Atos 9

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 ꞌSôn ꞌnhắng chao ꞌva ꞌchí khả ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn chắng pay ꞌnhớ ꞌhọt mo#luông,
1 Enquanto isso, Saulo só respirava ameaças e morte contra os discípulos do Senhor. Apresentou-se ao príncipe dos sacerdotes,
2 ꞌdệt sư hảư khắm pay ha ꞌpứng ꞌhướn ꞌsúm khong ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu cá ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê, ꞌva hák ꞌpọ phủ đaư ꞌtoi ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu báu#ꞌva#ꞌnhính ꞌva#ꞌchái, ꞌmắn ꞌcọ ꞌchí pắt phúk au pay cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
2 e pediu-lhe cartas para as sinagogas de Damasco, com o fim de levar presos a Jerusalém todos os homens e mulheres que achasse seguindo essa doutrina.
3 Cuông ꞌchớ ꞌSôn ꞌtiếu ꞌtáng khỏn ꞌchí ꞌhọt ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê, ꞌlắm báu#ꞌlé săng ꞌdiến ꞌmí seng ꞌhung ꞌlống té ꞌphạ ꞌmá sóng ỏm ꞌmắn#dú.
3 Durante a viagem, estando já perto de Damasco, subitamente o cercou uma luz resplandecente vinda do céu.
4 ꞌMắn ꞌdiến ꞌlộm ꞌlống đin ꞌlẹo đảy ꞌnghín sương pák bók ꞌmá sáư chảu#ꞌva, “ꞌSôn, ꞌSôn#ꞌhới, pên săng ꞌmứng chắng ꞌnạp têng ꞌháu ꞌsịn#ꞌlế?”
4 Caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 ꞌSôn tham ꞌva, “ꞌChiếng#ꞌTan, ꞌTan ꞌmen phaư#ꞌlế?”
5 Saulo disse: Quem és, Senhor? Respondeu ele: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. {Duro te é recalcitrar contra o aguilhão.
6 ꞌKhạy hảư ꞌmứng tứn khửn ꞌlẹo khảu pay cuông#ꞌmướng, hák ꞌchí ꞌmí phủ bók hảư ꞌhụ#ꞌva ꞌmứng ꞌchí ꞌchọ ꞌdệt ꞌnéo#đaư.”
6 Então, trêmulo e atônito, disse ele: Senhor, que queres que eu faça? Respondeu-lhe o Senhor:} Levanta-te, entra na cidade. Aí te será dito o que deves fazer.
7 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtiếu ꞌtáng pay ꞌtoi ꞌSôn đảy ꞌnghín sương pák hák báu#hên#phaư, sau ꞌcọ ꞌsống lẳng dú báu#chắc ꞌchí ꞌva#ꞌsứ.
7 Os homens que o acompanhavam enchiam-se de espanto, pois ouviam perfeitamente a voz, mas não viam ninguém.
8 ꞌMưa ꞌSôn tứn#khửn, ꞌmứn ta ók hák hên báu#đảy. ꞌPứng ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi chắng chung khen ꞌmắn khảu pay cuông ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê.
8 Saulo levantou-se do chão. Abrindo, porém, os olhos, não via nada. Tomaram-no pela mão e o introduziram em Damasco,
9 ꞌMắn báu#kin khảu kin ꞌnặm#săng, ta báu#hên ꞌhung cuông sam#ꞌmự.
9 onde esteve três dias sem ver, sem comer nem beber.
10 ꞌLẹo ꞌmí phủ ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia dú nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê ꞌnặn, pên ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu hảư ꞌmắn ta siểng#hên, pák sáư ꞌmắn#ꞌva, “ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌhới.”
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor, numa visão, lhe disse: Ananias! Eis-me aqui, Senhor, respondeu ele.
11 ꞌTan phủ pên Chảu Chom bók ꞌmắn#ꞌva, “Hảư tứn ók pay ha ꞌhướn ꞌtan Du‑đa ꞌtoi ꞌtáng khék#ꞌva ꞌtáng#ꞌsư, ꞌlẹo hảư tham ha phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSôn ꞌcốn ꞌmướng Ta‑ꞌsô, ꞌkhạy ꞌmắn đang đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ#dú.
11 O Senhor lhe ordenou: Levanta-te e vai à rua Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso, chamado Saulo; ele está orando.
12 ꞌSôn đảy ta siểng hên phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia khảu ꞌmứa pông ꞌmứ sáư ꞌmắn ꞌpưa hảư ta ꞌmắn ꞌcứn hên#ꞌhung.”
