Atos 19
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 Cuông ꞌchớ ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô [tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da] ꞌnặn, ꞌtan Pôn lỏ#ꞌtiếu ꞌtáng ꞌmứa phổng ꞌlố sung [khong tỉnh ꞌA‑ꞌsia], chắng ꞌlống pay sú ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, ꞌdiến ꞌpọ kỉ ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 chắng tham sau#ꞌva, “ꞌMưa ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌlẹo, đảy nhẳn Chảu Khuôn Saư#báu?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 ꞌTan Pôn tham sau#máư, “ꞌCợn ꞌpi ꞌnọng đảy ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsứ#đaư?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 ꞌTan Pôn ꞌdiến bók sau#ꞌva, “ꞌHịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌsướng ꞌtan Dô‑ꞌhăn ꞌdệt#ꞌnặn, mai#ꞌva, ꞌcốn đảy piến chaư ꞌváng sia ꞌluống ꞌtáng báp#ꞌsội. ꞌLẹo ꞌtan Dô‑ꞌhăn bók hảư pông chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ ꞌmá tốc#lăng.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn#ꞌlẹo, ꞌpứng ꞌcốn sau ꞌdiến au căn ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌtoi ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 ꞌMưa ꞌtan Pôn pông ꞌmứ sáư ꞌpứng#sau, Chảu Khuôn Saư ꞌcọ ꞌdiến ꞌlống ꞌmá sáư hảư sau ꞌhụ pák ꞌquám#lák, kéng pên ꞌlam páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 ꞌTếng mết ꞌcọ ꞌmí dáo síp song ꞌcốn#ꞌchái.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 ꞌTan Pôn ꞌmí chaư cả bók son ꞌphắn ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌhướn ꞌsúm sau cuông sam#bươn, ổ ꞌtố chướng ꞌchứa hảư sau ꞌchưa nả ꞌviạk phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua#ꞌPhạ.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Hák#ꞌva ꞌmí ꞌcốn ꞌcọ chaư kheng báu#ꞌnhóm#ꞌchưa, sau ꞌnhắng pák đu ꞌngai ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu tó nả lai ꞌcốn#máư. ꞌTan Pôn chắng ꞌpai sia#sau, au ꞌpứng phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn pay#ꞌtoi, ꞌlẹo hák pay ꞌsúm#căn, ꞌmự đaư ꞌcọ ổ ꞌtố cắp sau nẳng hỏng ꞌsúm ꞌtan Ti‑ꞌla‑ꞌnô.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 ꞌTan Pôn bók son ꞌnéo ꞌnặn đảy song#pi, chao#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch phaư ꞌcọ đảy ꞌnghín ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom#mết.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Chảu Pua ꞌPhạ ꞌcọ hảư phép ꞌtan Pôn ꞌdệt ꞌnéo lák#lửm.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Khăn ꞌmốn ꞌhứ#ꞌva phả pảy tô đảy tít sáư ꞌtan ꞌlẹo ꞌmí ꞌcốn au pay sáư phủ chếp ꞌcọ ꞌnhắng hóm#đi, ꞌlẹo phi ꞌhại ꞌtứ ꞌcọ ꞌpai ók pay#sia.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 — ausente —
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 — ausente —
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Phi ꞌhại ꞌdiến tóp sau#ꞌva, “ꞌGiê‑ꞌsu cu ꞌcọ#ꞌhụ, Pôn cu ꞌcọ#ꞌhụ, hák#ꞌva ꞌpứng su ꞌmen phaư cu báu#ꞌhụ cá#đaư.”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Phủ phi ꞌhại ꞌtứ ꞌnặn ꞌdiến đít sáư ꞌpứng#mo, ꞌtặp ti ꞌpẹ sau chao ꞌlượt#ók, ꞌchương ꞌnung sau ꞌcọ khát#sia, ꞌtéo ók ꞌhướn ꞌpai pay#sia.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 ꞌPứng ꞌcốn nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô, báu#ꞌva ꞌcốn ꞌDiu ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn Ca‑ꞌlịch ꞌcọ ꞌhụ kháo#ꞌnặn, phaư ꞌcọ dản lai chắng ꞌmí chaư nể dăm sỏng ꞌnhó ꞌchư siêng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Cuông ꞌpứng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá nhẳn#ꞌva đảy ꞌdệt ꞌnéo báp#ꞌsội.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 ꞌPứng mo ꞌmốn ꞌcọ ꞌmí lai ꞌcốn au ꞌpặp sổ ꞌquám ꞌmăn ꞌmá chút phau sia tó nả ꞌchu#ꞌcốn. ꞌPứng ꞌpặp sổ ꞌnặn tính ꞌmá ꞌca ꞌngớn ꞌcọ pên hả síp ꞌpắn măn#ꞌngớn.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 ꞌSướng ꞌnặn ꞌquám ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌnhương ꞌmự ꞌnhương đảy ꞌpe quảng ók tứm#khửn.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Lăng ꞌpứng nả ꞌviạk ꞌnặn ꞌlẹo ꞌtan Pôn ngắm pay cai tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia kéng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da ꞌlẹo ꞌmứa cá ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm, tó ꞌmá ꞌchọ pay dam ꞌmướng Lôm#máư.
