Atos 9

Tai Dam (BLT) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 ꞌSôn ꞌnhắng chao ꞌva ꞌchí khả ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmắn chắng pay ꞌnhớ ꞌhọt mo#luông,
1 Saulo, porém, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote,
2 ꞌdệt sư hảư khắm pay ha ꞌpứng ꞌhướn ꞌsúm khong ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu cá ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê, ꞌva hák ꞌpọ phủ đaư ꞌtoi ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu báu#ꞌva#ꞌnhính ꞌva#ꞌchái, ꞌmắn ꞌcọ ꞌchí pắt phúk au pay cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
2 e pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, caso encontrasse alguns do Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Cuông ꞌchớ ꞌSôn ꞌtiếu ꞌtáng khỏn ꞌchí ꞌhọt ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê, ꞌlắm báu#ꞌlé săng ꞌdiến ꞌmí seng ꞌhung ꞌlống té ꞌphạ ꞌmá sóng ỏm ꞌmắn#dú.
3 Mas, seguindo ele viagem e aproximando-se de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu;
4 ꞌMắn ꞌdiến ꞌlộm ꞌlống đin ꞌlẹo đảy ꞌnghín sương pák bók ꞌmá sáư chảu#ꞌva, “ꞌSôn, ꞌSôn#ꞌhới, pên săng ꞌmứng chắng ꞌnạp têng ꞌháu ꞌsịn#ꞌlế?”
4 e, caindo por terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 ꞌSôn tham ꞌva, “ꞌChiếng#ꞌTan, ꞌTan ꞌmen phaư#ꞌlế?”
5 Ele perguntou: Quem és tu, Senhor? Respondeu o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
6 ꞌKhạy hảư ꞌmứng tứn khửn ꞌlẹo khảu pay cuông#ꞌmướng, hák ꞌchí ꞌmí phủ bók hảư ꞌhụ#ꞌva ꞌmứng ꞌchí ꞌchọ ꞌdệt ꞌnéo#đaư.”
6 mas levanta-te e entra na cidade, e lá te será dito o que te cumpre fazer.
7 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtiếu ꞌtáng pay ꞌtoi ꞌSôn đảy ꞌnghín sương pák hák báu#hên#phaư, sau ꞌcọ ꞌsống lẳng dú báu#chắc ꞌchí ꞌva#ꞌsứ.
7 Os homens que viajavam com ele quedaram-se emudecidos, ouvindo, na verdade, a voz, mas não vendo ninguém.
8 ꞌMưa ꞌSôn tứn#khửn, ꞌmứn ta ók hák hên báu#đảy. ꞌPứng ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi chắng chung khen ꞌmắn khảu pay cuông ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê.
8 Saulo levantou-se da terra e, abrindo os olhos, não via coisa alguma; e, guiando-o pela mão, conduziram-no a Damasco.
9 ꞌMắn báu#kin khảu kin ꞌnặm#săng, ta báu#hên ꞌhung cuông sam#ꞌmự.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 ꞌLẹo ꞌmí phủ ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia dú nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê ꞌnặn, pên ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌTan chảu hảư ꞌmắn ta siểng#hên, pák sáư ꞌmắn#ꞌva, “ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌhới.”
10 Ora, havia em Damasco certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! Respondeu ele: Eis-me aqui, Senhor.
11 ꞌTan phủ pên Chảu Chom bók ꞌmắn#ꞌva, “Hảư tứn ók pay ha ꞌhướn ꞌtan Du‑đa ꞌtoi ꞌtáng khék#ꞌva ꞌtáng#ꞌsư, ꞌlẹo hảư tham ha phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSôn ꞌcốn ꞌmướng Ta‑ꞌsô, ꞌkhạy ꞌmắn đang đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ#dú.
11 Ordenou-lhe o Senhor: Levanta-te, vai à rua chamada Direita e procura em casa de Judas um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 ꞌSôn đảy ta siểng hên phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia khảu ꞌmứa pông ꞌmứ sáư ꞌmắn ꞌpưa hảư ta ꞌmắn ꞌcứn hên#ꞌhung.”
12 e viu um homem chamado Ananias entrar e impor-lhe as mãos, para que recuperasse a vista.
