Êxodo 12

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌnhắng dú nẳng phén đin ꞌmướng Ê‑díp ꞌnặn Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng sau#máư:
1 O Senhor disse a Moisés e a Aarão:
2 “Tẳng bươn ꞌnị hảư pên bươn thứ#ꞌnưng, ꞌmen bươn chiêng khong ꞌpứng#chảu.
2 "Este mês será para vós o princípio dos meses: tê-lo-eis como o primeiro mês do ano.
3 Chắng páo hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtếng#cá ꞌhụ, bươn ꞌnị ꞌmự síp#ꞌcăm, mỏi hua ꞌhướn phủ pên ꞌpo ꞌhướn hảư au ꞌlụk tô ꞌdo ꞌhứ#ꞌva ꞌlụk tô bẻ ꞌmá ꞌvạy tô#ꞌnưng.
3 Dizei a toda a assembléia de Israel: no décimo dia deste mês cada um de vós tome um cordeiro por família, um cordeiro por casa.
4 ꞌVa ꞌhướn ꞌnọi ꞌcốn ꞌchí kin nhứa báu#mết lỏ#hảư ꞌhuôm cắp ꞌhướn chăm#căn, hảư ꞌlay bớng ꞌtoi hua ꞌcốn ꞌpưa hảư ꞌpó#kin.
4 Se a família for pequena demais para um cordeiro, então o tomará em comum com seu vizinho mais próximo, segundo o número das pessoas, calculando-se o que cada um pode comer.
5 Hảư ꞌlưạk au sắt thớc tô pót đi đảy ꞌcọp#ꞌnưng, au tô ꞌdo ꞌhứ#ꞌva tô bẻ ꞌcọ#đảy.
5 O animal será sem defeito, macho, de um ano; podereis tomar tanto um cordeiro como um cabrito.
6 ꞌLiệng tô sắt ꞌnặn ꞌvạy thả ꞌhọt ꞌmự síp#sí#ꞌcăm. ꞌHọt ꞌchớ ꞌléng khỏn ꞌchí#ꞌmựt, ꞌchu hua ꞌhướn ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng hảư khả sắt khong phaư#ꞌmắn.
6 E o guardareis até o décimo quarto dia deste mês; então toda a assembléia de Israel o imolará no crepúsculo.
7 ꞌLẹo hảư au ꞌlượt ꞌtá sáư ꞌhống pák tu ꞌhướn bón ꞌchí kin nhứa sắt#ꞌnặn, ꞌtá ꞌtếng#cá ꞌphượng ꞌsại ꞌphượng khoa cắp ꞌphượng#ꞌtếng.
7 Tomarão do seu sangue e pô-lo-ão sobre as duas ombreiras e sobre a verga da porta das casas em que o comerem.
8 Cuông ꞌcứn ꞌnặn hảư kin nhứa#pín, kin phắc khôm cắp khảu báu#sáư ꞌchựa#pẻng.
8 Naquela noite comerão a carne assada no fogo com pães sem fermento e ervas amargas.
9 Hảư pín kin ꞌtếng#cá hua cá kha ꞌtếng ꞌchương#ꞌtọng, ꞌnhá đảy kin nhứa đíp ꞌhứ#ꞌva nhứa#tổm.
9 Nada comereis dele que seja cru, ou cozido, mas será assado no fogo completamente com a cabeça, as pernas e as entranhas.
10 ꞌNhá hảư ꞌsứa săng ꞌhọt tứn ꞌchạu ꞌmự#lăng. ꞌVa ꞌsứa lỏ#hảư phau ꞌpháy sia#mết.
