Lucas 2
Tai Dam (BLT) vs ARA
1 ꞌChớ ꞌnặn Chảu Cai‑ꞌsa ꞌchư Ô‑ꞌkhu‑tô ók ꞌquám sắng hảư khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn ꞌtua phén đin ꞌmướng#ꞌlum.
1 Naqueles dias, foi publicado um decreto de César Augusto, convocando toda a população do império para recensear-se.
2 ꞌViạk khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn ꞌtưa té ꞌkhoẹk ꞌnị đảy ꞌmí khửn pang ꞌtan Ki‑ꞌlê‑ꞌni‑ô pên quan tỉnh#ꞌSi‑ꞌlia.
2 Este, o primeiro recenseamento, foi feito quando Quirino era governador da Síria.
3 ꞌSướng ꞌnặn ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ pay khảu sổ ꞌchúa#ꞌhướn, ꞌchựa sai ꞌchúa ꞌhướn ꞌmướng đaư ꞌcọ pay khảu sổ ꞌmướng#ꞌnặn.
3 Todos iam alistar-se, cada um à sua própria cidade.
4 ꞌTạo Dô‑ꞌsệp phủ pên ꞌchựa sai pua Đa‑ꞌvịt, ꞌcọ đảy ꞌtiếu ꞌtáng té ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê, pay khảu sổ ꞌchúa ꞌhướn cá ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm phén đin Du‑đai, ꞌmen bản cáu ꞌmướng lăng pua#Đa‑ꞌvịt,
4 José também subiu da Galileia, da cidade de Nazaré, para a Judeia, à cidade de Davi, chamada Belém, por ser ele da casa e família de Davi,
5 ꞌpọm cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a phủ pên ꞌmía#cáo. ꞌChớ ꞌnặn ꞌnáng đang dú#ꞌpá.
5 a fim de alistar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida.
6 — ausente —
6 Estando eles ali, aconteceu completarem-se-lhe os dias,
7 — ausente —
7 e ela deu à luz o seu filho primogênito, enfaixou-o e o deitou numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria.
8 ꞌChớ ꞌtếng ꞌcứn ꞌcọ ꞌmí mốt ꞌliệng ꞌdo phảu phen sắt dú ꞌtông ꞌlố ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm.
8 Havia, naquela mesma região, pastores que viviam nos campos e guardavam o seu rebanho durante as vigílias da noite.
9 ꞌMí tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ók ꞌmá hảư sau#hên. Seng ꞌhung ꞌhưa ꞌmá té Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom sóng ỏm sau ꞌdiến tốc chaư dản#lai.
9 E um anjo do Senhor desceu aonde eles estavam, e a glória do Senhor brilhou ao redor deles; e ficaram tomados de grande temor.
10 Tiên ꞌchạư chắng bók sau#ꞌva, “ꞌNhá dản săng#ꞌnớ. Khỏi au kháo đi ꞌmá páo sú ꞌpứng#chảu, ꞌchí pên kháo ꞌmuôn ꞌmớng hảư ꞌcốn ꞌtếng lai#ꞌhụ.
10 O anjo, porém, lhes disse: Não temais; eis aqui vos trago boa-nova de grande alegria, que o será para todo o povo:
11 ꞌMự ꞌnị ꞌmí chảu ꞌchái phủ#ꞌnưng đảy cớt ók ꞌmá nẳng ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm ꞌmen bản pua Đa‑ꞌvịt ꞌnị#lo. Chảu ꞌchái ꞌnặn pên phủ ꞌmá ꞌchoi ꞌcốn ꞌtếng lai hảư khói sia báp#ꞌsội, ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ pên Chảu#Chom.
11 é que hoje vos nasceu, na cidade de Davi, o Salvador, que é Cristo, o Senhor.
12 ꞌPứng chảu pay sáo bớng ꞌcọ ꞌchí hên ꞌé#ꞌnọi, ꞌmí phả tủm pông ꞌvạy nẳng ꞌháng#nhả, pên mai hảư#ꞌhụ.”
