Atos 19
Tai Dam (BLT) vs ARIB
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô [tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da] ꞌnặn, ꞌtan Pôn lỏ#ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmứa phổng ꞌlố sung [khong tỉnh ꞌA‑ꞌsia], chắng ꞌlống pay sú ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, ꞌdiến ꞌpọ kỉ ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu,
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo tendo atravessado as regiões mais altas, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 chắng tham sau#ꞌva, “ꞌMưa ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo, đảy nhẳn Chảu Khuôn Saư#báu?”
2 perguntou-lhes: Recebestes vós o Espírito Santo quando crestes? Responderam-lhe eles: Não, nem sequer ouvimos que haja Espírito Santo.
3 ꞌTan Pôn tham sau#máư, “ꞌCợn ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsứ#đaư?”
3 Tornou-lhes ele: Em que fostes batizados então? E eles disseram: No batismo de João.
4 ꞌTan Pôn ꞌdiến bók sau#ꞌva, “ꞌHịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsướng ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt#ꞌnặn, mai#ꞌva, ꞌcốn đảy piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội. ꞌLẹo ꞌtan Dô‑ꞌhăn bók hảư pông chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ ꞌmá tốc#lăng.”
4 Mas Paulo respondeu: João administrou o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse naquele que após ele havia de vir, isto é, em Jesus.
5 Đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn sau ꞌdiến au căn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌtoi ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
5 Quando ouviram isso, foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 ꞌMưa ꞌtan Pôn pông ꞌmứ sáư ꞌpứng#sau, Chảu Khuôn Saư ꞌcọ ꞌdiến ꞌlống ꞌmá sáư hảư sau ꞌhụ pák ꞌquám#lák, kéng pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
6 Havendo-lhes Paulo imposto as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo, e falavam em línguas e profetizavam.
7 ꞌTếng mết ꞌcọ ꞌmí dáo síp song ꞌcốn#ꞌchái.
7 E eram ao todo uns doze homens.
8 ꞌTan Pôn ꞌmí chaư cả bók son ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌhướn ꞌsúm sau cuông sam#bươn, ổ ꞌtố chướng ꞌchứa hảư sau ꞌchưa nả ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ.
8 Paulo, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, discutindo e persuadindo acerca do reino de Deus.
9 Hák#ꞌva ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ chaư kheng báu#ꞌnhóm#ꞌchưa, sau ꞌnhắng pák đu ꞌngai ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tó nả lai ꞌcốn#máư. ꞌTan Pôn chắng ꞌpai sia#sau, au ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn pay#ꞌtoi, ꞌlẹo hák pay ꞌsúm#căn, ꞌmự đaư ꞌcọ ổ ꞌtố cắp sau nẳng hỏng ꞌsúm ꞌtan Ti‑ꞌla‑ꞌnô.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho diante da multidão, apartou-se deles e separou os discípulos, discutindo diariamente na escola de Tirano.
10 ꞌTan Pôn bók son ꞌnéo ꞌnặn đảy song#pi, chao#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch phaư ꞌcọ đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#mết.
10 Durou isto por dois anos; de maneira que todos os que habitavam na Ásia, tanto judeus como gregos, ouviram a palavra do Senhor.
11 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ hảư phép ꞌtan Pôn ꞌdệt ꞌnéo lák#lửm.
11 E Deus pelas mãos de Paulo fazia milagres extraordinários,
12 Khăn ꞌmốn ꞌhứ#ꞌva phả pảy tô đảy tít sáư ꞌtan ꞌlẹo ꞌmí ꞌcốn au pay sáư phủ chếp ꞌcọ ꞌnhắng hóm#đi, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay#sia.
12 de sorte que lenços e aventais eram levados do seu corpo aos enfermos, e as doenças os deixavam e saíam deles os espíritos malignos.
13 — ausente —
13 Ora, também alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome de Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 E os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, um dos principais sacerdotes.
