Atos 18
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 Lăng ꞌmá, ꞌtan Pôn đảy ók ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen pay cá ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô.
1 Depois disso, Paulo saiu de Atenas e foi para a cidade de Corinto.
2 ꞌTan ꞌpọ ꞌcốn ꞌDiu phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ki‑ꞌla, pên ꞌcốn ꞌmướng Pôn‑tô, ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla, phua ꞌmía sau hính ꞌnhại ꞌmá té cá phén đin ꞌmướng ꞌI‑ta‑ꞌli, ꞌpưa#ꞌva Chảu Cai‑ꞌsa ꞌchư Ca‑ꞌla‑đia đảy ók ꞌquám sắng hảư ꞌcốn ꞌDiu ꞌpai ók sia ꞌmướng Lôm#mết. ꞌTan Pôn chắng pay ha phua ꞌmía#sau.
2 Encontrou ali um judeu chamado Áquila, que era da província do Ponto. Fazia pouco tempo que ele tinha chegado da Itália com Priscila, a sua esposa. Eles tinham saído de lá porque o imperador Cláudio havia mandado que todos os judeus fossem embora de Roma. Paulo foi visitá-los
3 Sau pên ꞌchang ꞌdệt túp phả ꞌsướng điêu ꞌtan#Pôn, ꞌsướng ꞌnặn ꞌtan chắng ꞌdặng dú nẳng#sau, ꞌdệt ꞌviạk ꞌtoi#căn.
3 e acabou ficando ali para trabalhar com eles, porque a profissão de Paulo e a deles era a mesma, isto é, fazer barracas.
4 ꞌChu ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌtan Pôn ꞌcọ khảu pay ổ ꞌtố bók son nẳng cuông ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu, chướng ꞌchứa sau kéng ꞌcốn Ca‑ꞌlịch khảu ꞌmá#ꞌchưa.
4 E todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os não judeus.
5 ꞌMưa ꞌtan ꞌSi‑ꞌla cắp ꞌtạo Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu ꞌmá té tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia ꞌlẹo, ꞌtan Pôn ꞌmí ꞌto ꞌkhớng nả ꞌviạk páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, nhẳn pên chứng páo hảư ꞌcốn ꞌDiu ꞌhụ#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌtẹ.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da província da Macedônia, Paulo começou a dar todo o seu tempo para anunciar a mensagem. Ele afirmava aos judeus que Jesus é o Messias .
6 ꞌChớ ꞌcốn ꞌDiu khắt khoang ꞌtếng pák đu#ꞌngai, ꞌtan Pôn ꞌcọ ꞌpứ sửa sáư pên ꞌnéo báu#sôm chaư#sau, “Khỏi đảy ꞌmá bók ꞌlẹo su ꞌcọ báu#ꞌchưa, ꞌkhạy hảư ꞌtội ꞌchọ tai tốc sáư hua#su, tẳng té ꞌnị pay#nả, khỏi ꞌchí pay bók son ꞌcốn táng ꞌphắn#thôi.”
6 Mas alguns deles ficaram contra Paulo e o xingaram. Então, em sinal de protesto, ele sacudiu o pó das suas roupas e disse: — Se vocês se perderem, os culpados serão vocês mesmos. A responsabilidade não será minha. De agora em diante vou anunciar a mensagem aos não judeus.
7 ꞌTan Pôn chắng ꞌpai ók sia ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn ꞌDiu ꞌlẹo khảu pay [bók son] dú nẳng ꞌhướn ꞌtan Ti‑ô Du‑ꞌsa‑tô pên ꞌcốn ꞌhụ vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhướn ꞌmắn dú ꞌkém sảng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu.
7 Então ele saiu de lá e foi morar na casa de um homem chamado Tício Justo, um não judeu que adorava a Deus. A casa dele ficava ao lado da sinagoga.
8 ꞌLẹo ꞌtan Ki‑ꞌsa‑pô phủ pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu, ꞌtếng#cá ꞌchúa ꞌhướn ꞌtan ꞌmá ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom. Lai ꞌcốn ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô đảy ꞌphắng ꞌquám ꞌtan Pôn bók son ꞌlẹo sau ꞌcọ au căn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, chắng ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
8 Crispo, que era o chefe da sinagoga, também creu no Senhor Jesus, e todas as pessoas da sua casa também creram. Muitas pessoas da cidade de Corinto ouviram a mensagem, creram e foram batizadas.
9 — ausente —
9 Certa noite Paulo teve uma visão, e nela o Senhor disse:
10 — ausente —
10 porque eu estou com você. Ninguém poderá lhe fazer nenhum mal, pois muitas pessoas desta cidade são minhas.
