Marcos 4

Tai Dam (BLT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tẳng cốc ꞌquám bók son dú ꞌhím nong luông ꞌsướng#cáu. ꞌMí ế ꞌcốn ꞌmá tảu ꞌhốm ỏm ꞌTan chảu chao ꞌTan đảy khảu pay ꞌnăng dú nẳng ꞌhứa cang#nong, ꞌcốn ꞌtếng#cá lỏ#dú bốc ꞌliệp ꞌhím#phắng.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 ꞌTan chảu au ꞌquám đải khái bók son sau lai ꞌnéo ꞌsướng#ꞌnị:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “ꞌPi ꞌnọng ꞌtếng lai ꞌcoi ꞌphắng au#ꞌnớ. Sủ ꞌsướng ꞌmí phủ#ꞌnưng ók pay ván khảu#púk.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Cuông ꞌchớ ꞌmắn#ván, ꞌsán ꞌmịt tốc sáư cang#ꞌtáng, ꞌnộc ꞌcọ ꞌmá kin#sia.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 — ausente —
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 — ausente —
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 ꞌSán ꞌmịt lỏ#tốc sáư pá#nam, ꞌlẹo co nam nháư khửn tứp ưởm co khảu#sia, ꞌcọ báu#ók ꞌhuống#đảy.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 ꞌSán ꞌmịt tốc sáư bón đin đi lỏ#ók ꞌngọk ꞌchăn đi nháư#khửn, ók ꞌhuống pên#ꞌmịt, mả ꞌpe ꞌcộp sam#síp, ꞌcộp hốc#síp, ꞌcộp ꞌhọi ꞌto ꞌcọ#ꞌmí.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu ꞌmuộn ꞌquám#ꞌva, “Phủ đaư ꞌmí chaư#ꞌphắng, lỏ#hảư ꞌphắng#au.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 ꞌChớ ꞌquẹng ꞌcốn#ꞌlẹo, ꞌnhắng ꞌto síp song ꞌcốn pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo cắp ꞌpứng phủ dú ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, sau chắng tham ꞌTan chảu nả ꞌviạk ꞌquám ꞌtố đải#khái.
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tóp sau#ꞌva, “ꞌQuám ꞌlặp ꞌlợc nả ꞌviạk ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ đảy hảư ꞌpứng ꞌnọng ꞌhụ chẻng#ꞌlẹo. Hák#ꞌva phủ ứn ꞌháu lỏ#ꞌvạu ꞌquám đải#khái,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 ꞌpưa#ꞌva sau bớng ꞌlẹo bớng#ꞌlau, hák ꞌcọ báu#hên#đảy, sau hiếng hu#ꞌphắng, hák ꞌcọ báu#ngắm ók#đảy. ꞌVa báu#ꞌsịn, sau ꞌchí táo ꞌmá ha Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌchí dáng ꞌdóm hảư#sau.”
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌQuám đải khái ꞌháu ꞌvạu ꞌmá ꞌnị ꞌpứng ꞌnọng ꞌnhắng báu#ꞌhụ chẻng#a. ꞌVa ꞌsịn dản ꞌchí báu#ꞌhụ chẻng ꞌquám đải khái đảy sắc ꞌnéo#lo.
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 [Đải khái ꞌquám ꞌnị mai#ꞌva:] Phủ ván khảu púk ꞌnặn ꞌcọ ꞌmen phủ bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ hảư sáu#ꞌphắng.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Phủ ꞌcốn đảy ꞌnghín#ꞌhứ, ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌmịt khảu tốc sáư cang ꞌtáng ꞌnặn#lo. Sau đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo phi ꞌSa‑tan ꞌdiến ꞌmá au ꞌquám nẳng cuông chaư ók pay#sia.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 ꞌMịt khảu ván tốc sáư đin ꞌmí đán ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌdiến ꞌmuôn chaư ꞌchốm#au.
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Hák sau [báu#mẳn#chaư,] pên ꞌsướng co báu#ꞌmí#ꞌhạk, ꞌchưa đảy ꞌchua ꞌkháo#thôi. ꞌChớ sau ꞌpọ ꞌdạk ꞌchá ꞌhứ#ꞌva thứk ꞌviạk khốm têng ꞌpưa ꞌtoi ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn, sau ꞌcọ ꞌdiến ꞌváng#sia.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 ꞌMịt khảu ván tốc sáư cang pá nam ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 hák#ꞌva sau ngắm ꞌpuốn ꞌhọt nả ꞌviạk nẳng ꞌchua ꞌlới#ꞌnị, ꞌviạk ꞌhăng ꞌmí ꞌpá hảư lông pay ꞌtoi ꞌtáng#phít, sau pháư é đảy lai ꞌnéo#ứn. ꞌPứng ꞌviạk ꞌnị ꞌmá ꞌdệt hảư ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ sau đảy ꞌnghín ꞌnặn báu#đảy#đi.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 ꞌMịt khảu ván tốc sáư bón đin đi ꞌcọ pên ꞌsướng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌlẹo ꞌphắng ꞌchốm#au, ꞌquám ꞌnặn đảy#đi, ꞌsướng ꞌmịt khảu púk#ꞌnưng mả ꞌpe ók ꞌcộp sam#síp, ꞌcộp hốc#síp, ꞌcộp ꞌhọi ꞌto ꞌcọ ꞌmí ꞌnặn#lo.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau máư ꞌva, “Đải khái khắm ꞌlén tảy ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ báu#hón au chủng chốk ꞌmá#ꞌnguốm, ꞌhứ#ꞌva ꞌváng ꞌvạy dú cỏng ꞌdướng#ꞌnón. ꞌMí ꞌto au pay tẳng ꞌvạy ꞌtếng thản tẳng ꞌlén lỏ#ꞌquá.
