Atos 4
Tai Dam (BLT) vs VC
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan Pê‑tô cắp ꞌtan Dô‑ꞌhăn đang bók son dên ꞌpay dú#ꞌnặn, ꞌpứng mo kéng phủ cốc téng đu cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, cắp ꞌpứng ꞌcốn phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌcọ ꞌmá pắt au song ꞌlam ꞌchạư páo kháo#ꞌnặn.
1 Enquanto eles falavam ao povo, vieram os sacerdotes, o chefe do templo e os saduceus,
2 ꞌViạk song ꞌlam ꞌchạư bók son dên#ꞌpay, ꞌvạu#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tai pay ꞌlẹo đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌpứng phủ đaư tai pay ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌsướng#điêu. ꞌQuám bók son ꞌnặn khắt chaư phái ꞌSa‑đu‑cai cắp ꞌpứng mo#lai.
2 contrariados porque ensinavam ao povo e anunciavam, na pessoa de Jesus, a ressurreição dos mortos.
3 Sau ꞌdiến pắt song ꞌlam ꞌchạư pay săng ꞌvạy ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự#ꞌpụk, ꞌpưa#ꞌva ꞌchớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌcăm#ꞌlẹo.
3 Prenderam-nos e os meteram no cárcere até o outro dia, pois já era tarde.
4 ꞌPứng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám bók son ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn#ꞌchưa, ꞌmí phủ ꞌchái ꞌchưa tứm ꞌhọt dáo hả ꞌpắn#ꞌcốn.
4 Muitos, porém, dos que tinham ouvido a pregação creram; e o número dos fiéis elevou-se a mais ou menos cinco mil.
5 ꞌMự lăng#ꞌmá, ꞌpứng phủ téng đa bản#ꞌmướng, thảu#ké, kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng chắng đảy ꞌmá ꞌsúm ꞌván căn nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
5 No dia seguinte reuniram-se em Jerusalém os chefes do povo, os anciãos, os escribas,
6 Dú hẳn ꞌmí ꞌtan Ăn‑ꞌna phủ pên mo luông kéng ꞌtan Ca‑da‑ꞌpha, ꞌtan Dô‑ꞌhăn, ꞌtan ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô cắp chủm ꞌchựa mo luông#é.
6 com Anás, sumo sacerdote, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem pontifical.
7 Sau chắng bók hảư song ꞌlam ꞌchạư ꞌmá dưn tó nả ꞌlẹo tham#ꞌva, “ꞌSúm chảu ꞌdệt hảư ꞌcốn kha pỉa ꞌnhang đảy#ꞌnặn, ꞌtoi phép ꞌquiến ꞌchư siêng#phaư?”
7 Colocando-os no meio, perguntaram: Com que poder ou em que nome fizestes isso?
8 ꞌChớ ꞌnặn chaư ꞌtan Pê‑tô ꞌcọ ꞌmí Chảu Khuôn Saư dú#têm, chắng tóp#ꞌva, “ꞌChiếng ông quan thảu#ké,
8 Então Pedro, cheio do Espírito Santo, respondeu-lhes: Chefes do povo e anciãos, ouvi-me:
9 ꞌmự ꞌnị ꞌsúm khỏi ꞌchọ đảy ꞌmá ta ꞌviạk ꞌdọn ꞌsúm khỏi đảy chaư quảng ꞌchoi ꞌcốn kha pỉa ꞌnị ꞌva ꞌmắn đi ꞌnhang đảy ꞌnéo#đaư.
9 se hoje somos interrogados a respeito do benefício feito a um enfermo, e em que nome foi ele curado,
10 ꞌVa#ꞌsịn, khỏi ꞌcọ ꞌchí ꞌvạu hảư ꞌpứng ꞌtan ꞌtếng#cá ꞌchu ꞌcốn nẳng ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhụ chẻng#ꞌva, ꞌmen ꞌtoi ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌcốn ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt, phủ ꞌpứng ꞌtan tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng khen#ꞌnặn, hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌdệt hảư ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌsướng ꞌnặn phủ ꞌnị chắng đảy hóm đi ꞌmá dưn dú tó nả ꞌpứng ꞌtan ꞌnị#lo.