11 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan Pôn chắng dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô đảy pi#ꞌnưng hốc#bươn, bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ hảư dên ꞌpay ꞌmướng ꞌnặn#ꞌphắng.
11 E Paulo ficou ali um ano e meio, ensinando a palavra de Deus àquela gente.
12 Pang án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn khửn téng đa tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌpọm chaư căn tó ꞌsốn ꞌtan#Pôn, ꞌdiến pắt au ꞌtan pay ha bón ꞌván#ꞌviạk,
12 Quando Gálio se tornou o governador da província da Acaia, os judeus se juntaram contra Paulo. Eles o agarraram, o levaram ao tribunal
13 ꞌlẹo ꞌcọ ha ꞌquám sáư ꞌtan#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌchuốn dên ꞌpay vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnéo phít ꞌluống#ꞌtáng.”
13 e disseram ao Governador: — Este homem está querendo convencer o povo a adorar a Deus de um modo que é contra a nossa
14 ꞌTan Pôn đang ꞌchí ꞌvạu, án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn ꞌdiến ꞌvạu hảư ꞌcốn ꞌDiu#ꞌva, “ꞌNéo ꞌcốn ꞌDiu su#ꞌhới, ꞌva su ꞌchí ꞌvạu ꞌmá ꞌtáng ꞌván ꞌviạk ꞌcốn ꞌmí ꞌtội ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn ꞌdệt ác ꞌhại#ꞌló, ꞌcọ ꞌchí hảư khỏi ứt chaư ꞌphắng su ꞌvạu#dú.
14 Quando Paulo ia falar, Gálio disse aos judeus: — Judeus, se isso fosse alguma falta grave ou um grande crime, seria justo que eu tivesse paciência para escutá-los.
15 Hák ăn ꞌnị lỏ#pên ꞌviạk ꞌcại thiêng căn nẳng khót nẳng ꞌchư nẳng ꞌquám sắng bók son ꞌhịt ꞌkhóng su#thôi, khỏi ꞌnị ꞌcọ ꞌchí báu#pên phủ ta ꞌván hảư#su, hảư su hák pay ta ꞌván căn#ꞌnớ.”
15 Mas, como é só uma questão de palavras, de nomes e da própria lei de vocês, resolvam vocês mesmos. Eu não vou ser juiz nesses assuntos.
16 ꞌLẹo án ꞌnhá chắng sắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn ók pay sia bón ta ꞌván#ꞌviạk.
16 Em seguida os expulsou do tribunal.
17 Dên ꞌpay ꞌdiến au căn pắt ꞌtan ꞌSô‑ꞌsa‑ten phủ pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn ꞌmá ꞌtặp ti tó nả bón ta ꞌván#ꞌviạk, án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn ꞌcọ báu#kiểu săng nẳng ꞌpứng ꞌviạk#ꞌnặn.
17 Então eles agarraram Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o surraram diante do tribunal. Porém Gálio não se importou com isso.
18 ꞌTan Pôn ꞌdặng dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô hơng lai#ꞌmự, chắng páy ꞌlá ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [pay cá ꞌmướng Kên‑ꞌkhê‑ay]. ꞌMưa ꞌchớ ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng Kên‑ꞌkhê‑ay, ꞌtan ꞌcọ đảy tắt phôm sia [ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌcốn ꞌDiu] ꞌchớ ꞌdệt ꞌlẹo nả ꞌviạk đảy chao ꞌhẹn tó nả Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng#đaư. ꞌLẹo ꞌtan chắng khảu ꞌhứa khảm ꞌnặm bể pay cá tỉnh ꞌSi‑ꞌlia. ꞌTan ꞌA‑ki‑ꞌla kéng ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla ꞌcọ pay#ꞌtoi.
18 Paulo ficou muitos dias com os cristãos em Corinto. Depois se despediu deles e embarcou num navio para a província da Síria, junto com Priscila e o seu marido Áquila. Antes de embarcar em Cencreia, ele rapou a cabeça como sinal de que havia cumprido uma promessa que tinha feito a Deus.
19 ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌlẹo ꞌtan Pôn ꞌcọ páy ꞌlá phua ꞌmía sau nẳng ꞌmướng#ꞌnặn. ꞌTan lỏ#khảu pay ổ ꞌtố bók son ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌhướn ꞌsúm#sau.
19 Eles chegaram à cidade de Éfeso, e Priscila e Áquila ficaram ali. Paulo entrou na sinagoga e falou com os judeus.
20 ꞌPứng sau ꞌmới ꞌtan ꞌdặng nẳng sắc ꞌdan đaư#cón, hák ꞌtan ꞌcọ ꞌcọp sau#sia.
