Atos 18
Tai Dam (BLT) vs NVI
1 Lăng ꞌmá, ꞌtan Pôn đảy ók ꞌmướng ꞌA‑ꞌthen pay cá ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô.
1 Depois disso Paulo saiu de Atenas e foi para Corinto.
2 ꞌTan ꞌpọ ꞌcốn ꞌDiu phủ#ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑ki‑ꞌla, pên ꞌcốn ꞌmướng Pôn‑tô, ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla, phua ꞌmía sau hính ꞌnhại ꞌmá té cá phén đin ꞌmướng ꞌI‑ta‑ꞌli, ꞌpưa#ꞌva Chảu Cai‑ꞌsa ꞌchư Ca‑ꞌla‑đia đảy ók ꞌquám sắng hảư ꞌcốn ꞌDiu ꞌpai ók sia ꞌmướng Lôm#mết. ꞌTan Pôn chắng pay ha phua ꞌmía#sau.
2 Ali, encontrou um judeu chamado Áqüila, natural do Ponto, que havia chegado recentemente da Itália com Priscila, sua mulher, pois Cláudio havia ordenado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo foi vê-los
3 Sau pên ꞌchang ꞌdệt túp phả ꞌsướng điêu ꞌtan#Pôn, ꞌsướng ꞌnặn ꞌtan chắng ꞌdặng dú nẳng#sau, ꞌdệt ꞌviạk ꞌtoi#căn.
3 e, uma vez que tinham a mesma profissão, ficou morando e trabalhando com eles, pois eram fabricantes de tendas.
4 ꞌChu ꞌmự ꞌdặng ꞌcắm ꞌtan Pôn ꞌcọ khảu pay ổ ꞌtố bók son nẳng cuông ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu, chướng ꞌchứa sau kéng ꞌcốn Ca‑ꞌlịch khảu ꞌmá#ꞌchưa.
4 Todos os sábados ele debatia na sinagoga, e convencia judeus e gregos.
5 ꞌMưa ꞌtan ꞌSi‑ꞌla cắp ꞌtạo Ti‑ꞌmô‑ꞌthiêu ꞌmá té tỉnh ꞌMa‑kê‑đô‑ꞌnia ꞌlẹo, ꞌtan Pôn ꞌmí ꞌto ꞌkhớng nả ꞌviạk páo ꞌquám Chảu Pua#ꞌPhạ, nhẳn pên chứng páo hảư ꞌcốn ꞌDiu ꞌhụ#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt ꞌtẹ.
5 Depois que Silas e Timóteo chegaram da Macedônia, Paulo se dedicou exclusivamente à pregação, testemunhando aos judeus que Jesus era o Cristo.
6 ꞌChớ ꞌcốn ꞌDiu khắt khoang ꞌtếng pák đu#ꞌngai, ꞌtan Pôn ꞌcọ ꞌpứ sửa sáư pên ꞌnéo báu#sôm chaư#sau, “Khỏi đảy ꞌmá bók ꞌlẹo su ꞌcọ báu#ꞌchưa, ꞌkhạy hảư ꞌtội ꞌchọ tai tốc sáư hua#su, tẳng té ꞌnị pay#nả, khỏi ꞌchí pay bók son ꞌcốn táng ꞌphắn#thôi.”
6 Opondo-se eles e lançando maldições, Paulo sacudiu a roupa e lhes disse: "Caia sobre a cabeça de vocês o seu próprio sangue! Estou livre da minha responsabilidade. De agora em diante irei para os gentios".
7 ꞌTan Pôn chắng ꞌpai ók sia ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn ꞌDiu ꞌlẹo khảu pay [bók son] dú nẳng ꞌhướn ꞌtan Ti‑ô Du‑ꞌsa‑tô pên ꞌcốn ꞌhụ vảy ꞌháu Chảu Pua#ꞌPhạ, ꞌhướn ꞌmắn dú ꞌkém sảng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu.
