Êxodo 10
Tai Dam (BLT) vs ARIB
1 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê khảu pay ha pua ꞌmướng Ê‑díp máư: “ꞌHáu ꞌdệt hảư pua ꞌtếng#cá ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi pua chaư kheng ca‑đảng, ꞌpưa ꞌháu ꞌchí đảy ꞌdệt ꞌpứng khu lák lửm ꞌnặn ók hảư sau#hên.
1 Depois disse o Senhor a Moisés: vai a Faraó; porque tenho endurecido o seu coração, e o coração de seus servos, para manifestar estes meus sinais no meio deles,
2 ꞌLẹo chắng ꞌtố hảư ꞌlụk lan ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhụ ꞌpứng ꞌviạk lák lửm ꞌháu đảy ꞌdệt ꞌhại hảư ꞌcốn Ê‑díp#ꞌnặn, ꞌpưa hảư ꞌlụk lan ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhụ chẻng#ꞌva, ꞌháu ꞌmen Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌtẹ.”
2 e para que contes aos teus filhos, e aos filhos de teus filhos, as coisas que fiz no Egito, e os meus sinais que operei entre eles; para que vós saibais que eu sou o Senhor.
3 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn chắng khảu ꞌvạu sú pua#ꞌva, “Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌcốn ꞌHệp‑ꞌlơ sắng ók#ꞌmá, ꞌnhắng hơng ꞌto đaư pua chắng ꞌchí ꞌnhóm sú ꞌquám ꞌTan#chảu, chắng ꞌchí pói dên ꞌpay ꞌTan chảu ók pay vảy#ꞌháu.
3 Foram, pois, Moisés e Arão a Faraó, e disseram-lhe: Assim diz o Senhor, o Deus dos hebreus: Até quando recusarás humilhar-te diante de mim? Deixa ir o meu povo, para que me sirva;
4 ꞌVa pua ꞌnhắng ꞌnạp têng báu#hảư sau#pay, ꞌmự ꞌpụk ꞌTan chảu ꞌchí hảư ꞌpứng tô tắc ten khảu ꞌmá nẳng ꞌmướng#pua.
4 mas se tu recusares deixar ir o meu povo, eis que amanhã trarei gafanhotos aos teus termos;
5 ꞌPứng tô tắc ten ꞌchí têm chao báu#hên nả#đin, ꞌpứng co ꞌmạy co tók nẳng ꞌtông nẳng#ꞌná, ăn đaư ꞌnhắng báu#tai ꞌchớ mák hếp tốc sáư#ꞌnặn, tô tắc ten ꞌcọ ꞌchí cắt kin sia#mết.
5 e eles cobrirão a face da terra, de sorte que não se poderá ver a terra e comerão o resto do que escapou, o que vos ficou da saraiva; também comerão toda árvore que vos cresce no campo;
6 ꞌPứng tô tắc ten ꞌchí khảu ꞌmá têm ꞌhướn#pua, têm ꞌhướn ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi#pua, ꞌtếng#cá ꞌhướn ꞌcốn Ê‑díp é. Té pang pảu pú pua chao ꞌmá ꞌhọt ꞌkhạy ꞌnị ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌhế hên pên ók ꞌsướng ꞌnị sắc#ꞌtưa.” ꞌLẹo ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê pín nả ók pay sia#pua.
6 e encherão as tuas casas, as casas de todos os teus servos e as casas de todos os egípcios, como nunca viram teus pais nem os pais de teus pais, desde o dia em que apareceram na terra até o dia de hoje. E virou-se, e saiu da presença de Faraó.
7 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng ꞌcốn téng đa ꞌtoi pua chắng ꞌchiếng pua#ꞌva, “Phủ ꞌnặn đảy ꞌdệt ꞌnéo ꞌhại hảư ꞌpứng ꞌháu ꞌmá hơng#ꞌlẹo. So pua hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên sau ók pay vảy ꞌháu Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom sau#sia. ꞌKhạy ꞌmướng Ê‑díp ꞌháu đảy chuốp sák siêu ꞌto đaư#ꞌlẹo, pua ꞌcọ ꞌnhắng báu#ꞌhế hên#a.”
