌchua ꞌlới#ꞌnị, ꞌviạk ꞌhăng ꞌmí ꞌpá hảư lông pay ꞌtoi ꞌtáng#phít, sau pháư é đảy lai ꞌnéo#ứn. ꞌPứng ꞌviạk ꞌnị ꞌmá ꞌdệt hảư ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ sau đảy ꞌnghín ꞌnặn báu#đảy#đi.
19 e os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições das demais coisas, sufocam a palavra, e ela se torna infrutífera.
20 ꞌMịt khảu ván tốc sáư bón đin đi ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌphắng ꞌchốm#au, ꞌquám ꞌnặn đảy#đi, ꞌsướng ꞌmịt khảu púk#ꞌnưng mả ꞌpe ók ꞌcộp sam#síp, ꞌcộp hốc#síp, ꞌcộp ꞌhọi ꞌto ꞌcọ ꞌmí ꞌnặn#lo.”
20 Mas os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e produzem fruto, alguns trinta vezes, alguns sessenta, e outros cem.
21 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau máư ꞌva, “Đải khái khắm ꞌlén tảy ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ báu#hón au chủng chốk ꞌmá#ꞌnguốm, ꞌhứ#ꞌva ꞌváng ꞌvạy dú cỏng ꞌdướng#ꞌnón. ꞌMí ꞌto au pay tẳng ꞌvạy ꞌtếng thản tẳng ꞌlén lỏ#ꞌquá.
21 E ele lhes disse: Vem uma candeia para ser colocada sob um alqueire, ou debaixo da cama? E não para ser colocada sobre um castiçal?
22 ꞌMí săng dăm ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí bók hảư#ꞌhụ, ꞌmí săng ꞌnhắng ꞌlặp ꞌsuôn ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí khay ók hảư hên chẻng#mết.
22 Porquanto não há nada escondido que não seja manifesto; nem coisa alguma mantida em segredo, que não se torne pública.
23 Phủ đaư ꞌmí chaư#ꞌphắng, lỏ#hảư ꞌphắng#au.”
23 Se algum homem tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau máư ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌnghín ꞌquám ꞌháu bók ꞌsướng#đaư, hảư sáư chaư ꞌphắng hảư đi#ꞌnớ. Sủ ꞌsướng ꞌpi ꞌnọng ꞌchí tắc phong hảư sáu sắm#đaư, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí tắc phong hảư chảu sắm#ꞌnặn, kéng ꞌnhắng ꞌchí đảy tứm#máư.
24 E disse-lhes: Fiquem atentos ao que ouvis. Com a medida com que medis isso vos será medido, e a vós que ouvis ainda mais será acrescentado.
25 Phủ đaư ꞌmí ꞌcọ ꞌchí au hảư#tứm. Phủ đaư báu#ꞌmí, ta#ꞌva ꞌmí săng ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ók pay sia#máư.”
25 Porque aquele que tem, a ele será dado; e aquele que não tem, dele será tomado até aquilo que tem.
26 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌvạu ꞌva, “Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng phủ ván khảu púk ꞌlống#đin.
26 E ele disse: Assim é o reino de Deus, como se um homem lançasse semente à terra;
27 ꞌChu ꞌmự ꞌhung ꞌmá lỏ#tứn, ꞌcăm ꞌmá lỏ#ꞌnón, ꞌmịt khảu ꞌngọk nháư#khửn, phủ ván ꞌnặn báu#ꞌhụ ꞌva ăn ꞌnặn pên đảy ꞌsướng#đaư.
27 e vai dormir e se levanta noite e de dia, e a semente brota e cresce, e ele nem sabe como.
28 ꞌMịt khảu ván ꞌlống đin ꞌlẹo ꞌmắn hák ók ꞌngọk pên co#ón, nháư khửn ók#ꞌhuống, tó ꞌmá pên#ꞌmịt.
28 Porque a terra por si mesma produz fruto, primeiro a folha, depois a espiga, e por último o grão na espiga.
29 ꞌLẹo ꞌhọt ꞌnhám ꞌmắn súc lương lỏ#pên#kiếu, ꞌcốn ꞌnặn chắng pay kiếu#au.”