15 Phi ꞌhại ꞌdiến tóp sau#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu cu ꞌcọ#ꞌhụ, Pôn cu ꞌcọ#ꞌhụ, hák#ꞌva ꞌpứng su ꞌmen phaư cu báu#ꞌhụ cá#đaư.”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: A Jesus conheço, e sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Phủ phi ꞌhại ꞌtứ ꞌnặn ꞌdiến đít sáư ꞌpứng#mo, ꞌtặp ti ꞌpẹ sau chao ꞌlượt#ók, ꞌchương ꞌnung sau ꞌcọ khát#sia, ꞌtéo ók ꞌhướn ꞌpai pay#sia.
16 Então o homem, no qual estava o espírito maligno, saltando sobre eles, apoderou-se de dois e prevaleceu contra eles, de modo que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 ꞌPứng ꞌcốn nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch ꞌcọ ꞌhụ kháo#ꞌnặn, phaư ꞌcọ dản lai chắng ꞌmí chaư nể dăm sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
17 E isto tornou-se conhecido de todos os que moravam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e veio temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Cuông ꞌpứng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá nhẳn#ꞌva đảy ꞌdệt ꞌnéo báp#ꞌsội.
18 E muitos dos que haviam crido vinham, confessando e revelando os seus feitos.
19 ꞌPứng mo ꞌmốn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn au ꞌpặp sổ ꞌquám ꞌmăn ꞌmá chút phau sia tó nả ꞌchu#ꞌcốn. ꞌPứng ꞌpặp sổ ꞌnặn tính ꞌmá ꞌca ꞌngớn ꞌcọ pên hả síp ꞌpắn măn#ꞌngớn.
19 Muitos também dos que tinham praticado artes mágicas ajuntaram os seus livros e os queimaram na presença de todos; e, calculando o valor deles, acharam que montava a cinqüenta mil moedas de prata.
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌnhương ꞌmự ꞌnhương đảy ꞌpe quảng ók tứm#khửn.
20 Assim a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Lăng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌlẹo ꞌtan Pôn ngắm pay cai tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia kéng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da ꞌlẹo ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, tó ꞌmá ꞌchọ pay dam ꞌmướng Lôm#máư.
21 Cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em seu espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, porque dizia: Depois de haver estado ali, é-me necessário ver também Roma.
22 ꞌTan chắng ꞌchạư song ꞌcốn ꞌchoi#ꞌviạk, ꞌchư Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu kéng Ê‑ꞌla‑ꞌsa‑tô pay cá tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia cón, cuông ꞌdan ꞌtan ꞌnhắng ꞌdặng dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia.
22 E, enviando à Macedônia dois dos que o auxiliavam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌmí ꞌviạk nhủng nhao nháư khửn ꞌpộ ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
23 Por esse tempo houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô pên ꞌchang ló#ꞌngớn, téng au ꞌngớn ꞌmá ló hún ho ꞌthớn phủ ꞌnhính ꞌchư ꞌA‑tê‑ꞌma. Hún ꞌnị ꞌmí ꞌviạk hảư ꞌpứng ꞌchang ló ha kin đảy#lai.
24 Porque certo ourives, por nome Demétrio, que fazia da prata miniaturas do templo de Diana, proporcionava não pequeno negócio aos artífices,
25 ꞌMự#ꞌnưng Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô chắng khék au ꞌpứng ꞌchang ló kéng ꞌpứng phủ téng ꞌdệt ꞌviạk ꞌnéo điêu ꞌmá ꞌsúm#căn, ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌsúm ꞌháu ha ꞌngớn ꞌcắm đảy đi ꞌcọ ꞌdọn ꞌviạk ꞌháu ꞌdệt#ꞌnị.