7 Então os servos de Faraó lhe disseram: Até quando este homem nos há de ser por laço? deixa ir os homens, para que sirvam ao Senhor seu Deus; porventura não sabes ainda que o Egito está destruído?
8 Pua chắng bók ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌmá ha máư ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Pay vảy ꞌháu Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌpứng chảu sia#ꞌdớ. ꞌKhạy ꞌpứng phủ ꞌchọ pay ꞌnặn ꞌmí phaư#é?”
8 Pelo que Moisés e Arão foram levados outra vez a Faraó, e ele lhes disse: Ide, servi ao Senhor vosso Deus. Mas quais são os que hão de ir?
9 ꞌTan ꞌMô‑ꞌsê tóp, “ꞌSúm khỏi ꞌchí pay mết ꞌtếng#cá thảu ké đếc#ꞌnọi, ꞌlụk ꞌnhính ꞌlụk#ꞌchái, ꞌpứng bẻ ꞌpứng#ꞌdo, ꞌngúa#ꞌquái, ꞌpưa#ꞌva ꞌsúm khỏi ꞌchí ꞌdệt ꞌhịt vảy ꞌsớ hảư Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.”
9 Respondeu-lhe Moisés: Havemos de ir com os nossos jovens e com os nossos velhos; com os nossos filhos e com as nossas filhas, com os nossos rebanhos e com o nosso gado havemos de ir; porque temos de celebrar uma festa ao Senhor.
10 Pua ꞌvạu sáư sau#ꞌva, “Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌchí dú cắp ꞌnặp pheng ꞌpứng su ꞌtẹ ꞌquá ꞌặn#nả. Hák#ꞌva ꞌháu báu#hảư phép su au ꞌlụk ꞌmía pay#ꞌtoi, ꞌpưa ꞌháu ꞌhụ chắc su ngắm é ꞌdệt#ꞌhại.
10 Replicou-lhes Faraó: Seja o Senhor convosco, se eu vos deixar ir a vós e a vossos pequeninos! Olhai, porque há mal diante de vós.
11 Báu#hảư pay#mết, hảư pay ꞌto ꞌpứng ꞌpo ꞌchái phủ su so pay vảy ꞌháu ꞌnặn#thôi.” ꞌLẹo pua sắp ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ók pay#sia.
11 Não será assim; agora, ide vós, os homens, e servi ao Senhor, pois isso é o que pedistes: E foram expulsos da presença de Faraó.
12 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva chắng sắng ꞌMô‑ꞌsê máư: “Hảư ꞌnhống ꞌmạy ꞌtạu khửn ꞌchị sáư ꞌmướng Ê‑díp, ꞌpưa hảư phung tắc ten ꞌmá ꞌpau sáư đin#ꞌmướng. Phắc nhả co ꞌmạy co tók ꞌnhắng báu#ꞌhế tai ꞌmưa ꞌchớ mák hếp tốc sáư ꞌnặn ꞌlẹo tắc ten ꞌcọ ꞌchí cắt kin sia#mết.”
12 Então disse o Senhor a Moisés: Quanto aos gafanhotos, estende a tua mão sobre a terra do Egito, para que venham eles sobre a terra do Egito e comam toda erva da terra, tudo o que deixou a saraiva.
13 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê chắng ꞌnhống ꞌmạy ꞌtạu ꞌchị pay sáư ꞌmướng Ê‑díp. Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌdiến hảư ꞌlốm ꞌpặt ꞌmá ꞌtáng ta ꞌvến ók ꞌtếng#cá ꞌvến cá#ꞌcứn, au phung tắc ten khảu#ꞌmá, ꞌhung ꞌmá tắc ten ꞌdiến têm ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp mết.