10 Nada deixareis dele até pela manhã; se sobrar alguma coisa, queimá-la-eis no fogo.
11 ꞌChớ ꞌchí kin hảư ꞌhạng sai#eo, ꞌtứ ꞌhái#sia, ꞌmứ khắm ꞌmạy#ꞌtạu, hảư ꞌphạo kin ꞌlẹo ꞌvắn#sia. Kin ꞌtiệc ꞌhuôm căn ꞌsướng ꞌnị khék#ꞌva ꞌtiệc ꞌVện#cai, pên ꞌtiệc chứ chăm sỏng ꞌnhó Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
11 Eis a maneira como o comereis: tereis cingidos os vossos rins, vossas sandálias nos pés e vosso cajado na mão. Comê-lo-eis apressadamente: é a Páscoa do Senhor.
12 Cuông ꞌcứn ꞌnặn ꞌháu ꞌchí khảu ꞌlong pay ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp, ꞌchí khả ꞌpứng ꞌlụk ꞌchái cốc sau sia#mết, báu#ꞌva phủ ꞌcốn ꞌhứ#ꞌva tô#sắt. ꞌHáu ꞌmen Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌchí sáư ꞌtội ꞌpứng ꞌthớn théng ꞌti ꞌcốn Ê‑díp vảy ꞌháu#ꞌnặn.
12 "Naquela noite, passarei através do Egito, e ferirei os primogênitos no Egito, tanto os dos homens como os dos animais, e exercerei minha justiça contra todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor.
13 ꞌLượt ꞌtá sáư ꞌhống pák tu ꞌhướn ꞌpứng chảu#ꞌnặn, pên mai hảư ꞌpứng chảu dú ꞌtáng#cuông. ꞌHáu hên ꞌlượt ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí ꞌvện cai#sia, ꞌchí báu#hảư chuốp ꞌhại ꞌtoi ꞌsướng ꞌcốn Ê‑díp chuốp.
13 O sangue sobre as casas em que habitais vos servirá de sinal {de proteção}: vendo o sangue, passarei adiante, e não sereis atingidos pelo flagelo destruidor, quando eu ferir o Egito.
14 Hảư ꞌpứng chảu chứ chăm au ꞌmự ꞌnị#ꞌvạy, pên ꞌmự kin ꞌmuôn chứ chăm vảy ꞌháu Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, pên ꞌhịt ꞌkhóng sứp ꞌchua tó ꞌchua ꞌmứa#nả.
14 Conservareis a memória daquele dia, celebrando-o com uma festa em honra do Senhor: fareis isso de geração em geração, pois é uma instituição perpétua.
15 Cuông chết ꞌmự ꞌnặn hảư kin khảu béng tay báu#sáư ꞌchựa#pẻng. ꞌMự té ꞌkhoẹk cuông chết ꞌmự ꞌnặn hảư au ꞌchựa pẻng ók sia#ꞌhướn. ꞌVa phủ đaư hák kin săng ꞌmí ꞌchựa pẻng tẳng té ꞌmự thứ#ꞌnưng ꞌhọt ꞌmự thứ#chết, phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí chuốp ꞌlay ók sia ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
15 "Comereis pão sem fermento durante sete dias. Logo ao primeiro dia tirareis de vossas casas o fermento, pois todo o que comer pão fermentado, desde o primeiro dia até o sétimo, será cortado de Israel.
16 ꞌMự thứ#ꞌnưng kéng ꞌmự thứ chết hảư ꞌmá tảu ꞌhốm căn vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ. Cuông song ꞌmự ꞌnặn báu#hảư ꞌdệt ꞌviạk săng#mết, ꞌmí ꞌto ꞌviạk ꞌkhớng khảu ꞌnặm ꞌcắm kin#thôi.
16 No primeiro dia, assim como no sétimo, tereis uma santa assembléia. Durante esses dias não se fará trabalho algum, exceto a preparação da comida para todos.
17 Hảư ꞌpứng chảu cứ ꞌtoi ꞌhịt kin khảu báu#sáư ꞌchựa pẻng ꞌnị#ꞌvạy, ꞌmen ꞌcọp ꞌmự ꞌháu au ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtoi chủm ꞌhọ khong phaư ꞌmắn ók sia ꞌmướng Ê‑díp. Hảư chứ chăm ꞌmự ꞌnặn ꞌvạy pên ꞌhịt ꞌkhóng sứp ꞌchua tó ꞌchua ꞌmứa#nả.
