Atos 27
Tai Dam (BLT) vs NVI
1 Quan tỉnh ꞌhẹn ꞌmự hảư ꞌsúm khỏi khảu ꞌhứa pay cá [ꞌmướng Lôm] phén đin ꞌmướng ꞌI‑ta‑ꞌli, ꞌlẹo đảy dao ꞌtan Pôn cắp kỉ ꞌcốn ꞌtú ứn hảư quan đu ꞌhọi lính ꞌchư Du‑ꞌli‑ô, pên quan phủ#ꞌnưng cuông mốt côn lính chảu phén#đin.
1 Quando ficou decidido que navegaríamos para a Itália, Paulo e alguns outros presos foram entregues a um centurião chamado Júlio, que pertencia ao Regimento Imperial.
2 ꞌSúm khỏi khảu bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌmá té ꞌmướng ꞌA‑ꞌla‑ꞌmịt, ꞌlẹo ꞌchí pay ꞌve ꞌdặng lom ꞌta ꞌhứa tỉnh ꞌA‑ꞌsia. ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌlịt‑ta‑ꞌkhô ꞌcốn ꞌmướng ꞌThê‑ꞌsa‑ꞌlôn tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia ꞌcọ ók pay ꞌpọm điêu mốt ꞌsúm#khỏi.
2 Embarcamos num navio de Adramítio, que estava de partida para alguns lugares da província da Ásia, e saímos ao mar, estando conosco Aristarco, um macedônio de Tessalônica.
3 ꞌMự lăng ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌhọt ꞌmướng ꞌSi‑đôn. Quan Du‑ꞌli‑ô chaư quảng cắp ꞌtan#Pôn, chắng hảư phép pay ha mốt mú ꞌpi ꞌnọng ꞌpưa hảư sau ꞌchoi ꞌchương dú ꞌchương#kin.
3 No dia seguinte, ancoramos em Sidom; e Júlio, num gesto de bondade para com Paulo, permitiu-lhe que fosse ao encontro dos seus amigos, para que estes suprissem as suas necessidades.
4 ꞌMưa ꞌhứa ók ꞌmướng ꞌnặn pay ꞌdiến chuốp ꞌluống#ꞌlốm, ꞌsướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi chắng ꞌliệp pay ꞌkém đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ ꞌpưa hảư khói#ꞌlốm.
4 Quando partimos de lá, passamos ao norte de Chipre, porque os ventos nos eram contrários.
5 ꞌSúm khỏi khảm ꞌnặm bể cai tỉnh Ki‑ꞌli‑kia kéng tỉnh Păm‑ꞌphi‑ꞌlia ꞌlẹo ꞌhọt ꞌmướng ꞌMi‑ꞌla tỉnh ꞌLu‑kia.
5 Tendo atravessado o mar aberto ao longo da Cilícia e da Panfília, ancoramos em Mirra, na Lícia.
6 Bón ꞌnặn quan đảy hên bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌmá té ꞌmướng ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đia ꞌchí pay ha phén đin ꞌmướng ꞌI‑ta‑ꞌli. Quan chắng ꞌpá ꞌsúm khỏi khảu bẳng ꞌhứa ꞌnặn#pay.
6 Ali, o centurião encontrou um navio alexandrino que estava de partida para a Itália e nele nos fez embarcar.
7 ꞌSúm khỏi ꞌcoi pay ꞌpưa ꞌdạk ꞌchá pay lai ꞌmự chắng ꞌhọt ꞌkém ꞌmướng Ca‑ꞌni‑đô. ꞌLốm ꞌhéng#lai, pay ꞌsư báu#đảy, ꞌsúm khỏi chắng khí ꞌhứa ꞌliệp pay ꞌkém đon ꞌmướng Ca‑ꞌlê‑tê ꞌpưa hảư khói#ꞌlốm, cai bón hua đon khék#ꞌva ꞌSăn‑ꞌmô‑ꞌnê [chắng ꞌvện sia ꞌlốm#đảy].
7 Navegamos vagarosamente por muitos dias e tivemos dificuldade para chegar a Cnido. Não sendo possível prosseguir em nossa rota, devido aos ventos contrários, navegamos ao sul de Creta, defronte a Salmona.