25 os quais ele ajuntou, bem como os oficiais de obras semelhantes, e disse: Senhores, vós bem sabeis que desta indústria nos vem a prosperidade,
26 ꞌLẹo ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ đảy ꞌhụ đảy hên#ꞌva bả Pôn ꞌnị ꞌmá chướng ꞌchứa lai ꞌcốn hảư sau lông piến chaư pay ꞌtoi#ꞌmắn, báu#sút ꞌto nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌnị, ꞌtếng#cá tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌcọ ꞌchí ꞌtua mết#ꞌlẹo, ꞌmắn ꞌva hún ăn phủ ꞌcốn ꞌdệt ók ꞌnặn báu#ꞌmen ꞌthớn théng#ꞌtẹ.
26 e estais vendo e ouvindo que não é só em Éfeso, mas em quase toda a Ásia, este Paulo tem persuadido e desviado muita gente, dizendo não serem deuses os que são feitos por mãos humanas.
27 ꞌKhạy dản#ꞌva báu#ꞌto nả ꞌviạk ꞌchang ꞌháu ꞌchí sia ꞌchư siêng#ꞌlạ, sau ꞌchí đu ꞌngai ꞌtếng#cá bón vảy ꞌsớ ꞌthớn phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma máư, ꞌlẹo ꞌchư siêng ꞌbá ꞌnáng ꞌchu phủ ꞌcốn ꞌtua tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌtếng#cá ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum vảy ꞌháu ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí mết#pay.”
27 E não somente há perigo de que esta nossa profissão caia em descrédito, mas também que o templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo mesmo a ser destituída da sua majestade aquela a quem toda a Ásia e o mundo adoram.
28 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến pút#khửn, au căn khék ꞌhọng#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.”
28 Ao ouvirem isso, encheram-se de ira, e clamavam, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 ꞌLẹo ꞌtếng#cá ꞌmướng ꞌcọ ꞌnắn ꞌphựn#khửn. Sau ꞌdiến ꞌmá pắt au song sính ꞌcu phủ ꞌtiếu ꞌtáng ꞌtoi ꞌtan Pôn ꞌchư ꞌKha‑dô kéng ꞌA‑ꞌlịt‑ta‑ꞌkhô, pên ꞌcốn tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia, ꞌlẹo ꞌpá căn đủm pay cá bón ꞌsúm cuông#ꞌmướng.
29 A cidade encheu-se de confusão, e todos à uma correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 ꞌTan Pôn ngắm é pay ók nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, hák#ꞌva mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm báu#hảư#pay.
30 Querendo Paulo apresentar-se ao povo, os discípulos não lho permitiram.
31 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn cuông mốt téng đa nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia pên mú cắp ꞌtan#Pôn, chắng ꞌchạư ꞌcốn pay so ꞌtan ꞌnhá khảu pay nẳng bón ꞌsúm#ꞌnặn.
31 Também alguns dos asiarcas, sendo amigos dele, mandaram rogar-lhe que não se arriscasse a ir ao teatro.
32 Phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌcọ ꞌdiến nhủng ꞌnắn ꞌhựn#ꞌhựn, phủ khék ꞌhọng ꞌnéo đaư ꞌcọ#ꞌmí, ꞌcốn ꞌphớn lai ꞌnhắng báu#ꞌhụ chắc#ꞌva chảu ꞌmá ꞌsúm ꞌviạk#săng.
32 Uns, pois, gritavam de um modo, outros de outro; porque a assembléia estava em confusão, e a maior parte deles nem sabia por que causa se tinham ajuntado.
33 Mốt ꞌcốn ꞌDiu chắng sui phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô ók pay ꞌtáng nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌmí ꞌcốn cuông ꞌsúm ꞌnặn ꞌcọ téng bók hảư ꞌmắn#ꞌvạu. ꞌMắn ꞌdiến ꞌnhó ꞌmứ khửn mai bók hảư phen ꞌcốn ꞌnặn cuốm#ꞌphắng, ꞌpưa é pảy au [mốt ꞌcốn ꞌDiu]#chảu.