12 {Este via numa visão um homem, chamado Ananias, entrar e impor-lhe as mãos para recobrar a vista.}
13 — ausente —
13 Ananias respondeu: Senhor, muitos já me falaram deste homem, quantos males fez aos teus fiéis em Jerusalém.
14 — ausente —
14 E aqui ele tem poder dos príncipes dos sacerdotes para prender a todos aqueles que invocam o teu nome.
15 Hák#ꞌva ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom bók ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌva, “ꞌNọng ꞌcứ#pay, ꞌpưa#ꞌva ꞌháu đảy ꞌlưạk au ꞌSôn ꞌvạy pên phủ au ꞌchư siêng ꞌháu pay páo hảư ꞌcốn táng ꞌphắn, ꞌpứng pua#sau, cắp ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
15 Mas o Senhor lhe disse: Vai, porque este homem é para mim um instrumento escolhido, que levará o meu nome diante das nações, dos reis e dos filhos de Israel.
16 ꞌHáu ꞌchí hảư ꞌSôn ꞌhụ#ꞌva, ꞌchí chuốp báp ꞌmo khó chaư lai ꞌpưa ꞌchư siêng#ꞌháu.”
16 Eu lhe mostrarei tudo o que terá de padecer pelo meu nome.
17 ꞌLẹo ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia chắng pay, khảu cuông ꞌhướn ꞌmứa pông ꞌmứ sáư ꞌSôn ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Ao ꞌSôn#ꞌhới, ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom phủ ók ꞌmá hảư ao hên ꞌmưa đang ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmá ꞌnặn đảy sống ꞌpi ꞌmá#ha, ꞌpưa ꞌchoi ao đảy hên ꞌhung ꞌsướng#cáu, cuông chaư hảư Chảu Khuôn Saư têm#ꞌlộn.”
17 Ananias foi. Entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Saulo, meu irmão, o Senhor, esse Jesus que te apareceu no caminho, enviou-me para que recobres a vista e fiques cheio do Espírito Santo.
18 ꞌChớ ꞌnặn pék ꞌsướng ꞌmí kết tốc ók sia nẳng ta ꞌSôn ꞌlẹo ꞌmắn ꞌcọ đảy hên ꞌhung ꞌsướng#cáu, ꞌSôn chắng tứn khửn đảy ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
18 No mesmo instante caíram dos olhos de Saulo umas como escamas, e recuperou a vista. Levantou-se e foi batizado.
19 ꞌMưa kin khảu kin ꞌnặm ꞌlẹo ꞌSôn ꞌcọ ꞌmí ꞌhéng#khửn. ꞌMắn chắng ꞌdặng dú ꞌtoi mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê ꞌnặn ꞌdan#ꞌnưng.
19 Depois tomou alimento e sentiu-se fortalecido. Demorou-se por alguns dias com os discípulos que se achavam em Damasco.
20 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌSôn ꞌcọ tẳng cốc páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lom ꞌhướn ꞌsúm khong ꞌphắn ꞌcốn#ꞌDiu#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua#ꞌPhạ.
20 Imediatamente começou a proclamar pelas sinagogas que Jesus é o Filho de Deus.
21 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌmắn ꞌvạu ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ hên lák lai chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị lỏ#ꞌquá, ꞌkhới khả đắp ꞌtặp siêu mốt ꞌcốn ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm phủ đaư vảy so ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌMắn ꞌmá nỉ ꞌchí ꞌmá pắt phúk au mốt ꞌnặn pay hảư ꞌpứng mo cốc máư ꞌsứ#ꞌlế.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Este não é aquele que perseguia em Jerusalém os que invocam o nome de Jesus? Não veio cá só para levá-los presos aos sumos sacerdotes?
22 ꞌSướng đaư ꞌSôn ꞌcọ ꞌnhương ꞌmí phép ꞌhéng#khửn, ꞌvạu ꞌmí lắc bắc ꞌmí khéo hảư ꞌcốn ꞌDiu dú nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê ꞌnặn báu#ꞌmí ꞌquám#kẻ, ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt.
22 Saulo, porém, sentia crescer o seu poder e confundia os judeus de Damasco, demonstrando que Jesus é o Cristo.
23 Tó ꞌmá đảy lai ꞌmự, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu sô ꞌván căn ha ꞌtáng ꞌchí khả ꞌSôn#sia.
23 Decorridos alguns dias, os judeus deliberaram, em conselho, matá-lo.
24 ꞌTếng ꞌvến ꞌtếng#ꞌcứn, sau ꞌcọ thả bớng dú nẳng pák tu ꞌmướng ꞌpưa ꞌchí khả#ꞌmắn. Hák#ꞌva ꞌmí ꞌcốn ꞌmá bók hảư ꞌmắn ꞌhụ sau ꞌtạk ꞌviạk ꞌhại#ꞌnặn.