13 — ausente —
13 Respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca desse homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 — ausente —
14 e aqui tem poder dos principais sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 Hák#ꞌva ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom bók ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia ꞌva, “ꞌNọng ꞌcứ#pay, ꞌpưa#ꞌva ꞌháu đảy ꞌlưạk au ꞌSôn ꞌvạy pên phủ au ꞌchư siêng ꞌháu pay páo hảư ꞌcốn táng ꞌphắn, ꞌpứng pua#sau, cắp ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome perante os gentios, e os reis, e os filhos de Israel;
16 ꞌHáu ꞌchí hảư ꞌSôn ꞌhụ#ꞌva, ꞌchí chuốp báp ꞌmo khó chaư lai ꞌpưa ꞌchư siêng#ꞌháu.”
16 pois eu lhe mostrarei quanto lhe cumpre padecer pelo meu nome.
17 ꞌLẹo ꞌA‑ꞌna‑ꞌnia chắng pay, khảu cuông ꞌhướn ꞌmứa pông ꞌmứ sáư ꞌSôn ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “Ao ꞌSôn#ꞌhới, ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom phủ ók ꞌmá hảư ao hên ꞌmưa đang ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmá ꞌnặn đảy sống ꞌpi ꞌmá#ha, ꞌpưa ꞌchoi ao đảy hên ꞌhung ꞌsướng#cáu, cuông chaư hảư Chảu Khuôn Saư têm#ꞌlộn.”
17 Partiu Ananias e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, enviou-me para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 ꞌChớ ꞌnặn pék ꞌsướng ꞌmí kết tốc ók sia nẳng ta ꞌSôn ꞌlẹo ꞌmắn ꞌcọ đảy hên ꞌhung ꞌsướng#cáu, ꞌSôn chắng tứn khửn đảy ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
18 Logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista: então, levantando-se, foi batizado.
19 ꞌMưa kin khảu kin ꞌnặm ꞌlẹo ꞌSôn ꞌcọ ꞌmí ꞌhéng#khửn. ꞌMắn chắng ꞌdặng dú ꞌtoi mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê ꞌnặn ꞌdan#ꞌnưng.
19 E, tendo tomado alimento, ficou fortalecido. Depois demorou-se alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco;
20 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌSôn ꞌcọ tẳng cốc páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lom ꞌhướn ꞌsúm khong ꞌphắn ꞌcốn#ꞌDiu#ꞌva, ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen ꞌLụk ꞌchái Chảu Pua#ꞌPhạ.
20 e logo nas sinagogas pregava a Jesus, que este era o filho de Deus.
21 ꞌChu ꞌcốn đảy ꞌnghín ꞌmắn ꞌvạu ꞌnéo ꞌnặn ꞌcọ hên lák lai chắng ổ căn#ꞌva, “Phủ ꞌnị lỏ#ꞌquá, ꞌkhới khả đắp ꞌtặp siêu mốt ꞌcốn ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm phủ đaư vảy so ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌMắn ꞌmá nỉ ꞌchí ꞌmá pắt phúk au mốt ꞌnặn pay hảư ꞌpứng mo cốc máư ꞌsứ#ꞌlế.”
21 Todos os seus ouvintes pasmavam e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam esse nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais sacerdotes?
22 ꞌSướng đaư ꞌSôn ꞌcọ ꞌnhương ꞌmí phép ꞌhéng#khửn, ꞌvạu ꞌmí lắc bắc ꞌmí khéo hảư ꞌcốn ꞌDiu dú nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê ꞌnặn báu#ꞌmí ꞌquám#kẻ, ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt.
22 Saulo, porém, se fortalecia cada vez mais e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que Jesus era o Cristo.
23 Tó ꞌmá đảy lai ꞌmự, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu sô ꞌván căn ha ꞌtáng ꞌchí khả ꞌSôn#sia.
23 Decorridos muitos dias, os judeus deliberaram entre si matá-lo.
24 ꞌTếng ꞌvến ꞌtếng#ꞌcứn, sau ꞌcọ thả bớng dú nẳng pák tu ꞌmướng ꞌpưa ꞌchí khả#ꞌmắn. Hák#ꞌva ꞌmí ꞌcốn ꞌmá bók hảư ꞌmắn ꞌhụ sau ꞌtạk ꞌviạk ꞌhại#ꞌnặn.
