Êxodo 12
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌnhắng dú nẳng phén đin ꞌmướng Ê‑díp ꞌnặn Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng sau#máư:
1 O Senhor Deus falou com Moisés e Arão no Egito. Ele disse:
2 “Tẳng bươn ꞌnị hảư pên bươn thứ#ꞌnưng, ꞌmen bươn chiêng khong ꞌpứng#chảu.
2 — Este mês será para vocês o primeiro mês do ano.
3 Chắng páo hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtếng#cá ꞌhụ, bươn ꞌnị ꞌmự síp#ꞌcăm, mỏi hua ꞌhướn phủ pên ꞌpo ꞌhướn hảư au ꞌlụk tô ꞌdo ꞌhứ#ꞌva ꞌlụk tô bẻ ꞌmá ꞌvạy tô#ꞌnưng.
3 Diga a todo o povo israelita o seguinte: no dia dez deste mês cada pai de família escolherá um carneirinho ou um cabrito para a sua família, isto é, um animal para cada casa.
4 ꞌVa ꞌhướn ꞌnọi ꞌcốn ꞌchí kin nhứa báu#mết lỏ#hảư ꞌhuôm cắp ꞌhướn chăm#căn, hảư ꞌlay bớng ꞌtoi hua ꞌcốn ꞌpưa hảư ꞌpó#kin.
4 Se a família for pequena demais para comer o animal inteiro, então o dono da casa e o seu vizinho mais próximo o comerão juntos, repartindo-o de acordo com o número de pessoas e a quantidade que cada um puder comer.
5 Hảư ꞌlưạk au sắt thớc tô pót đi đảy ꞌcọp#ꞌnưng, au tô ꞌdo ꞌhứ#ꞌva tô bẻ ꞌcọ#đảy.
5 O animal deverá ser um carneirinho ou um cabrito sem defeito, de um ano.
6 ꞌLiệng tô sắt ꞌnặn ꞌvạy thả ꞌhọt ꞌmự síp#sí#ꞌcăm. ꞌHọt ꞌchớ ꞌléng khỏn ꞌchí#ꞌmựt, ꞌchu hua ꞌhướn ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng hảư khả sắt khong phaư#ꞌmắn.
6 Vocês o guardarão até o dia catorze deste mês, e na tarde desse dia todo o povo israelita matará os animais.
7 ꞌLẹo hảư au ꞌlượt ꞌtá sáư ꞌhống pák tu ꞌhướn bón ꞌchí kin nhứa sắt#ꞌnặn, ꞌtá ꞌtếng#cá ꞌphượng ꞌsại ꞌphượng khoa cắp ꞌphượng#ꞌtếng.
7 Pegarão um pouco do sangue e o passarão nos batentes dos lados e de cima das portas das casas onde os animais vão ser comidos.
8 Cuông ꞌcứn ꞌnặn hảư kin nhứa#pín, kin phắc khôm cắp khảu báu#sáư ꞌchựa#pẻng.
8 Nessa noite a carne deverá ser assada na brasa e comida com pães sem fermento e com ervas amargas.
9 Hảư pín kin ꞌtếng#cá hua cá kha ꞌtếng ꞌchương#ꞌtọng, ꞌnhá đảy kin nhứa đíp ꞌhứ#ꞌva nhứa#tổm.
9 A carne não deverá ser comida crua nem cozida; o animal inteiro, incluindo a cabeça, as pernas e os miúdos, será assado na brasa.
10 ꞌNhá hảư ꞌsứa săng ꞌhọt tứn ꞌchạu ꞌmự#lăng. ꞌVa ꞌsứa lỏ#hảư phau ꞌpháy sia#mết.