24 Estas intenções chegaram ao conhecimento de Saulo. Guardavam eles as portas de dia e de noite, para matá-lo.
25 ꞌTếng#ꞌcứn mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌmắn chắng au ꞌmắn sáư cuôi dón ꞌlống póng ꞌcắn ꞌthéng ꞌlọm ꞌmướng ók ꞌpai#sia.
25 Mas os discípulos, tomando-o de noite, fizeram-no descer pela muralha dentro de um cesto.
26 ꞌMưa ꞌSôn ꞌmứa ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo ꞌcọ ha ꞌtáng khảu ꞌhuôm cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Hák#ꞌva phaư ꞌcọ ꞌnhắng dản ꞌmắn#dú, báu#ꞌhế ꞌchưa ꞌtẹ ꞌva ꞌmắn piến chaư ꞌmá pên ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
26 Chegando a Jerusalém, tentava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não querendo crer que se tivesse tornado discípulo.
27 ꞌTan Ba‑ꞌna‑bắt chắng đảy ꞌpá ꞌSôn pay ha mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌlẹo ꞌtố sú sau ꞌphắng nả ꞌviạk ꞌSôn ꞌtiếu ꞌtáng pay đảy hên ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌmá ꞌvạu sáư ꞌSôn ꞌnéo#đaư, ꞌlẹo ꞌSôn chắng ꞌmí chaư cả ꞌngán páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê ꞌnặn.
27 Então Barnabé, levando-o consigo, apresentou-o aos apóstolos e contou-lhes como Saulo vira o Senhor no caminho, e que lhe havia falado, e como em Damasco pregara, com desassombro, o nome de Jesus.
28 ꞌSướng ꞌnặn ꞌSôn chắng đảy khảu dú ꞌhuôm mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌtứ ꞌtang pay ꞌmá nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌmí chaư cả ꞌngán au ꞌchư siêng ꞌTan chảu ꞌmá páo#kháo.
28 Daí por diante permaneceu com eles, saindo e entrando em Jerusalém, e pregando, destemidamente, o nome do Senhor.
29 ꞌMắn đảy ổ#ꞌtố, ꞌcại cắp phen ꞌcốn ꞌDiu phủ pák ꞌquám Ca‑ꞌlịch, sau chắng ha ꞌtáng ꞌchí khả#ꞌmắn.
29 Falava também e discutia com os helenistas. Mas estes procuravam matá-lo.
30 ꞌMưa ꞌpi ꞌnọng ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌhụ ꞌsướng#ꞌnặn, chắng ꞌpá ꞌmắn pay [khảu ꞌhứa] cá ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia, sống tó pay cá ꞌmướng Ta‑ꞌsô.
30 Os irmãos, informados disso, acompanharam-no até Cesaréia e dali o fizeram partir para Tarso.
31 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng mốt ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtua phén đin Du‑đai, phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê kéng phén đin ꞌSa‑ꞌma‑ꞌlia ꞌcọ đảy dú#iên, ꞌsúm ꞌhốm đảy mẳn chaư ꞌchưa kéng ꞌmí lai ꞌcốn khảu ꞌmá ꞌchưa tứm#khửn ꞌdọn Chảu Khuôn Saư tủm ꞌpúa ꞌchoi#sau, chắng au căn kin dú ꞌhụ nể dăm Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu#Chom.
31 A Igreja gozava então de paz por toda a Judéia, Galiléia e Samaria. Estabelecia-se ela caminhando no temor do Senhor, e a assistência do Espírito Santo a fazia crescer em número.
32 ꞌTan Pê‑tô lỏ ꞌtiếu ꞌtáng pay lom bản lom#ꞌmướng, ꞌcọ đảy pay dam dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ dú nẳng ꞌmướng ꞌLịt‑đa.
32 Pedro, que caminhava por toda parte, de cidade em cidade, desceu também aos fiéis que habitavam em Lida.
33 Dú bón ꞌnặn ꞌtan đảy ꞌpọ phủ#ꞌnưng ꞌchư Ay‑ꞌnê, pên pỉa ꞌnón dú đảy pét pi#ꞌlẹo.
33 Ali achou um homem chamado Enéias, que havia oito anos jazia paralítico num leito.
34 ꞌTan Pê‑tô chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “Ay‑ꞌnê ꞌhới, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌchoi hảư chảu hóm đi ꞌlẹo#ꞌnớ. Tứn khửn ꞌtọn bón ꞌnón chảu sia#ꞌí.”