17 Guardareis {a festa} dos ázimos, porque foi naquele dia que tirei do Egito vossos exércitos. Guardareis aquele dia de geração em geração: é uma instituição perpétua.
18 Khuốp ꞌhọt bươn#chiêng, tẳng té ꞌtếng ꞌcăm ꞌmự síp sí ꞌhọt ꞌtếng ꞌcăm ꞌmự ꞌsáo#ết, hảư kin khảu báu#sáư ꞌchựa#pẻng.
18 No primeiro mês, desde a tarde do décimo quarto dia do mês até a tarde do vigésimo primeiro, comereis pães sem fermento.
19 Cuông chết ꞌmự ꞌnặn báu#hảư au ꞌchựa pẻng ꞌvạy nẳng#ꞌhướn. Báu#ꞌva phủ ók pên ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌmá dú#nẳng, phủ đaư kin săng ꞌmí ꞌchựa#pẻng, ꞌcọ ꞌchí chuốp ꞌlay ók sia dên ꞌpay ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
19 Durante sete dias não haverá fermento em vossas casas: se alguém comer pão fermentado, será cortado da assembléia de Israel, quer se trate de estrangeiro ou natural do país.
20 Tốc dú bón đaư ꞌcọ#đi, [ꞌcọp ꞌmự ꞌnặn] ꞌnhá kin săng ꞌmí ꞌchựa#pẻng, hảư kin khảu báu#sáư ꞌchựa pẻng#thôi.”
20 Não comereis pão fermentado: em todas as vossas casas comereis ázimos".
21 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê chắng khék ꞌpứng thảu ké ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌmá bók#ꞌva, “ꞌHướn phaư ꞌhướn ꞌmắn hảư pay ꞌlưạk au tô ꞌdo ꞌhứ#ꞌva tô#bẻ, ꞌlẹo ꞌmá khả kin ꞌtiệc ꞌVện#cai.
21 Moisés convocou todos os anciãos de Israel e disse-lhes: "Ide e escolhei um cordeiro por família, e imolai a Páscoa.
22 Hảư au ꞌmặt sa‑ꞌláng ꞌnưng chúm sáư áng ꞌlượt ꞌmá ꞌtá sáư ꞌhống pák tu ꞌtếng#cá ꞌphượng ꞌsại ꞌphượng khoa cắp ꞌphượng#ꞌtếng. Cuông ꞌcứn ꞌnặn phủ đaư ꞌcọ báu#hảư ók ꞌnọk ꞌhướn ꞌtạu ꞌhọt ꞌhung#ꞌchạu.
22 Depois disso, tomareis um feixe de hissopo, ensopá-lo-eis no sangue que estiver na bacia e aspergireis com esse sangue a verga e as duas ombreiras da porta. Nenhum de vós transporá o limiar de sua casa até pela manhã.
23 ꞌCứn ꞌnặn Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí ꞌlong pay ꞌtua ꞌmướng khả ꞌlụk ꞌchái cốc khong ꞌcốn Ê‑díp, ꞌmưa hên ꞌhướn đaư ꞌtá ꞌlượt sáư ꞌhống pák tu ꞌcọ ꞌchí ꞌvện cai pay#sia, báu#hảư tiên ꞌchạư khảu ꞌhướn khả ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌpứng#chảu.
23 Quando o Senhor passar para ferir o Egito, vendo o sangue sobre a verga e sobre as duas ombreiras da porta, passará adiante e não permitirá ao destruidor entrar em vossas casas para ferir.
24 Hảư ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị pên ꞌquám bók sắng hảư ꞌpứng chảu chứ chăm sứp ꞌchua tó ꞌchua ꞌmứa#nả.
24 Observareis esse costume como uma instituição perpétua para vós e vossos filhos.
25 ꞌChớ đaư pay ꞌhọt đin ꞌmướng bón Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí au hảư ꞌtoi ꞌquám chao ꞌhẹn ꞌvạy#ꞌnặn, hảư ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị#ꞌvạy.
