Atos 19

Tai Dam (BLT) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô [tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da] ꞌnặn, ꞌtan Pôn lỏ#ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmứa phổng ꞌlố sung [khong tỉnh ꞌA‑ꞌsia], chắng ꞌlống pay sú ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, ꞌdiến ꞌpọ kỉ ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu,
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 chắng tham sau#ꞌva, “ꞌMưa ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo, đảy nhẳn Chảu Khuôn Saư#báu?”
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 ꞌTan Pôn tham sau#máư, “ꞌCợn ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsứ#đaư?”
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 ꞌTan Pôn ꞌdiến bók sau#ꞌva, “ꞌHịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsướng ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt#ꞌnặn, mai#ꞌva, ꞌcốn đảy piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội. ꞌLẹo ꞌtan Dô‑ꞌhăn bók hảư pông chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ ꞌmá tốc#lăng.”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn sau ꞌdiến au căn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌtoi ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 ꞌMưa ꞌtan Pôn pông ꞌmứ sáư ꞌpứng#sau, Chảu Khuôn Saư ꞌcọ ꞌdiến ꞌlống ꞌmá sáư hảư sau ꞌhụ pák ꞌquám#lák, kéng pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 ꞌTếng mết ꞌcọ ꞌmí dáo síp song ꞌcốn#ꞌchái.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 ꞌTan Pôn ꞌmí chaư cả bók son ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌhướn ꞌsúm sau cuông sam#bươn, ổ ꞌtố chướng ꞌchứa hảư sau ꞌchưa nả ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Hák#ꞌva ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ chaư kheng báu#ꞌnhóm#ꞌchưa, sau ꞌnhắng pák đu ꞌngai ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tó nả lai ꞌcốn#máư. ꞌTan Pôn chắng ꞌpai sia#sau, au ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn pay#ꞌtoi, ꞌlẹo hák pay ꞌsúm#căn, ꞌmự đaư ꞌcọ ổ ꞌtố cắp sau nẳng hỏng ꞌsúm ꞌtan Ti‑ꞌla‑ꞌnô.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 ꞌTan Pôn bók son ꞌnéo ꞌnặn đảy song#pi, chao#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch phaư ꞌcọ đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#mết.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ hảư phép ꞌtan Pôn ꞌdệt ꞌnéo lák#lửm.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 Khăn ꞌmốn ꞌhứ#ꞌva phả pảy tô đảy tít sáư ꞌtan ꞌlẹo ꞌmí ꞌcốn au pay sáư phủ chếp ꞌcọ ꞌnhắng hóm#đi, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay#sia.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 — ausente —
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 — ausente —
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Phi ꞌhại ꞌdiến tóp sau#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu cu ꞌcọ#ꞌhụ, Pôn cu ꞌcọ#ꞌhụ, hák#ꞌva ꞌpứng su ꞌmen phaư cu báu#ꞌhụ cá#đaư.”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Phủ phi ꞌhại ꞌtứ ꞌnặn ꞌdiến đít sáư ꞌpứng#mo, ꞌtặp ti ꞌpẹ sau chao ꞌlượt#ók, ꞌchương ꞌnung sau ꞌcọ khát#sia, ꞌtéo ók ꞌhướn ꞌpai pay#sia.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 ꞌPứng ꞌcốn nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch ꞌcọ ꞌhụ kháo#ꞌnặn, phaư ꞌcọ dản lai chắng ꞌmí chaư nể dăm sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Cuông ꞌpứng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá nhẳn#ꞌva đảy ꞌdệt ꞌnéo báp#ꞌsội.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 ꞌPứng mo ꞌmốn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn au ꞌpặp sổ ꞌquám ꞌmăn ꞌmá chút phau sia tó nả ꞌchu#ꞌcốn. ꞌPứng ꞌpặp sổ ꞌnặn tính ꞌmá ꞌca ꞌngớn ꞌcọ pên hả síp ꞌpắn măn#ꞌngớn.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌnhương ꞌmự ꞌnhương đảy ꞌpe quảng ók tứm#khửn.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Lăng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌlẹo ꞌtan Pôn ngắm pay cai tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia kéng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da ꞌlẹo ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, tó ꞌmá ꞌchọ pay dam ꞌmướng Lôm#máư.
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 ꞌTan chắng ꞌchạư song ꞌcốn ꞌchoi#ꞌviạk, ꞌchư Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu kéng Ê‑ꞌla‑ꞌsa‑tô pay cá tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia cón, cuông ꞌdan ꞌtan ꞌnhắng ꞌdặng dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌmí ꞌviạk nhủng nhao nháư khửn ꞌpộ ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô pên ꞌchang ló#ꞌngớn, téng au ꞌngớn ꞌmá ló hún ho ꞌthớn phủ ꞌnhính ꞌchư ꞌA‑tê‑ꞌma. Hún ꞌnị ꞌmí ꞌviạk hảư ꞌpứng ꞌchang ló ha kin đảy#lai.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 ꞌMự#ꞌnưng Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô chắng khék au ꞌpứng ꞌchang ló kéng ꞌpứng phủ téng ꞌdệt ꞌviạk ꞌnéo điêu ꞌmá ꞌsúm#căn, ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌsúm ꞌháu ha ꞌngớn ꞌcắm đảy đi ꞌcọ ꞌdọn ꞌviạk ꞌháu ꞌdệt#ꞌnị.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 ꞌLẹo ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ đảy ꞌhụ đảy hên#ꞌva bả Pôn ꞌnị ꞌmá chướng ꞌchứa lai ꞌcốn hảư sau lông piến chaư pay ꞌtoi#ꞌmắn, báu#sút ꞌto nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌnị, ꞌtếng#cá tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌcọ ꞌchí ꞌtua mết#ꞌlẹo, ꞌmắn ꞌva hún ăn phủ ꞌcốn ꞌdệt ók ꞌnặn báu#ꞌmen ꞌthớn théng#ꞌtẹ.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 ꞌKhạy dản#ꞌva báu#ꞌto nả ꞌviạk ꞌchang ꞌháu ꞌchí sia ꞌchư siêng#ꞌlạ, sau ꞌchí đu ꞌngai ꞌtếng#cá bón vảy ꞌsớ ꞌthớn phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma máư, ꞌlẹo ꞌchư siêng ꞌbá ꞌnáng ꞌchu phủ ꞌcốn ꞌtua tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌtếng#cá ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum vảy ꞌháu ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí mết#pay.”
