Atos 19

Tai Dam (BLT) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô [tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da] ꞌnặn, ꞌtan Pôn lỏ#ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmứa phổng ꞌlố sung [khong tỉnh ꞌA‑ꞌsia], chắng ꞌlống pay sú ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, ꞌdiến ꞌpọ kỉ ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu,
1 Enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo atravessou as províncias superiores e chegou a Éfeso, onde achou alguns discípulos e indagou deles:
2 chắng tham sau#ꞌva, “ꞌMưa ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo, đảy nhẳn Chảu Khuôn Saư#báu?”
2 Recebestes o Espírito Santo, quando abraçastes a fé? Responderam-lhe: Não, nem sequer ouvimos dizer que há um Espírito Santo!
3 ꞌTan Pôn tham sau#máư, “ꞌCợn ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsứ#đaư?”
3 Então em que batismo fostes batizados?, perguntou Paulo. Disseram: No batismo de João.
4 ꞌTan Pôn ꞌdiến bók sau#ꞌva, “ꞌHịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsướng ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt#ꞌnặn, mai#ꞌva, ꞌcốn đảy piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội. ꞌLẹo ꞌtan Dô‑ꞌhăn bók hảư pông chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ ꞌmá tốc#lăng.”
4 Paulo então replicou: João só dava um batismo de penitência, dizendo ao povo que cresse naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn sau ꞌdiến au căn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌtoi ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
5 Ouvindo isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 ꞌMưa ꞌtan Pôn pông ꞌmứ sáư ꞌpứng#sau, Chảu Khuôn Saư ꞌcọ ꞌdiến ꞌlống ꞌmá sáư hảư sau ꞌhụ pák ꞌquám#lák, kéng pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
6 E quando Paulo lhes impôs as mãos, o Espírito Santo desceu sobre eles, e falavam em línguas estranhas e profetizavam.
7 ꞌTếng mết ꞌcọ ꞌmí dáo síp song ꞌcốn#ꞌchái.
7 Eram ao todo uns doze homens.
8 ꞌTan Pôn ꞌmí chaư cả bók son ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌhướn ꞌsúm sau cuông sam#bươn, ổ ꞌtố chướng ꞌchứa hảư sau ꞌchưa nả ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ.
8 Paulo entrou na sinagoga e falou com desassombro por três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Hák#ꞌva ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ chaư kheng báu#ꞌnhóm#ꞌchưa, sau ꞌnhắng pák đu ꞌngai ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tó nả lai ꞌcốn#máư. ꞌTan Pôn chắng ꞌpai sia#sau, au ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn pay#ꞌtoi, ꞌlẹo hák pay ꞌsúm#căn, ꞌmự đaư ꞌcọ ổ ꞌtố cắp sau nẳng hỏng ꞌsúm ꞌtan Ti‑ꞌla‑ꞌnô.
9 Mas, como alguns se endurecessem e não cressem, desacreditando a sua doutrina diante da multidão, apartou-se deles e reuniu à parte os discípulos, onde os ensinava diariamente na escola de um certo Tirano.
10 ꞌTan Pôn bók son ꞌnéo ꞌnặn đảy song#pi, chao#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch phaư ꞌcọ đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#mết.
10 Isto durou dois anos, de tal maneira que todos os habitantes da Ásia, judeus e gentios, puderam ouvir a palavra do Senhor.
11 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ hảư phép ꞌtan Pôn ꞌdệt ꞌnéo lák#lửm.
11 Deus fazia milagres extraordinários por intermédio de Paulo, de modo que lenços e outros panos que tinham tocado o seu corpo eram levados aos enfermos;
12 Khăn ꞌmốn ꞌhứ#ꞌva phả pảy tô đảy tít sáư ꞌtan ꞌlẹo ꞌmí ꞌcốn au pay sáư phủ chếp ꞌcọ ꞌnhắng hóm#đi, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay#sia.
12 e afastavam-se deles as doenças e retiravam-se os espíritos malignos.
13 — ausente —
13 Alguns judeus exorcistas que percorriam vários lugares inventaram invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que se achavam possessos dos espíritos malignos, com as palavras: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 Assim procediam os sete filhos de um judeu chamado Cevas, sumo sacerdote.