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura: levanta-te e faze tua cama. E levantou-se imediatamente.
35 ꞌChu ꞌcốn dú nẳng ꞌmướng ꞌLịt‑đa cắp phiêng ꞌSa‑ꞌlôn hên ꞌcốn pên pỉa hóm#đi, phaư ꞌcọ piến chaư ꞌmá ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
35 Viram-no todos os que habitavam em Lida e em Sarona, e converteram-se ao Senhor.
36 ꞌMí phủ ꞌnhính ꞌnưng ꞌchư Ta‑bi‑ꞌtha dú nẳng ꞌmướng Dốp‑pê pên ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌchư ꞌnáng ꞌquám Ca‑ꞌlịch ꞌva Đô‑ꞌla‑ca [ꞌphán#ꞌme]. ꞌNáng ꞌlớng ꞌkhới ꞌdệt ꞌnéo#đi, ꞌmí chaư quảng phớng ꞌdứa ꞌchoi ꞌcốn ꞌcặt#khó.
36 Em Jope havia uma discípula chamada Tabita - em grego, Dorcas. Esta era rica em boas obras e esmolas que dava.
37 ꞌChớ ꞌnặn ꞌnáng chếp ổm ꞌdiến#tai. ꞌPi ꞌnọng ꞌnáng suối si khon hảư#ꞌlẹo, chắng au khửn ꞌmứa đoi ꞌvạy cá hỏng ꞌchặn#ꞌtếng.
37 Aconteceu que adoecera naqueles dias e veio a falecer. Depois de a terem lavado, levaram-na para o quarto de cima.
38 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú nẳng ꞌmướng Dốp‑pê đảy ꞌnghín kháo#ꞌva ꞌtan Pê‑tô ꞌmá nẳng ꞌmướng ꞌLịt‑đa chăm ꞌmướng Dốp‑pê, sau ꞌdiến ꞌchạư song ꞌcốn pay so hảư ꞌtan ꞌmá ha sau#ꞌvắn.
38 Ora, como Lida fica perto de Jope, os discípulos, ouvindo dizer que Pedro aí se encontrava, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 ꞌTan ꞌdiến ꞌmứa ꞌtoi song ꞌcốn#ꞌnặn. ꞌMưa ꞌhọt#ꞌlẹo, sau ꞌcọ ꞌpá ꞌtan khửn ꞌmứa cá hỏng ꞌchặn#ꞌtếng. ꞌMí ꞌme mải lai ꞌcốn đảy dưn ỏm ꞌtan#dú, ꞌtếng ꞌvuốn hảy ꞌchị hảư ꞌtan bớng ꞌpứng sỉn sửa ꞌnáng Đô‑ꞌla‑ca đảy ꞌdệt hảư sau té ꞌmưa ꞌchớ ꞌnhắng#ꞌcốn.
39 Pedro levantou-se imediatamente e foi com eles. Logo que chegou, conduziram-no ao quarto de cima. Cercavam-no todas as viúvas, chorando e mostrando-lhe as túnicas e os vestidos que Dorcas lhes fazia quando viva.
40 ꞌTan Pê‑tô chắng bók hảư ꞌchu ꞌcốn dú nẳng hỏng ꞌnặn ók#pay. ꞌTan chắng ꞌtạu kháu ꞌlống đé so ꞌhọt Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo pín nả pay sú khon ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “ꞌNáng Ta‑bi‑ꞌtha ꞌhới, tứn khửn#ꞌí.”
40 Pedro então, tendo feito todos sair, pôs-se de joelhos e orou. Voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te! Ela abriu os olhos e, vendo Pedro, sentou-se.
41 ꞌTan Pê‑tô chắng au ꞌmứ ꞌpúa ꞌchoi ꞌnáng dưn#khửn, ꞌlẹo ꞌcọ đảy khék dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtếng#cá ꞌpứng ꞌme mải khảu ꞌmá bớng ꞌlẹo dao ꞌnáng ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌnặn hảư#sau.
41 Ele a fez levantar-se, estendendo-lhe a mão. Chamando os irmãos e as viúvas, entregou-lha viva.
42 Nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌdiến kháo ók pay ꞌtua ꞌmướng Dốp‑pê, ꞌdệt hảư lai ꞌcốn pông chaư ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
42 Este fato espalhou-se por toda Jope e muitos creram no Senhor.
43 ꞌTan Pê‑tô ꞌdặng dú nẳng ꞌmướng Dốp‑pê ꞌdan#ꞌnưng nẳng ꞌhướn phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn pên ꞌchang ꞌphọk năng#sắt.
43 Pedro permaneceu ainda muitos dias em Jope, em casa dum curtidor, chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.