29 Mas quando o fruto está maduro, imediatamente ele mete a foice, porque é chegada a colheita.
30 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva, “ꞌHáu ꞌchí au săng ꞌmá ꞌvẹt sáư phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ đảy#ꞌnọ, ꞌchí ha au ꞌquám đải khái đaư ꞌmá ꞌvạu chắng ꞌchí chẻng#ók.
30 E ele disse: A que assemelharemos o reino de Deus? Ou com que comparação o compararemos?
31 Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng kén phắc cát ꞌmịt#ꞌnưng đảy ván ꞌlống đin ꞌnặn#lo. Kén ꞌmắn ꞌnọi ꞌsứa mết ꞌchu ꞌnéo kén#púk.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ván ꞌlống ꞌlẹo ꞌmắn ꞌngọk khửn pên co ꞌcọ nháư ꞌsứa ꞌchu ꞌnéo ꞌchương#suôn, pên tổn nháư ꞌnga#ꞌpuống, chao ꞌpứng ꞌnộc ꞌmá dú ꞌhôm ꞌngáu ꞌmắn#đảy.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e torna-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu au ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌvạu pên lai ꞌquám đải khái ꞌsướng ꞌnặn hảư ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌphắng, tam ꞌto chaư sau ꞌphắng#đảy.
33 E com muitas parábolas como estas, lhes falava a palavra, conforme podiam ouvi-la.
34 ꞌTan chảu ꞌmí ꞌto au ꞌquám đải khái bók son ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌlẹo ꞌchớ hák dú cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu lỏ#kẻ ók hảư sau ꞌhụ#mết.
34 Mas sem parábolas ele não lhes falava; e quando eles estavam a sós, explicava todas as coisas a seus discípulos.
35 ꞌCăm ꞌmự ꞌnặn, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌHáu khảm pay ꞌphạk ꞌnặm ꞌnáư#ꞌí.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au bẳng ꞌhứa ꞌTan chảu đang ꞌnăng dú ꞌnặn ꞌpá ꞌTan chảu páy sia ꞌcốn ꞌtếng#lai. ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí ꞌpứng bẳng ꞌhứa ứn pay ꞌtoi ꞌTan chảu#é.
36 E, despedindo a multidão, levaram-no consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros pequenos barcos.
37 ꞌChớ ꞌnặn há ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá#sáư, ꞌphóng ꞌnặm nháư ꞌphụng khảu cuông ꞌhứa chao ꞌchí#chôm.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam no barco, de modo que já se enchia.
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang inh mon ꞌnón lắp dú ꞌtáng ꞌtại#ꞌhứa. Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌmá púc#ꞌva, “ꞌSáy#ꞌhới, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí tai#lo, ꞌsáy báu#ꞌkhớng săng ꞌsịn#ꞌlế.”
38 E ele estava na parte de trás do barco, dormindo sobre uma almofada; e eles o acordaram, dizendo-lhe: Mestre, não te preocupa que pereçamos?
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tứn khửn hảm ꞌlốm hảư cuốm ꞌtếng bók ꞌphóng ꞌnặm#ꞌva, “ꞌTiêng pay#ꞌí.”
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento e disse ao mar: Paz, aquieta-te. E o vento cessou, e houve grande calmaria.
40 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chê ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng chắng dản ꞌsướng ꞌnhắng báu#ꞌmí chaư ꞌchưa ꞌcợn#ꞌlế.”
40 E ele disse-lhes: Por que sois temerosos? Ainda não tendes fé?
41 Hên ꞌsướng ꞌnặn mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu dản#lai, ꞌdiến ổ căn#ꞌva, “ꞌTan phủ ꞌnị ꞌmen phaư#ꞌtẹ, ꞌlốm cắp ꞌphóng ꞌnặm ꞌcọ ꞌnhắng sú ꞌquám#ꞌTan.”
41 E eles temeram muito, e diziam uns aos outros: Que espécie de homem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.