13 Então estendeu Moisés sua vara sobre a terra do Egito, e o Senhor trouxe sobre a terra um vento oriental todo aquele dia e toda aquela noite; e, quando amanheceu, o vento oriental trouxe os gafanhotos.
14 Phung tắc ten ế lai khảu ꞌmá chắp têm ꞌtua đin ꞌmướng Ê‑díp. Tẳng té đaư ꞌmá ꞌcọ báu#ꞌkhới hên ꞌsướng ꞌnị sắc#ꞌtưa, té ꞌnị pay nả ꞌcọ ꞌchí báu#hên ꞌnéo ꞌnị ók sắc#ꞌtưa.
14 Subiram, pois, os gafanhotos sobre toda a terra do Egito e pousaram sobre todos os seus termos; tão numerosos foram, que antes destes nunca houve tantos, nem depois deles haverá.
15 Tắc ten chắp ꞌpau ꞌtếng nả đin chao đăm#phắm. ꞌPứng ăn đaư ꞌnhắng báu#tai mák hếp tốc sáư#ꞌnặn, ꞌsướng phắc nhả ꞌhứ#ꞌva mák nuối ꞌchu ꞌnéo tắc ten ꞌcọ cắt kin#mết, ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp chao báu#hên co đaư co#ꞌnưng ꞌmí baư kheo lưa#dú.
15 Pois cobriram a face de toda a terra, de modo que a terra se escureceu; e comeram toda a erva da terra e todo o fruto das árvores, que deixara a saraiva; nada verde ficou, nem de árvore nem de erva do campo, por toda a terra do Egito.
16 Pua chắng ꞌphạo bók ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê cắp ꞌA‑ꞌlôn ꞌmá ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “ꞌHáu đảy phít Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌpứng#chảu, phít ꞌtếng#cá ꞌpứng chảu#é.
16 Então Faraó mandou apressadamente chamar Moisés e Arão, e lhes disse: Pequei contra o Senhor vosso Deus, e contra vós.
17 So dáng hảư ꞌháu ꞌtưa ꞌnị#máư, chắng ꞌchoi đé so Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌpứng chảu hảư ꞌviạk ꞌhại ꞌchí tai ꞌtẹ ꞌnị ók pay sia#ꞌháu.”
17 Agora: pois, perdoai-me peço-vos somente esta vez o meu pecado, e orai ao Senhor vosso Deus que tire de mim mais esta morte.
18 ꞌMô‑ꞌsê chắng ók pay đé so Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva.
18 Saiu, pois, Moisés da presença de Faraó, e orou ao Senhor.
19 ꞌTan chảu piến ꞌluống ꞌlốm ꞌhéng ꞌmá té ꞌtáng ta ꞌvến tốc ꞌpặt au ꞌpứng tắc ten pay tốc khảu ꞌnặm bể#đeng, chao báu#ꞌmí sắc tô lưa dú nẳng phén đin ꞌmướng Ê‑díp.
19 Então o Senhor trouxe um vento ocidental fortíssimo, o qual levantou os gafanhotos e os lançou no Mar Vermelho; não ficou um só gafanhoto em todos os termos do Egito.
20 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌdệt hảư pua chaư kheng dú ꞌsướng#cáu, báu#pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên pay.
20 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não deixou ir os filhos de Israel.
21 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sắng ꞌMô‑ꞌsê máư: “Hảư ꞌnhống ꞌmứ khửn#ꞌphạ, ꞌpưa hảư ꞌphạ ꞌmựt tăn pít ꞌtua phén đin ꞌmướng Ê‑díp, chao phủ ꞌcốn đảy ꞌngốm ꞌngoá pay#ꞌmá.”
21 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão para o céu, para que haja trevas sobre a terra do Egito, trevas que se possam apalpar.
