Lucas 2

Tai Dam (BLT) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 ꞌChớ ꞌnặn Chảu Cai‑ꞌsa ꞌchư Ô‑ꞌkhu‑tô ók ꞌquám sắng hảư khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum.
1 Naqueles dias César Augusto publicou um decreto ordenando o recenseamento de todo o império romano.
2 ꞌViạk khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn ꞌtưa té ꞌkhoẹk ꞌnị đảy ꞌmí khửn pang ꞌtan Ki‑ꞌlê‑ꞌni‑ô pên quan tỉnh#ꞌSi‑ꞌlia.
2 Este foi o primeiro recenseamento feito quando Quirino era governador da Síria.
3 ꞌSướng ꞌnặn ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ pay khảu sổ ꞌchúa#ꞌhướn, ꞌchựa sai ꞌchúa ꞌhướn ꞌmướng đaư ꞌcọ pay khảu sổ ꞌmướng#ꞌnặn.
3 E todos iam para a sua cidade natal, a fim de alistar-se.
4 ꞌTạo Dô‑ꞌsệp phủ pên ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt, ꞌcọ đảy ꞌtiếu ꞌtáng té ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê, pay khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn cá ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm phén đin Du‑đai, ꞌmen bản cáu ꞌmướng lăng pua#Đa‑ꞌvịt,
4 Assim, José também foi da cidade de Nazaré da Galiléia para a Judéia, para Belém, cidade de Davi, porque pertencia à casa e à linhagem de Davi.
5 ꞌpọm cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a phủ pên ꞌmía#cáo. ꞌChớ ꞌnặn ꞌnáng đang dú#ꞌpá.
5 Ele foi a fim de alistar-se, com Maria, que lhe estava prometida em casamento e esperava um filho.
6 — ausente —
6 Enquanto estavam lá, chegou o tempo de nascer o bebê,
7 — ausente —
7 e ela deu à luz o seu primogênito. Envolveu-o em panos e o colocou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 ꞌChớ ꞌtếng ꞌcứn ꞌcọ ꞌmí mốt ꞌliệng ꞌdo phảu phen sắt dú ꞌtông ꞌlố ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm.
8 Havia pastores que estavam nos campos próximos e durante a noite tomavam conta dos seus rebanhos.
9 ꞌMí tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ók ꞌmá hảư sau#hên. Seng ꞌhung ꞌhưa ꞌmá té Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom sóng ỏm sau ꞌdiến tốc chaư dản#lai.
9 E aconteceu que um anjo do Senhor apareceu-lhes e a glória do Senhor resplandeceu ao redor deles; e ficaram aterrorizados.
10 Tiên ꞌchạư chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá dản săng#ꞌnớ. Khỏi au kháo đi ꞌmá páo sú ꞌpứng#chảu, ꞌchí pên kháo ꞌmuôn ꞌmớng hảư ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌhụ.
10 Mas o anjo lhes disse: "Não tenham medo. Estou lhes trazendo boas novas de grande alegria, que são para todo o povo:
11 ꞌMự ꞌnị ꞌmí chảu ꞌchái phủ#ꞌnưng đảy cớt ók ꞌmá nẳng ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm ꞌmen bản pua Đa‑ꞌvịt ꞌnị#lo. Chảu ꞌchái ꞌnặn pên phủ ꞌmá ꞌchoi ꞌcốn ꞌtếng lai hảư khói sia báp#ꞌsội, ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ pên Chảu#Chom.
11 Hoje, na cidade de Davi, lhes nasceu o Salvador que é Cristo, o Senhor.
12 ꞌPứng chảu pay sáo bớng ꞌcọ ꞌchí hên ꞌé#ꞌnọi, ꞌmí phả tủm pông ꞌvạy nẳng ꞌháng#nhả, pên mai hảư#ꞌhụ.”
