Atos 4

Tai Dam (BLT) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan Pê‑tô cắp ꞌtan Dô‑ꞌhăn đang bók son dên ꞌpay dú#ꞌnặn, ꞌpứng mo kéng phủ cốc téng đu cuông ꞌcuông ꞌhướn vảy ꞌsớ Chảu Pua#ꞌPhạ, cắp ꞌpứng ꞌcốn phái ꞌSa‑đu‑cai ꞌcọ ꞌmá pắt au song ꞌlam ꞌchạư páo kháo#ꞌnặn.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 ꞌViạk song ꞌlam ꞌchạư bók son dên#ꞌpay, ꞌvạu#ꞌva Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tai pay ꞌlẹo đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌpứng phủ đaư tai pay ꞌlẹo ꞌcọ ꞌchí đảy ꞌcứn ꞌhéng ꞌmá ꞌsướng#điêu. ꞌQuám bók son ꞌnặn khắt chaư phái ꞌSa‑đu‑cai cắp ꞌpứng mo#lai.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Sau ꞌdiến pắt song ꞌlam ꞌchạư pay săng ꞌvạy ꞌtạu ꞌhọt ꞌmự#ꞌpụk, ꞌpưa#ꞌva ꞌchớ ꞌnặn ꞌcọ ꞌcăm#ꞌlẹo.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 ꞌPứng phủ đảy ꞌnghín ꞌquám bók son ꞌnặn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn#ꞌchưa, ꞌmí phủ ꞌchái ꞌchưa tứm ꞌhọt dáo hả ꞌpắn#ꞌcốn.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 ꞌMự lăng#ꞌmá, ꞌpứng phủ téng đa bản#ꞌmướng, thảu#ké, kéng ꞌpứng ꞌsáy bók ꞌluột ꞌláng chắng đảy ꞌmá ꞌsúm ꞌván căn nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Dú hẳn ꞌmí ꞌtan Ăn‑ꞌna phủ pên mo luông kéng ꞌtan Ca‑da‑ꞌpha, ꞌtan Dô‑ꞌhăn, ꞌtan ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô cắp chủm ꞌchựa mo luông#é.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Sau chắng bók hảư song ꞌlam ꞌchạư ꞌmá dưn tó nả ꞌlẹo tham#ꞌva, “ꞌSúm chảu ꞌdệt hảư ꞌcốn kha pỉa ꞌnhang đảy#ꞌnặn, ꞌtoi phép ꞌquiến ꞌchư siêng#phaư?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 ꞌChớ ꞌnặn chaư ꞌtan Pê‑tô ꞌcọ ꞌmí Chảu Khuôn Saư dú#têm, chắng tóp#ꞌva, “ꞌChiếng ông quan thảu#ké,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 ꞌmự ꞌnị ꞌsúm khỏi ꞌchọ đảy ꞌmá ta ꞌviạk ꞌdọn ꞌsúm khỏi đảy chaư quảng ꞌchoi ꞌcốn kha pỉa ꞌnị ꞌva ꞌmắn đi ꞌnhang đảy ꞌnéo#đaư.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 ꞌVa#ꞌsịn, khỏi ꞌcọ ꞌchí ꞌvạu hảư ꞌpứng ꞌtan ꞌtếng#cá ꞌchu ꞌcốn nẳng ꞌmướng ꞌI‑ꞌsa‑ên ꞌhụ chẻng#ꞌva, ꞌmen ꞌtoi ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌcốn ꞌmướng ꞌNa‑ꞌsa‑ꞌlệt, phủ ꞌpứng ꞌtan tók ꞌneng lếc sáư ꞌtếng ꞌmạy tháng khen#ꞌnặn, hák#ꞌva Chảu Pua ꞌPhạ đảy ꞌdệt hảư ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá, ꞌsướng ꞌnặn phủ ꞌnị chắng đảy hóm đi ꞌmá dưn dú tó nả ꞌpứng ꞌtan ꞌnị#lo.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 [ꞌSướng ꞌquám đảy tẻm ꞌchiến ꞌvạy#ꞌva]:
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Dú cỏng ꞌlum ꞌphạ ꞌnị báu#ꞌmí phủ đaư ꞌchoi ꞌcốn ꞌháu khói sia báp ꞌsội#đảy, ꞌmí ꞌto Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ điêu ꞌchoi#đảy, ꞌpưa Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌcốn ꞌháu ꞌpơng inh chức nháư phủ điêu Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng đảy khói sia báp#ꞌsội.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Mốt ꞌcốn sét ꞌván đảy ꞌnghín song ꞌlam ꞌchạư han ꞌngán ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ pên lák#lai, ꞌpưa ꞌhụ#ꞌva ꞌtếng song ꞌlam ꞌchạư pên dên phủ ꞌnọi#thôi, báu#đảy ép ꞌhiến#săng. Sau chắng ngắm đảy#ꞌva song ꞌcốn ꞌnị ꞌkhới đảy pay ꞌmá kin dú ꞌtoi Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 ꞌMưa sau hên phủ kha pỉa ꞌnặn hóm đi dưn dú cắp song ꞌlam#ꞌchạư, sau ꞌcọ báu#chắc ꞌchí ꞌva ꞌsứ#đaư.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 ꞌSướng ꞌnặn sau chắng bók hảư song ꞌlam ꞌchạư ók pay ꞌnọk bón ꞌsúm sia#cón, ꞌlẹo sau chắng sô ꞌván căn#ꞌva,
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 “ꞌKhạy ꞌháu ꞌchí ꞌchọ ꞌdệt ꞌsứ đaư cắp song ꞌcốn#ꞌnị? Nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm phaư ꞌcọ ꞌhụ chắc#ꞌva sau đảy ꞌdệt ꞌnéo lák lửm nháư luông#ꞌnị, ꞌháu ꞌchí ꞌva báu#ꞌmen ꞌcọ báu#đảy.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Hák#ꞌva ꞌháu báu#é hảư nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌpe quảng pay cuông dên ꞌpay#máư, ꞌháu ꞌchọ hảm khốm báu#hảư sau au ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn ꞌmá bók son phaư#mết.”
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Mốt ꞌcốn sét ꞌván chắng khék song ꞌlam ꞌchạư khảu ꞌmá#máư, ꞌlẹo hảm ꞌcặt báu#hảư au ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá páo ꞌhứ#ꞌva bók son#săng.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Song ꞌlam ꞌchạư tóp#ꞌva, “Hảư ꞌpứng ꞌtan ngắm#bớng, ꞌtoi sai ta Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌsúm khỏi ꞌchọ ꞌphắng ꞌquám ꞌpứng ꞌtan ꞌsứa ꞌphắng ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsịn#a.
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 ꞌSúm khỏi đảy ꞌhụ đảy hên ꞌnéo đaư ꞌchí dăm ꞌvạy báu#đảy.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 — ausente —
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 — ausente —
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 ꞌTan Pê‑tô cắp ꞌtan Dô‑ꞌhăn phủ pên ꞌlam ꞌchạư ꞌnặn đảy pói ꞌlẹo chắng au căn ꞌcứn pay ha mốt ꞌpi ꞌnọng ꞌchưa ꞌtoi#căn, ꞌlau ꞌquám ꞌpứng mo cốc cắp thảu ké bản ꞌmướng ꞌnặn hảư ꞌpi ꞌnọng#ꞌphắng.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Sau đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến ꞌpọm chaư căn đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌva, “ꞌChiếng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu#Chom, phủ có ꞌphạ sảng phén#đin, ꞌnặm#bể, kéng mết ꞌchu khu ꞌchu ꞌnéo dú cỏng ꞌphạ ꞌtếng#đin.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 ꞌTan chảu hảư Chảu Khuôn Saư bók pua Đa‑ꞌvịt pảu pú ꞌsúm#khỏi, phủ ꞌkhớng nả ꞌviạk ꞌTan chảu ꞌnặn ꞌvạu ꞌvạy#ꞌva:
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 ꞌPứng pua ꞌtua phén đin ꞌcọ tứn khửn