8 ꞌSúm khỏi ꞌliệp ꞌhím đon ꞌnặn pay ꞌdạk ꞌchá#lai, chắng ꞌhọt bón#ꞌnưng dú chăm ꞌmướng ꞌLa‑ꞌsê‑a khék#ꞌva ꞌta ꞌhứa ꞌchăn#ꞌngám.
8 Costeamos a ilha com dificuldade e chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto da cidade de Laséia.
9 ꞌSúm khỏi sia ꞌlạ lai ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌnhám ꞌcốn ꞌDiu ꞌcắm báu#kin ꞌcọ cai pay#ꞌlẹo, [khảu ꞌnhám#ꞌlốm], pay ꞌtáng ꞌhứa ꞌcọ ꞌchí chuốp ꞌpọ ꞌláng#ꞌhại. ꞌTan Pôn chắng bók mốt nẳng ꞌhứa ꞌnặn#ꞌva,
9 Tínhamos perdido muito tempo, e agora a navegação se tornara perigosa, pois já havia passado o Jejum. Por isso Paulo os advertiu:
10 “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, khỏi hên#ꞌva ꞌháu ꞌtiếu ꞌtáng pay nả ꞌchí chuốp ꞌpọ ꞌláng#ꞌhại, ꞌhứa ꞌtếng ꞌchương khong ꞌcọ ꞌchí sia pay#lai, ꞌmo ꞌháu ꞌcọ ꞌchí sia pay#máư.”
10 "Senhores, vejo que a nossa viagem será desastrosa e acarretará grande prejuízo para o navio, para a carga e também para as nossas vidas".
11 Hák#ꞌva quan đu lính lỏ#ꞌphắng phủ ꞌtại ꞌhứa cắp chảu ꞌhứa ꞌnặn ꞌsứa sia ꞌquám ꞌtan Pôn#bók.
11 Mas o centurião, em vez de ouvir o que Paulo falava, seguiu o conselho do piloto e do dono do navio.
12 ꞌChí léng ꞌhứa ꞌvạy ꞌtặn khói ꞌnhám nao nẳng ꞌta ꞌhứa ꞌchăn ꞌngám ꞌnặn ꞌcọ báu#đi ꞌto#đaư. ꞌSướng ꞌnặn ꞌcốn nẳng ꞌhứa ꞌphớn lai ꞌpọm chaư căn é ꞌlong ꞌhứa ók sia bón#ꞌnặn, ꞌva ꞌdệt đảy ꞌcọ hảư ꞌhọt ꞌta ꞌhứa ꞌmướng ꞌPhoi‑ꞌnịch, ꞌlẹo chắng ꞌdặng dú nẳng hẳn hảư khói ꞌnhám#nao. ꞌMướng ꞌPhoi‑ꞌnịch ꞌnặn pên ꞌta ꞌhứa#ꞌnưng dú nẳng đon ꞌmướng Ca‑ꞌlê‑tê, ꞌphượng#ꞌnưng khảu ꞌtáng tảư ta ꞌvến#tốc, ꞌphượng#ꞌnưng khảu ꞌtáng nưa ta ꞌvến#tốc.
12 Visto que o porto não era próprio para passar o inverno, a maioria decidiu que deveríamos continuar navegando, com a esperança de alcançar Fenice e ali passar o inverno. Este era um porto de Creta, que dava para sudoeste e noroeste.
13 ꞌMưa ꞌlốm on ꞌpặt ꞌmá té ꞌtáng#tảư, sau ꞌcọ ngắm#ꞌva đảy ꞌsướng ꞌláng áo#ꞌlẹo, chắng cốn au lếc léng ꞌhứa#khửn, ꞌlẹo ꞌliệp ꞌhím phắng đon ꞌmướng Ca‑ꞌlê‑tê pay.
13 Começando a soprar suavemente o vento sul, eles pensaram que haviam obtido o que desejavam; por isso levantaram âncoras e foram navegando ao longo da costa de Creta.
14 ꞌHứa pay báu#ꞌhế đảy hơng ꞌto đaư ꞌcọ ꞌchọ há ꞌlốm luông khék#ꞌva ꞌlốm té ꞌtáng nưa ta ꞌvến#ók, ꞌpặt ꞌhéng ꞌmá té đon#ꞌmướng.
14 Pouco tempo depois, desencadeou-se da ilha um vento muito forte, chamado Nordeste.
15 ꞌLốm tók sáư ꞌhéng#lai, ꞌhứa pản báu#đảy, ꞌsúm khỏi chắng pói hảư pay ꞌtoi ꞌluống#ꞌlốm.
