Êxodo 5
Tai Dam (BLT) vs BKJ
1 Tó ꞌmá, ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn chắng au căn pay ha pua ꞌmướng Ê‑díp, ꞌvạu sú pua#ꞌva, “Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌsúm khỏi bók#ꞌva, pói hảư dên ꞌpay ꞌTan chảu pay#sia, ꞌpưa sau ꞌchí đảy pay ꞌdệt ꞌhịt vảy ꞌsớ hảư ꞌTan chảu cá ꞌtông#ꞌlẹng.”
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Pua thiêng sia#ꞌva, “Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌmen#phaư, ꞌháu chắng ꞌchí ꞌchọ sú ꞌquám pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên pay#sia. ꞌHáu báu#ꞌhụ chắc cắp Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌháu báu#pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên pay#đảy.”
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌchiếng pua máư#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌcốn ꞌHệp‑ꞌlơ ꞌsúm khỏi ók ꞌmá hảư#hên. ꞌSướng ꞌnặn so pua hảư ꞌsúm khỏi pay cá ꞌtông ꞌlẹng đắc sam ꞌmự#ꞌtáng, ꞌpưa vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌsúm#khỏi. ꞌVa báu#pay, dản ꞌto ꞌTan chảu ꞌchí hảư chếp#pên, hảư chuốp sớc#sưa, khả ꞌsúm khỏi#sia.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Pua ꞌmướng Ê‑díp ꞌvạu hảư ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌA‑ꞌlôn#máư, “Su chắng ꞌmá chướng ꞌchứa dên ꞌpay ꞌváng ꞌviạk sau sia ꞌdệt#săng. Au căn ꞌcứn pay ꞌdệt#ꞌviạk.”
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 ꞌLẹo pua ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌẶn#ꞌnế, ꞌmí ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ế lai ꞌtua#ꞌmướng, song ꞌcốn su lỏ#ꞌmá é hảư sau ꞌváng ꞌviạk#sia.”
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 Cuông ꞌmự điêu, pua ꞌdiến sắng ꞌpứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi kéng ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm#ꞌviạk,
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 bók ꞌnhá au ꞌphướng hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌdệt#ꞌnghẹc, ꞌváng hảư sau hák pay sáo ha#au.
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 ꞌLẹo phắt hảư sau ꞌdệt đảy ꞌnghẹc ꞌto#cáu, ꞌnhá hảư#lút. Sau ꞌchạn chắng ꞌmá so é pay vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#sau.
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Au ꞌviạk hảư sau nắc ꞌsứa#cáu, ꞌcá ꞌviạk lai sau chắng ꞌchí báu ꞌmí ꞌchớ ꞌphắng ꞌquám ꞌcốn bẻo#ꞌlứa.
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 ꞌLẹo ꞌpứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi kéng ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk chắng pay bók ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌva, “ꞌMí ꞌquám sắng ꞌmá té#pua, ꞌkhạy ꞌnị báu#dai ꞌphướng hảư ꞌsướng té cáu#ꞌlẹo.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Bón đaư ꞌmí ꞌcọ hák pay sáo ha au#ꞌnớ, hák#ꞌva hảư ꞌdệt ꞌnghẹc đảy ꞌto cáu báu#hảư#lút.”
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ték căn pay ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp, sáo au co#to ꞌphướng ꞌmá ꞌdệt tang ꞌphướng.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 ꞌPứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi ꞌcọ đảy chắt ꞌnạp têng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌdệt ꞌviạk nắc lai#khửn, ꞌmự đaư ꞌcọ hảư đảy ꞌnghẹc ꞌto cáu ꞌchớ ꞌmí#ꞌphướng.
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 ꞌPứng chảu ꞌnái ꞌhướn pua phủ đu ꞌcốn khỏi đảy ꞌtặp ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ sau téng ꞌkhúm ꞌviạk ꞌnặn#ꞌva, “ꞌMự ꞌngoá kéng ꞌmự ꞌnị chắng báu#đảy ꞌnghẹc ꞌpó ꞌsướng té#cón.”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 ꞌLẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk chắng pay ꞌchiếng tó pua#ꞌva, “Pên ꞌsướng đaư pua chắng ꞌdệt ꞌnéo ꞌnị hảư ꞌsúm khỏi ꞌsịn#ꞌlế?
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Báu#au ꞌphướng hảư ꞌsúm#khỏi, hák#ꞌva ꞌcọ ꞌnhắng pắt hảư ꞌdệt ꞌnghẹc đảy ꞌto#cáu, ꞌlẹo ꞌnhắng ꞌtặp ti ꞌsúm khỏi é#máư, ꞌviạk ꞌnị ꞌmen ꞌcốn ꞌhướn pua pên phái#phít.”
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Pua ꞌvạu sáư#sau, “Su ꞌchạn lai chắng chướng ꞌchứa căn pay vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 Ók pay ꞌdệt ꞌviạk#ꞌkhạy, báu#au ꞌphướng hảư su#lo, hák#ꞌva hảư ꞌdệt đảy ꞌnghẹc ꞌto#cáu.”
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 ꞌPứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk đảy ꞌnghín pua ꞌva ꞌsướng#ꞌnặn, chắng au căn ꞌva chảu đảy chuốp ꞌláng ꞌhại#ꞌlẹo.
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Lăng sau đảy ꞌchiếng pua ꞌlẹo ók#ꞌmá, sau ꞌdiến ꞌpọ ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn thả#dú,
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 chắng đá ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌva, “ꞌPộ su ꞌnị#lo, pua cắp ꞌpứng phủ ꞌdệt ꞌviạk ꞌhướn pua chắng nái#ꞌchắng, ꞌcơ ꞌhiạk su au đáp hảư sau ꞌmá khả ꞌsúm phu lỏ#ꞌquá. So hảư Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌhụ hên ꞌviạk su ꞌdệt#ꞌnặn, hảư au ꞌtội sáư hua#su.”
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 ꞌMô‑ꞌsê ꞌdiến pay cáo vảy Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌsướng#ꞌnị: “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, pên săng ꞌTan chảu chắng ꞌdệt khổ báp hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌsịn#ꞌlế? ꞌSướng đaư chắng sống khỏi ꞌmá pên ꞌnéo#ꞌnị?
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Té khỏi au ꞌquám ꞌTan chảu pay ꞌvạu sú pua Ê‑díp ꞌnặn, pua ꞌnhương ꞌdệt ꞌhại hảư ꞌcốn ꞌTan chảu#máư. ꞌLẹo ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌcọ báu#ꞌhế hên ꞌTan chảu ꞌchoi#săng.”
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.