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 ꞌMen ꞌsướng ꞌnặn ꞌtẹ, án ꞌnhá ꞌHê‑ꞌlột kéng quan tỉnh Pôn‑tiêu Pi‑ꞌlạt, ꞌpọm cắp ꞌchựa ꞌphắn ꞌcốn ꞌI‑ꞌsa‑ên cắp ꞌcốn táng ꞌphắn nẳng ꞌmướng ꞌnị ꞌsúm ꞌhốm#căn, tó ꞌsốn Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ chaư ꞌpẹk saư ꞌkhớng nả ꞌviạk ꞌTan#chảu, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn lo phủ ꞌTan chảu đảy ꞌlưạk au ꞌmá pên Chảu ꞌKha‑ꞌlịt.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 ꞌViạk sau ꞌdệt ꞌnặn ꞌcọ đảy pên ók ꞌsướng phép nháư kéng ꞌtoi ꞌluống chaư ꞌTan chảu ꞌvạy cón ꞌlẹo#ꞌnặn.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 ꞌChiếng Chảu Pua ꞌPhạ phủ pên Chảu#Chom, ꞌkhạy ꞌnị đé so ꞌTan chảu bớng ꞌviạk mốt ꞌtạo quan hảm khốm ꞌsúm khỏi#ꞌnặn. Đé so ꞌTan chảu ꞌchoi ꞌsúm khỏi cáo ꞌquám ꞌTan chảu hảư ꞌmí chaư han ꞌngán lai#khửn.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 So ꞌTan chảu ꞌnhống ꞌmứ sáư phủ chếp ꞌcốn pên hảư hóm#đi, ꞌtếng ꞌdệt mai ꞌnéo lák ꞌtoi ꞌchư siêng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ chaư ꞌpẹk saư ꞌkhớng nả ꞌviạk ꞌTan chảu ꞌnặn đé#ꞌná.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 ꞌMưa ꞌsúm ꞌhốm đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌlẹo, bón sau ꞌsúm căn ꞌnặn ꞌdiến sa‑ꞌnăn ꞌphướn#vay, cuông chaư phaư ꞌcọ têm Chảu Khuôn#Saư, ꞌchu ꞌcốn chắng ꞌmí chaư han ꞌngán cáo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 ꞌPứng ꞌcốn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phaư ꞌcọ pên ꞌnặm#ꞌnưng chaư điêu#căn, sính khong ꞌngớn ꞌcắm sau ꞌcọ ꞌhốm pên ăn điêu#căn, báu#ꞌmí phaư ꞌva khong diêng chảu khong diêng khỏi#săng.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 ꞌPứng ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌcọ ꞌmí phép ꞌhéng nháư luông ꞌtố ꞌviạk sau pên chứng đảy ꞌhụ đảy hên nả ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tai ꞌlẹo đảy ꞌcứn ꞌhéng#ꞌmá. ꞌChu ꞌcốn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phaư ꞌcọ ꞌmí chaư quảng phớng ꞌdứa#căn.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Cuông sau ꞌnặn báu#ꞌmí phủ đaư khát ꞌkén#săng, ꞌdọn#ꞌva ꞌpứng phủ ꞌmí đin ꞌmí ꞌhướn ꞌcọ#khai,
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 au ꞌngớn ꞌnặn ꞌmá dao hảư mốt ꞌlam ꞌchạư páo#kháo, ꞌvạy béng păn hảư ꞌpứng phủ ứt dák phaư ꞌmắn ꞌchọ#ꞌcợn.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Dô‑ꞌsệp, mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu púk ꞌchư máư hảư ꞌtan ꞌva Ba‑ꞌna‑bắt, ꞌchư ꞌnặn mai#ꞌva phủ ꞌhụ tủm ꞌpúa chaư ꞌpi#ꞌnọng. ꞌTan phủ ꞌnặn pên ꞌhọ ꞌháng pú ꞌLê‑ꞌvi, pên ꞌcốn đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ.
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 ꞌTan đảy khai tón đin#ꞌnưng ꞌlẹo au ꞌngớn ꞌnặn ꞌmá dao hảư mốt ꞌlam ꞌchạư páo kháo ꞌvạy béng#păn.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.