Lucas 2

Tai Dam (BLT) vs BKJ

Sair da comparação
1 ꞌChớ ꞌnặn Chảu Cai‑ꞌsa ꞌchư Ô‑ꞌkhu‑tô ók ꞌquám sắng hảư khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum.
1 E aconteceu que, naqueles dias saiu um decreto de César Augusto, para que todo o mundo fosse tributado.
2 ꞌViạk khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn ꞌtưa té ꞌkhoẹk ꞌnị đảy ꞌmí khửn pang ꞌtan Ki‑ꞌlê‑ꞌni‑ô pên quan tỉnh#ꞌSi‑ꞌlia.
2 (E esta tributação foi realizada pela primeira vez quando Quirino era governador da Síria).
3 ꞌSướng ꞌnặn ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ pay khảu sổ ꞌchúa#ꞌhướn, ꞌchựa sai ꞌchúa ꞌhướn ꞌmướng đaư ꞌcọ pay khảu sổ ꞌmướng#ꞌnặn.
3 E todos passaram a ser tributados, cada um à sua própria cidade.
4 ꞌTạo Dô‑ꞌsệp phủ pên ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt, ꞌcọ đảy ꞌtiếu ꞌtáng té ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê, pay khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn cá ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm phén đin Du‑đai, ꞌmen bản cáu ꞌmướng lăng pua#Đa‑ꞌvịt,
4 E José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, à Judeia, até a cidade de Davi, que é chamada Belém, (porque ele era da casa e da linhagem de Davi);
5 ꞌpọm cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a phủ pên ꞌmía#cáo. ꞌChớ ꞌnặn ꞌnáng đang dú#ꞌpá.
5 para ser tributado com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 — ausente —
6 E aconteceu que, estando eles ali, cumpriram-se os dias para o parto.
7 — ausente —
7 E deu à luz ao seu filho primogênito, e envolveu-o em faixas de pano, e deitou-o em uma manjedoura, porque não havia quarto para eles na estalagem.
8 ꞌChớ ꞌtếng ꞌcứn ꞌcọ ꞌmí mốt ꞌliệng ꞌdo phảu phen sắt dú ꞌtông ꞌlố ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm.
8 E havia naquela mesma região pastores que estavam no campo, vigiando durante a noite o seu rebanho.
9 ꞌMí tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ók ꞌmá hảư sau#hên. Seng ꞌhung ꞌhưa ꞌmá té Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom sóng ỏm sau ꞌdiến tốc chaư dản#lai.
9 E, eis que o anjo do Senhor veio sobre eles, e a glória do Senhor brilhou ao seu redor; e eles ficaram com medo.
10 Tiên ꞌchạư chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá dản săng#ꞌnớ. Khỏi au kháo đi ꞌmá páo sú ꞌpứng#chảu, ꞌchí pên kháo ꞌmuôn ꞌmớng hảư ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌhụ.
10 E o anjo lhes disse: Não temais; porque eis que vos trago boa nova de grande alegria, que será para todo o povo.
11 ꞌMự ꞌnị ꞌmí chảu ꞌchái phủ#ꞌnưng đảy cớt ók ꞌmá nẳng ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm ꞌmen bản pua Đa‑ꞌvịt ꞌnị#lo. Chảu ꞌchái ꞌnặn pên phủ ꞌmá ꞌchoi ꞌcốn ꞌtếng lai hảư khói sia báp#ꞌsội, ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ pên Chảu#Chom.
11 Porque vos nasceu neste dia, na cidade de Davi, um Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 ꞌPứng chảu pay sáo bớng ꞌcọ ꞌchí hên ꞌé#ꞌnọi, ꞌmí phả tủm pông ꞌvạy nẳng ꞌháng#nhả, pên mai hảư#ꞌhụ.”