15 Phi ꞌhại ꞌdiến tóp sau#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu cu ꞌcọ#ꞌhụ, Pôn cu ꞌcọ#ꞌhụ, hák#ꞌva ꞌpứng su ꞌmen phaư cu báu#ꞌhụ cá#đaư.”
15 Mas o espírito maligno replicou-lhes: Conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vós, quem sois?
16 Phủ phi ꞌhại ꞌtứ ꞌnặn ꞌdiến đít sáư ꞌpứng#mo, ꞌtặp ti ꞌpẹ sau chao ꞌlượt#ók, ꞌchương ꞌnung sau ꞌcọ khát#sia, ꞌtéo ók ꞌhướn ꞌpai pay#sia.
16 Nisto o homem possuído do espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois deles e subjugou-os de tal maneira, que tiveram que fugir daquela casa feridos e com as roupas estraçalhadas.
17 ꞌPứng ꞌcốn nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch ꞌcọ ꞌhụ kháo#ꞌnặn, phaư ꞌcọ dản lai chắng ꞌmí chaư nể dăm sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
17 Este caso tornou-se {em breve} conhecido de todos os judeus e gregos de Éfeso, e encheu-os de temor e engrandeceram o nome do Senhor Jesus.
18 Cuông ꞌpứng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá nhẳn#ꞌva đảy ꞌdệt ꞌnéo báp#ꞌsội.
18 Muitos dos que haviam acreditado vinham confessar e declarar as suas obras.
19 ꞌPứng mo ꞌmốn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn au ꞌpặp sổ ꞌquám ꞌmăn ꞌmá chút phau sia tó nả ꞌchu#ꞌcốn. ꞌPứng ꞌpặp sổ ꞌnặn tính ꞌmá ꞌca ꞌngớn ꞌcọ pên hả síp ꞌpắn măn#ꞌngớn.
19 Muitos também, que tinham exercido artes mágicas, ajuntaram os seus livros e queimaram-nos diante de todos. Calculou-se o seu valor, e achou-se que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌnhương ꞌmự ꞌnhương đảy ꞌpe quảng ók tứm#khửn.
20 Foi assim que o poder do Senhor fez crescer a palavra e a tornou sempre mais eficaz.
21 Lăng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌlẹo ꞌtan Pôn ngắm pay cai tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia kéng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da ꞌlẹo ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, tó ꞌmá ꞌchọ pay dam ꞌmướng Lôm#máư.
21 Concluídas essas coisas, Paulo resolveu ir a Jerusalém, depois de atravessar a Macedônia e a Acaia. Depois de eu ter estado lá, disse ele, é necessário que veja também Roma.
22 ꞌTan chắng ꞌchạư song ꞌcốn ꞌchoi#ꞌviạk, ꞌchư Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu kéng Ê‑ꞌla‑ꞌsa‑tô pay cá tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia cón, cuông ꞌdan ꞌtan ꞌnhắng ꞌdặng dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia.
22 Enviou à Macedônia dois dos seus auxiliares, Timóteo e Erasto, mas ele mesmo se demorou ainda por algum tempo na Ásia.
23 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌmí ꞌviạk nhủng nhao nháư khửn ꞌpộ ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
23 Por esse tempo, ocorreu um grande alvoroço a respeito do Evangelho.
24 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô pên ꞌchang ló#ꞌngớn, téng au ꞌngớn ꞌmá ló hún ho ꞌthớn phủ ꞌnhính ꞌchư ꞌA‑tê‑ꞌma. Hún ꞌnị ꞌmí ꞌviạk hảư ꞌpứng ꞌchang ló ha kin đảy#lai.
24 Um ourives, chamado Demétrio, que fazia de prata templozinhos de Ártemis, dava muito a ganhar aos artífices.
25 ꞌMự#ꞌnưng Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô chắng khék au ꞌpứng ꞌchang ló kéng ꞌpứng phủ téng ꞌdệt ꞌviạk ꞌnéo điêu ꞌmá ꞌsúm#căn, ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌsúm ꞌháu ha ꞌngớn ꞌcắm đảy đi ꞌcọ ꞌdọn ꞌviạk ꞌháu ꞌdệt#ꞌnị.