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo. E como eles guardavam as portas de dia e de noite para tirar-lhe a vida,
25 ꞌTếng#ꞌcứn mốt ꞌtoi ꞌtáng ꞌmắn chắng au ꞌmắn sáư cuôi dón ꞌlống póng ꞌcắn ꞌthéng ꞌlọm ꞌmướng ók ꞌpai#sia.
25 os discípulos, tomando-o de noite, desceram-no pelo muro, dentro de um cesto.
26 ꞌMưa ꞌSôn ꞌmứa ꞌhọt ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm ꞌlẹo ꞌcọ ha ꞌtáng khảu ꞌhuôm cắp mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. Hák#ꞌva phaư ꞌcọ ꞌnhắng dản ꞌmắn#dú, báu#ꞌhế ꞌchưa ꞌtẹ ꞌva ꞌmắn piến chaư ꞌmá pên ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
26 Tendo Saulo chegado a Jerusalém, procurava juntar-se aos discípulos; mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 ꞌTan Ba‑ꞌna‑bắt chắng đảy ꞌpá ꞌSôn pay ha mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌlẹo ꞌtố sú sau ꞌphắng nả ꞌviạk ꞌSôn ꞌtiếu ꞌtáng pay đảy hên ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌmá ꞌvạu sáư ꞌSôn ꞌnéo#đaư, ꞌlẹo ꞌSôn chắng ꞌmí chaư cả ꞌngán páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng Đa‑ꞌma‑ꞌsê ꞌnặn.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o levou aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira o Senhor e que este lhe falara, e como em Damasco pregara ousadamente em nome de Jesus.
28 ꞌSướng ꞌnặn ꞌSôn chắng đảy khảu dú ꞌhuôm mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌtứ ꞌtang pay ꞌmá nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, ꞌmí chaư cả ꞌngán au ꞌchư siêng ꞌTan chảu ꞌmá páo#kháo.
28 Assim andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 ꞌMắn đảy ổ#ꞌtố, ꞌcại cắp phen ꞌcốn ꞌDiu phủ pák ꞌquám Ca‑ꞌlịch, sau chắng ha ꞌtáng ꞌchí khả#ꞌmắn.
29 e pregando ousadamente em nome do Senhor. Falava e disputava também com os helenistas; mas procuravam matá-lo.
30 ꞌMưa ꞌpi ꞌnọng ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌhụ ꞌsướng#ꞌnặn, chắng ꞌpá ꞌmắn pay [khảu ꞌhứa] cá ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia, sống tó pay cá ꞌmướng Ta‑ꞌsô.
30 Os irmãos, porém, quando o souberam, acompanharam-no até Cesaréia e o enviaram a Tarso.
31 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpứng mốt ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtua phén đin Du‑đai, phén đin ꞌKha‑ꞌli‑ꞌlê kéng phén đin ꞌSa‑ꞌma‑ꞌlia ꞌcọ đảy dú#iên, ꞌsúm ꞌhốm đảy mẳn chaư ꞌchưa kéng ꞌmí lai ꞌcốn khảu ꞌmá ꞌchưa tứm#khửn ꞌdọn Chảu Khuôn Saư tủm ꞌpúa ꞌchoi#sau, chắng au căn kin dú ꞌhụ nể dăm Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu#Chom.
31 Assim, pois, a igreja em toda a Judéia, Galiléia e Samária, tinha paz, sendo edificada, e andando no temor do Senhor; e, pelo auxílio do Espírito Santo, se multiplicava.
32 ꞌTan Pê‑tô lỏ ꞌtiếu ꞌtáng pay lom bản lom#ꞌmướng, ꞌcọ đảy pay dam dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ dú nẳng ꞌmướng ꞌLịt‑đa.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Dú bón ꞌnặn ꞌtan đảy ꞌpọ phủ#ꞌnưng ꞌchư Ay‑ꞌnê, pên pỉa ꞌnón dú đảy pét pi#ꞌlẹo.
33 Achou ali certo homem, chamado Enéias, que havia oito anos jazia numa cama, porque era paralítico.
34 ꞌTan Pê‑tô chắng bók ꞌmắn#ꞌva, “Ay‑ꞌnê ꞌhới, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌchoi hảư chảu hóm đi ꞌlẹo#ꞌnớ. Tứn khửn ꞌtọn bón ꞌnón chảu sia#ꞌí.”
