Atos 18
Tai Dam (BLT) vs VC
1 Lăng ꞌmá, ꞌtan Pôn đảy ók ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen pay cá ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô.
1 Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.
2 ꞌTan ꞌpọ ꞌcốn ꞌDiu phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ki‑ꞌla, pên ꞌcốn ꞌmướng Pôn‑tô, ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla, phua ꞌmía sau hính ꞌnhại ꞌmá té cá phén đin ꞌmướng ꞌI‑ta‑ꞌli, ꞌpưa#ꞌva Chảu Cai‑ꞌsa ꞌchư Ca‑ꞌla‑đia đảy ók ꞌquám sắng hảư ꞌcốn ꞌDiu ꞌpai ók sia ꞌmướng Lôm#mết. ꞌTan Pôn chắng pay ha phua ꞌmía#sau.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.
3 Sau pên ꞌchang ꞌdệt túp phả ꞌsướng điêu ꞌtan#Pôn, ꞌsướng ꞌnặn ꞌtan chắng ꞌdặng dú nẳng#sau, ꞌdệt ꞌviạk ꞌtoi#căn.
3 Como exercessem o mesmo ofício, morava e trabalhava com eles. {Eram fabricantes de tendas.}
4 ꞌChu ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌtan Pôn ꞌcọ khảu pay ổ ꞌtố bók son nẳng cuông ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu, chướng ꞌchứa sau kéng ꞌcốn Ca‑ꞌlịch khảu ꞌmá#ꞌchưa.
4 Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.
5 ꞌMưa ꞌtan ꞌSi‑ꞌla cắp ꞌtạo Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu ꞌmá té tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia ꞌlẹo, ꞌtan Pôn ꞌmí ꞌto ꞌkhớng nả ꞌviạk páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, nhẳn pên chứng páo hảư ꞌcốn ꞌDiu ꞌhụ#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌtẹ.
5 Quando Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.
6 ꞌChớ ꞌcốn ꞌDiu khắt khoang ꞌtếng pák đu#ꞌngai, ꞌtan Pôn ꞌcọ ꞌpứ sửa sáư pên ꞌnéo báu#sôm chaư#sau, “Khỏi đảy ꞌmá bók ꞌlẹo su ꞌcọ báu#ꞌchưa, ꞌkhạy hảư ꞌtội ꞌchọ tai tốc sáư hua#su, tẳng té ꞌnị pay#nả, khỏi ꞌchí pay bók son ꞌcốn táng ꞌphắn#thôi.”
6 Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios.
7 ꞌTan Pôn chắng ꞌpai ók sia ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn ꞌDiu ꞌlẹo khảu pay [bók son] dú nẳng ꞌhướn ꞌtan Ti‑ô Du‑ꞌsa‑tô pên ꞌcốn ꞌhụ vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhướn ꞌmắn dú ꞌkém sảng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu.
7 Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.
8 ꞌLẹo ꞌtan Ki‑ꞌsa‑pô phủ pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu, ꞌtếng#cá ꞌchúa ꞌhướn ꞌtan ꞌmá ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom. Lai ꞌcốn ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô đảy ꞌphắng ꞌquám ꞌtan Pôn bók son ꞌlẹo sau ꞌcọ au căn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, chắng ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
8 Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram batizados.
9 — ausente —
9 Numa noite, o Senhor disse a Paulo em visão: Não temas! Fala e não te cales.
10 — ausente —
10 Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade.
11 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan Pôn chắng dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô đảy pi#ꞌnưng hốc#bươn, bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ hảư dên ꞌpay ꞌmướng ꞌnặn#ꞌphắng.
11 Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a palavra de Deus.
12 Pang án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn khửn téng đa tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌpọm chaư căn tó ꞌsốn ꞌtan#Pôn, ꞌdiến pắt au ꞌtan pay ha bón ꞌván#ꞌviạk,
12 Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:
13 ꞌlẹo ꞌcọ ha ꞌquám sáư ꞌtan#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌchuốn dên ꞌpay vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnéo phít ꞌluống#ꞌtáng.”
13 Este homem persuade os ouvintes a {adotar} um culto contrário à lei.
14 ꞌTan Pôn đang ꞌchí ꞌvạu, án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn ꞌdiến ꞌvạu hảư ꞌcốn ꞌDiu#ꞌva, “ꞌNéo ꞌcốn ꞌDiu su#ꞌhới, ꞌva su ꞌchí ꞌvạu ꞌmá ꞌtáng ꞌván ꞌviạk ꞌcốn ꞌmí ꞌtội ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn ꞌdệt ác ꞌhại#ꞌló, ꞌcọ ꞌchí hảư khỏi ứt chaư ꞌphắng su ꞌvạu#dú.
14 Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.
15 Hák ăn ꞌnị lỏ#pên ꞌviạk ꞌcại thiêng căn nẳng khót nẳng ꞌchư nẳng ꞌquám sắng bók son ꞌhịt ꞌkhóng su#thôi, khỏi ꞌnị ꞌcọ ꞌchí báu#pên phủ ta ꞌván hảư#su, hảư su hák pay ta ꞌván căn#ꞌnớ.”
15 Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas.
16 ꞌLẹo án ꞌnhá chắng sắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn ók pay sia bón ta ꞌván#ꞌviạk.
