Êxodo 5
Tai Dam (BLT) vs ARC
1 Tó ꞌmá, ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn chắng au căn pay ha pua ꞌmướng Ê‑díp, ꞌvạu sú pua#ꞌva, “Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌsúm khỏi bók#ꞌva, pói hảư dên ꞌpay ꞌTan chảu pay#sia, ꞌpưa sau ꞌchí đảy pay ꞌdệt ꞌhịt vảy ꞌsớ hảư ꞌTan chảu cá ꞌtông#ꞌlẹng.”
1 E, depois, foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o Senhor , Deus de Israel: Deixa ir o meu povo, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Pua thiêng sia#ꞌva, “Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌmen#phaư, ꞌháu chắng ꞌchí ꞌchọ sú ꞌquám pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên pay#sia. ꞌHáu báu#ꞌhụ chắc cắp Chảu ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌháu báu#pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên pay#đảy.”
2 Mas Faraó disse: Quem é o Senhor , cuja voz eu ouvirei, para deixar ir Israel? Não conheço o Senhor , nem tampouco deixarei ir Israel.
3 ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌchiếng pua máư#ꞌva, “Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom ꞌcốn ꞌHệp‑ꞌlơ ꞌsúm khỏi ók ꞌmá hảư#hên. ꞌSướng ꞌnặn so pua hảư ꞌsúm khỏi pay cá ꞌtông ꞌlẹng đắc sam ꞌmự#ꞌtáng, ꞌpưa vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌsúm#khỏi. ꞌVa báu#pay, dản ꞌto ꞌTan chảu ꞌchí hảư chếp#pên, hảư chuốp sớc#sưa, khả ꞌsúm khỏi#sia.”
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou; portanto, deixa-nos agora ir caminho de três dias ao deserto, para que ofereçamos sacrifícios ao Senhor e ele não venha sobre nós com pestilência ou com espada.
4 Pua ꞌmướng Ê‑díp ꞌvạu hảư ꞌMô‑ꞌsê kéng ꞌA‑ꞌlôn#máư, “Su chắng ꞌmá chướng ꞌchứa dên ꞌpay ꞌváng ꞌviạk sau sia ꞌdệt#săng. Au căn ꞌcứn pay ꞌdệt#ꞌviạk.”
4 Então, disse-lhes o rei do Egito: Moisés e Arão, por que fazeis cessar o povo das suas obras? Ide a vossas cargas.
5 ꞌLẹo pua ꞌvạu máư#ꞌva, “ꞌẶn#ꞌnế, ꞌmí ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ế lai ꞌtua#ꞌmướng, song ꞌcốn su lỏ#ꞌmá é hảư sau ꞌváng ꞌviạk#sia.”
5 E disse também Faraó: Eis que o povo da terra já é muito, e vós os fazeis abandonar as suas cargas.
6 Cuông ꞌmự điêu, pua ꞌdiến sắng ꞌpứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi kéng ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm#ꞌviạk,
6 Portanto, deu ordem Faraó naquele mesmo dia aos exatores do povo e aos seus oficiais, dizendo:
7 bók ꞌnhá au ꞌphướng hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌdệt#ꞌnghẹc, ꞌváng hảư sau hák pay sáo ha#au.
7 Daqui em diante não torneis a dar palha ao povo, para fazer tijolos, como fizestes ontem e anteontem; vão eles mesmos e colham palha para si.
8 ꞌLẹo phắt hảư sau ꞌdệt đảy ꞌnghẹc ꞌto#cáu, ꞌnhá hảư#lút. Sau ꞌchạn chắng ꞌmá so é pay vảy ꞌsớ Chảu Pua ꞌPhạ Chảu Chom#sau.
8 E lhes imporeis a conta dos tijolos que fizeram ontem e anteontem; nada diminuireis dela, porque eles estão ociosos; por isso, clamam, dizendo: Vamos, sacrifiquemos ao nosso Deus.
9 Au ꞌviạk hảư sau nắc ꞌsứa#cáu, ꞌcá ꞌviạk lai sau chắng ꞌchí báu ꞌmí ꞌchớ ꞌphắng ꞌquám ꞌcốn bẻo#ꞌlứa.
9 Agrave-se o serviço sobre estes homens, para que se ocupem nele e não confiem em palavras de mentira.
10 ꞌLẹo ꞌpứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi kéng ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk chắng pay bók ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌva, “ꞌMí ꞌquám sắng ꞌmá té#pua, ꞌkhạy ꞌnị báu#dai ꞌphướng hảư ꞌsướng té cáu#ꞌlẹo.
10 Então, saíram os exatores do povo, e seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Eu não vos darei palha;
11 Bón đaư ꞌmí ꞌcọ hák pay sáo ha au#ꞌnớ, hák#ꞌva hảư ꞌdệt ꞌnghẹc đảy ꞌto cáu báu#hảư#lút.”
11 ide vós mesmos, e tomai vós palha de onde a achardes; porque nada se diminuirá de vosso serviço.
12 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ték căn pay ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp, sáo au co#to ꞌphướng ꞌmá ꞌdệt tang ꞌphướng.