7 Então Paulo saiu da sinagoga e foi para a casa de Tício Justo, que era temente a Deus e que morava ao lado da sinagoga.
8 ꞌLẹo ꞌtan Ki‑ꞌsa‑pô phủ pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu, ꞌtếng#cá ꞌchúa ꞌhướn ꞌtan ꞌmá ꞌchưa ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu#Chom. Lai ꞌcốn ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô đảy ꞌphắng ꞌquám ꞌtan Pôn bók son ꞌlẹo sau ꞌcọ au căn ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu, chắng ꞌdệt ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma.
8 Crispo, chefe da sinagoga, creu no Senhor, ele e toda a sua casa; e dos coríntios que o ouviam, muitos criam e eram batizados.
9 — ausente —
9 Certa noite o Senhor falou a Paulo em visão: "Não tenha medo, continue falando e não fique calado,
10 — ausente —
10 pois estou com você, e ninguém vai lhe fazer mal ou feri-lo, porque tenho muita gente nesta cidade".
11 ꞌSướng ꞌnặn ꞌtan Pôn chắng dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô đảy pi#ꞌnưng hốc#bươn, bók ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ hảư dên ꞌpay ꞌmướng ꞌnặn#ꞌphắng.
11 Assim, Paulo ficou ali durante um ano e meio, ensinando-lhes a palavra de Deus.
12 Pang án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn khửn téng đa tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da, ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌpọm chaư căn tó ꞌsốn ꞌtan#Pôn, ꞌdiến pắt au ꞌtan pay ha bón ꞌván#ꞌviạk,
12 Sendo Gálio procônsul da Acaia, os judeus fizeram em conjunto um levante contra Paulo e o levaram ao tribunal, fazendo a seguinte acusação:
13 ꞌlẹo ꞌcọ ha ꞌquám sáư ꞌtan#ꞌva, “Phủ ꞌnị ꞌchuốn dên ꞌpay vảy ꞌháu Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnéo phít ꞌluống#ꞌtáng.”
13 "Este homem está persuadindo o povo a adorar a Deus de maneira contrária à lei".
14 ꞌTan Pôn đang ꞌchí ꞌvạu, án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn ꞌdiến ꞌvạu hảư ꞌcốn ꞌDiu#ꞌva, “ꞌNéo ꞌcốn ꞌDiu su#ꞌhới, ꞌva su ꞌchí ꞌvạu ꞌmá ꞌtáng ꞌván ꞌviạk ꞌcốn ꞌmí ꞌtội ꞌhứ#ꞌva ꞌcốn ꞌdệt ác ꞌhại#ꞌló, ꞌcọ ꞌchí hảư khỏi ứt chaư ꞌphắng su ꞌvạu#dú.
14 Quando Paulo ia começar a falar, Gálio disse aos judeus: "Se vocês, judeus, estivessem apresentando queixa de algum delito ou crime grave, seria razoável que eu os ouvisse.
15 Hák ăn ꞌnị lỏ#pên ꞌviạk ꞌcại thiêng căn nẳng khót nẳng ꞌchư nẳng ꞌquám sắng bók son ꞌhịt ꞌkhóng su#thôi, khỏi ꞌnị ꞌcọ ꞌchí báu#pên phủ ta ꞌván hảư#su, hảư su hák pay ta ꞌván căn#ꞌnớ.”
15 Mas, visto que se trata de uma questão de palavras e nomes de sua própria lei, resolvam o problema vocês mesmos. Não serei juiz dessas coisas".
16 ꞌLẹo án ꞌnhá chắng sắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn ók pay sia bón ta ꞌván#ꞌviạk.
16 E mandou expulsá-los do tribunal.
17 Dên ꞌpay ꞌdiến au căn pắt ꞌtan ꞌSô‑ꞌsa‑ten phủ pên cốc ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn ꞌDiu ꞌnặn ꞌmá ꞌtặp ti tó nả bón ta ꞌván#ꞌviạk, án ꞌnhá ꞌKha‑ꞌli‑ôn ꞌcọ báu#kiểu săng nẳng ꞌpứng ꞌviạk#ꞌnặn.