16 E mandou-o sair do tribunal.
17 Dên ꞌpay ꞌdiến au căn pắt ꞌtan ꞌSô‑ꞌsa‑ten phủ pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn ꞌmá ꞌtặp ti tó nả bón ta ꞌván#ꞌviạk, án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn ꞌcọ báu#kiểu săng nẳng ꞌpứng ꞌviạk#ꞌnặn.
17 Então todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.
18 ꞌTan Pôn ꞌdặng dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô hơng lai#ꞌmự, chắng páy ꞌlá ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [pay cá ꞌmướng Kên‑ꞌkhê‑ay]. ꞌMưa ꞌchớ ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng Kên‑ꞌkhê‑ay, ꞌtan ꞌcọ đảy tắt phôm sia [ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌcốn ꞌDiu] ꞌchớ ꞌdệt ꞌlẹo nả ꞌviạk đảy chao ꞌhẹn tó nả Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng#đaư. ꞌLẹo ꞌtan chắng khảu ꞌhứa khảm ꞌnặm bể pay cá tỉnh ꞌSi‑ꞌlia. ꞌTan ꞌA‑ki‑ꞌla kéng ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla ꞌcọ pay#ꞌtoi.
18 Paulo permaneceu ali {em Corinto} ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áquila. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.
19 ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌlẹo ꞌtan Pôn ꞌcọ páy ꞌlá phua ꞌmía sau nẳng ꞌmướng#ꞌnặn. ꞌTan lỏ#khảu pay ổ ꞌtố bók son ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌhướn ꞌsúm#sau.
19 Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.
20 ꞌPứng sau ꞌmới ꞌtan ꞌdặng nẳng sắc ꞌdan đaư#cón, hák ꞌtan ꞌcọ ꞌcọp sau#sia.
20 Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.
21 ꞌChớ ꞌtan páy ꞌlá ꞌcọ đảy bók#sau, “ꞌVa Chảu Pua ꞌPhạ sôm chaư hảư#ꞌmá, khỏi chắng ꞌchí ꞌcứn ꞌmá ha ꞌpi ꞌnọng máư#ꞌnớ.” ꞌLẹo ꞌtan ꞌcọ khảu ꞌhứa ók ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô pay.
21 Ao despedir-se, disse: Voltarei a vós, se Deus quiser. E partiu de Éfeso.
22 ꞌMứa ꞌhọt ꞌta ꞌhứa ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia ꞌlẹo, ꞌtan ꞌdiến ók ꞌmứa dam tham kháo ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm]. ꞌLẹo chắng ók pay cá ꞌmướng Ăn‑ti‑ô.
22 Viajou até Cesaréia, subiu {a Jerusalém} e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.
23 ꞌTan Pôn ꞌdặng dú nẳng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô đảy kỉ ꞌdan ꞌlẹo ꞌcọ ók pay cá tỉnh ꞌKha‑ꞌla‑tia kéng tỉnh ꞌPhi‑ꞌkhia, ꞌlẹo pay bók son lom ꞌmướng hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu mẳn chaư ꞌchưa khửn#tứm.
23 Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 ꞌMí ꞌcốn ꞌDiu phủ ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑pô‑ꞌlô, pên ꞌcốn ꞌmướng ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đia, đảy pay ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô. ꞌTan pên ꞌcốn ꞌchang pák ꞌchang#ꞌvạu, ꞌhụ ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#đi.
24 Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, homem eloqüente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.
25 ꞌTan đảy ép ꞌhụ ꞌluống ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌmá cón#ꞌlẹo, ꞌtan sút chaư páo bók son ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtoi ꞌnéo#ꞌmen. Hák#ꞌva ꞌviạk ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn, ꞌtan ꞌcọ ꞌhụ ꞌto pang Dô‑ꞌhăn đảy bók son ꞌvạy ꞌnặn#thôi.
25 Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.
26 ꞌTan ꞌA‑pô‑ꞌlô ꞌcọ ꞌmí chaư cả bók son nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu. ꞌMưa ꞌtan ꞌA‑ki‑ꞌla kéng ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌvạu#ꞌlẹo, ꞌdiến tỏn au ꞌtan ꞌmá cá ꞌhướn#sau, kẻ ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌtan ꞌhụ chẻng tứm#máư.
26 Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo, e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.
27 ꞌLẹo ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô ngắm é khảm pay ꞌtáng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da. ꞌPứng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô] ꞌnặn ꞌcọ đi chaư é hảư ꞌtan#pay. Sau ꞌcọ tẻm sư phák pay ha ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da hảư bớng ꞌdéng ꞌhặp tỏn#ꞌtan. ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌmưa ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô pay ꞌhọt tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da, ꞌtan ꞌcọ đảy ꞌchoi ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng phủ Chảu Pua ꞌPhạ phớng ꞌdứa hảư ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn lai#ꞌnéo,
27 Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença {em Corinto} foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,
28 ꞌpưa#ꞌva ꞌtan đảy cố ꞌhéng ꞌtộ thiêng cắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu chao ꞌpẹ tó nả ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌpơng inh nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchị bók hảư ꞌhụ#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lỏ#ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt#ꞌtẹ.
28 pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.