Atos 27
Tai Dam (BLT) vs ARIB
1 Quan tỉnh ꞌhẹn ꞌmự hảư ꞌsúm khỏi khảu ꞌhứa pay cá [ꞌmướng Lôm] phén đin ꞌmướng ꞌI‑ta‑ꞌli, ꞌlẹo đảy dao ꞌtan Pôn cắp kỉ ꞌcốn ꞌtú ứn hảư quan đu ꞌhọi lính ꞌchư Du‑ꞌli‑ô, pên quan phủ#ꞌnưng cuông mốt côn lính chảu phén#đin.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 ꞌSúm khỏi khảu bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌmá té ꞌmướng ꞌA‑ꞌla‑ꞌmịt, ꞌlẹo ꞌchí pay ꞌve ꞌdặng lom ꞌta ꞌhứa tỉnh ꞌA‑ꞌsia. ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌlịt‑ta‑ꞌkhô ꞌcốn ꞌmướng ꞌThê‑ꞌsa‑ꞌlôn tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia ꞌcọ ók pay ꞌpọm điêu mốt ꞌsúm#khỏi.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 ꞌMự lăng ꞌsúm khỏi ꞌcọ ꞌhọt ꞌmướng ꞌSi‑đôn. Quan Du‑ꞌli‑ô chaư quảng cắp ꞌtan#Pôn, chắng hảư phép pay ha mốt mú ꞌpi ꞌnọng ꞌpưa hảư sau ꞌchoi ꞌchương dú ꞌchương#kin.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 ꞌMưa ꞌhứa ók ꞌmướng ꞌnặn pay ꞌdiến chuốp ꞌluống#ꞌlốm, ꞌsướng ꞌnặn ꞌsúm khỏi chắng ꞌliệp pay ꞌkém đon ꞌmướng Síp‑ꞌlơ ꞌpưa hảư khói#ꞌlốm.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 ꞌSúm khỏi khảm ꞌnặm bể cai tỉnh Ki‑ꞌli‑kia kéng tỉnh Păm‑ꞌphi‑ꞌlia ꞌlẹo ꞌhọt ꞌmướng ꞌMi‑ꞌla tỉnh ꞌLu‑kia.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Bón ꞌnặn quan đảy hên bẳng ꞌhứa#ꞌnưng ꞌmá té ꞌmướng ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đia ꞌchí pay ha phén đin ꞌmướng ꞌI‑ta‑ꞌli. Quan chắng ꞌpá ꞌsúm khỏi khảu bẳng ꞌhứa ꞌnặn#pay.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 ꞌSúm khỏi ꞌcoi pay ꞌpưa ꞌdạk ꞌchá pay lai ꞌmự chắng ꞌhọt ꞌkém ꞌmướng Ca‑ꞌni‑đô. ꞌLốm ꞌhéng#lai, pay ꞌsư báu#đảy, ꞌsúm khỏi chắng khí ꞌhứa ꞌliệp pay ꞌkém đon ꞌmướng Ca‑ꞌlê‑tê ꞌpưa hảư khói#ꞌlốm, cai bón hua đon khék#ꞌva ꞌSăn‑ꞌmô‑ꞌnê [chắng ꞌvện sia ꞌlốm#đảy].