10 Não deixem nada para o dia seguinte e queimem o que sobrar.
11 ꞌChớ ꞌchí kin hảư ꞌhạng sai#eo, ꞌtứ ꞌhái#sia, ꞌmứ khắm ꞌmạy#ꞌtạu, hảư ꞌphạo kin ꞌlẹo ꞌvắn#sia. Kin ꞌtiệc ꞌhuôm căn ꞌsướng ꞌnị khék#ꞌva ꞌtiệc ꞌVện#cai, pên ꞌtiệc chứ chăm sỏng ꞌnhó Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
11 Já vestidos, calçados e segurando o bastão, comam depressa o animal. Esta é a Páscoa de Deus, o Senhor .
12 Cuông ꞌcứn ꞌnặn ꞌháu ꞌchí khảu ꞌlong pay ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp, ꞌchí khả ꞌpứng ꞌlụk ꞌchái cốc sau sia#mết, báu#ꞌva phủ ꞌcốn ꞌhứ#ꞌva tô#sắt. ꞌHáu ꞌmen Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌchí sáư ꞌtội ꞌpứng ꞌthớn théng ꞌti ꞌcốn Ê‑díp vảy ꞌháu#ꞌnặn.
12 — Nessa noite eu passarei pela terra do Egito e matarei todos os primeiros filhos, tanto das pessoas como dos animais. E castigarei todos os deuses do Egito. Eu sou o Senhor .
13 ꞌLượt ꞌtá sáư ꞌhống pák tu ꞌhướn ꞌpứng chảu#ꞌnặn, pên mai hảư ꞌpứng chảu dú ꞌtáng#cuông. ꞌHáu hên ꞌlượt ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí ꞌvện cai#sia, ꞌchí báu#hảư chuốp ꞌhại ꞌtoi ꞌsướng ꞌcốn Ê‑díp chuốp.
13 O sangue nos batentes das portas será um sinal para marcar as casas onde vocês moram. Quando estiver castigando o Egito, eu verei o sangue e então passarei por vocês sem parar, para que não sejam destruídos por essa praga.
14 Hảư ꞌpứng chảu chứ chăm au ꞌmự ꞌnị#ꞌvạy, pên ꞌmự kin ꞌmuôn chứ chăm vảy ꞌháu Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, pên ꞌhịt ꞌkhóng sứp ꞌchua tó ꞌchua ꞌmứa#nả.
14 Comemorem esse dia como festa religiosa para lembrar que eu, o Senhor , fiz isso. Vocês e os seus descendentes devem comemorar a Festa da Páscoa para sempre.
15 Cuông chết ꞌmự ꞌnặn hảư kin khảu béng tay báu#sáư ꞌchựa#pẻng. ꞌMự té ꞌkhoẹk cuông chết ꞌmự ꞌnặn hảư au ꞌchựa pẻng ók sia#ꞌhướn. ꞌVa phủ đaư hák kin săng ꞌmí ꞌchựa pẻng tẳng té ꞌmự thứ#ꞌnưng ꞌhọt ꞌmự thứ#chết, phủ ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí chuốp ꞌlay ók sia ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
15 — Durante sete dias vocês comerão pão sem fermento . Por isso, no primeiro dia tirem o fermento das suas casas. Pois qualquer pessoa que comer pão feito com fermento, desde o primeiro até o sétimo dia, será expulsa do meio do povo de Israel.
16 ꞌMự thứ#ꞌnưng kéng ꞌmự thứ chết hảư ꞌmá tảu ꞌhốm căn vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ. Cuông song ꞌmự ꞌnặn báu#hảư ꞌdệt ꞌviạk săng#mết, ꞌmí ꞌto ꞌviạk ꞌkhớng khảu ꞌnặm ꞌcắm kin#thôi.
16 No primeiro dia e também no sétimo, façam uma reunião para adorar a Deus. Nenhum trabalho será feito nesses dias, a não ser para preparar comida.
17 Hảư ꞌpứng chảu cứ ꞌtoi ꞌhịt kin khảu báu#sáư ꞌchựa pẻng ꞌnị#ꞌvạy, ꞌmen ꞌcọp ꞌmự ꞌháu au ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtoi chủm ꞌhọ khong phaư ꞌmắn ók sia ꞌmướng Ê‑díp. Hảư chứ chăm ꞌmự ꞌnặn ꞌvạy pên ꞌhịt ꞌkhóng sứp ꞌchua tó ꞌchua ꞌmứa#nả.