12 E isto vos será por sinal: Achareis o bebê envolto em faixas de pano, deitado em uma manjedoura.
13 ꞌLắm báu ꞌlé săng ꞌcọ ꞌmí lai tiên binh ꞌlống ꞌmá té ꞌmướng ꞌphạ ꞌhuôm cắp tiên ꞌchạư#ꞌnặn, ꞌpá căn sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva:
13 E, de repente, estava ali com o anjo uma multidão dos exércitos celestes, louvando a Deus, e dizendo:
14 So hảư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmí ꞌchư siêng ꞌhung ꞌhướng dú ꞌti sung#sút
14 Glória a Deus nas alturas, e paz na terra, boa vontade para com os homens.
15 ꞌPứng tiên ꞌchạư khửn ꞌmứa ꞌmướng ꞌphạ sia#ꞌlẹo, mốt ꞌliệng ꞌdo ꞌcọ ꞌchứa căn#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay cá ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm, bớng nả ꞌviạk pên ók ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy bók ꞌháu#ꞌnặn.”
15 E aconteceu que, quando os anjos foram embora para o céu, disseram os pastores uns aos outros: Vamos agora até Belém, e vejamos estas coisas que aconteceram, e que o Senhor nos fez saber.
16 Sau chắng ꞌphạo pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌdiến hên ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a cắp ꞌtạo Dô‑ꞌsệp, ꞌé ꞌnọi ꞌcọ ꞌnón dú ꞌháng nhả#ꞌtẹ.
16 E eles foram apressadamente, e acharam Maria, e José, e o bebê deitado na manjedoura.
17 ꞌMưa sau hên#ꞌlẹo, chắng au căn páo nả ꞌviạk tiên ꞌchạư đảy cáo ꞌhọt chảu ꞌchái#ꞌnọi.
17 E, vendo-o, divulgaram a palavra que lhes fora contada sobre esta criança.
18 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín sau ꞌtố ꞌviạk ꞌnặn phaư ꞌcọ lák lửm#lai.
18 E todos os que ouviram se maravilharam das coisas que foram contadas pelos pastores.
19 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcọ chứ chăm ngắm thí nẳng ꞌpứng nả ꞌviạk pên ók ꞌlẹo chứ ꞌvạy nẳng#chaư.
19 Mas Maria guardava todas estas coisas, ponderando-as em seu coração.
20 ꞌViạk ꞌtếng mết mốt ꞌliệng ꞌdo đảy ꞌnghín đảy hên#ꞌnặn, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌquám tiên ꞌchạư đảy bók sau#ꞌtẹ, ꞌlẹo sau chắng ꞌcứn#ꞌmứa, ꞌtếng ꞌmứa ꞌtếng sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng Chảu Pua#ꞌPhạ.
20 E os pastores voltaram, glorificando e louvando a Deus por todas as coisas que eles tinham ouvido e visto, como lhes fora contado.
21 ꞌHọt pét ꞌmự ꞌlẹo, pên ꞌmự ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư chảu ꞌchái#ꞌnọi, ꞌcọ ꞌdiến púk ꞌchư hảư#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌtoi ꞌchư tiên ꞌchạư đảy sắng ꞌvạy cón ꞌchớ ꞌchí ꞌhám ꞌmí nẳng cuông ꞌtọng phủ pên#ꞌếm.
21 E, ao completarem-se os oito dias para circuncidar o menino, seu nome foi chamado de Jesus, que pelo anjo lhe fora nomeado antes de ser concebido no ventre.
22 ꞌHọt ꞌchớ ók ꞌpháy ꞌdệt ꞌhịt sák sang ꞌlạng suối ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ téng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌchiến#ꞌvạy, Dô‑ꞌsệp cắp ꞌMa‑ꞌli‑a chắng au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmứa ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌpưa dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom,
22 E, cumprindo-se os dias da purificação dela, segundo a lei de Moisés, eles o levaram para Jerusalém, para apresentá-lo ao Senhor,
23 ꞌsướng ꞌluột ꞌláng ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, “ꞌChu ꞌlụk ꞌchái cốc phaư ꞌcọ ꞌchọ dao hảư ꞌTan#chảu.”
23 (conforme está escrito na lei do Senhor: Todo homem que abrir o ventre será chamado de santo ao ­Senhor);
24 Sau ꞌcọ au ꞌnộc ꞌmá ꞌsớ ꞌTan chảu [ꞌtoi ꞌhịt sák sang ꞌlạng#suối], ꞌsướng ꞌluột ꞌláng ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, “ꞌChọ au song tô ꞌnộc#sau ꞌhứ#ꞌva song tô ꞌnộc co#ke ón ꞌmá vảy#ꞌsớ.”
