Êxodo 5
Tai Dam (BLT) vs ARA
1 Tó ꞌmá, ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn chắng au căn pay ha pua ꞌmướng Ê‑díp, ꞌvạu sú pua#ꞌva, “Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌsúm khỏi bók#ꞌva, pói hảư dên ꞌpay ꞌTan chảu pay#sia, ꞌpưa sau ꞌchí đảy pay ꞌdệt ꞌhịt vảy ꞌsớ hảư ꞌTan chảu cá ꞌtông#ꞌlẹng.”
1 Depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Pua thiêng sia#ꞌva, “Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌmen#phaư, ꞌháu chắng ꞌchí ꞌchọ sú ꞌquám pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên pay#sia. ꞌHáu báu#ꞌhụ chắc cắp Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌháu báu#pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên pay#đảy.”
2 Respondeu Faraó: Quem é o Senhor para que lhe ouça eu a voz e deixe ir a Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir a Israel.
3 ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌchiếng pua máư#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌcốn ꞌHệp‑ꞌlơ ꞌsúm khỏi ók ꞌmá hảư#hên. ꞌSướng ꞌnặn so pua hảư ꞌsúm khỏi pay cá ꞌtông ꞌlẹng đắc sam ꞌmự#ꞌtáng, ꞌpưa vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌsúm#khỏi. ꞌVa báu#pay, dản ꞌto ꞌTan chảu ꞌchí hảư chếp#pên, hảư chuốp sớc#sưa, khả ꞌsúm khỏi#sia.”
3 Eles prosseguiram: O Deus dos hebreus nos encontrou; deixa-nos ir, pois, caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor , nosso Deus, e não venha ele sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Pua ꞌmướng Ê‑díp ꞌvạu hảư ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌA‑ꞌlôn#máư, “Su chắng ꞌmá chướng ꞌchứa dên ꞌpay ꞌváng ꞌviạk sau sia ꞌdệt#săng. Au căn ꞌcứn pay ꞌdệt#ꞌviạk.”
4 Então, lhes disse o rei do Egito: Por que, Moisés e Arão, por que interrompeis o povo no seu trabalho? Ide às vossas tarefas.
5 ꞌLẹo pua ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌẶn#ꞌnế, ꞌmí ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ế lai ꞌtua#ꞌmướng, song ꞌcốn su lỏ#ꞌmá é hảư sau ꞌváng ꞌviạk#sia.”
5 Disse também Faraó: O povo da terra já é muito, e vós o distraís das suas tarefas.
6 Cuông ꞌmự điêu, pua ꞌdiến sắng ꞌpứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi kéng ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm#ꞌviạk,
6 Naquele mesmo dia, pois, deu ordem Faraó aos superintendentes do povo e aos seus capatazes, dizendo:
7 bók ꞌnhá au ꞌphướng hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌdệt#ꞌnghẹc, ꞌváng hảư sau hák pay sáo ha#au.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como antes; eles mesmos que vão e ajuntem para si a palha.
8 ꞌLẹo phắt hảư sau ꞌdệt đảy ꞌnghẹc ꞌto#cáu, ꞌnhá hảư#lút. Sau ꞌchạn chắng ꞌmá so é pay vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#sau.
8 E exigireis deles a mesma conta de tijolos que antes faziam; nada diminuireis dela; estão ociosos e, por isso, clamam: Vamos e sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Au ꞌviạk hảư sau nắc ꞌsứa#cáu, ꞌcá ꞌviạk lai sau chắng ꞌchí báu ꞌmí ꞌchớ ꞌphắng ꞌquám ꞌcốn bẻo#ꞌlứa.
9 Agrave-se o serviço sobre esses homens, para que nele se apliquem e não deem ouvidos a palavras mentirosas.
10 ꞌLẹo ꞌpứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi kéng ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk chắng pay bók ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌva, “ꞌMí ꞌquám sắng ꞌmá té#pua, ꞌkhạy ꞌnị báu#dai ꞌphướng hảư ꞌsướng té cáu#ꞌlẹo.
10 Então, saíram os superintendentes do povo e seus capatazes e falaram ao povo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Bón đaư ꞌmí ꞌcọ hák pay sáo ha au#ꞌnớ, hák#ꞌva hảư ꞌdệt ꞌnghẹc đảy ꞌto cáu báu#hảư#lút.”
11 Ide vós mesmos e ajuntai palha onde a puderdes achar; porque nada se diminuirá do vosso trabalho.
12 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ték căn pay ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp, sáo au co#to ꞌphướng ꞌmá ꞌdệt tang ꞌphướng.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito a ajuntar restolho em lugar de palha.