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 ꞌSúm khỏi ꞌliệp ꞌhím đon ꞌnặn pay ꞌdạk ꞌchá#lai, chắng ꞌhọt bón#ꞌnưng dú chăm ꞌmướng ꞌLa‑ꞌsê‑a khék#ꞌva ꞌta ꞌhứa ꞌchăn#ꞌngám.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 ꞌSúm khỏi sia ꞌlạ lai ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌnhám ꞌcốn ꞌDiu ꞌcắm báu#kin ꞌcọ cai pay#ꞌlẹo, [khảu ꞌnhám#ꞌlốm], pay ꞌtáng ꞌhứa ꞌcọ ꞌchí chuốp ꞌpọ ꞌláng#ꞌhại. ꞌTan Pôn chắng bók mốt nẳng ꞌhứa ꞌnặn#ꞌva,
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, khỏi hên#ꞌva ꞌháu ꞌtiếu ꞌtáng pay nả ꞌchí chuốp ꞌpọ ꞌláng#ꞌhại, ꞌhứa ꞌtếng ꞌchương khong ꞌcọ ꞌchí sia pay#lai, ꞌmo ꞌháu ꞌcọ ꞌchí sia pay#máư.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Hák#ꞌva quan đu lính lỏ#ꞌphắng phủ ꞌtại ꞌhứa cắp chảu ꞌhứa ꞌnặn ꞌsứa sia ꞌquám ꞌtan Pôn#bók.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 ꞌChí léng ꞌhứa ꞌvạy ꞌtặn khói ꞌnhám nao nẳng ꞌta ꞌhứa ꞌchăn ꞌngám ꞌnặn ꞌcọ báu#đi ꞌto#đaư. ꞌSướng ꞌnặn ꞌcốn nẳng ꞌhứa ꞌphớn lai ꞌpọm chaư căn é ꞌlong ꞌhứa ók sia bón#ꞌnặn, ꞌva ꞌdệt đảy ꞌcọ hảư ꞌhọt ꞌta ꞌhứa ꞌmướng ꞌPhoi‑ꞌnịch, ꞌlẹo chắng ꞌdặng dú nẳng hẳn hảư khói ꞌnhám#nao. ꞌMướng ꞌPhoi‑ꞌnịch ꞌnặn pên ꞌta ꞌhứa#ꞌnưng dú nẳng đon ꞌmướng Ca‑ꞌlê‑tê, ꞌphượng#ꞌnưng khảu ꞌtáng tảư ta ꞌvến#tốc, ꞌphượng#ꞌnưng khảu ꞌtáng nưa ta ꞌvến#tốc.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 ꞌMưa ꞌlốm on ꞌpặt ꞌmá té ꞌtáng#tảư, sau ꞌcọ ngắm#ꞌva đảy ꞌsướng ꞌláng áo#ꞌlẹo, chắng cốn au lếc léng ꞌhứa#khửn, ꞌlẹo ꞌliệp ꞌhím phắng đon ꞌmướng Ca‑ꞌlê‑tê pay.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 ꞌHứa pay báu#ꞌhế đảy hơng ꞌto đaư ꞌcọ ꞌchọ há ꞌlốm luông khék#ꞌva ꞌlốm té ꞌtáng nưa ta ꞌvến#ók, ꞌpặt ꞌhéng ꞌmá té đon#ꞌmướng.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 ꞌLốm tók sáư ꞌhéng#lai, ꞌhứa pản báu#đảy, ꞌsúm khỏi chắng pói hảư pay ꞌtoi ꞌluống#ꞌlốm.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 ꞌMưa ꞌliệp pay ꞌtoi bón pảy ꞌlốm ꞌkém đon ꞌnọi khék đon Cao‑đê, ꞌsúm khỏi ꞌlạk ꞌhứa ꞌnọi khửn ꞌmá phúk ꞌvạy đảy ꞌcọ ꞌdạk ꞌchá#lai.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 ꞌMưa ꞌlạk ꞌhứa ꞌnọi khửn đảy#ꞌlẹo, mốt ꞌcốn ꞌhứa chắng au ꞌchưạk ꞌcạt ꞌhứa nháư#ꞌvạy. Dản#ꞌva ꞌhứa ꞌchí ꞌcúng hát ꞌkém phắng phén đin ꞌLi‑bia, sau chắng pốt phả cẳn ꞌlốm ꞌlống#sia, hảư ꞌhứa lay pay ꞌtoi ꞌluống#ꞌlốm.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 ꞌMự lăng, ꞌlốm ꞌcọ ꞌnhắng ꞌhéng tók sáư ꞌhứa#dú, mốt ꞌcốn ꞌhứa chắng au ꞌchương ꞌcạ nẳng ꞌhứa thỉm#sia.