25 Quando tiverdes penetrado na terra que o Senhor vos dará, como prometeu, observareis esse rito.
26 ꞌChớ ꞌlụk lan tham é ꞌhụ ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị mai ꞌva ꞌsứ#đaư,
26 E quando vossos filhos vos disserem: que significa esse rito? respondereis:
27 chắng bók sau#ꞌva, ‘ꞌMen ꞌtiệc ꞌVện cai au sắt vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌvạy chứ chăm ꞌviạk ꞌTan chảu khả ꞌcốn Ê‑díp, hák#ꞌva ꞌhướn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌTan chảu lỏ#ꞌvện cai sia báu#hảư pên#săng.’”
27 é o sacrifício da Páscoa, em honra do Senhor que, ferindo os egípcios, passou por cima das casas dos israelitas no Egito e preservou nossas casas." O povo inclinou-se e prostrou-se.
28 ꞌlẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌcọ ꞌdệt ꞌtoi ꞌTan chảu sắng ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn, ꞌsướng ꞌquám ꞌnặn#mết.
28 Em seguida, retiraram-se os israelitas para fazerem o que o Senhor tinha ordenado a Moisés e a Aarão. Assim o fizeram.
29 ꞌChớ cang ꞌcứn ꞌmá ꞌmự#ꞌnặn, Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva chắng ꞌlong pay khả ꞌchu ꞌlụk ꞌchái cốc nẳng phén đin ꞌmướng Ê‑díp, tẳng té ꞌlụk ꞌchái cốc pua ꞌnăng ꞌtến ꞌlống ꞌmá ꞌhọt ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌcốn ꞌtú dú cuông khum#đin, ꞌtếng#cá ꞌlụk cốc khong sắt#ꞌliệng.
29 Pelo meio da noite, o Senhor feriu todos os primogênitos no Egito, desde o primogênito do faraó, que devia assentar-se no trono, até o primogênito do cativo que estava no cárcere, e todos os primogênitos dos animais.
30 ꞌChớ cang#ꞌcứn, pua cắp ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi pua ꞌtếng#cá ꞌchu ꞌcốn Ê‑díp ꞌnón ꞌhụ ꞌmưa tứn#khửn, ꞌdiến ꞌmí sương khék hảy ꞌnắn ꞌtua#ꞌmướng, báu#ꞌva ꞌhướn đaư ꞌcọ ꞌmí ꞌcốn#tai.
30 O faraó levantou-se durante a noite, assim como todos os seus servos e todos os egípcios e fez-se um grande clamor no Egito, porque não havia casa em que não houvesse um morto.
31 Cuông ꞌcứn ꞌnặn pua chắng khék au ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌmá ꞌlẹo bók#ꞌva, “Hảư ꞌpứng chảu cắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌpai sia dên ꞌpay ꞌmướng#ꞌháu, pay vảy ꞌháu Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌsướng ꞌpứng chảu đảy so ꞌnặn#sia.
31 Naquela mesma noite, o rei mandou chamar Moisés e Aarão e disse-lhes: "Ide! Saí do meio do meu povo, vós e os israelitas. Ide prestar um culto ao Senhor, como o dissestes.
32 Hảư au ꞌpứng tô sắt tô bẻ tô ꞌdo ꞌngúa ꞌquái ꞌtếng mết pay ꞌtoi ꞌsướng ꞌpứng chảu so#ꞌnặn. ꞌLẹo cóp ꞌphái hảư ꞌháu#é.”
32 Tomai vossas ovelhas e vossos bois, como o pedistes. Ide e abençoai-me".
33 ꞌPứng ꞌcốn Ê‑díp chắt hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ók ꞌpai sia ꞌmướng sau#ꞌvắn. ꞌVa báu#ꞌsịn, sau dản ꞌchí tai#mết.