17 Então todos se voltaram contra Sóstenes, o chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal. Mas Gálio não demonstrava nenhuma preocupação com isso.
18 ꞌTan Pôn ꞌdặng dú nẳng ꞌmướng Cô‑ꞌlin‑ꞌthô hơng lai#ꞌmự, chắng páy ꞌlá ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [pay cá ꞌmướng Kên‑ꞌkhê‑ay]. ꞌMưa ꞌchớ ꞌnhắng dú nẳng ꞌmướng Kên‑ꞌkhê‑ay, ꞌtan ꞌcọ đảy tắt phôm sia [ꞌtoi ꞌhịt ꞌkhóng ꞌcốn ꞌDiu] ꞌchớ ꞌdệt ꞌlẹo nả ꞌviạk đảy chao ꞌhẹn tó nả Chảu Pua ꞌPhạ ꞌsướng#đaư. ꞌLẹo ꞌtan chắng khảu ꞌhứa khảm ꞌnặm bể pay cá tỉnh ꞌSi‑ꞌlia. ꞌTan ꞌA‑ki‑ꞌla kéng ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla ꞌcọ pay#ꞌtoi.
18 Paulo permaneceu em Corinto por algum tempo. Depois despediu-se dos irmãos e navegou para a Síria, acompanhado de Priscila e Áqüila. Antes de embarcar, rapou a cabeça em Cencréia, devido a um voto que havia feito.
19 ꞌMưa pay ꞌhọt ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô ꞌlẹo ꞌtan Pôn ꞌcọ páy ꞌlá phua ꞌmía sau nẳng ꞌmướng#ꞌnặn. ꞌTan lỏ#khảu pay ổ ꞌtố bók son ꞌcốn ꞌDiu nẳng ꞌhướn ꞌsúm#sau.
19 Chegaram a Éfeso, onde Paulo deixou Priscila e Áqüila. Ele, porém, entrando na sinagoga, começou a debater com os judeus.
20 ꞌPứng sau ꞌmới ꞌtan ꞌdặng nẳng sắc ꞌdan đaư#cón, hák ꞌtan ꞌcọ ꞌcọp sau#sia.
20 Pedindo eles que ficasse mais tempo, não cedeu.
21 ꞌChớ ꞌtan páy ꞌlá ꞌcọ đảy bók#sau, “ꞌVa Chảu Pua ꞌPhạ sôm chaư hảư#ꞌmá, khỏi chắng ꞌchí ꞌcứn ꞌmá ha ꞌpi ꞌnọng máư#ꞌnớ.” ꞌLẹo ꞌtan ꞌcọ khảu ꞌhứa ók ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô pay.
21 Mas, ao partir, prometeu: "Voltarei, se for da vontade de Deus". Então, embarcando, partiu de Éfeso.
22 ꞌMứa ꞌhọt ꞌta ꞌhứa ꞌmướng Cai‑ꞌsa‑ꞌlia ꞌlẹo, ꞌtan ꞌdiến ók ꞌmứa dam tham kháo ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [nẳng ꞌmướng ꞌGiê‑ꞌlu‑ꞌsa‑ꞌlêm]. ꞌLẹo chắng ók pay cá ꞌmướng Ăn‑ti‑ô.
22 Ao chegar a Cesaréia, subiu até a igreja para saudá-la, e depois desceu para Antioquia.
23 ꞌTan Pôn ꞌdặng dú nẳng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô đảy kỉ ꞌdan ꞌlẹo ꞌcọ ók pay cá tỉnh ꞌKha‑ꞌla‑tia kéng tỉnh ꞌPhi‑ꞌkhia, ꞌlẹo pay bók son lom ꞌmướng hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu mẳn chaư ꞌchưa khửn#tứm.