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 ꞌMự thứ sam#ꞌmá, sau chắng ꞌpá căn ham ꞌchương sủ khong sáư nẳng ꞌhứa thỉm sia#máư.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Báu#hên ta ꞌvến ꞌhứ#ꞌva đao ꞌhung đảy lai ꞌmự ꞌmá#ꞌlẹo, ꞌlốm ꞌcọ ꞌnhắng tók ꞌhéng dú báu#khát, ꞌsướng ꞌnặn ngắm#ꞌva ꞌchí báu#ꞌnhắng pên ꞌcốn#ꞌlẹo.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Mốt ꞌcốn nẳng ꞌhứa báu#đảy kin khảu ꞌmá đảy lai ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌtan Pôn chắng dưn khửn bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, ꞌva ꞌpi ꞌnọng hák ꞌphắng ꞌquám khỏi báu#ók sia đon ꞌmướng Ca‑ꞌlê‑tê ꞌnặn, ꞌháu ꞌcọ ꞌchí báu#đảy chuốp ꞌhại sia ꞌchương khong ꞌsướng ꞌnị cá#đaư.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 ꞌKhạy [ꞌsứ đaư ꞌcọ pên#ꞌlẹo], khỏi so bók ꞌpi ꞌnọng ꞌnhá ꞌnọi#chaư, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí báu#ꞌmí phaư#sia, ꞌmí ꞌto ꞌchí sia#ꞌhứa.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Chảu Pua ꞌPhạ pên chảu dú nưa khỏi ꞌkhới vảy ꞌháu#ꞌnặn. ꞌCứn ꞌnị tiên ꞌchạư chăm ꞌmứ ꞌTan chảu đảy ꞌmá dưn dú chăm#khỏi,
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 bók#ꞌva, ‘Pôn#ꞌhới, ꞌnhá dản săng#ꞌnớ, ꞌsứ đaư ꞌnọng ꞌcọ ꞌchí đảy pay ók nả Cai‑ꞌsa#lo. Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchí ꞌchoi ꞌpứng ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi ꞌhứa ꞌnặn khói tai ꞌpưa nả ta#ꞌnọng.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 ꞌSướng ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌnhá ꞌnọi#chaư, khỏi ꞌchưa Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌsứ đaư ꞌcọ ꞌchí pên ꞌsướng ꞌTan chảu bók ꞌnặn#ꞌtẹ.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Hák#ꞌva ꞌhứa ꞌló ꞌchí ꞌchọ ꞌcúng hát dú ꞌhím đon bón#ꞌnưng.”
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 ꞌHọt ꞌcứn thứ síp sí#ꞌlẹo, ꞌlốm ꞌnhắng tók sáư ꞌhứa pay ꞌmá dú nẳng ꞌnặm bể ꞌA‑đia. Dáo cang#ꞌcứn, ꞌpứng ꞌcốn ꞌhứa ngắm#ꞌva chăm ꞌhím phắng#ꞌlẹo.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 Sau chắng dắng bớng#ꞌnặm ꞌnhắng ꞌlợc dú ꞌsáo#ꞌvá. ꞌHứa pay đảy ꞌnọi#ꞌnưng chắng dắng bớng#máư, ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌnhắng ꞌlợc síp hả#ꞌvá.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Sau ꞌcọ dản#ꞌva ꞌhứa ꞌchí túm#đán, chắng thỉm lếc léng ꞌhứa sí ăn ꞌlống ꞌnặm ꞌtáng ꞌtại ꞌhứa ꞌlẹo ꞌcọ đé so hảư ꞌhung#ꞌvắn.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 ꞌPứng ꞌcốn ꞌhứa ꞌchí ha ꞌtáng ꞌpai pay#sia, chắng dón ꞌhứa ꞌnọi ꞌlống ꞌnặm ꞌdệt ꞌsướng ꞌchí pay au lếc léng ꞌhứa pay dón ꞌlống ꞌtáng hua#ꞌhứa.