17 Comemorem a Festa dos Pães sem Fermento no aniversário do dia em que eu tirei do Egito as tribos do povo de Israel. Essa comemoração será uma lei permanente, que passará de pais a filhos.
18 Khuốp ꞌhọt bươn#chiêng, tẳng té ꞌtếng ꞌcăm ꞌmự síp sí ꞌhọt ꞌtếng ꞌcăm ꞌmự ꞌsáo#ết, hảư kin khảu báu#sáư ꞌchựa#pẻng.
18 Desde a tarde do dia catorze do primeiro mês até a tarde do dia vinte e um do mesmo mês, o pão que vocês comerem será feito sem fermento.
19 Cuông chết ꞌmự ꞌnặn báu#hảư au ꞌchựa pẻng ꞌvạy nẳng#ꞌhướn. Báu#ꞌva phủ ók pên ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌmá dú#nẳng, phủ đaư kin săng ꞌmí ꞌchựa#pẻng, ꞌcọ ꞌchí chuốp ꞌlay ók sia dên ꞌpay ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
19 Durante esses sete dias não haverá fermento nas suas casas, pois quem comer pão com fermento, seja um estrangeiro que estiver vivendo no país, seja um israelita, será expulso do meio do povo de Israel.
20 Tốc dú bón đaư ꞌcọ#đi, [ꞌcọp ꞌmự ꞌnặn] ꞌnhá kin săng ꞌmí ꞌchựa#pẻng, hảư kin khảu báu#sáư ꞌchựa pẻng#thôi.”
20 Portanto, nesses dias não comam nada que tenha fermento. Em todas as suas casas só será comido pão sem fermento.
21 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê chắng khék ꞌpứng thảu ké ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌmá bók#ꞌva, “ꞌHướn phaư ꞌhướn ꞌmắn hảư pay ꞌlưạk au tô ꞌdo ꞌhứ#ꞌva tô#bẻ, ꞌlẹo ꞌmá khả kin ꞌtiệc ꞌVện#cai.
21 Moisés mandou chamar todos os líderes do povo e disse: — Escolham carneiros ou cabritos e os matem para que todas as famílias israelitas possam comemorar a
22 Hảư au ꞌmặt sa‑ꞌláng ꞌnưng chúm sáư áng ꞌlượt ꞌmá ꞌtá sáư ꞌhống pák tu ꞌtếng#cá ꞌphượng ꞌsại ꞌphượng khoa cắp ꞌphượng#ꞌtếng. Cuông ꞌcứn ꞌnặn phủ đaư ꞌcọ báu#hảư ók ꞌnọk ꞌhướn ꞌtạu ꞌhọt ꞌhung#ꞌchạu.
22 Peguem um galho de hissopo e o molhem no sangue que estiver na bacia e passem nos batentes dos lados e de cima da porta das suas casas. E que ninguém saia de casa durante toda a noite.
23 ꞌCứn ꞌnặn Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí ꞌlong pay ꞌtua ꞌmướng khả ꞌlụk ꞌchái cốc khong ꞌcốn Ê‑díp, ꞌmưa hên ꞌhướn đaư ꞌtá ꞌlượt sáư ꞌhống pák tu ꞌcọ ꞌchí ꞌvện cai pay#sia, báu#hảư tiên ꞌchạư khảu ꞌhướn khả ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌpứng#chảu.
23 Quando o Senhor passar para matar os egípcios, verá o sangue ali nos batentes e não deixará que o Anjo da Morte entre nas suas casas para matá-los.
24 Hảư ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị pên ꞌquám bók sắng hảư ꞌpứng chảu chứ chăm sứp ꞌchua tó ꞌchua ꞌmứa#nả.
24 Vocês e os seus descendentes devem obedecer a essa ordem para sempre.
25 ꞌChớ đaư pay ꞌhọt đin ꞌmướng bón Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí au hảư ꞌtoi ꞌquám chao ꞌhẹn ꞌvạy#ꞌnặn, hảư ꞌdệt ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị#ꞌvạy.
25 Quando entrarem na terra que o Senhor lhes dará, como prometeu, vocês deverão continuar realizando essa cerimônia religiosa.