12 E isto vos servirá de sinal: encontrareis uma criança envolta em faixas e deitada em manjedoura.
13 ꞌLắm báu ꞌlé săng ꞌcọ ꞌmí lai tiên binh ꞌlống ꞌmá té ꞌmướng ꞌphạ ꞌhuôm cắp tiên ꞌchạư#ꞌnặn, ꞌpá căn sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva:
13 E, subitamente, apareceu com o anjo uma multidão da milícia celestial, louvando a Deus e dizendo:
14 So hảư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌmí ꞌchư siêng ꞌhung ꞌhướng dú ꞌti sung#sút
14 Glória a Deus nas maiores alturas, e paz na terra entre os homens, a quem ele quer bem.
15 ꞌPứng tiên ꞌchạư khửn ꞌmứa ꞌmướng ꞌphạ sia#ꞌlẹo, mốt ꞌliệng ꞌdo ꞌcọ ꞌchứa căn#ꞌva, “ꞌHáu au căn pay cá ꞌmướng Bết‑ꞌlê‑ꞌhêm, bớng nả ꞌviạk pên ók ꞌsướng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy bók ꞌháu#ꞌnặn.”
15 E, ausentando-se deles os anjos para o céu, diziam os pastores uns aos outros: Vamos até Belém e vejamos os acontecimentos que o Senhor nos deu a conhecer.
16 Sau chắng ꞌphạo pay ꞌhọt ꞌlẹo ꞌdiến hên ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a cắp ꞌtạo Dô‑ꞌsệp, ꞌé ꞌnọi ꞌcọ ꞌnón dú ꞌháng nhả#ꞌtẹ.
16 Foram apressadamente e acharam Maria e José e a criança deitada na manjedoura.
17 ꞌMưa sau hên#ꞌlẹo, chắng au căn páo nả ꞌviạk tiên ꞌchạư đảy cáo ꞌhọt chảu ꞌchái#ꞌnọi.
17 E, vendo-o, divulgaram o que lhes tinha sido dito a respeito deste menino.
18 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín sau ꞌtố ꞌviạk ꞌnặn phaư ꞌcọ lák lửm#lai.
18 Todos os que ouviram se admiraram das coisas referidas pelos pastores.
19 ꞌNáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌcọ chứ chăm ngắm thí nẳng ꞌpứng nả ꞌviạk pên ók ꞌlẹo chứ ꞌvạy nẳng#chaư.
19 Maria, porém, guardava todas estas palavras, meditando-as no coração.
20 ꞌViạk ꞌtếng mết mốt ꞌliệng ꞌdo đảy ꞌnghín đảy hên#ꞌnặn, ꞌcọ pên ꞌsướng ꞌquám tiên ꞌchạư đảy bók sau#ꞌtẹ, ꞌlẹo sau chắng ꞌcứn#ꞌmứa, ꞌtếng ꞌmứa ꞌtếng sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng Chảu Pua#ꞌPhạ.
20 Voltaram, então, os pastores glorificando e louvando a Deus por tudo o que tinham ouvido e visto, como lhes fora anunciado.
21 ꞌHọt pét ꞌmự ꞌlẹo, pên ꞌmự ꞌdệt ꞌhịt tắt mai hảư chảu ꞌchái#ꞌnọi, ꞌcọ ꞌdiến púk ꞌchư hảư#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌtoi ꞌchư tiên ꞌchạư đảy sắng ꞌvạy cón ꞌchớ ꞌchí ꞌhám ꞌmí nẳng cuông ꞌtọng phủ pên#ꞌếm.
21 Completados oito dias para ser circuncidado o menino, deram-lhe o nome de Jesus , como lhe chamara o anjo, antes de ser concebido.
22 ꞌHọt ꞌchớ ók ꞌpháy ꞌdệt ꞌhịt sák sang ꞌlạng suối ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ téng pú ꞌMô‑ꞌsê ꞌchiến#ꞌvạy, Dô‑ꞌsệp cắp ꞌMa‑ꞌli‑a chắng au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmứa ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌpưa dao hảư Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom,
22 Passados os dias da purificação deles segundo a Lei de Moisés, levaram-no a Jerusalém para o apresentarem ao Senhor,
23 ꞌsướng ꞌluột ꞌláng ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, “ꞌChu ꞌlụk ꞌchái cốc phaư ꞌcọ ꞌchọ dao hảư ꞌTan#chảu.”
23 conforme o que está escrito na Lei do Senhor: Todo primogênito ao Senhor será consagrado;
24 Sau ꞌcọ au ꞌnộc ꞌmá ꞌsớ ꞌTan chảu [ꞌtoi ꞌhịt sák sang ꞌlạng#suối], ꞌsướng ꞌluột ꞌláng ꞌTan chảu đảy ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva, “ꞌChọ au song tô ꞌnộc#sau ꞌhứ#ꞌva song tô ꞌnộc co#ke ón ꞌmá vảy#ꞌsớ.”
24 e para oferecer um sacrifício, segundo o que está escrito na referida Lei: Um par de rolas ou dois pombinhos.