12 Isto lhes servirá de sinal: encontrarão o bebê envolto em panos e deitado numa manjedoura".
13 ꞌLắm báu ꞌlé săng ꞌcọ ꞌmí lai tiên binh ꞌlống ꞌmá té ꞌmướng ꞌphạ ꞌhuôm cắp tiên ꞌchạư#ꞌnặn, ꞌpá căn sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva:
13 De repente, uma grande multidão do exército celestial apareceu com o anjo, louvando a Deus e dizendo:
14 So hảư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmí ꞌchư siêng ꞌhung ꞌhướng dú ꞌti sung#sút
14 "Glória a Deus nas alturas, e paz na terra aos homens aos quais ele concede o seu favor".
15 ꞌPứng tiên ꞌchạư khửn ꞌmứa ꞌmướng ꞌphạ sia#ꞌlẹo, mốt ꞌliệng ꞌdo ꞌcọ ꞌchứa căn#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay cá ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm, bớng nả ꞌviạk pên ók ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy bók ꞌháu#ꞌnặn.”
15 Quando os anjos os deixaram e foram para o céu, os pastores disseram uns aos outros: "Vamos a Belém, e vejamos isso que aconteceu, e que o Senhor nos deu a conhecer".
16 Sau chắng ꞌphạo pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌdiến hên ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a cắp ꞌtạo Dô‑ꞌsệp, ꞌé ꞌnọi ꞌcọ ꞌnón dú ꞌháng nhả#ꞌtẹ.
16 Então correram para lá e encontraram Maria e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 ꞌMưa sau hên#ꞌlẹo, chắng au căn páo nả ꞌviạk tiên ꞌchạư đảy cáo ꞌhọt chảu ꞌchái#ꞌnọi.
17 Depois de o verem, contaram a todos o que lhes fora dito a respeito daquele menino,
18 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín sau ꞌtố ꞌviạk ꞌnặn phaư ꞌcọ lák lửm#lai.
18 e todos os que ouviram o que os pastores diziam ficaram admirados.
19 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcọ chứ chăm ngắm thí nẳng ꞌpứng nả ꞌviạk pên ók ꞌlẹo chứ ꞌvạy nẳng#chaư.
19 Maria, porém, guardava todas essas coisas e sobre elas refletia em seu coração.
20 ꞌViạk ꞌtếng mết mốt ꞌliệng ꞌdo đảy ꞌnghín đảy hên#ꞌnặn, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌquám tiên ꞌchạư đảy bók sau#ꞌtẹ, ꞌlẹo sau chắng ꞌcứn#ꞌmứa, ꞌtếng ꞌmứa ꞌtếng sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng Chảu Pua#ꞌPhạ.
20 Os pastores voltaram glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham visto e ouvido, como lhes fora dito.
21 ꞌHọt pét ꞌmự ꞌlẹo, pên ꞌmự ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư chảu ꞌchái#ꞌnọi, ꞌcọ ꞌdiến púk ꞌchư hảư#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌtoi ꞌchư tiên ꞌchạư đảy sắng ꞌvạy cón ꞌchớ ꞌchí ꞌhám ꞌmí nẳng cuông ꞌtọng phủ pên#ꞌếm.
21 Completando-se os oito dias para a circuncisão do menino, foi-lhe posto o nome de Jesus, o qual lhe tinha sido dado pelo anjo antes de ele nascer.
22 ꞌHọt ꞌchớ ók ꞌpháy ꞌdệt ꞌhịt sák sang ꞌlạng suối ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ téng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌchiến#ꞌvạy, Dô‑ꞌsệp cắp ꞌMa‑ꞌli‑a chắng au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmứa ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌpưa dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom,
22 Completando-se o tempo da purificação deles, de acordo com a Lei de Moisés, José e Maria o levaram a Jerusalém para apresentá-lo ao Senhor
23 ꞌsướng ꞌluột ꞌláng ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, “ꞌChu ꞌlụk ꞌchái cốc phaư ꞌcọ ꞌchọ dao hảư ꞌTan#chảu.”
23 ( como está escrito na Lei do Senhor: "Todo primogênito do sexo masculino será consagrado ao Senhor" )
24 Sau ꞌcọ au ꞌnộc ꞌmá ꞌsớ ꞌTan chảu [ꞌtoi ꞌhịt sák sang ꞌlạng#suối], ꞌsướng ꞌluột ꞌláng ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, “ꞌChọ au song tô ꞌnộc#sau ꞌhứ#ꞌva song tô ꞌnộc co#ke ón ꞌmá vảy#ꞌsớ.”