33 Os egípcios instavam com o povo para que saísse o quanto antes do país. "Vamos morrer todos", diziam eles.
34 ꞌSướng ꞌnặn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ꞌphạo au sửa ꞌmá ꞌpắn au ꞌháng ꞌbột ꞌnuột#ꞌlẹo, hák#ꞌva ꞌnhắng báu#ꞌhế đảy sáư ꞌchựa pẻng#ꞌnặn, ꞌlẹo bék pay#ꞌtoi.
34 O povo tomou a sua massa antes que fosse levedada; cada um carregava em seus ombros a cesta embrulhada em seu manto.
35 ꞌPứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng so ha au ꞌchương ꞌngớn#ꞌcắm, ꞌchương ꞌnung khong ꞌtứ nẳng ꞌcốn Ê‑díp, ꞌsướng ꞌquám ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê bók ꞌvạy cón#ꞌnặn.
35 Os israelitas, segundo a ordem de Moisés, tinham pedido aos egípcios objetos de prata, objetos de ouro e vestes.
36 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌdệt phép ꞌpá chaư ꞌcốn Ê‑díp nể au nả au ta ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, so ha săng ꞌcọ sôm chaư hảư#mết. ꞌSướng ꞌnặn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng khôn au ꞌchương khong ꞌcốn Ê‑díp hảư ꞌnặn pay#ꞌtoi.
36 O Senhor lhes fizera ganhar o favor dos egípcios, que atenderam ao seu pedido. Foi assim que despojaram os egípcios.
37 ꞌPứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ók ꞌtáng nẳng ꞌmướng ꞌLa‑ꞌmê‑ꞌsệt ꞌtiếu pay ꞌhọt ꞌSục‑cốt. ꞌPo ꞌchái ꞌnhang pay ꞌmí dáo hốc ꞌhọi ꞌpắn#ꞌcốn, phủ ꞌnhính đếc ꞌnọi báu#đảy#ꞌnặp.
37 Os israelitas partiram de Ramsés para Socot, em número de seiscentos mil homens, aproximadamente, sem contar os meninos.
38 ꞌMí lai ꞌcốn ꞌphắn ứn ꞌcọ pay#ꞌtoi, ꞌtếng phen bẻ phen ꞌdo phen ꞌngúa ꞌquái ế lai#é.
38 Além disso, acompanhava-os uma numerosa multidão, bem como rebanhos consideráveis de ovelhas e de bois.
39 ꞌCốn Ê‑díp sắp sau hảư ꞌphạo ꞌpai pay ꞌsướng ꞌnặn báu#ꞌlợp ꞌkhặn ꞌkháng ꞌchương kin#ꞌvạy, ꞌmí ꞌbột ꞌlạ báu#sáư ꞌchựa#pẻng. Sau chắng au ꞌbột ꞌnặn ꞌmá#chí, ꞌdệt khảu kin báu#ꞌmí ꞌchựa#pẻng.
39 Cozeram bolos ázimos da massa que levaram do Egito, pois esta não se tinha fermentado, porque tinham sido lançados fora do país e não puderam deter-se nem fazer provisões.
40 ꞌChựa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên kin dú nẳng ꞌmướng Ê‑díp ꞌnặn tốc đảy 430#pi.
40 A permanência dos israelitas no Egito durara quatrocentos e trinta anos.
41 ꞌMự lả sút 430 pi#ꞌnặn, ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên dên ꞌpay Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌtoi chủm ꞌhọ khong phaư ꞌmắn ꞌcọ đảy ók ꞌpai sia ꞌmướng Ê‑díp mết.
41 Exatamente no fim desses quatrocentos e trinta anos, todos os exércitos do Senhor saíram do Egito:
42 Cuông ꞌcứn ꞌnặn Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva đảy ꞌtứ ꞌcứn phảu bớng ꞌchoi au ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ók sia ꞌmướng Ê‑díp. Khuốp pi ꞌmá ꞌhọt ꞌcứn ꞌmự#ꞌnặn, hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌchu ꞌcốn ꞌtứ ꞌcứn chứ chăm ꞌcứn ꞌnặn ꞌvạy sỏng ꞌnhó Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sứp ꞌchua tó ꞌchua ꞌmứa#nả.