10 ficai sabendo todos vós e todo o povo de Israel: foi em nome de Jesus Cristo Nazareno, que vós crucificastes, mas que Deus ressuscitou dos mortos. Por ele é que esse homem se acha são, em pé, diante de vós.
11 [ꞌSướng ꞌquám đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva]:
11 Esse Jesus, pedra que foi desprezada por vós, edificadores, tornou-se a pedra angular.
12 Dú cỏng ꞌlum ꞌphạ ꞌnị báu#ꞌmí phủ đaư ꞌchoi ꞌcốn ꞌháu khói sia báp ꞌsội#đảy, ꞌmí ꞌto Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ điêu ꞌchoi#đảy, ꞌpưa Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌcốn ꞌháu ꞌpơng inh chức nháư phủ điêu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng đảy khói sia báp#ꞌsội.”
12 Em nenhum outro há salvação, porque debaixo do céu nenhum outro nome foi dado aos homens, pelo qual devamos ser salvos.
13 Mốt ꞌcốn sét ꞌván đảy ꞌnghín song ꞌlam ꞌchạư han ꞌngán ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ pên lák#lai, ꞌpưa ꞌhụ#ꞌva ꞌtếng song ꞌlam ꞌchạư pên dên phủ ꞌnọi#thôi, báu#đảy ép ꞌhiến#săng. Sau chắng ngắm đảy#ꞌva song ꞌcốn ꞌnị ꞌkhới đảy pay ꞌmá kin dú ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
13 Vendo eles a coragem de Pedro e de João, e considerando que eram homens sem estudo e sem instrução, admiravam-se. Reconheciam-nos como companheiros de Jesus.
14 ꞌMưa sau hên phủ kha pỉa ꞌnặn hóm đi dưn dú cắp song ꞌlam#ꞌchạư, sau ꞌcọ báu#chắc ꞌchí ꞌva ꞌsứ#đaư.
14 Mas vendo com eles o homem que tinha sido curado, não puderam replicar.
15 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng bók hảư song ꞌlam ꞌchạư ók pay ꞌnọk bón ꞌsúm sia#cón, ꞌlẹo sau chắng sô ꞌván căn#ꞌva,
15 Mandaram que se retirassem da sala do conselho, e conferenciaram entre si:
16 “ꞌKhạy ꞌháu ꞌchí ꞌchọ ꞌdệt ꞌsứ đaư cắp song ꞌcốn#ꞌnị? Nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm phaư ꞌcọ ꞌhụ chắc#ꞌva sau đảy ꞌdệt ꞌnéo lák lửm nháư luông#ꞌnị, ꞌháu ꞌchí ꞌva báu#ꞌmen ꞌcọ báu#đảy.
16 Que faremos destes homens? Porquanto o milagre por eles feito se tornou conhecido de todos os habitantes de Jerusalém, e não o podemos negar.
17 Hák#ꞌva ꞌháu báu#é hảư nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌpe quảng pay cuông dên ꞌpay#máư, ꞌháu ꞌchọ hảm khốm báu#hảư sau au ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌmá bók son phaư#mết.”
17 Todavia, para que esta notícia não se divulgue mais entre o povo, proibamos com ameaças, que no futuro falem a alguém nesse nome.
18 Mốt ꞌcốn sét ꞌván chắng khék song ꞌlam ꞌchạư khảu ꞌmá#máư, ꞌlẹo hảm ꞌcặt báu#hảư au ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá páo ꞌhứ#ꞌva bók son#săng.