15 O navio foi arrastado pela tempestade, sem poder resistir ao vento; assim, cessamos as manobras e ficamos à deriva.
16 ꞌMưa ꞌliệp pay ꞌtoi bón pảy ꞌlốm ꞌkém đon ꞌnọi khék đon Cao‑đê, ꞌsúm khỏi ꞌlạk ꞌhứa ꞌnọi khửn ꞌmá phúk ꞌvạy đảy ꞌcọ ꞌdạk ꞌchá#lai.
16 Passando ao sul de uma pequena ilha chamada Clauda, foi com dificuldade que conseguimos recolher o barco salva-vidas.
17 ꞌMưa ꞌlạk ꞌhứa ꞌnọi khửn đảy#ꞌlẹo, mốt ꞌcốn ꞌhứa chắng au ꞌchưạk ꞌcạt ꞌhứa nháư#ꞌvạy. Dản#ꞌva ꞌhứa ꞌchí ꞌcúng hát ꞌkém phắng phén đin ꞌLi‑bia, sau chắng pốt phả cẳn ꞌlốm ꞌlống#sia, hảư ꞌhứa lay pay ꞌtoi ꞌluống#ꞌlốm.
17 Levantando-o, lançaram mão de todos os meios para reforçar o navio com cordas; e temendo que ele encalhasse nos bancos de areia de Sirte, baixaram as velas e deixaram o navio à deriva.
18 ꞌMự lăng, ꞌlốm ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhéng tók sáư ꞌhứa#dú, mốt ꞌcốn ꞌhứa chắng au ꞌchương ꞌcạ nẳng ꞌhứa thỉm#sia.
18 No dia seguinte, sendo violentamente castigados pela tempestade, começaram a lançar fora a carga.
19 ꞌMự thứ sam#ꞌmá, sau chắng ꞌpá căn ham ꞌchương sủ khong sáư nẳng ꞌhứa thỉm sia#máư.
19 No terceiro dia, lançaram fora, com as próprias mãos, a armação do navio.
20 Báu#hên ta ꞌvến ꞌhứ#ꞌva đao ꞌhung đảy lai ꞌmự ꞌmá#ꞌlẹo, ꞌlốm ꞌcọ ꞌnhắng tók ꞌhéng dú báu#khát, ꞌsướng ꞌnặn ngắm#ꞌva ꞌchí báu#ꞌnhắng pên ꞌcốn#ꞌlẹo.
20 Não aparecendo nem sol nem estrelas por muitos dias, e continuando a abater-se sobre nós grande tempestade, finalmente perdemos toda a esperança de salvamento.
21 Mốt ꞌcốn nẳng ꞌhứa báu#đảy kin khảu ꞌmá đảy lai ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌtan Pôn chắng dưn khửn bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, ꞌva ꞌpi ꞌnọng hák ꞌphắng ꞌquám khỏi báu#ók sia đon ꞌmướng Ca‑ꞌlê‑tê ꞌnặn, ꞌháu ꞌcọ ꞌchí báu#đảy chuốp ꞌhại sia ꞌchương khong ꞌsướng ꞌnị cá#đaư.
21 Visto que os homens tinham passado muito tempo sem comer, Paulo levantou-se diante deles e disse: "Os senhores deviam ter aceitado o meu conselho de não partir de Creta, pois assim teriam evitado este dano e prejuízo.
22 ꞌKhạy [ꞌsứ đaư ꞌcọ pên#ꞌlẹo], khỏi so bók ꞌpi ꞌnọng ꞌnhá ꞌnọi#chaư, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí báu#ꞌmí phaư#sia, ꞌmí ꞌto ꞌchí sia#ꞌhứa.
22 Mas agora recomendo-lhes que tenham coragem, pois nenhum de vocês perderá a vida; apenas o navio será destruído.
23 Chảu Pua ꞌPhạ pên chảu dú nưa khỏi ꞌkhới vảy ꞌháu#ꞌnặn. ꞌCứn ꞌnị tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ ꞌTan chảu đảy ꞌmá dưn dú chăm#khỏi,
23 Pois ontem à noite apareceu-me um anjo do Deus a quem pertenço e a quem adoro, dizendo-me:
24 bók#ꞌva, ‘Pôn#ꞌhới, ꞌnhá dản săng#ꞌnớ, ꞌsứ đaư ꞌnọng ꞌcọ ꞌchí đảy pay ók nả Cai‑ꞌsa#lo. Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí ꞌchoi ꞌpứng ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi ꞌhứa ꞌnặn khói tai ꞌpưa nả ta#ꞌnọng.’