25 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmê‑ôn dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, pên ꞌcốn ꞌnặm saư chaư#ꞌsư, ꞌhụ nể dăm Chảu Pua#ꞌPhạ. ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌcóng thả Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ ꞌchí ꞌmá ꞌchoi ꞌchựa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên. ꞌTan ꞌmí Chảu Khuôn Saư dú#nẳng,
25 Havia em Jerusalém um homem chamado Simeão; homem este justo e piedoso que esperava a consolação de Israel; e o Espírito Santo estava sobre ele.
26 chắng hảư ꞌtan ꞌhụ#ꞌva, ꞌtan ꞌchí báu#tai cón đảy hên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt phủ Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom ꞌchí sống ꞌlống#ꞌmá.
26 Revelara-lhe o Espírito Santo que não passaria pela morte antes de ver o Cristo do Senhor.
27 ꞌSướng ꞌnặn Chảu Khuôn Saư chắng uôn ꞌSi‑ꞌmê‑ôn khảu pay nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy#ꞌsớ, chắng ꞌpọ Dô‑ꞌsệp kéng ꞌMa‑ꞌli‑a au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmá ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌnéo ꞌcốn ꞌDiu ꞌlớng ꞌdệt ꞌsướng ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌchiến#ꞌvạy.
27 Movido pelo Espírito, foi ao templo; e, quando os pais trouxeram o menino Jesus para fazerem com ele o que a Lei ordenava,
28 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌcọ ủm au chảu ꞌchái ꞌnọi ꞌmá cáo ꞌquám sỏng ꞌnhó Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva:
28 Simeão o tomou nos braços e louvou a Deus, dizendo:
29 So ꞌlạy Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom
29 Agora, Senhor, podes despedir em paz o teu servo, segundo a tua palavra;
30 ꞌPưa đảy hên cắp ta
30 porque os meus olhos já viram a tua salvação,
31 ꞌTan chảu đảy téng ꞌmá hảư ꞌtếng cá ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn hên.
31 a qual preparaste diante de todos os povos:
32 Pên seng ꞌhung chẻng hảư ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌhụ
32 luz para revelação aos gentios, e para glória do teu povo de Israel.
33 Ải ꞌếm chảu ꞌchái ꞌnọi đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn ꞌvạu ꞌhọt ꞌlụk ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák chaư#lai.
33 E estavam o pai e a mãe do menino admirados do que dele se dizia.
34 ꞌTan ꞌSi‑ꞌmê‑ôn cóp ꞌphái hảư sau ꞌlẹo chắng ꞌvạu sú ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a ꞌếm chảu ꞌchái ꞌhụ#ꞌva, “ꞌLụk ꞌnọi phủ ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ đảy téng ꞌvạy ꞌdệt hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên lai ꞌcốn ꞌlộm kéng lai ꞌcốn#tứn. ꞌLụk ꞌnọi phủ ꞌnị Chảu Pua ꞌPhạ téng pên#mai, hák ꞌmí ꞌcốn ꞌchí thiêng#sia,
34 Simeão os abençoou e disse a Maria, mãe do menino: Eis que este menino está destinado tanto para ruína como para levantamento de muitos em Israel e para ser alvo de contradição
35 ꞌdệt hảư ꞌquám ngắm cuông chaư lai ꞌcốn ꞌcọ ꞌchí hên#ók. ꞌLẹo phủ pên ꞌếm ꞌchí ꞌmí ꞌquám chếp sép nẳng hua chaư ꞌsướng đáp ꞌténg sáư ꞌnặn#lo.”
35 (também uma espada traspassará a tua própria alma), para que se manifestem os pensamentos de muitos corações.
36 — ausente —
36 Havia uma profetisa, chamada Ana, filha de Fanuel, da tribo de Aser, avançada em dias, que vivera com seu marido sete anos desde que se casara
37 — ausente —
37 e que era viúva de oitenta e quatro anos. Esta não deixava o templo, mas adorava noite e dia em jejuns e orações.
38 — ausente —
38 E, chegando naquela hora, dava graças a Deus e falava a respeito do menino a todos os que esperavam a redenção de Jerusalém.
39 ꞌTan Dô‑ꞌsệp cắp ꞌnáng ꞌMa‑ꞌli‑a đảy ꞌdệt ꞌchu ꞌnéo ꞌtoi ꞌluột ꞌláng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu Chom đảy ꞌchiến#ꞌvạy, ꞌlẹo chắng ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng cáu ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê.