25 Convocou-os, juntamente com os demais operários do mesmo ramo, e disse: Conheceis o lucro que nos resulta desta indústria.
26 ꞌLẹo ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ đảy ꞌhụ đảy hên#ꞌva bả Pôn ꞌnị ꞌmá chướng ꞌchứa lai ꞌcốn hảư sau lông piến chaư pay ꞌtoi#ꞌmắn, báu#sút ꞌto nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌnị, ꞌtếng#cá tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌcọ ꞌchí ꞌtua mết#ꞌlẹo, ꞌmắn ꞌva hún ăn phủ ꞌcốn ꞌdệt ók ꞌnặn báu#ꞌmen ꞌthớn théng#ꞌtẹ.
26 Ora, estais vendo e ouvindo que não só em Éfeso, mas quase em toda a Ásia, esse Paulo tem persuadido e desencaminhado muita gente, dizendo que não são deuses os ídolos que são feitos por mãos de homens.
27 ꞌKhạy dản#ꞌva báu#ꞌto nả ꞌviạk ꞌchang ꞌháu ꞌchí sia ꞌchư siêng#ꞌlạ, sau ꞌchí đu ꞌngai ꞌtếng#cá bón vảy ꞌsớ ꞌthớn phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma máư, ꞌlẹo ꞌchư siêng ꞌbá ꞌnáng ꞌchu phủ ꞌcốn ꞌtua tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌtếng#cá ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum vảy ꞌháu ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí mết#pay.”
27 Daí não somente há perigo de que essa nossa corporação caia em descrédito, como também que o templo da grande Ártemis seja desconsiderado, e até mesmo seja despojada de sua majestade aquela que toda a Ásia e o mundo inteiro adoram.
28 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến pút#khửn, au căn khék ꞌhọng#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.”
28 Estas palavras encheram-nos de ira e puseram-se a gritar: Viva a Ártemis dos efésios!
29 ꞌLẹo ꞌtếng#cá ꞌmướng ꞌcọ ꞌnắn ꞌphựn#khửn. Sau ꞌdiến ꞌmá pắt au song sính ꞌcu phủ ꞌtiếu ꞌtáng ꞌtoi ꞌtan Pôn ꞌchư ꞌKha‑dô kéng ꞌA‑ꞌlịt‑ta‑ꞌkhô, pên ꞌcốn tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia, ꞌlẹo ꞌpá căn đủm pay cá bón ꞌsúm cuông#ꞌmướng.
29 A cidade alvoroçou-se e todos correram ao teatro levando consigo Caio e Aristarco, macedônios e companheiros de Paulo.
30 ꞌTan Pôn ngắm é pay ók nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, hák#ꞌva mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm báu#hảư#pay.
30 Paulo queria apresentar-se ao povo, mas os discípulos não o deixaram.
31 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn cuông mốt téng đa nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia pên mú cắp ꞌtan#Pôn, chắng ꞌchạư ꞌcốn pay so ꞌtan ꞌnhá khảu pay nẳng bón ꞌsúm#ꞌnặn.
31 Até alguns dos asiarcas, que eram seus amigos, enviaram-lhe recado, pedindo que não se aventurasse a ir ao teatro.
32 Phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌcọ ꞌdiến nhủng ꞌnắn ꞌhựn#ꞌhựn, phủ khék ꞌhọng ꞌnéo đaư ꞌcọ#ꞌmí, ꞌcốn ꞌphớn lai ꞌnhắng báu#ꞌhụ chắc#ꞌva chảu ꞌmá ꞌsúm ꞌviạk#săng.
32 Todos gritavam ao mesmo tempo. A assembléia era uma grande confusão e a maioria nem sabia por que se achavam ali reunidos.
33 Mốt ꞌcốn ꞌDiu chắng sui phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô ók pay ꞌtáng nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌmí ꞌcốn cuông ꞌsúm ꞌnặn ꞌcọ téng bók hảư ꞌmắn#ꞌvạu. ꞌMắn ꞌdiến ꞌnhó ꞌmứ khửn mai bók hảư phen ꞌcốn ꞌnặn cuốm#ꞌphắng, ꞌpưa é pảy au [mốt ꞌcốn ꞌDiu]#chảu.