23 Depois de passar algum tempo em Antioquia, Paulo partiu dali e viajou por toda a região da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.
24 ꞌMí ꞌcốn ꞌDiu phủ ꞌnưng ꞌchư ꞌA‑pô‑ꞌlô, pên ꞌcốn ꞌmướng ꞌA‑ꞌlệc‑ꞌsăn‑đia, đảy pay ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô. ꞌTan pên ꞌcốn ꞌchang pák ꞌchang#ꞌvạu, ꞌhụ ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌnặn#đi.
24 Enquanto isso, um judeu chamado Apolo, natural de Alexandria, chegou a Éfeso. Ele era homem culto e tinha grande conhecimento das Escrituras.
25 ꞌTan đảy ép ꞌhụ ꞌluống ꞌtáng ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom ꞌmá cón#ꞌlẹo, ꞌtan sút chaư páo bók son ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌtoi ꞌnéo#ꞌmen. Hák#ꞌva ꞌviạk ꞌhịt bắp‑ti‑sa‑ꞌma ꞌnặn, ꞌtan ꞌcọ ꞌhụ ꞌto pang Dô‑ꞌhăn đảy bók son ꞌvạy ꞌnặn#thôi.
25 Fora instruído no caminho do Senhor e com grande fervor falava e ensinava com exatidão acerca de Jesus, embora conhecesse apenas o batismo de João.
26 ꞌTan ꞌA‑pô‑ꞌlô ꞌcọ ꞌmí chaư cả bók son nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn#ꞌDiu. ꞌMưa ꞌtan ꞌA‑ki‑ꞌla kéng ꞌmía ꞌchư Pi‑ꞌsa‑ki‑ꞌla đảy ꞌnghín ꞌtan ꞌvạu#ꞌlẹo, ꞌdiến tỏn au ꞌtan ꞌmá cá ꞌhướn#sau, kẻ ꞌluống ꞌtáng Chảu Pua ꞌPhạ hảư ꞌtan ꞌhụ chẻng tứm#máư.
26 Logo começou a falar corajosamente na sinagoga. Quando Priscila e Áqüila o ouviram, convidaram-no para ir à sua casa e lhe explicaram com mais exatidão o caminho de Deus.
27 ꞌLẹo ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô ngắm é khảm pay ꞌtáng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da. ꞌPứng ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu [nẳng ꞌmướng Ê‑ꞌphê‑ꞌsô] ꞌnặn ꞌcọ đi chaư é hảư ꞌtan#pay. Sau ꞌcọ tẻm sư phák pay ha ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da hảư bớng ꞌdéng ꞌhặp tỏn#ꞌtan. ꞌSướng#ꞌnặn, ꞌmưa ꞌtan ꞌA‑pô‑ꞌlô pay ꞌhọt tỉnh ꞌA‑ꞌkha‑da, ꞌtan ꞌcọ đảy ꞌchoi ꞌpứng ꞌpi ꞌnọng phủ Chảu Pua ꞌPhạ phớng ꞌdứa hảư ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn lai#ꞌnéo,
27 Querendo ele ir para a Acaia, os irmãos o encorajaram e escreveram aos discípulos que o recebessem. Ao chegar, ele auxiliou muito os que pela graça haviam crido,
28 ꞌpưa#ꞌva ꞌtan đảy cố ꞌhéng ꞌtộ thiêng cắp ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu chao ꞌpẹ tó nả ꞌcốn ꞌtếng#lai, ꞌpơng inh nẳng ꞌpặp ꞌchiến ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ ꞌchị bók hảư ꞌhụ#ꞌva, Chảu ꞌGiê‑ꞌsu lỏ#ꞌmen Chảu ꞌKha‑ꞌlịt#ꞌtẹ.
28 pois refutava vigorosamente os judeus em debate público, provando pelas Escrituras que Jesus é o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.