24 ‘Paulo, não tenha medo. É preciso que você compareça perante César; Deus, por sua graça, deu-lhe as vidas de todos os que estão navegando com você’.
25 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌnhá ꞌnọi#chaư, khỏi ꞌchưa Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌsứ đaư ꞌcọ ꞌchí pên ꞌsướng ꞌTan chảu bók ꞌnặn#ꞌtẹ.
25 Assim, tenham ânimo, senhores! Creio em Deus que acontecerá do modo como me foi dito.
26 Hák#ꞌva ꞌhứa ꞌló ꞌchí ꞌchọ ꞌcúng hát dú ꞌhím đon bón#ꞌnưng.”
26 Devemos ser arrastados para alguma ilha".
27 ꞌHọt ꞌcứn thứ síp sí#ꞌlẹo, ꞌlốm ꞌnhắng tók sáư ꞌhứa pay ꞌmá dú nẳng ꞌnặm bể ꞌA‑đia. Dáo cang#ꞌcứn, ꞌpứng ꞌcốn ꞌhứa ngắm#ꞌva chăm ꞌhím phắng#ꞌlẹo.
27 Na décima quarta noite, ainda estávamos sendo levados de um lado para outro no mar Adriático, quando, por volta da meia-noite, os marinheiros imaginaram que estávamos próximos da terra.
28 Sau chắng dắng bớng#ꞌnặm ꞌnhắng ꞌlợc dú ꞌsáo#ꞌvá. ꞌHứa pay đảy ꞌnọi#ꞌnưng chắng dắng bớng#máư, ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌnhắng ꞌlợc síp hả#ꞌvá.
28 Lançando a sonda, verificaram que a profundidade era de trinta e sete metros; pouco tempo depois, lançaram novamente a sonda e encontraram vinte e sete metros.
29 Sau ꞌcọ dản#ꞌva ꞌhứa ꞌchí túm#đán, chắng thỉm lếc léng ꞌhứa sí ăn ꞌlống ꞌnặm ꞌtáng ꞌtại ꞌhứa ꞌlẹo ꞌcọ đé so hảư ꞌhung#ꞌvắn.
29 Temendo que fôssemos jogados contra as pedras, lançaram quatro âncoras da popa e faziam preces para que amanhecesse o dia.
30 ꞌPứng ꞌcốn ꞌhứa ꞌchí ha ꞌtáng ꞌpai pay#sia, chắng dón ꞌhứa ꞌnọi ꞌlống ꞌnặm ꞌdệt ꞌsướng ꞌchí pay au lếc léng ꞌhứa pay dón ꞌlống ꞌtáng hua#ꞌhứa.
30 Tentando escapar do navio, os marinheiros baixaram o barco salva-vidas ao mar, a pretexto de lançar âncoras da proa.
31 ꞌTan Pôn ꞌdiến bók quan đu lính cắp mốt lính ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn ꞌhứa hák ꞌpai pay sia ꞌlẹo#ꞌtẹ, ꞌpứng ꞌtan ꞌcọ ꞌchí báu#khói tai cá#đaư.”
31 Então Paulo disse ao centurião e aos soldados: "Se estes homens não ficarem no navio, vocês não poderão salvar-se".
32 Mốt lính chắng tắt ꞌchưạk khoen ꞌhứa ꞌnọi ꞌnặn tốc sáư ꞌnặm lay pay#sia.
32 Com isso os soldados cortaram as cordas que prendiam o barco salva-vidas e o deixaram cair.
33 Khỏn ꞌchí ꞌhung, ꞌtan Pôn chướng ꞌchứa ꞌchu ꞌcốn kin#khảu. ꞌTan bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌcóng thả ꞌlốm ꞌtuôi đảy síp sí ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌnhắng báu#ꞌhế đảy kin#săng.
33 Pouco antes do amanhecer, Paulo insistia que todos se alimentassem, dizendo: "Hoje faz catorze dias que vocês têm estado em vigília constante, sem nada comer.
34 ꞌSướng ꞌnặn hảư ꞌpi ꞌnọng kin khảu ꞌpưa hảư#ꞌnhắng. Phôm nẳng hua ꞌpi ꞌnọng sểm#ꞌnưng ꞌcọ ꞌchí báu#sia.”