33 Então tiraram dentre a turba a Alexandre, a quem os judeus impeliram para a frente; e Alexandre, acenando com a mão, queria apresentar uma defesa ao povo.
34 ꞌMưa phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌhụ chắc ꞌmắn pên ꞌcốn ꞌDiu ꞌlẹo sau ꞌdiến ꞌpọm chaư căn khék ꞌhọng khửn#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.” Khék ꞌhọng dú ꞌsướng ꞌnặn đảy dáo song ꞌchớ ꞌlống#ꞌhố.
34 Mas quando perceberam que ele era judeu, todos a uma voz gritaram por quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Phủ téng đa ꞌmướng ꞌnặn so hảm, phen ꞌcốn ꞌtếng lai chắng cuốm ꞌlống ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌtếng lai#ꞌhới, ꞌcốn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌháu pên phủ pảy pốc au ꞌhướn vảy ꞌsớ phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma, ꞌtếng hún ꞌbá ꞌnáng ăn đảy tốc ꞌmá té ꞌphạ#ꞌnặn, ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌhụ#mết.
35 Havendo o escrivão conseguido apaziguar a turba, disse: Varões efésios, que homem há que não saiba que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana, e da imagem que caiu de Júpiter?
36 ꞌViạk ꞌnị báu#ꞌmí phaư thiêng sia#đảy. ꞌSướng ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌcoi kin ꞌcoi dú ꞌnhá ꞌhọn chaư săng#ꞌnớ.
36 Ora, visto que estas coisas não podem ser contestadas, convém que vos aquieteis e nada façais precipitadamente.
37 ꞌPi ꞌnọng pay pắt ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#ꞌmá, sau ꞌcọ báu#đảy ꞌlặc au ꞌchương khong săng nẳng ꞌhướn vảy#ꞌsớ, báu#đảy pák đu ꞌngai ꞌthớn ꞌbá ꞌnáng ꞌháu#săng.
37 Porque estes homens que aqui trouxestes, nem são sacrílegos nem blasfemadores da nossa deusa.
38 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌva ꞌtan Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô cắp ꞌpứng ꞌchang ꞌhuôm ꞌviạk ꞌsướng điêu căn ꞌnặn hák ꞌmí ꞌquám săng ꞌchí ꞌkiện#phaư, ꞌmự téng ꞌvạy ta ꞌván ꞌcọ#ꞌmí, ông quan bản ꞌmướng ꞌcọ#ꞌmí, é ꞌkiện phaư ꞌcọ#ꞌkiện.
38 Todavia, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma queixa contra alguém, os tribunais estão abertos e há procônsules: que se acusem uns aos outros.
39 ꞌVa ꞌpi ꞌnọng hák ꞌmí ꞌviạk săng#máư, ꞌcọ chắng ꞌcoi ꞌsúm căn ꞌtoi bản ꞌmướng ꞌlớng#ꞌdệt, ꞌmá ꞌvạu căn hảư ꞌmắn ꞌmộm ꞌmắn ꞌlẹo#sia.
39 E se demandais alguma outra coisa, averiguar-se-á em legítima assembléia.
40 ꞌViạk ók ꞌmự#ꞌnị, dản ꞌcốn Lôm ꞌchí ꞌmí ꞌquám ꞌkiện#ꞌva ꞌháu hák có ꞌnắn ꞌnướng#khửn, ꞌlẹo ꞌchí báu#ꞌmí ꞌsướng kẻ tóp sau#đảy, ꞌpưa#ꞌva ꞌviạk ꞌnắn ꞌnướng ꞌnị ꞌvạu ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌmí săng#mết.”
40 Pois até corremos perigo de sermos acusados de sedição pelos acontecimentos de hoje, não havendo motivo algum com que possamos justificar este ajuntamento.
41 ꞌVạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo, phủ téng đa ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌcọ sắng hảư nhá ꞌsúm#sia.
41 E, tendo dito isto, despediu a assembléia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.