26 ꞌChớ ꞌlụk lan tham é ꞌhụ ꞌhịt ꞌkhóng ꞌnị mai ꞌva ꞌsứ#đaư,
26 Quando os seus filhos perguntarem: “O que quer dizer essa cerimônia?”,
27 chắng bók sau#ꞌva, ‘ꞌMen ꞌtiệc ꞌVện cai au sắt vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌvạy chứ chăm ꞌviạk ꞌTan chảu khả ꞌcốn Ê‑díp, hák#ꞌva ꞌhướn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên dú ꞌmướng ꞌnặn ꞌTan chảu lỏ#ꞌvện cai sia báu#hảư pên#săng.’”
27 vocês responderão: “É o sacrifício da Páscoa em honra do Senhor Deus, pois no Egito ele passou pelas casas dos israelitas e não parou. O Senhor matou os egípcios, mas não matou as nossas famílias.” Então os israelitas se ajoelharam e adoraram a Deus, o
28 ꞌlẹo ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌcọ ꞌdệt ꞌtoi ꞌTan chảu sắng ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn, ꞌsướng ꞌquám ꞌnặn#mết.
28 Depois foram e fizeram tudo o que ele havia ordenado a Moisés e Arão.
29 ꞌChớ cang ꞌcứn ꞌmá ꞌmự#ꞌnặn, Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva chắng ꞌlong pay khả ꞌchu ꞌlụk ꞌchái cốc nẳng phén đin ꞌmướng Ê‑díp, tẳng té ꞌlụk ꞌchái cốc pua ꞌnăng ꞌtến ꞌlống ꞌmá ꞌhọt ꞌlụk ꞌchái cốc ꞌcốn ꞌtú dú cuông khum#đin, ꞌtếng#cá ꞌlụk cốc khong sắt#ꞌliệng.
29 À meia-noite, o Senhor Deus matou os filhos mais velhos de todas as famílias do Egito, desde o filho do rei, que era o herdeiro do trono, até o filho do prisioneiro que estava na cadeia; e matou também a primeira cria dos animais.
30 ꞌChớ cang#ꞌcứn, pua cắp ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi pua ꞌtếng#cá ꞌchu ꞌcốn Ê‑díp ꞌnón ꞌhụ ꞌmưa tứn#khửn, ꞌdiến ꞌmí sương khék hảy ꞌnắn ꞌtua#ꞌmướng, báu#ꞌva ꞌhướn đaư ꞌcọ ꞌmí ꞌcốn#tai.
30 Naquela noite o rei, os seus funcionários e todos os outros egípcios saíram da cama. É que em todo o Egito havia gente chorando e gritando, pois em todas as casas havia um filho morto.
31 Cuông ꞌcứn ꞌnặn pua chắng khék au ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌmá ꞌlẹo bók#ꞌva, “Hảư ꞌpứng chảu cắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌpai sia dên ꞌpay ꞌmướng#ꞌháu, pay vảy ꞌháu Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌsướng ꞌpứng chảu đảy so ꞌnặn#sia.
31 Nessa mesma noite o rei mandou chamar Moisés e Arão e lhes disse: — Saiam daqui, vocês e todos os outros israelitas! Deixem o meu país. Vão adorar a Deus, o
32 Hảư au ꞌpứng tô sắt tô bẻ tô ꞌdo ꞌngúa ꞌquái ꞌtếng mết pay ꞌtoi ꞌsướng ꞌpứng chảu so#ꞌnặn. ꞌLẹo cóp ꞌphái hảư ꞌháu#é.”
32 Peguem as suas ovelhas e cabras e o seu gado e vão embora. E peçam a Deus que me abençoe.
33 ꞌPứng ꞌcốn Ê‑díp chắt hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ók ꞌpai sia ꞌmướng sau#ꞌvắn. ꞌVa báu#ꞌsịn, sau dản ꞌchí tai#mết.
33 Os egípcios insistiram com os israelitas para que saíssem do país o mais depressa possível. Eles diziam: — Se vocês não saírem, todos nós morreremos!