42 Foi uma noite de vigília para o Senhor, a fim de tirá-los do Egito: essa mesma noite é uma vigília a ser celebrada de geração em geração por todos os israelitas, em honra do Senhor.
43 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn máư: “ꞌTiệc ꞌVện cai ꞌchí ꞌchọ đảy ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnị: ꞌCốn táng ꞌphắn báu#hảư ꞌhuôm kin ꞌtiệc#ꞌnị.
43 O Senhor disse a Moisés e a Aarão: "Eis a regra relativa à Páscoa: nenhum estrangeiro comerá dela;
44 ꞌCốn pên khỏi chảu đảy ꞌsự ꞌmá ꞌdệt ꞌhịt tắt mai#ꞌlẹo, hảư kin ꞌtoi#đảy.
44 todo escravo adquirido a preço de dinheiro, e que tiver sido circuncidado, comerá dela,
45 ꞌCốn ꞌphắn ứn ꞌmá ꞌdặng nẳng ꞌhứ#ꞌva ꞌmá chảng báu#hảư kin ꞌtiệc#ꞌnị.
45 mas nem o estrangeiro nem o mercenário comerão dela.
46 Hảư kin ꞌtiệc nẳng cuông ꞌhướn bón ꞌchúa kin ꞌnặn#thôi, báu#hảư au nhứa sắt khả kin ꞌtiệc ꞌnặn ók pay ꞌnọk#ꞌhướn, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhá hảư ꞌco đúk đaư#hắc.
46 O cordeiro será comido em uma mesma casa: tu não levarás nada de sua carne para fora da casa e não lhe quebrarás osso algum.
47 ꞌCốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtếng#cá phaư ꞌcọ hảư khảu ꞌhuôm ꞌdệt kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnị.
47 Toda a assembléia de Israel celebrará a Páscoa.
48 ꞌCốn táng ꞌphắn ꞌmá kin dú nẳng ꞌmướng chảu é kin ꞌtiệc ꞌVện cai vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, lỏ#hảư ꞌpứng phủ ꞌchái nẳng ꞌchúa ꞌhướn ꞌnặn ꞌdệt ꞌhịt tắt mai sia#cón. ꞌLẹo chắng hảư phủ ꞌnặn khảu ꞌmá ꞌhuôm ꞌtiệc ꞌVện cai ꞌnị#đảy, ꞌsướng phủ ók nẳng ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên. Hák phủ ꞌchái đaư báu#ꞌhế đảy ꞌdệt ꞌhịt tắt mai ꞌcọ báu#hảư kin ꞌtiệc#ꞌnị.
48 Se um estrangeiro, habitando em tua casa, quiser celebrar a Páscoa em honra do Senhor, que primeiro seja circuncidado todo varão de sua casa e somente depois poderá fazê-lo e será tratado com a mesma igualdade que o natural do país; mas nenhum incircunciso comerá a Páscoa.
49 Báu#ꞌva phủ ók nẳng ꞌmướng ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌmá dú nẳng ꞌcọ hảư ꞌtoi ꞌquám bók ăn điêu#căn.”
49 Haverá uma mesma lei para o natural e o estrangeiro que peregrina entre vós".
50 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌsướng#đaư, ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phaư ꞌcọ ꞌdệt ꞌtoi ꞌchu ꞌnéo ꞌsướng#ꞌnặn.
50 Todos os israelitas fizeram o que o Senhor havia ordenado a Moisés e a Aarão. Obedeceram-lhes.
51 ꞌMự ꞌnặn pên ꞌmự Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtoi chủm ꞌhọ khong phaư ꞌmắn đảy ꞌpai sia ꞌmướng Ê‑díp.
51 Naquele mesmo dia, o Senhor fez sair do Egito os israelitas, como fileiras de um exército.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.