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 ꞌTan Pôn ꞌdiến bók quan đu lính cắp mốt lính ꞌnặn#ꞌva, “ꞌPứng ꞌcốn ꞌhứa hák ꞌpai pay sia ꞌlẹo#ꞌtẹ, ꞌpứng ꞌtan ꞌcọ ꞌchí báu#khói tai cá#đaư.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Mốt lính chắng tắt ꞌchưạk khoen ꞌhứa ꞌnọi ꞌnặn tốc sáư ꞌnặm lay pay#sia.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Khỏn ꞌchí ꞌhung, ꞌtan Pôn chướng ꞌchứa ꞌchu ꞌcốn kin#khảu. ꞌTan bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌcóng thả ꞌlốm ꞌtuôi đảy síp sí ꞌmự#ꞌlẹo, ꞌnhắng báu#ꞌhế đảy kin#săng.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 ꞌSướng ꞌnặn hảư ꞌpi ꞌnọng kin khảu ꞌpưa hảư#ꞌnhắng. Phôm nẳng hua ꞌpi ꞌnọng sểm#ꞌnưng ꞌcọ ꞌchí báu#sia.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 ꞌTan Pôn ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo chắng au khảu béng ꞌmá cáo ꞌquám đảy ꞌdọn Chảu Pua ꞌPhạ dú tó nả ꞌchu#ꞌcốn, ꞌlẹo bít ók#kin.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Cuông ꞌchớ ꞌnặn ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ sáng#chaư, au căn kin#khảu.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 ꞌCốn dú nẳng ꞌhứa ꞌtếng#cá mết ꞌmí 276#ꞌcốn.
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Kin ím#ꞌlẹo, sau ꞌcọ au khảu cák thỉm sáư ꞌnặm pay sia ꞌpưa ꞌdệt hảư ꞌhứa bau#ꞌlống.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 ꞌMứa ꞌhung ꞌlẹo, sau báu#ꞌhụ#ꞌva ꞌhím phắng ꞌmướng#đaư. Sau phó hên ꞌvơn#ꞌnặm, ꞌhím bốc ꞌcọ pên đon#ꞌsái. Sau ngắm ꞌva ꞌdệt đảy ꞌcọ é au ꞌhứa khảu pay ꞌvạy bón#ꞌnặn.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Sau chắng tắt ꞌchưạk lếc léng ꞌhứa tốc khảu ꞌnặm pay sia ꞌtếng kẻ ꞌchưạk ꞌmặt ꞌmạy ꞌtại ꞌhứa#ók, ꞌlẹo ꞌcọ sao phả cẳn ꞌlốm nẳng hua ꞌhứa khửn hảư ꞌlốm ꞌpặt khảu pay sú ta#phắng.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 ꞌHứa ꞌhọt bón ꞌnặm song ꞌqué lay ꞌmá ꞌhốm#căn, hua ꞌhứa ꞌdiến khảu ꞌcúng đon ꞌsái ók báu#đảy. ꞌPhóng ꞌnặm tók sáư ꞌhéng#lai, ꞌtáng ꞌtại ꞌhứa ꞌcọ ték#ók.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Mốt lính ổ căn ꞌchí khả ꞌpứng ꞌcốn ꞌtú#sia, ꞌpưa dản#ꞌva phủ ꞌhụ ꞌlói ꞌnặm ꞌchí ꞌtéo#khói.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Hák#ꞌva quan đu lính é ꞌchoi ꞌtan Pôn hảư khói#tai, chắng hảm mốt lính báu#hảư sau ꞌdệt ꞌnéo#ꞌnặn. ꞌLẹo quan bók hảư ꞌchu#ꞌcốn, phaư ꞌhụ ꞌlói ꞌnặm lỏ#hảư ꞌtéo ꞌlói pay ha bốc#cón.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 ꞌLẹo ꞌpứng ꞌcốn báu#ꞌhụ ꞌlói lỏ#ꞌphứa ꞌmạy pẻn ꞌhứ#ꞌva ꞌmạy ꞌhứa hắc ꞌnặn#pay. ꞌSướng ꞌnặn phaư ꞌcọ chắng khói tai ꞌhọt bốc#mết.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.