34 Disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te cura; levanta e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 ꞌChu ꞌcốn dú nẳng ꞌmướng ꞌLịt‑đa cắp phiêng ꞌSa‑ꞌlôn hên ꞌcốn pên pỉa hóm#đi, phaư ꞌcọ piến chaư ꞌmá ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 ꞌMí phủ ꞌnhính ꞌnưng ꞌchư Ta‑bi‑ꞌtha dú nẳng ꞌmướng Dốp‑pê pên ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌchư ꞌnáng ꞌquám Ca‑ꞌlịch ꞌva Đô‑ꞌla‑ca [ꞌphán#ꞌme]. ꞌNáng ꞌlớng ꞌkhới ꞌdệt ꞌnéo#đi, ꞌmí chaư quảng phớng ꞌdứa ꞌchoi ꞌcốn ꞌcặt#khó.
36 Havia em Jope uma discípula por nome Tabita, que traduzido quer dizer Dorcas, a qual estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 ꞌChớ ꞌnặn ꞌnáng chếp ổm ꞌdiến#tai. ꞌPi ꞌnọng ꞌnáng suối si khon hảư#ꞌlẹo, chắng au khửn ꞌmứa đoi ꞌvạy cá hỏng ꞌchặn#ꞌtếng.
37 Ora, aconteceu naqueles dias que ela, adoecendo, morreu; e, tendo-a lavado, a colocaram no cenáculo.
38 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu dú nẳng ꞌmướng Dốp‑pê đảy ꞌnghín kháo#ꞌva ꞌtan Pê‑tô ꞌmá nẳng ꞌmướng ꞌLịt‑đa chăm ꞌmướng Dốp‑pê, sau ꞌdiến ꞌchạư song ꞌcốn pay so hảư ꞌtan ꞌmá ha sau#ꞌvắn.
38 Como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, enviaram-lhe dois homens, rogando-lhe: Não te demores em vir ter conosco.
39 ꞌTan ꞌdiến ꞌmứa ꞌtoi song ꞌcốn#ꞌnặn. ꞌMưa ꞌhọt#ꞌlẹo, sau ꞌcọ ꞌpá ꞌtan khửn ꞌmứa cá hỏng ꞌchặn#ꞌtếng. ꞌMí ꞌme mải lai ꞌcốn đảy dưn ỏm ꞌtan#dú, ꞌtếng ꞌvuốn hảy ꞌchị hảư ꞌtan bớng ꞌpứng sỉn sửa ꞌnáng Đô‑ꞌla‑ca đảy ꞌdệt hảư sau té ꞌmưa ꞌchớ ꞌnhắng#ꞌcốn.
39 Pedro levantou-se e foi com eles; quando chegou, levaram-no ao cenáculo; e todas as viúvas o cercaram, chorando e mostrando-lhe as túnicas e vestidos que Dorcas fizera enquanto estava com elas.
40 ꞌTan Pê‑tô chắng bók hảư ꞌchu ꞌcốn dú nẳng hỏng ꞌnặn ók#pay. ꞌTan chắng ꞌtạu kháu ꞌlống đé so ꞌhọt Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌlẹo pín nả pay sú khon ꞌlẹo ꞌvạu#ꞌva, “ꞌNáng Ta‑bi‑ꞌtha ꞌhới, tứn khửn#ꞌí.”
40 Mas Pedro, tendo feito sair a todos, pôs-se de joelhos e orou; e voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. Ela abriu os olhos e, vendo a Pedro, sentou-se.
41 ꞌTan Pê‑tô chắng au ꞌmứ ꞌpúa ꞌchoi ꞌnáng dưn#khửn, ꞌlẹo ꞌcọ đảy khék dên ꞌpay Chảu Pua ꞌPhạ ꞌtếng#cá ꞌpứng ꞌme mải khảu ꞌmá bớng ꞌlẹo dao ꞌnáng ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌnặn hảư#sau.
41 Ele, dando-lhe a mão, levantou-a e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌdiến kháo ók pay ꞌtua ꞌmướng Dốp‑pê, ꞌdệt hảư lai ꞌcốn pông chaư ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
42 Tornou-se isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 ꞌTan Pê‑tô ꞌdặng dú nẳng ꞌmướng Dốp‑pê ꞌdan#ꞌnưng nẳng ꞌhướn phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌSi‑ꞌmôn pên ꞌchang ꞌphọk năng#sắt.
43 Pedro ficou muitos dias em Jope, em casa de um curtidor chamado Simão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.