33 Então fizeram sair do meio da turba Alexandre, que os judeus empurravam para a frente. Alexandre, fazendo sinal com a mão, queria dar satisfação ao povo.
34 ꞌMưa phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌhụ chắc ꞌmắn pên ꞌcốn ꞌDiu ꞌlẹo sau ꞌdiến ꞌpọm chaư căn khék ꞌhọng khửn#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.” Khék ꞌhọng dú ꞌsướng ꞌnặn đảy dáo song ꞌchớ ꞌlống#ꞌhố.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram pelo espaço de quase duas horas: Viva a Ártemis dos efésios!
35 Phủ téng đa ꞌmướng ꞌnặn so hảm, phen ꞌcốn ꞌtếng lai chắng cuốm ꞌlống ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌtếng lai#ꞌhới, ꞌcốn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌháu pên phủ pảy pốc au ꞌhướn vảy ꞌsớ phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma, ꞌtếng hún ꞌbá ꞌnáng ăn đảy tốc ꞌmá té ꞌphạ#ꞌnặn, ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌhụ#mết.
35 Então o escrivão da cidade {veio} para apaziguar a multidão e disse: Efésios, que homem há que não saiba que a cidade de Éfeso cultua a grande Ártemis, e que a sua estátua caiu dos céus?
36 ꞌViạk ꞌnị báu#ꞌmí phaư thiêng sia#đảy. ꞌSướng ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌcoi kin ꞌcoi dú ꞌnhá ꞌhọn chaư săng#ꞌnớ.
36 Se isso é incontestável, convém que vos sossegueis e nada façais inconsideradamente.
37 ꞌPi ꞌnọng pay pắt ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#ꞌmá, sau ꞌcọ báu#đảy ꞌlặc au ꞌchương khong săng nẳng ꞌhướn vảy#ꞌsớ, báu#đảy pák đu ꞌngai ꞌthớn ꞌbá ꞌnáng ꞌháu#săng.
37 Estes homens, que aqui trouxestes, não são sacrílegos nem blasfemadores da vossa deusa.
38 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌva ꞌtan Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô cắp ꞌpứng ꞌchang ꞌhuôm ꞌviạk ꞌsướng điêu căn ꞌnặn hák ꞌmí ꞌquám săng ꞌchí ꞌkiện#phaư, ꞌmự téng ꞌvạy ta ꞌván ꞌcọ#ꞌmí, ông quan bản ꞌmướng ꞌcọ#ꞌmí, é ꞌkiện phaư ꞌcọ#ꞌkiện.
38 Mas, se Demétrio e os outros artífices têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e aí estão os magistrados: institua-se um processo contra eles.
39 ꞌVa ꞌpi ꞌnọng hák ꞌmí ꞌviạk săng#máư, ꞌcọ chắng ꞌcoi ꞌsúm căn ꞌtoi bản ꞌmướng ꞌlớng#ꞌdệt, ꞌmá ꞌvạu căn hảư ꞌmắn ꞌmộm ꞌmắn ꞌlẹo#sia.
39 Se tendes reclamação a fazer, a assembléia legal decidirá.
40 ꞌViạk ók ꞌmự#ꞌnị, dản ꞌcốn Lôm ꞌchí ꞌmí ꞌquám ꞌkiện#ꞌva ꞌháu hák có ꞌnắn ꞌnướng#khửn, ꞌlẹo ꞌchí báu#ꞌmí ꞌsướng kẻ tóp sau#đảy, ꞌpưa#ꞌva ꞌviạk ꞌnắn ꞌnướng ꞌnị ꞌvạu ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌmí săng#mết.”
40 Do que se deu hoje, até corremos risco de sermos acusados de rebelião, porque não há motivo algum que nos permita justificar este concurso.
41 ꞌVạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo, phủ téng đa ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌcọ sắng hảư nhá ꞌsúm#sia.
41 A estas palavras, dissolveu-se a aglomeração.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.