34 ꞌSướng ꞌnặn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ꞌphạo au sửa ꞌmá ꞌpắn au ꞌháng ꞌbột ꞌnuột#ꞌlẹo, hák#ꞌva ꞌnhắng báu#ꞌhế đảy sáư ꞌchựa pẻng#ꞌnặn, ꞌlẹo bék pay#ꞌtoi.
34 Assim, cada família israelita pegou a massa de pão sem fermento , pôs numa bacia, embrulhou a bacia num pano e carregou no ombro.
35 ꞌPứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng so ha au ꞌchương ꞌngớn#ꞌcắm, ꞌchương ꞌnung khong ꞌtứ nẳng ꞌcốn Ê‑díp, ꞌsướng ꞌquám ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê bók ꞌvạy cón#ꞌnặn.
35 Os israelitas fizeram como Moisés havia ordenado e pediram aos egípcios joias de prata e de ouro e roupas.
36 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌdệt phép ꞌpá chaư ꞌcốn Ê‑díp nể au nả au ta ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên, so ha săng ꞌcọ sôm chaư hảư#mết. ꞌSướng ꞌnặn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng khôn au ꞌchương khong ꞌcốn Ê‑díp hảư ꞌnặn pay#ꞌtoi.
36 O Senhor Deus fez com que os egípcios dessem de boa vontade aos israelitas tudo o que eles pediam. Assim o povo de Israel tomou as riquezas dos egípcios.
37 ꞌPứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên chắng ók ꞌtáng nẳng ꞌmướng ꞌLa‑ꞌmê‑ꞌsệt ꞌtiếu pay ꞌhọt ꞌSục‑cốt. ꞌPo ꞌchái ꞌnhang pay ꞌmí dáo hốc ꞌhọi ꞌpắn#ꞌcốn, phủ ꞌnhính đếc ꞌnọi báu#đảy#ꞌnặp.
37 Os israelitas saíram a pé de Ramessés e foram para Sucote. Eram mais ou menos seiscentos mil homens, sem contar as mulheres, as crianças e os velhos.
38 ꞌMí lai ꞌcốn ꞌphắn ứn ꞌcọ pay#ꞌtoi, ꞌtếng phen bẻ phen ꞌdo phen ꞌngúa ꞌquái ế lai#é.
38 Com eles foram muitas outras pessoas, e também muitas ovelhas e cabras, e muito gado.
39 ꞌCốn Ê‑díp sắp sau hảư ꞌphạo ꞌpai pay ꞌsướng ꞌnặn báu#ꞌlợp ꞌkhặn ꞌkháng ꞌchương kin#ꞌvạy, ꞌmí ꞌbột ꞌlạ báu#sáư ꞌchựa#pẻng. Sau chắng au ꞌbột ꞌnặn ꞌmá#chí, ꞌdệt khảu kin báu#ꞌmí ꞌchựa#pẻng.
39 Os israelitas fizeram pão sem fermento com a massa que haviam levado do Egito, pois os egípcios os haviam expulsado do país tão de repente, que eles não tinham tido tempo de preparar comida, nem de preparar massa com fermento.
40 ꞌChựa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên kin dú nẳng ꞌmướng Ê‑díp ꞌnặn tốc đảy 430#pi.
40 Os israelitas tinham vivido no Egito quatrocentos e trinta anos.
41 ꞌMự lả sút 430 pi#ꞌnặn, ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên dên ꞌpay Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, ꞌtoi chủm ꞌhọ khong phaư ꞌmắn ꞌcọ đảy ók ꞌpai sia ꞌmướng Ê‑díp mết.
41 No dia em que terminaram os quatrocentos e trinta anos, todas as tribos do povo de Deus, o Senhor , saíram do Egito.
42 Cuông ꞌcứn ꞌnặn Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva đảy ꞌtứ ꞌcứn phảu bớng ꞌchoi au ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ók sia ꞌmướng Ê‑díp. Khuốp pi ꞌmá ꞌhọt ꞌcứn ꞌmự#ꞌnặn, hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌchu ꞌcốn ꞌtứ ꞌcứn chứ chăm ꞌcứn ꞌnặn ꞌvạy sỏng ꞌnhó Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sứp ꞌchua tó ꞌchua ꞌmứa#nả.