13 ꞌPứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi ꞌcọ đảy chắt ꞌnạp têng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌdệt ꞌviạk nắc lai#khửn, ꞌmự đaư ꞌcọ hảư đảy ꞌnghẹc ꞌto cáu ꞌchớ ꞌmí#ꞌphướng.
13 Os superintendentes os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa do dia, como quando havia palha.
14 ꞌPứng chảu ꞌnái ꞌhướn pua phủ đu ꞌcốn khỏi đảy ꞌtặp ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ sau téng ꞌkhúm ꞌviạk ꞌnặn#ꞌva, “ꞌMự ꞌngoá kéng ꞌmự ꞌnị chắng báu#đảy ꞌnghẹc ꞌpó ꞌsướng té#cón.”
14 E foram açoitados os capatazes dos filhos de Israel, que os superintendentes de Faraó tinham posto sobre eles; e os superintendentes lhes diziam: Por que não acabastes nem ontem, nem hoje a vossa tarefa, fazendo tijolos como antes?
15 ꞌLẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk chắng pay ꞌchiếng tó pua#ꞌva, “Pên ꞌsướng đaư pua chắng ꞌdệt ꞌnéo ꞌnị hảư ꞌsúm khỏi ꞌsịn#ꞌlế?
15 Então, foram os capatazes dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim a teus servos?
16 Báu#au ꞌphướng hảư ꞌsúm#khỏi, hák#ꞌva ꞌcọ ꞌnhắng pắt hảư ꞌdệt ꞌnghẹc đảy ꞌto#cáu, ꞌlẹo ꞌnhắng ꞌtặp ti ꞌsúm khỏi é#máư, ꞌviạk ꞌnị ꞌmen ꞌcốn ꞌhướn pua pên phái#phít.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos. Eis que teus servos são açoitados; porém o teu próprio povo é que tem a culpa.
17 Pua ꞌvạu sáư#sau, “Su ꞌchạn lai chắng chướng ꞌchứa căn pay vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
17 Mas ele respondeu: Estais ociosos, estais ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Ók pay ꞌdệt ꞌviạk#ꞌkhạy, báu#au ꞌphướng hảư su#lo, hák#ꞌva hảư ꞌdệt đảy ꞌnghẹc ꞌto#cáu.”
18 Ide, pois, agora, e trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a mesma quantidade de tijolos.
19 ꞌPứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk đảy ꞌnghín pua ꞌva ꞌsướng#ꞌnặn, chắng au căn ꞌva chảu đảy chuốp ꞌláng ꞌhại#ꞌlẹo.
19 Então, os capatazes dos filhos de Israel se viram em aperto, porquanto se lhes dizia: Nada diminuireis dos vossos tijolos, da vossa tarefa diária.
20 Lăng sau đảy ꞌchiếng pua ꞌlẹo ók#ꞌmá, sau ꞌdiến ꞌpọ ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn thả#dú,
20 Quando saíram da presença de Faraó, encontraram Moisés e Arão, que estavam à espera deles;
21 chắng đá ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌva, “ꞌPộ su ꞌnị#lo, pua cắp ꞌpứng phủ ꞌdệt ꞌviạk ꞌhướn pua chắng nái#ꞌchắng, ꞌcơ ꞌhiạk su au đáp hảư sau ꞌmá khả ꞌsúm phu lỏ#ꞌquá. So hảư Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌhụ hên ꞌviạk su ꞌdệt#ꞌnặn, hảư au ꞌtội sáư hua#su.”
21 e lhes disseram: Olhe o Senhor para vós outros e vos julgue, porquanto nos fizestes odiosos aos olhos de Faraó e diante dos seus servos, dando-lhes a espada na mão para nos matar.
22 ꞌMô‑ꞌsê ꞌdiến pay cáo vảy Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌsướng#ꞌnị: “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, pên săng ꞌTan chảu chắng ꞌdệt khổ báp hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌsịn#ꞌlế? ꞌSướng đaư chắng sống khỏi ꞌmá pên ꞌnéo#ꞌnị?
22 Então, Moisés, tornando-se ao Senhor , disse: Ó Senhor, por que afligiste este povo? Por que me enviaste?
23 Té khỏi au ꞌquám ꞌTan chảu pay ꞌvạu sú pua Ê‑díp ꞌnặn, pua ꞌnhương ꞌdệt ꞌhại hảư ꞌcốn ꞌTan chảu#máư. ꞌLẹo ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌcọ báu#ꞌhế hên ꞌTan chảu ꞌchoi#săng.”
23 Pois, desde que me apresentei a Faraó, para falar-lhe em teu nome, ele tem maltratado este povo; e tu, de nenhuma sorte, livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.