24 e para oferecerem um sacrifício de acordo com o que foi dito na lei do Senhor: Um par de rolinhas ou dois pombinhos.
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmê‑ôn dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, pên ꞌcốn ꞌnặm saư chaư#ꞌsư, ꞌhụ nể dăm Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌcóng thả Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌmá ꞌchoi ꞌchựa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌTan ꞌmí Chảu Khuôn Saư dú#nẳng,
25 E, eis que havia em Jerusalém um homem cujo nome era Simeão; e este homem era justo e piedoso, esperando a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 chắng hảư ꞌtan ꞌhụ#ꞌva, ꞌtan ꞌchí báu#tai cón đảy hên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌchí sống ꞌlống#ꞌmá.
26 E lhe fora revelado pelo Espírito Santo, que ele não morreria antes de ter visto o Cristo do Senhor.
27 ꞌSướng ꞌnặn Chảu Khuôn Saư chắng uôn ꞌSi‑ꞌmê‑ôn khảu pay nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ, chắng ꞌpọ Dô‑ꞌsệp kéng ꞌMa‑ꞌli‑a au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌnéo ꞌcốn ꞌDiu ꞌlớng ꞌdệt ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến#ꞌvạy.
27 E pelo Espírito ele foi ao templo, e quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele segundo o costume da lei,
28 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌcọ ủm au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva:
28 então tomou-o em seus braços, e bendisse a Deus, e disse:
29 So ꞌlạy Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom
29 Senhor, agora despedes o teu servo em paz, de acordo com a tua palavra;
30 ꞌPưa đảy hên cắp ta
30 porque os meus olhos têm visto a tua salvação,
31 ꞌTan chảu đảy téng ꞌmá hảư ꞌtếng cá ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn hên.
31 a qual tu preparaste perante a face de todos os povos;
32 Pên seng ꞌhung chẻng hảư ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌhụ
32 Uma luz para iluminar os gentios, e a glória de teu povo Israel.
33 Ải ꞌếm chảu ꞌchái ꞌnọi đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌvạu ꞌhọt ꞌlụk ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák chaư#lai.
33 E José, e sua mãe, se maravilharam das coisas que eram faladas sobre ele.
34 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn cóp ꞌphái hảư sau ꞌlẹo chắng ꞌvạu sú ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌếm chảu ꞌchái ꞌhụ#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnọi phủ ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng ꞌvạy ꞌdệt hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên lai ꞌcốn ꞌlộm kéng lai ꞌcốn#tứn. ꞌLụk ꞌnọi phủ ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ téng pên#mai, hák ꞌmí ꞌcốn ꞌchí thiêng#sia,
34 E Simeão os abençoou, e disse a Maria, sua mãe: Eis que este menino é posto para a queda e o levantamento de muitos em Israel, e para um sinal que será contraditado
35 ꞌdệt hảư ꞌquám ngắm cuông chaư lai ꞌcốn ꞌcọ ꞌchí hên#ók. ꞌLẹo phủ pên ꞌếm ꞌchí ꞌmí ꞌquám chếp sép nẳng hua chaư ꞌsướng đáp ꞌténg sáư ꞌnặn#lo.”
35 (sim, e uma espada traspassará também a tua própria alma), para que os pensamentos de muitos corações possam ser revelados.
36 — ausente —
36 E estava ali Ana, a profetisa, filha de Fanuel, da tribo de Aser; ela era de idade avançada, e tinha vivido com o marido sete anos, desde a sua virgindade;
37 — ausente —
37 e era viúva, de quase oitenta e quatro anos, e não se afastava do templo, servindo dia e noite a Deus, com jejuns e orações.
38 — ausente —
38 E, vindo ela naquele momento, também deu graças ao Senhor, e falava dele a todos os que aguardavam a redenção em Jerusalém.
39 ꞌTan Dô‑ꞌsệp cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a đảy ꞌdệt ꞌchu ꞌnéo ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy ꞌchiến#ꞌvạy, ꞌlẹo chắng ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng cáu ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
39 E, havendo concluído todas as coisas segundo a lei do Senhor, eles voltaram à Galileia, para a sua própria cidade, Nazaré.