24 e para oferecer um sacrifício, de acordo com o que diz a Lei do Senhor: "duas rolinhas ou dois pombinhos".
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmê‑ôn dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, pên ꞌcốn ꞌnặm saư chaư#ꞌsư, ꞌhụ nể dăm Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌcóng thả Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌmá ꞌchoi ꞌchựa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌTan ꞌmí Chảu Khuôn Saư dú#nẳng,
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão, que era justo e piedoso, e que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 chắng hảư ꞌtan ꞌhụ#ꞌva, ꞌtan ꞌchí báu#tai cón đảy hên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌchí sống ꞌlống#ꞌmá.
26 Fora-lhe revelado pelo Espírito Santo que ele não morreria antes de ver o Cristo do Senhor.
27 ꞌSướng ꞌnặn Chảu Khuôn Saư chắng uôn ꞌSi‑ꞌmê‑ôn khảu pay nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ, chắng ꞌpọ Dô‑ꞌsệp kéng ꞌMa‑ꞌli‑a au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌnéo ꞌcốn ꞌDiu ꞌlớng ꞌdệt ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến#ꞌvạy.
27 Movido pelo Espírito, ele foi ao templo. Quando os pais trouxeram o menino Jesus para lhe fazer conforme requeria o costume da lei,
28 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌcọ ủm au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 So ꞌlạy Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom
29 "Ó Soberano, como prometeste, agora podes despedir em paz o teu servo.
30 ꞌPưa đảy hên cắp ta
30 Pois os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ꞌTan chảu đảy téng ꞌmá hảư ꞌtếng cá ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn hên.
31 que preparaste à vista de todos os povos:
32 Pên seng ꞌhung chẻng hảư ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌhụ
32 luz para revelação aos gentios e para a glória de Israel, teu povo".
33 Ải ꞌếm chảu ꞌchái ꞌnọi đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌvạu ꞌhọt ꞌlụk ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák chaư#lai.
33 O pai e a mãe do menino estavam admirados com o que fora dito a respeito dele.
34 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn cóp ꞌphái hảư sau ꞌlẹo chắng ꞌvạu sú ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌếm chảu ꞌchái ꞌhụ#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnọi phủ ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng ꞌvạy ꞌdệt hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên lai ꞌcốn ꞌlộm kéng lai ꞌcốn#tứn. ꞌLụk ꞌnọi phủ ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ téng pên#mai, hák ꞌmí ꞌcốn ꞌchí thiêng#sia,
34 E Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe de Jesus: "Este menino está destinado a causar a queda e o soerguimento de muitos em Israel, e a ser um sinal de contradição,
35 ꞌdệt hảư ꞌquám ngắm cuông chaư lai ꞌcốn ꞌcọ ꞌchí hên#ók. ꞌLẹo phủ pên ꞌếm ꞌchí ꞌmí ꞌquám chếp sép nẳng hua chaư ꞌsướng đáp ꞌténg sáư ꞌnặn#lo.”
35 de modo que o pensamento de muitos corações será revelado. Quanto a você, uma espada atravessará a sua alma".
36 — ausente —
36 Estava ali a profetisa Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser. Era muito idosa; havia vivido com seu marido sete anos depois de se casar
37 — ausente —
37 e então permanecera viúva até a idade de oitenta e quatro anos. Nunca deixava o templo: adorava a Deus jejuando e orando dia e noite.
38 — ausente —
38 Tendo chegado ali naquele exato momento, deu graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 ꞌTan Dô‑ꞌsệp cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a đảy ꞌdệt ꞌchu ꞌnéo ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy ꞌchiến#ꞌvạy, ꞌlẹo chắng ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng cáu ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
39 Depois de terem feito tudo o que era exigido pela Lei do Senhor, voltaram para a sua própria cidade, Nazaré, na Galiléia.