42 Essa foi a noite em que o Senhor ficou vigiando para tirá-los do Egito. Ela é dedicada ao Senhor para sempre, como a noite que deverá ser comemorada por todos os israelitas.
43 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn máư: “ꞌTiệc ꞌVện cai ꞌchí ꞌchọ đảy ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnị: ꞌCốn táng ꞌphắn báu#hảư ꞌhuôm kin ꞌtiệc#ꞌnị.
43 O Senhor Deus disse a Moisés e a Arão: — Esta é a
44 ꞌCốn pên khỏi chảu đảy ꞌsự ꞌmá ꞌdệt ꞌhịt tắt mai#ꞌlẹo, hảư kin ꞌtoi#đảy.
44 Porém todo escravo comprado poderá comer dela depois de ser circuncidado .
45 ꞌCốn ꞌphắn ứn ꞌmá ꞌdặng nẳng ꞌhứ#ꞌva ꞌmá chảng báu#hảư kin ꞌtiệc#ꞌnị.
45 Os estrangeiros, tanto os que estiverem de passagem como os que estiverem vivendo no país, vivendo de salário, não poderão tomar essa refeição.
46 Hảư kin ꞌtiệc nẳng cuông ꞌhướn bón ꞌchúa kin ꞌnặn#thôi, báu#hảư au nhứa sắt khả kin ꞌtiệc ꞌnặn ók pay ꞌnọk#ꞌhướn, ꞌlẹo ꞌcọ ꞌnhá hảư ꞌco đúk đaư#hắc.
46 Ela deverá ser comida na casa onde foi preparada: não será tirada dali. E não quebrem nenhum osso do animal.
47 ꞌCốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtếng#cá phaư ꞌcọ hảư khảu ꞌhuôm ꞌdệt kin ꞌtiệc ꞌVện cai#ꞌnị.
47 Todo o povo de Israel deve comemorar essa festa religiosa.
48 ꞌCốn táng ꞌphắn ꞌmá kin dú nẳng ꞌmướng chảu é kin ꞌtiệc ꞌVện cai vảy ꞌsớ Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva, lỏ#hảư ꞌpứng phủ ꞌchái nẳng ꞌchúa ꞌhướn ꞌnặn ꞌdệt ꞌhịt tắt mai sia#cón. ꞌLẹo chắng hảư phủ ꞌnặn khảu ꞌmá ꞌhuôm ꞌtiệc ꞌVện cai ꞌnị#đảy, ꞌsướng phủ ók nẳng ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên. Hák phủ ꞌchái đaư báu#ꞌhế đảy ꞌdệt ꞌhịt tắt mai ꞌcọ báu#hảư kin ꞌtiệc#ꞌnị.
48 Não poderão tomar parte nela os homens que não tiverem sido circuncidados. Porém, se algum estrangeiro estiver morando com vocês e quiser comemorar a Páscoa em honra do Senhor , vocês deverão primeiro circuncidá-lo e também todos os outros homens e meninos da sua família. Depois ele poderá tomar parte na comemoração e será como se fosse uma pessoa nascida em Israel.
49 Báu#ꞌva phủ ók nẳng ꞌmướng ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌmá dú nẳng ꞌcọ hảư ꞌtoi ꞌquám bók ăn điêu#căn.”
49 A mesma lei será para os israelitas nascidos no país e para os estrangeiros que vivem entre vocês.
50 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌsướng#đaư, ꞌpứng ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên phaư ꞌcọ ꞌdệt ꞌtoi ꞌchu ꞌnéo ꞌsướng#ꞌnặn.
50 Todos os israelitas obedeceram e fizeram o que o Senhor havia ordenado a Moisés e a Arão.
51 ꞌMự ꞌnặn pên ꞌmự Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva hảư ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌtoi chủm ꞌhọ khong phaư ꞌmắn đảy ꞌpai sia ꞌmướng Ê‑díp.
51 Naquele dia o Senhor tirou do Egito as tribos do povo de Israel.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.