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến pút#khửn, au căn khék ꞌhọng#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 ꞌLẹo ꞌtếng#cá ꞌmướng ꞌcọ ꞌnắn ꞌphựn#khửn. Sau ꞌdiến ꞌmá pắt au song sính ꞌcu phủ ꞌtiếu ꞌtáng ꞌtoi ꞌtan Pôn ꞌchư ꞌKha‑dô kéng ꞌA‑ꞌlịt‑ta‑ꞌkhô, pên ꞌcốn tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia, ꞌlẹo ꞌpá căn đủm pay cá bón ꞌsúm cuông#ꞌmướng.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 ꞌTan Pôn ngắm é pay ók nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, hák#ꞌva mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm báu#hảư#pay.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn cuông mốt téng đa nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia pên mú cắp ꞌtan#Pôn, chắng ꞌchạư ꞌcốn pay so ꞌtan ꞌnhá khảu pay nẳng bón ꞌsúm#ꞌnặn.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌcọ ꞌdiến nhủng ꞌnắn ꞌhựn#ꞌhựn, phủ khék ꞌhọng ꞌnéo đaư ꞌcọ#ꞌmí, ꞌcốn ꞌphớn lai ꞌnhắng báu#ꞌhụ chắc#ꞌva chảu ꞌmá ꞌsúm ꞌviạk#săng.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Mốt ꞌcốn ꞌDiu chắng sui phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô ók pay ꞌtáng nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌmí ꞌcốn cuông ꞌsúm ꞌnặn ꞌcọ téng bók hảư ꞌmắn#ꞌvạu. ꞌMắn ꞌdiến ꞌnhó ꞌmứ khửn mai bók hảư phen ꞌcốn ꞌnặn cuốm#ꞌphắng, ꞌpưa é pảy au [mốt ꞌcốn ꞌDiu]#chảu.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 ꞌMưa phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌhụ chắc ꞌmắn pên ꞌcốn ꞌDiu ꞌlẹo sau ꞌdiến ꞌpọm chaư căn khék ꞌhọng khửn#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.” Khék ꞌhọng dú ꞌsướng ꞌnặn đảy dáo song ꞌchớ ꞌlống#ꞌhố.
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Phủ téng đa ꞌmướng ꞌnặn so hảm, phen ꞌcốn ꞌtếng lai chắng cuốm ꞌlống ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌtếng lai#ꞌhới, ꞌcốn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌháu pên phủ pảy pốc au ꞌhướn vảy ꞌsớ phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma, ꞌtếng hún ꞌbá ꞌnáng ăn đảy tốc ꞌmá té ꞌphạ#ꞌnặn, ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌhụ#mết.
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 ꞌViạk ꞌnị báu#ꞌmí phaư thiêng sia#đảy. ꞌSướng ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌcoi kin ꞌcoi dú ꞌnhá ꞌhọn chaư săng#ꞌnớ.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 ꞌPi ꞌnọng pay pắt ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#ꞌmá, sau ꞌcọ báu#đảy ꞌlặc au ꞌchương khong săng nẳng ꞌhướn vảy#ꞌsớ, báu#đảy pák đu ꞌngai ꞌthớn ꞌbá ꞌnáng ꞌháu#săng.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌva ꞌtan Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô cắp ꞌpứng ꞌchang ꞌhuôm ꞌviạk ꞌsướng điêu căn ꞌnặn hák ꞌmí ꞌquám săng ꞌchí ꞌkiện#phaư, ꞌmự téng ꞌvạy ta ꞌván ꞌcọ#ꞌmí, ông quan bản ꞌmướng ꞌcọ#ꞌmí, é ꞌkiện phaư ꞌcọ#ꞌkiện.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 ꞌVa ꞌpi ꞌnọng hák ꞌmí ꞌviạk săng#máư, ꞌcọ chắng ꞌcoi ꞌsúm căn ꞌtoi bản ꞌmướng ꞌlớng#ꞌdệt, ꞌmá ꞌvạu căn hảư ꞌmắn ꞌmộm ꞌmắn ꞌlẹo#sia.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 ꞌViạk ók ꞌmự#ꞌnị, dản ꞌcốn Lôm ꞌchí ꞌmí ꞌquám ꞌkiện#ꞌva ꞌháu hák có ꞌnắn ꞌnướng#khửn, ꞌlẹo ꞌchí báu#ꞌmí ꞌsướng kẻ tóp sau#đảy, ꞌpưa#ꞌva ꞌviạk ꞌnắn ꞌnướng ꞌnị ꞌvạu ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌmí săng#mết.”
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 ꞌVạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo, phủ téng đa ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌcọ sắng hảư nhá ꞌsúm#sia.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.