22 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê chắng ꞌnhống ꞌmứ khửn#ꞌphạ, ꞌdiến ꞌmựt tăn pít ꞌtua ꞌmướng Ê‑díp đảy sam#ꞌmự.
22 Estendeu, pois, Moisés a mão para o céu, e houve trevas espessas em toda a terra do Egito por três dias.
23 Cuông sam ꞌmự ꞌmựt ꞌnặn ꞌcốn Ê‑díp báu#hên nả#căn, pay ꞌtáng đaư ꞌcọ báu#đảy, hák#ꞌva bón ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên dú ꞌnặn bón đaư ꞌcọ#ꞌhung.
23 Não se viram uns aos outros, e ninguém se levantou do seu lugar por três dias; mas para todos os filhos de Israel havia luz nas suas habitações.
24 Pua chắng bók hảư ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê ꞌmá ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Pay vảy ꞌháu Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva sia#ꞌnớ, tó ꞌhéng au phủ ꞌnhính đếc ꞌnọi pay ꞌtoi#đảy. ꞌMí ꞌto phen tô bẻ tô ꞌdo ꞌngúa ꞌquái báu#hảư ꞌpứng chảu au#pay.”
24 Então mandou Faraó chamar Moisés, e disse: Ide, servi ao Senhor; somente fiquem os vossos rebanhos e o vosso gado; mas vão juntamente convosco os vossos pequeninos.
25 ꞌMô‑ꞌsê tóp ꞌva, “Pua ꞌchọ hảư phép ꞌsúm khỏi au phen sắt pay#ꞌtoi, ꞌpưa ꞌchí ha khả vảy ꞌsớ kéng phau ꞌsớ ꞌmứa ha Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌsúm#khỏi.
25 Moisés, porém, disse: Tu também nos tens de dar nas mãos sacrifícios e holocaustos, para que possamos oferecer sacrifícios ao Senhor nosso Deus.
26 ꞌSúm khỏi ꞌchọ au pay ꞌtoi#mết, ꞌpứng phen sắt báu#hảư lưa ꞌcạng dú sắc#tô, ꞌdọn#ꞌva ꞌchí ꞌchọ ꞌlưạk au ꞌpứng sắt nẳng cuông sắt ꞌtếng mết#ꞌnặn, pay vảy ꞌháu Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva Chảu Chom ꞌsúm#khỏi. Báu#ꞌhế ꞌhụ#ꞌva ꞌchí au sắt tô đaư vảy#ꞌsớ, ꞌmưa pay ꞌhọt bón chắng ꞌchí ꞌhụ chắc#thôi.”
26 E também o nosso gado há de ir conosco; nem uma unha ficará; porque dele havemos de tomar para servir ao Senhor nosso Deus; porque não sabemos com que havemos de servir ao Senhor, até que cheguemos lá.
27 Chảu ꞌPhạ ꞌGiê‑ꞌhô‑ꞌva ꞌcọ ꞌdệt hảư pua chaư kheng ꞌsướng#cáu, báu#pói hảư ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên pay.
27 O Senhor, porém, endureceu o coração de Faraó, e este não os quis deixar ir:
28 Pua nhay khửn bók ꞌtan ꞌMô‑ꞌsê ꞌva, “Ók#pay, chứ ꞌvạy, ꞌnhá ꞌmá hảư ꞌháu hên#máư. ꞌMự đaư ꞌmứng hên ꞌháu#máư, ꞌmứng ꞌcọ ꞌchí tai ꞌmự#ꞌnặn.”
28 Disse, pois, Faraó a Moisés: Retira-te de mim, guarda-te que não mais vejas o meu rosto; porque no dia em que me vires o rosto morrerás.
29 ꞌTan ꞌMô‑ꞌsê tóp, “ꞌSướng pua ꞌvạu ꞌnặn#lo, khỏi ꞌchí báu#ꞌmá hảư pua hên sắc#ꞌtưa.”
29 Respondeu Moisés: Disseste bem; eu nunca mais verei o teu rosto.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.