20 Então lhe pediram que ficasse com eles mais tempo, porém ele não quis.
21 ꞌChớ ꞌtan páy ꞌlá ꞌcọ đảy bók#sau, “ꞌVa Chảu Pua ꞌPhạ sôm chaư hảư#ꞌmá, khỏi chắng ꞌchí ꞌcứn ꞌmá ha ꞌpi ꞌnọng máư#ꞌnớ.” ꞌLẹo ꞌtan ꞌcọ khảu ꞌhứa ók ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô pay.
21 E, quando foi embora, disse: — Eu voltarei, se Deus quiser. Então Paulo embarcou e partiu de Éfeso.
22 ꞌMứa ꞌhọt ꞌta ꞌhứa ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia ꞌlẹo, ꞌtan ꞌdiến ók ꞌmứa dam tham kháo ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm]. ꞌLẹo chắng ók pay cá ꞌmướng Ăn‑ti‑ô.
22 Quando desembarcou em Cesareia, foi logo para Jerusalém. Ali ele fez uma curta visita à igreja e depois seguiu para Antioquia da Síria. A terceira viagem missionária de Paulo
23 ꞌTan Pôn ꞌdặng dú nẳng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô đảy kỉ ꞌdan ꞌlẹo ꞌcọ ók pay cá tỉnh ꞌKha‑ꞌla‑tia kéng tỉnh ꞌPhi‑ꞌkhia, ꞌlẹo pay bók son lom ꞌmướng hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu mẳn chaư ꞌchưa khửn#tứm.
23 Depois de ficar algum tempo em Antioquia, ele foi embora. Atravessou a província da Galácia e o distrito da Frígia, indo de um lugar para outro e animando todos os cristãos.
24 ꞌMí ꞌcốn ꞌDiu phủ ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑pô‑ꞌlô, pên ꞌcốn ꞌmướng ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đia, đảy pay ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô. ꞌTan pên ꞌcốn ꞌchang pák ꞌchang#ꞌvạu, ꞌhụ ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#đi.
24 Um judeu chamado Apolo, nascido na cidade de Alexandria, havia chegado a Éfeso. Ele falava muito bem e tinha um conhecimento profundo das Escrituras Sagradas .
25 ꞌTan đảy ép ꞌhụ ꞌluống ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌmá cón#ꞌlẹo, ꞌtan sút chaư páo bók son ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtoi ꞌnéo#ꞌmen. Hák#ꞌva ꞌviạk ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn, ꞌtan ꞌcọ ꞌhụ ꞌto pang Dô‑ꞌhăn đảy bók son ꞌvạy ꞌnặn#thôi.
25 Era também instruído no Caminho do Senhor , falava com grande entusiasmo, e o seu ensinamento a respeito de Jesus era correto; porém conhecia somente o batismo de João.
26 ꞌTan ꞌA‑pô‑ꞌlô ꞌcọ ꞌmí chaư cả bók son nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu. ꞌMưa ꞌtan ꞌA‑ki‑ꞌla kéng ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌvạu#ꞌlẹo, ꞌdiến tỏn au ꞌtan ꞌmá cá ꞌhướn#sau, kẻ ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌtan ꞌhụ chẻng tứm#máư.
26 Ele começou a falar com coragem na sinagoga . Priscila e o seu marido Áquila o ouviram falar; então o levaram para a casa deles e lhe explicaram melhor o Caminho de Deus.
27 ꞌLẹo ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô ngắm é khảm pay ꞌtáng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da. ꞌPứng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô] ꞌnặn ꞌcọ đi chaư é hảư ꞌtan#pay. Sau ꞌcọ tẻm sư phák pay ha ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da hảư bớng ꞌdéng ꞌhặp tỏn#ꞌtan. ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌmưa ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô pay ꞌhọt tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da, ꞌtan ꞌcọ đảy ꞌchoi ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng phủ Chảu Pua ꞌPhạ phớng ꞌdứa hảư ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn lai#ꞌnéo,
27 Quando Apolo resolveu ir para a província da Acaia, os cristãos de Éfeso o animaram e escreveram cartas para os irmãos de lá, pedindo que o recebessem bem. Chegando lá, ele ajudou muito aqueles que, pela graça de Deus, haviam crido.
28 ꞌpưa#ꞌva ꞌtan đảy cố ꞌhéng ꞌtộ thiêng cắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu chao ꞌpẹ tó nả ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌpơng inh nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchị bók hảư ꞌhụ#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lỏ#ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt#ꞌtẹ.
28 Pois Apolo, com argumentos fortes, derrotava os judeus nas discussões públicas, provando pelas Escrituras Sagradas que Jesus é o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.