34 Agora eu os aconselho a comerem algo, pois só assim poderão sobreviver. Nenhum de vocês perderá um fio de cabelo sequer".
35 ꞌTan Pôn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo chắng au khảu béng ꞌmá cáo ꞌquám đảy ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ dú tó nả ꞌchu#ꞌcốn, ꞌlẹo bít ók#kin.
35 Tendo dito isso, tomou pão e deu graças a Deus diante de todos. Então o partiu e começou a comer.
36 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ sáng#chaư, au căn kin#khảu.
36 Todos se reanimaram e também comeram algo.
37 ꞌCốn dú nẳng ꞌhứa ꞌtếng#cá mết ꞌmí 276#ꞌcốn.
37 Estavam a bordo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Kin ím#ꞌlẹo, sau ꞌcọ au khảu cák thỉm sáư ꞌnặm pay sia ꞌpưa ꞌdệt hảư ꞌhứa bau#ꞌlống.
38 Depois de terem comido até ficarem satisfeitos, aliviaram o peso do navio, atirando todo o trigo ao mar.
39 ꞌMứa ꞌhung ꞌlẹo, sau báu#ꞌhụ#ꞌva ꞌhím phắng ꞌmướng#đaư. Sau phó hên ꞌvơn#ꞌnặm, ꞌhím bốc ꞌcọ pên đon#ꞌsái. Sau ngắm ꞌva ꞌdệt đảy ꞌcọ é au ꞌhứa khảu pay ꞌvạy bón#ꞌnặn.
39 Quando amanheceu não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, para onde decidiram conduzir o navio, se fosse possível.
40 Sau chắng tắt ꞌchưạk lếc léng ꞌhứa tốc khảu ꞌnặm pay sia ꞌtếng kẻ ꞌchưạk ꞌmặt ꞌmạy ꞌtại ꞌhứa#ók, ꞌlẹo ꞌcọ sao phả cẳn ꞌlốm nẳng hua ꞌhứa khửn hảư ꞌlốm ꞌpặt khảu pay sú ta#phắng.
40 Cortando as âncoras, deixaram-nas no mar, desatando ao mesmo tempo as cordas que prendiam os lemes. Então, alçando a vela da proa ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 ꞌHứa ꞌhọt bón ꞌnặm song ꞌqué lay ꞌmá ꞌhốm#căn, hua ꞌhứa ꞌdiến khảu ꞌcúng đon ꞌsái ók báu#đảy. ꞌPhóng ꞌnặm tók sáư ꞌhéng#lai, ꞌtáng ꞌtại ꞌhứa ꞌcọ ték#ók.
41 Mas o navio encalhou num banco de areia, onde tocou o fundo. A proa encravou-se e ficou imóvel, e a popa foi quebrada pela violência das ondas.
42 Mốt lính ổ căn ꞌchí khả ꞌpứng ꞌcốn ꞌtú#sia, ꞌpưa dản#ꞌva phủ ꞌhụ ꞌlói ꞌnặm ꞌchí ꞌtéo#khói.
42 Os soldados resolveram matar os presos para impedir que algum deles fugisse, jogando-se ao mar.
43 Hák#ꞌva quan đu lính é ꞌchoi ꞌtan Pôn hảư khói#tai, chắng hảm mốt lính báu#hảư sau ꞌdệt ꞌnéo#ꞌnặn. ꞌLẹo quan bók hảư ꞌchu#ꞌcốn, phaư ꞌhụ ꞌlói ꞌnặm lỏ#hảư ꞌtéo ꞌlói pay ha bốc#cón.
43 Mas o centurião queria poupar a vida de Paulo e os impediu de executar o plano. Então ordenou aos que sabiam nadar que se lançassem primeiro ao mar em direção à terra.
44 ꞌLẹo ꞌpứng ꞌcốn báu#ꞌhụ ꞌlói lỏ#ꞌphứa ꞌmạy pẻn ꞌhứ#ꞌva ꞌmạy ꞌhứa hắc ꞌnặn#pay. ꞌSướng ꞌnặn phaư ꞌcọ chắng khói tai ꞌhọt bốc#mết.
44 Os outros teriam que salvar-se em tábuas ou em pedaços do navio. Dessa forma, todos chegaram a salvo em terra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.