40 Chảu ꞌchái nháư khửn hảo#ꞌhéng, ꞌmí ꞌquám lắc têm#ꞌlộn, công ꞌphún Chảu Pua ꞌPhạ dú cắp ꞌnặp#pheng.
40 E o menino crescia, e se fortalecia no espírito, cheio de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 ꞌChu khuốp pi ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, ải ꞌếm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌlớng pay kin ꞌtiệc cá ꞌmướng luông ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
41 Ora, seus pais iam todos os anos para Jerusalém à festa da páscoa.
42 ꞌMưa chảu ꞌchái nháư khửn đảy síp song#pi, sau chắng ꞌpá căn pay kin ꞌtiệc ꞌsướng ꞌcốn ꞌDiu ꞌlớng#ꞌdệt.
42 E quando ele tinha doze anos, eles subiram para Jerusalém segundo o costume da festa.
43 ꞌMưa kin ꞌtiệc#ꞌlẹo, ải ꞌếm ꞌcọ au căn ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn, hák#ꞌva chảu ꞌchái ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm. Ải ꞌếm lỏ#báu#ꞌhụ,
43 E quando haviam cumprido os dias, enquanto eles retornavam, o menino Jesus ficou para trás em Jerusalém, e José e sua mãe não souberam.
44 ngắm#ꞌva ꞌlụk ꞌmá ꞌtoi phen lai#ꞌcốn. Sau ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmá đảy ꞌmự#ꞌnưng ꞌlẹo chắng tham sáo ha ꞌlụk lom ꞌpi ꞌnọng sính#ꞌcu.
44 Mas, supondo que ele estivesse na companhia, andaram uma jornada de um dia, e procuravam-no entre os seus parentes e conhecidos.
45 Báu#hên, chắng au căn ꞌcứn pay sáo ha cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm,
45 E não tendo-o encontrado, eles retornaram para Jerusalém em busca dele.
46 ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự thứ sam chắng sáo hên ꞌlụk dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌnăng dú cang mú ꞌpứng phủ pên ꞌsáy [téng bók ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ], ꞌtếng ꞌphắng ꞌtếng tham#sau.
46 E aconteceu que, após três dias, eles o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os, e dirigindo-lhes perguntas.
47 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌhụ lắc chảu ꞌchái tóp ꞌcọ ꞌva lák#lai.
47 E todos os que o ouviam admiravam-se com o seu entendimento e com as suas respostas.
48 Ải ꞌếm hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák chaư#lai. Phủ pên ꞌếm chắng#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌsứ chắng ꞌdệt hảư ải ꞌếm khó ꞌmo ꞌnéo#ꞌnị? Ải ꞌếm hák ꞌpuốn chaư sáo ha#ꞌlụk.”
48 E quando eles o viram, ficaram perplexos; e disse-lhe sua mãe: Filho, por que tu fizeste assim para conosco? Eis que teu pai e eu te procuramos angustiados.
49 Chảu ꞌchái tóp ꞌva, “Ải ꞌếm ꞌchí sáo ha ꞌlụk ꞌdệt#săng? ꞌLụk ꞌchọ ꞌkhớng nả ꞌviạk hảư ꞌPo khong#ꞌlụk, ải ꞌếm báu#ꞌhụ#ꞌquá?”
49 E ele lhes disse: Por que procurastes por mim? Não sabeis que eu devo estar sobre os negócios de meu Pai?
50 ꞌQuám ꞌlụk tóp ꞌnặn ải ꞌếm ꞌcọ báu#khảu#chaư.
50 E eles não entenderam as palavras que lhes dissera.
51 Chảu ꞌchái ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌtoi ải#ꞌếm, kin dú sú#ꞌquám. Phủ pên ꞌếm ꞌcọ chứ chăm ngắm thí nẳng ꞌpứng nả ꞌviạk pên ók ꞌnặn ꞌvạy cuông#chaư.
51 E desceu com eles, e foi para Nazaré, e era-lhes sujeito; mas sua mãe guardava todos esses dizeres no seu coração.
52 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ nháư#khửn, ꞌnhương ꞌhụ ꞌnhương#lắc, sôm chaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtếng#cá phủ#ꞌcốn.
52 E Jesus crescia em sabedoria e estatura, e no favor para com Deus e os homens.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.