21 E disse-lhes: Vem,
22 ꞌMí săng dăm ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí bók hảư#ꞌhụ, ꞌmí săng ꞌnhắng ꞌlặp ꞌsuôn ꞌvạy ꞌcọ ꞌchí khay ók hảư hên chẻng#mết.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Phủ đaư ꞌmí chaư#ꞌphắng, lỏ#hảư ꞌphắng#au.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu bók sau máư ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌnghín ꞌquám ꞌháu bók ꞌsướng#đaư, hảư sáư chaư ꞌphắng hảư đi#ꞌnớ. Sủ ꞌsướng ꞌpi ꞌnọng ꞌchí tắc phong hảư sáu sắm#đaư, Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ ꞌchí tắc phong hảư chảu sắm#ꞌnặn, kéng ꞌnhắng ꞌchí đảy tứm#máư.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Phủ đaư ꞌmí ꞌcọ ꞌchí au hảư#tứm. Phủ đaư báu#ꞌmí, ta#ꞌva ꞌmí săng ꞌcọ ꞌchí ꞌchọ au ók pay sia#máư.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌvạu ꞌva, “Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng phủ ván khảu púk ꞌlống#đin.
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 ꞌChu ꞌmự ꞌhung ꞌmá lỏ#tứn, ꞌcăm ꞌmá lỏ#ꞌnón, ꞌmịt khảu ꞌngọk nháư#khửn, phủ ván ꞌnặn báu#ꞌhụ ꞌva ăn ꞌnặn pên đảy ꞌsướng#đaư.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 ꞌMịt khảu ván ꞌlống đin ꞌlẹo ꞌmắn hák ók ꞌngọk pên co#ón, nháư khửn ók#ꞌhuống, tó ꞌmá pên#ꞌmịt.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 ꞌLẹo ꞌhọt ꞌnhám ꞌmắn súc lương lỏ#pên#kiếu, ꞌcốn ꞌnặn chắng pay kiếu#au.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 ꞌLẹo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌvạu máư ꞌva, “ꞌHáu ꞌchí au săng ꞌmá ꞌvẹt sáư phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ đảy#ꞌnọ, ꞌchí ha au ꞌquám đải khái đaư ꞌmá ꞌvạu chắng ꞌchí chẻng#ók.
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ pên ꞌsướng kén phắc cát ꞌmịt#ꞌnưng đảy ván ꞌlống đin ꞌnặn#lo. Kén ꞌmắn ꞌnọi ꞌsứa mết ꞌchu ꞌnéo kén#púk.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ván ꞌlống ꞌlẹo ꞌmắn ꞌngọk khửn pên co ꞌcọ nháư ꞌsứa ꞌchu ꞌnéo ꞌchương#suôn, pên tổn nháư ꞌnga#ꞌpuống, chao ꞌpứng ꞌnộc ꞌmá dú ꞌhôm ꞌngáu ꞌmắn#đảy.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu au ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌvạu pên lai ꞌquám đải khái ꞌsướng ꞌnặn hảư ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌphắng, tam ꞌto chaư sau ꞌphắng#đảy.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 ꞌTan chảu ꞌmí ꞌto au ꞌquám đải khái bók son ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌlẹo ꞌchớ hák dú cắp mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu lỏ#kẻ ók hảư sau ꞌhụ#mết.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 ꞌCăm ꞌmự ꞌnặn, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng bók mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌHáu khảm pay ꞌphạk ꞌnặm ꞌnáư#ꞌí.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Mốt ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au bẳng ꞌhứa ꞌTan chảu đang ꞌnăng dú ꞌnặn ꞌpá ꞌTan chảu páy sia ꞌcốn ꞌtếng#lai. ꞌLẹo ꞌcọ ꞌmí ꞌpứng bẳng ꞌhứa ứn pay ꞌtoi ꞌTan chảu#é.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 ꞌChớ ꞌnặn há ꞌlốm ꞌhéng ꞌpặt ꞌmá#sáư, ꞌphóng ꞌnặm nháư ꞌphụng khảu cuông ꞌhứa chao ꞌchí#chôm.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đang inh mon ꞌnón lắp dú ꞌtáng ꞌtại#ꞌhứa. Mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu ꞌmá púc#ꞌva, “ꞌSáy#ꞌhới, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí tai#lo, ꞌsáy báu#ꞌkhớng săng ꞌsịn#ꞌlế.”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng tứn khửn hảm ꞌlốm hảư cuốm ꞌtếng bók ꞌphóng ꞌnặm#ꞌva, “ꞌTiêng pay#ꞌí.”
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chê ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu#ꞌva, “ꞌPứng ꞌnọng chắng dản ꞌsướng ꞌnhắng báu#ꞌmí chaư ꞌchưa ꞌcợn#ꞌlế.”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Hên ꞌsướng ꞌnặn mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌTan chảu dản#lai, ꞌdiến ổ căn#ꞌva, “ꞌTan phủ ꞌnị ꞌmen phaư#ꞌtẹ, ꞌlốm cắp ꞌphóng ꞌnặm ꞌcọ ꞌnhắng sú ꞌquám#ꞌTan.”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.