18 Chamaram-nos e ordenaram-lhes que absolutamente não falassem nem ensinassem em nome de Jesus.
19 Song ꞌlam ꞌchạư tóp#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌtan ngắm#bớng, ꞌtoi sai ta Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌsúm khỏi ꞌchọ ꞌphắng ꞌquám ꞌpứng ꞌtan ꞌsứa ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsịn#a.
19 Responderam-lhes Pedro e João: Julgai-o vós mesmos se é justo diante de Deus obedecermos a vós mais do que a Deus.
20 ꞌSúm khỏi đảy ꞌhụ đảy hên ꞌnéo đaư ꞌchí dăm ꞌvạy báu#đảy.”
20 Não podemos deixar de falar das coisas que temos visto e ouvido.
21 — ausente —
21 Eles então, ameaçando-os de novo, soltaram-nos, não achando pretexto para os castigar por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que tinha acontecido.
22 — ausente —
22 Pois já passava dos 40 anos o homem em quem se realizara essa cura milagrosa.
23 ꞌTan Pê‑tô cắp ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ pên ꞌlam ꞌchạư ꞌnặn đảy pói ꞌlẹo chắng au căn ꞌcứn pay ha mốt ꞌpi ꞌnọng ꞌchưa ꞌtoi#căn, ꞌlau ꞌquám ꞌpứng mo cốc cắp thảu ké bản ꞌmướng ꞌnặn hảư ꞌpi ꞌnọng#ꞌphắng.
23 Postos em liberdade, voltaram aos seus irmãos e referiram tudo quanto lhes tinham dito os sumos sacerdotes e os anciãos.
24 Sau đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến ꞌpọm chaư căn đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, “ꞌChiếng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu#Chom, phủ có ꞌphạ sảng phén#đin, ꞌnặm#bể, kéng mết ꞌchu khu ꞌchu ꞌnéo dú cỏng ꞌphạ ꞌtếng#đin.
24 Ao ouvirem isso, levantaram unânimes a voz a Deus e disseram: Senhor, vós que fizestes o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há.
25 ꞌTan chảu hảư Chảu Khuôn Saư bók pua Đa‑ꞌvịt pảu pú ꞌsúm#khỏi, phủ ꞌkhớng nả ꞌviạk ꞌTan chảu ꞌnặn ꞌvạu ꞌvạy#ꞌva:
25 Vós que, pelo Espírito Santo, pela boca de nosso pai Davi, vosso servo, dissestes: Por que se agitam as nações, e imaginam os povos coisas vãs?
26 ꞌPứng pua ꞌtua phén đin ꞌcọ tứn khửn
26 Levantam-se os reis da terra, e os príncipes se reúnem em conselho contra o Senhor e contra o seu Cristo {Sl 2,1s.}.
27 ꞌMen ꞌsướng ꞌnặn ꞌtẹ, án ꞌnhá ꞌHê‑ꞌlột kéng quan tỉnh Pôn‑tiêu Pi‑ꞌlạt, ꞌpọm cắp ꞌchựa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên cắp ꞌcốn táng ꞌphắn nẳng ꞌmướng ꞌnị ꞌsúm ꞌhốm#căn, tó ꞌsốn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ chaư ꞌpẹk saư ꞌkhớng nả ꞌviạk ꞌTan#chảu, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn lo phủ ꞌTan chảu đảy ꞌlưạk au ꞌmá pên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt.
27 Pois na verdade se uniram nesta cidade contra o vosso santo servo Jesus, que ungistes, Herodes e Pôncio Pilatos com as nações e com o povo de Israel,
28 ꞌViạk sau ꞌdệt ꞌnặn ꞌcọ đảy pên ók ꞌsướng phép nháư kéng ꞌtoi ꞌluống chaư ꞌTan chảu ꞌvạy cón ꞌlẹo#ꞌnặn.
28 para executarem o que a vossa mão e o vosso conselho predeterminaram que se fizesse.