40 Chảu ꞌchái nháư khửn hảo#ꞌhéng, ꞌmí ꞌquám lắc têm#ꞌlộn, công ꞌphún Chảu Pua ꞌPhạ dú cắp ꞌnặp#pheng.
40 O menino crescia e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 ꞌChu khuốp pi ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, ải ꞌếm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌlớng pay kin ꞌtiệc cá ꞌmướng luông ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
41 Todos os anos seus pais iam a Jerusalém para a festa da Páscoa.
42 ꞌMưa chảu ꞌchái nháư khửn đảy síp song#pi, sau chắng ꞌpá căn pay kin ꞌtiệc ꞌsướng ꞌcốn ꞌDiu ꞌlớng#ꞌdệt.
42 Quando ele completou doze anos de idade, eles subiram à festa, conforme o costume.
43 ꞌMưa kin ꞌtiệc#ꞌlẹo, ải ꞌếm ꞌcọ au căn ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn, hák#ꞌva chảu ꞌchái ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm. Ải ꞌếm lỏ#báu#ꞌhụ,
43 Terminada a festa, voltando seus pais para casa, o menino Jesus ficou em Jerusalém, sem que eles percebessem.
44 ngắm#ꞌva ꞌlụk ꞌmá ꞌtoi phen lai#ꞌcốn. Sau ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmá đảy ꞌmự#ꞌnưng ꞌlẹo chắng tham sáo ha ꞌlụk lom ꞌpi ꞌnọng sính#ꞌcu.
44 Pensando que ele estava entre os companheiros de viagem, caminharam o dia todo. Então começaram a procurá-lo entre os seus parentes e conhecidos.
45 Báu#hên, chắng au căn ꞌcứn pay sáo ha cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm,
45 Não o encontrando, voltaram a Jerusalém para procurá-lo.
46 ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự thứ sam chắng sáo hên ꞌlụk dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌnăng dú cang mú ꞌpứng phủ pên ꞌsáy [téng bók ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ], ꞌtếng ꞌphắng ꞌtếng tham#sau.
46 Depois de três dias o encontraram no templo, sentado entre os mestres, ouvindo-os e fazendo-lhes perguntas.
47 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌhụ lắc chảu ꞌchái tóp ꞌcọ ꞌva lák#lai.
47 Todos os que o ouviam ficavam maravilhados com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ải ꞌếm hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák chaư#lai. Phủ pên ꞌếm chắng#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌsứ chắng ꞌdệt hảư ải ꞌếm khó ꞌmo ꞌnéo#ꞌnị? Ải ꞌếm hák ꞌpuốn chaư sáo ha#ꞌlụk.”
48 Quando seus pais o viram, ficaram perplexos. Sua mãe lhe disse: "Filho, por que você nos fez isto? Seu pai e eu estávamos aflitos, à sua procura".
49 Chảu ꞌchái tóp ꞌva, “Ải ꞌếm ꞌchí sáo ha ꞌlụk ꞌdệt#săng? ꞌLụk ꞌchọ ꞌkhớng nả ꞌviạk hảư ꞌPo khong#ꞌlụk, ải ꞌếm báu#ꞌhụ#ꞌquá?”
49 Ele perguntou: "Por que vocês estavam me procurando? Não sabiam que eu devia estar na casa de meu Pai? "
50 ꞌQuám ꞌlụk tóp ꞌnặn ải ꞌếm ꞌcọ báu#khảu#chaư.
50 Mas eles não compreenderam o que lhes dizia.
51 Chảu ꞌchái ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌtoi ải#ꞌếm, kin dú sú#ꞌquám. Phủ pên ꞌếm ꞌcọ chứ chăm ngắm thí nẳng ꞌpứng nả ꞌviạk pên ók ꞌnặn ꞌvạy cuông#chaư.
51 Então foi com eles para Nazaré, e era-lhes obediente. Sua mãe, porém, guardava todas essas coisas em seu coração.
52 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ nháư#khửn, ꞌnhương ꞌhụ ꞌnhương#lắc, sôm chaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtếng#cá phủ#ꞌcốn.
52 Jesus ia crescendo em sabedoria, estatura e graça diante de Deus e dos homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.