39 Cumpridas todas as ordenanças segundo a Lei do Senhor, voltaram para a Galileia, para a sua cidade de Nazaré.
40 Chảu ꞌchái nháư khửn hảo#ꞌhéng, ꞌmí ꞌquám lắc têm#ꞌlộn, công ꞌphún Chảu Pua ꞌPhạ dú cắp ꞌnặp#pheng.
40 Crescia o menino e se fortalecia, enchendo-se de sabedoria; e a graça de Deus estava sobre ele.
41 ꞌChu khuốp pi ꞌhọt ꞌmự kin ꞌtiệc ꞌVện#cai, ải ꞌếm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌlớng pay kin ꞌtiệc cá ꞌmướng luông ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
41 Ora, anualmente iam seus pais a Jerusalém, para a Festa da Páscoa.
42 ꞌMưa chảu ꞌchái nháư khửn đảy síp song#pi, sau chắng ꞌpá căn pay kin ꞌtiệc ꞌsướng ꞌcốn ꞌDiu ꞌlớng#ꞌdệt.
42 Quando ele atingiu os doze anos, subiram a Jerusalém, segundo o costume da festa.
43 ꞌMưa kin ꞌtiệc#ꞌlẹo, ải ꞌếm ꞌcọ au căn ꞌcứn ꞌmứa#ꞌhướn, hák#ꞌva chảu ꞌchái ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm. Ải ꞌếm lỏ#báu#ꞌhụ,
43 Terminados os dias da festa, ao regressarem, permaneceu o menino Jesus em Jerusalém, sem que seus pais o soubessem.
44 ngắm#ꞌva ꞌlụk ꞌmá ꞌtoi phen lai#ꞌcốn. Sau ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmá đảy ꞌmự#ꞌnưng ꞌlẹo chắng tham sáo ha ꞌlụk lom ꞌpi ꞌnọng sính#ꞌcu.
44 Pensando, porém, estar ele entre os companheiros de viagem, foram caminho de um dia e, então, passaram a procurá-lo entre os parentes e os conhecidos;
45 Báu#hên, chắng au căn ꞌcứn pay sáo ha cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm,
45 e, não o tendo encontrado, voltaram a Jerusalém à sua procura.
46 ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự thứ sam chắng sáo hên ꞌlụk dú nẳng cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌnăng dú cang mú ꞌpứng phủ pên ꞌsáy [téng bók ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ], ꞌtếng ꞌphắng ꞌtếng tham#sau.
46 Três dias depois, o acharam no templo, assentado no meio dos doutores, ouvindo-os e interrogando-os.
47 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌhụ lắc chảu ꞌchái tóp ꞌcọ ꞌva lák#lai.
47 E todos os que o ouviam muito se admiravam da sua inteligência e das suas respostas.
48 Ải ꞌếm hên ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ lák chaư#lai. Phủ pên ꞌếm chắng#ꞌva, “ꞌLụk#ꞌhới, ꞌsứ chắng ꞌdệt hảư ải ꞌếm khó ꞌmo ꞌnéo#ꞌnị? Ải ꞌếm hák ꞌpuốn chaư sáo ha#ꞌlụk.”
48 Logo que seus pais o viram, ficaram maravilhados; e sua mãe lhe disse: Filho, por que fizeste assim conosco? Teu pai e eu, aflitos, estamos à tua procura.
49 Chảu ꞌchái tóp ꞌva, “Ải ꞌếm ꞌchí sáo ha ꞌlụk ꞌdệt#săng? ꞌLụk ꞌchọ ꞌkhớng nả ꞌviạk hảư ꞌPo khong#ꞌlụk, ải ꞌếm báu#ꞌhụ#ꞌquá?”
49 Ele lhes respondeu: Por que me procuráveis? Não sabíeis que me cumpria estar na casa de meu Pai?
50 ꞌQuám ꞌlụk tóp ꞌnặn ải ꞌếm ꞌcọ báu#khảu#chaư.
50 Não compreenderam, porém, as palavras que lhes dissera.
51 Chảu ꞌchái ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt ꞌtoi ải#ꞌếm, kin dú sú#ꞌquám. Phủ pên ꞌếm ꞌcọ chứ chăm ngắm thí nẳng ꞌpứng nả ꞌviạk pên ók ꞌnặn ꞌvạy cuông#chaư.
51 E desceu com eles para Nazaré; e era-lhes submisso. Sua mãe, porém, guardava todas estas coisas no coração.
52 Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ nháư#khửn, ꞌnhương ꞌhụ ꞌnhương#lắc, sôm chaư Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtếng#cá phủ#ꞌcốn.
52 E crescia Jesus em sabedoria, estatura e graça, diante de Deus e dos homens.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.