29 ꞌChiếng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu#Chom, ꞌkhạy ꞌnị đé so ꞌTan chảu bớng ꞌviạk mốt ꞌtạo quan hảm khốm ꞌsúm khỏi#ꞌnặn. Đé so ꞌTan chảu ꞌchoi ꞌsúm khỏi cáo ꞌquám ꞌTan chảu hảư ꞌmí chaư han ꞌngán lai#khửn.
29 Agora, pois, Senhor, olhai para as suas ameaças e concedei aos vossos servos que com todo o desassombro anunciem a vossa palavra.
30 So ꞌTan chảu ꞌnhống ꞌmứ sáư phủ chếp ꞌcốn pên hảư hóm#đi, ꞌtếng ꞌdệt mai ꞌnéo lák ꞌtoi ꞌchư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ chaư ꞌpẹk saư ꞌkhớng nả ꞌviạk ꞌTan chảu ꞌnặn đé#ꞌná.”
30 Estendei a vossa mão para que se realizem curas, milagres e prodígios pelo nome de Jesus, vosso santo servo!
31 ꞌMưa ꞌsúm ꞌhốm đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo, bón sau ꞌsúm căn ꞌnặn ꞌdiến sa‑ꞌnăn ꞌphướn#vay, cuông chaư phaư ꞌcọ têm Chảu Khuôn#Saư, ꞌchu ꞌcốn chắng ꞌmí chaư han ꞌngán cáo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
31 Mal acabavam de rezar, tremeu o lugar onde estavam reunidos. E todos ficaram cheios do Espírito Santo e anunciaram com intrepidez a palavra de Deus.
32 ꞌPứng ꞌcốn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phaư ꞌcọ pên ꞌnặm#ꞌnưng chaư điêu#căn, sính khong ꞌngớn ꞌcắm sau ꞌcọ ꞌhốm pên ăn điêu#căn, báu#ꞌmí phaư ꞌva khong diêng chảu khong diêng khỏi#săng.
32 A multidão dos fiéis era um só coração e uma só alma. Ninguém dizia que eram suas as coisas que possuía, mas tudo entre eles era comum.
33 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌmí phép ꞌhéng nháư luông ꞌtố ꞌviạk sau pên chứng đảy ꞌhụ đảy hên nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tai ꞌlẹo đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá. ꞌChu ꞌcốn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phaư ꞌcọ ꞌmí chaư quảng phớng ꞌdứa#căn.
33 Com grande coragem os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus. Em todos eles era grande a graça.
34 Cuông sau ꞌnặn báu#ꞌmí phủ đaư khát ꞌkén#săng, ꞌdọn#ꞌva ꞌpứng phủ ꞌmí đin ꞌmí ꞌhướn ꞌcọ#khai,
34 Nem havia entre eles nenhum necessitado, porque todos os que possuíam terras e casas vendiam-nas,
35 au ꞌngớn ꞌnặn ꞌmá dao hảư mốt ꞌlam ꞌchạư páo#kháo, ꞌvạy béng păn hảư ꞌpứng phủ ứt dák phaư ꞌmắn ꞌchọ#ꞌcợn.
35 e traziam o preço do que tinham vendido e depositavam-no aos pés dos apóstolos. Repartia-se então a cada um deles conforme a sua necessidade.
36 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dô‑ꞌsệp, mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu púk ꞌchư máư hảư ꞌtan ꞌva Ba‑ꞌna‑bắt, ꞌchư ꞌnặn mai#ꞌva phủ ꞌhụ tủm ꞌpúa chaư ꞌpi#ꞌnọng. ꞌTan phủ ꞌnặn pên ꞌhọ ꞌháng pú ꞌLê‑ꞌvi, pên ꞌcốn đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ.
36 Assim José {a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé que quer dizer Filho da Consolação}, levita natural de Chipre, possuía um campo.
37 ꞌTan đảy khai tón đin#ꞌnưng ꞌlẹo au ꞌngớn ꞌnặn ꞌmá dao hảư mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌvạy béng#păn.
37 Vendeu-o e trouxe o valor dele e depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.