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 ꞌTan chắng ꞌchạư song ꞌcốn ꞌchoi#ꞌviạk, ꞌchư Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu kéng Ê‑ꞌla‑ꞌsa‑tô pay cá tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia cón, cuông ꞌdan ꞌtan ꞌnhắng ꞌdặng dú nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 ꞌChớ ꞌnặn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌmí ꞌviạk nhủng nhao nháư khửn ꞌpộ ꞌluống ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 ꞌMí phủ#ꞌnưng ꞌchư Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô pên ꞌchang ló#ꞌngớn, téng au ꞌngớn ꞌmá ló hún ho ꞌthớn phủ ꞌnhính ꞌchư ꞌA‑tê‑ꞌma. Hún ꞌnị ꞌmí ꞌviạk hảư ꞌpứng ꞌchang ló ha kin đảy#lai.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 ꞌMự#ꞌnưng Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô chắng khék au ꞌpứng ꞌchang ló kéng ꞌpứng phủ téng ꞌdệt ꞌviạk ꞌnéo điêu ꞌmá ꞌsúm#căn, ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng#ꞌhới, ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ ꞌhụ#ꞌva ꞌsúm ꞌháu ha ꞌngớn ꞌcắm đảy đi ꞌcọ ꞌdọn ꞌviạk ꞌháu ꞌdệt#ꞌnị.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 ꞌLẹo ꞌpi ꞌnọng ꞌcọ đảy ꞌhụ đảy hên#ꞌva bả Pôn ꞌnị ꞌmá chướng ꞌchứa lai ꞌcốn hảư sau lông piến chaư pay ꞌtoi#ꞌmắn, báu#sút ꞌto nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌnị, ꞌtếng#cá tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌcọ ꞌchí ꞌtua mết#ꞌlẹo, ꞌmắn ꞌva hún ăn phủ ꞌcốn ꞌdệt ók ꞌnặn báu#ꞌmen ꞌthớn théng#ꞌtẹ.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 ꞌKhạy dản#ꞌva báu#ꞌto nả ꞌviạk ꞌchang ꞌháu ꞌchí sia ꞌchư siêng#ꞌlạ, sau ꞌchí đu ꞌngai ꞌtếng#cá bón vảy ꞌsớ ꞌthớn phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma máư, ꞌlẹo ꞌchư siêng ꞌbá ꞌnáng ꞌchu phủ ꞌcốn ꞌtua tỉnh ꞌA‑ꞌsia ꞌtếng#cá ꞌcốn phén đin ꞌmướng ꞌlum vảy ꞌháu ꞌnặn ꞌcọ ꞌchí mết#pay.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 ꞌMưa ꞌpứng ꞌcốn đảy ꞌnghín Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô ꞌvạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ ꞌdiến pút#khửn, au căn khék ꞌhọng#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 ꞌLẹo ꞌtếng#cá ꞌmướng ꞌcọ ꞌnắn ꞌphựn#khửn. Sau ꞌdiến ꞌmá pắt au song sính ꞌcu phủ ꞌtiếu ꞌtáng ꞌtoi ꞌtan Pôn ꞌchư ꞌKha‑dô kéng ꞌA‑ꞌlịt‑ta‑ꞌkhô, pên ꞌcốn tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia, ꞌlẹo ꞌpá căn đủm pay cá bón ꞌsúm cuông#ꞌmướng.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 ꞌTan Pôn ngắm é pay ók nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, hák#ꞌva mốt ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu hảm báu#hảư#pay.