12 Então, o povo se espalhou por toda a terra do Egito, a colher restolho em lugar de palha.
13 ꞌPứng chảu ꞌnái đu ꞌcốn khỏi ꞌcọ đảy chắt ꞌnạp têng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌdệt ꞌviạk nắc lai#khửn, ꞌmự đaư ꞌcọ hảư đảy ꞌnghẹc ꞌto cáu ꞌchớ ꞌmí#ꞌphướng.
13 E os exatores os apertavam, dizendo: Acabai vossa obra, a tarefa de cada dia, como quando havia palha.
14 ꞌPứng chảu ꞌnái ꞌhướn pua phủ đu ꞌcốn khỏi đảy ꞌtặp ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ sau téng ꞌkhúm ꞌviạk ꞌnặn#ꞌva, “ꞌMự ꞌngoá kéng ꞌmự ꞌnị chắng báu#đảy ꞌnghẹc ꞌpó ꞌsướng té#cón.”
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os exatores de Faraó tinham posto sobre eles, dizendo estes: Por que não acabastes vossa tarefa ontem e hoje, fazendo tijolos como antes?
15 ꞌLẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk chắng pay ꞌchiếng tó pua#ꞌva, “Pên ꞌsướng đaư pua chắng ꞌdệt ꞌnéo ꞌnị hảư ꞌsúm khỏi ꞌsịn#ꞌlế?
15 Pelo que se foram os oficiais dos filhos de Israel e clamaram a Faraó, dizendo: Por que fazes assim a teus servos?
16 Báu#au ꞌphướng hảư ꞌsúm#khỏi, hák#ꞌva ꞌcọ ꞌnhắng pắt hảư ꞌdệt ꞌnghẹc đảy ꞌto#cáu, ꞌlẹo ꞌnhắng ꞌtặp ti ꞌsúm khỏi é#máư, ꞌviạk ꞌnị ꞌmen ꞌcốn ꞌhướn pua pên phái#phít.”
16 Palha não se dá a teus servos, e nos dizem: Fazei tijolos; e eis que teus servos são açoitados; porém o teu povo tem a culpa.
17 Pua ꞌvạu sáư#sau, “Su ꞌchạn lai chắng chướng ꞌchứa căn pay vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
17 Mas ele disse: Vós sois ociosos; vós sois ociosos; por isso, dizeis: Vamos, sacrifiquemos ao Senhor .
18 Ók pay ꞌdệt ꞌviạk#ꞌkhạy, báu#au ꞌphướng hảư su#lo, hák#ꞌva hảư ꞌdệt đảy ꞌnghẹc ꞌto#cáu.”
18 Ide, pois, agora, trabalhai; palha, porém, não se vos dará; contudo, dareis a conta dos tijolos.
19 ꞌPứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phủ ꞌkhúm ꞌviạk đảy ꞌnghín pua ꞌva ꞌsướng#ꞌnặn, chắng au căn ꞌva chảu đảy chuốp ꞌláng ꞌhại#ꞌlẹo.
19 Então, os oficiais dos filhos de Israel viram-se em aflição, porquanto se dizia: Nada diminuireis de vossos tijolos, da tarefa do dia no seu dia.
20 Lăng sau đảy ꞌchiếng pua ꞌlẹo ók#ꞌmá, sau ꞌdiến ꞌpọ ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn thả#dú,
20 E encontraram a Moisés e a Arão, que estavam defronte deles, quando saíram de Faraó.
21 chắng đá ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌva, “ꞌPộ su ꞌnị#lo, pua cắp ꞌpứng phủ ꞌdệt ꞌviạk ꞌhướn pua chắng nái#ꞌchắng, ꞌcơ ꞌhiạk su au đáp hảư sau ꞌmá khả ꞌsúm phu lỏ#ꞌquá. So hảư Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌhụ hên ꞌviạk su ꞌdệt#ꞌnặn, hảư au ꞌtội sáư hua#su.”
21 E disseram-lhes: O Senhor atente sobre vós e julgue isso, porquanto fizestes o nosso cheiro repelente diante de Faraó e diante de seus servos, dando-lhes a espada nas mãos, para nos matar.
22 ꞌMô‑ꞌsê ꞌdiến pay cáo vảy Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌsướng#ꞌnị: “ꞌChiếng ꞌTan#chảu, pên săng ꞌTan chảu chắng ꞌdệt khổ báp hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌsịn#ꞌlế? ꞌSướng đaư chắng sống khỏi ꞌmá pên ꞌnéo#ꞌnị?
22 Então, tornou Moisés ao Senhor e disse: Senhor! Por que fizeste mal a este povo? Por que me enviaste?
23 Té khỏi au ꞌquám ꞌTan chảu pay ꞌvạu sú pua Ê‑díp ꞌnặn, pua ꞌnhương ꞌdệt ꞌhại hảư ꞌcốn ꞌTan chảu#máư. ꞌLẹo ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌcọ báu#ꞌhế hên ꞌTan chảu ꞌchoi#săng.”
23 Porque, desde que entrei a Faraó para falar em teu nome, ele maltratou a este povo; e, de nenhuma maneira, livraste o teu povo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.