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn cuông mốt téng đa nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌsia pên mú cắp ꞌtan#Pôn, chắng ꞌchạư ꞌcốn pay so ꞌtan ꞌnhá khảu pay nẳng bón ꞌsúm#ꞌnặn.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌcọ ꞌdiến nhủng ꞌnắn ꞌhựn#ꞌhựn, phủ khék ꞌhọng ꞌnéo đaư ꞌcọ#ꞌmí, ꞌcốn ꞌphớn lai ꞌnhắng báu#ꞌhụ chắc#ꞌva chảu ꞌmá ꞌsúm ꞌviạk#săng.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Mốt ꞌcốn ꞌDiu chắng sui phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đô ók pay ꞌtáng nả phen ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌmí ꞌcốn cuông ꞌsúm ꞌnặn ꞌcọ téng bók hảư ꞌmắn#ꞌvạu. ꞌMắn ꞌdiến ꞌnhó ꞌmứ khửn mai bók hảư phen ꞌcốn ꞌnặn cuốm#ꞌphắng, ꞌpưa é pảy au [mốt ꞌcốn ꞌDiu]#chảu.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 ꞌMưa phen ꞌcốn ꞌtếng lai ꞌhụ chắc ꞌmắn pên ꞌcốn ꞌDiu ꞌlẹo sau ꞌdiến ꞌpọm chaư căn khék ꞌhọng khửn#ꞌva, “ꞌThớn ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma ăn ꞌcốn Ê‑ꞌphê‑ꞌsô vảy ꞌháu ꞌnặn pên#nháư.” Khék ꞌhọng dú ꞌsướng ꞌnặn đảy dáo song ꞌchớ ꞌlống#ꞌhố.
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Phủ téng đa ꞌmướng ꞌnặn so hảm, phen ꞌcốn ꞌtếng lai chắng cuốm ꞌlống ꞌlẹo bók sau#ꞌva, “ꞌPi ꞌnọng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌtếng lai#ꞌhới, ꞌcốn ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌháu pên phủ pảy pốc au ꞌhướn vảy ꞌsớ phủ nháư ꞌbá ꞌnáng ꞌA‑tê‑ꞌma, ꞌtếng hún ꞌbá ꞌnáng ăn đảy tốc ꞌmá té ꞌphạ#ꞌnặn, ꞌchu ꞌcốn phaư ꞌcọ ꞌhụ#mết.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 ꞌViạk ꞌnị báu#ꞌmí phaư thiêng sia#đảy. ꞌSướng ꞌnặn ꞌpi ꞌnọng ꞌcoi kin ꞌcoi dú ꞌnhá ꞌhọn chaư săng#ꞌnớ.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 ꞌPi ꞌnọng pay pắt ꞌpứng ꞌcốn ꞌnặn#ꞌmá, sau ꞌcọ báu#đảy ꞌlặc au ꞌchương khong săng nẳng ꞌhướn vảy#ꞌsớ, báu#đảy pák đu ꞌngai ꞌthớn ꞌbá ꞌnáng ꞌháu#săng.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌva ꞌtan Đê‑ꞌmê‑ꞌthi‑ô cắp ꞌpứng ꞌchang ꞌhuôm ꞌviạk ꞌsướng điêu căn ꞌnặn hák ꞌmí ꞌquám săng ꞌchí ꞌkiện#phaư, ꞌmự téng ꞌvạy ta ꞌván ꞌcọ#ꞌmí, ông quan bản ꞌmướng ꞌcọ#ꞌmí, é ꞌkiện phaư ꞌcọ#ꞌkiện.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 ꞌVa ꞌpi ꞌnọng hák ꞌmí ꞌviạk săng#máư, ꞌcọ chắng ꞌcoi ꞌsúm căn ꞌtoi bản ꞌmướng ꞌlớng#ꞌdệt, ꞌmá ꞌvạu căn hảư ꞌmắn ꞌmộm ꞌmắn ꞌlẹo#sia.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 ꞌViạk ók ꞌmự#ꞌnị, dản ꞌcốn Lôm ꞌchí ꞌmí ꞌquám ꞌkiện#ꞌva ꞌháu hák có ꞌnắn ꞌnướng#khửn, ꞌlẹo ꞌchí báu#ꞌmí ꞌsướng kẻ tóp sau#đảy, ꞌpưa#ꞌva ꞌviạk ꞌnắn ꞌnướng ꞌnị ꞌvạu ꞌmá ꞌlẹo ꞌcọ báu#ꞌmí săng#mết.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 ꞌVạu ꞌsướng ꞌnặn ꞌlẹo, phủ téng đa ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌcọ sắng hảư nhá ꞌsúm#sia.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.