Atos 14
Tai Dam (BLT) vs NTLH
1 ꞌTan Pôn cắp ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt pay ꞌhọt ꞌmướng ꞌI‑cô‑ꞌni‑ôn ꞌlẹo ꞌcọ khảu pay bók son nẳng ꞌhướn ꞌsúm ꞌcốn ꞌDiu ꞌsướng ꞌlớng ꞌkhới ꞌdệt#ꞌmá. ꞌSướng ꞌnặn lai ꞌcốn ꞌDiu ꞌtếng#cá ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌcọ đảy ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Hák#ꞌva ꞌpứng ꞌcốn ꞌDiu phủ báu#ꞌnhóm ꞌchưa ꞌdiến ꞌnhuốn chaư ꞌcốn táng ꞌphắn ngắm ꞌnéo ꞌhại hảư ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 ꞌTan Pôn cắp ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt ꞌcọ đảy dú nẳng hẳn#hơng, sau ꞌpơng inh ꞌGiê‑ꞌsu phủ pên Chảu Chom hảư ꞌmí chaư cả pák ꞌvạu nả ꞌviạk ꞌTan chảu phớng ꞌdứa công ꞌphún hảư ꞌcốn ꞌmướng#ꞌlum. ꞌTan chảu ꞌcọ hảư phép song ꞌtan ꞌdệt mai lák lửm lai ꞌnéo pên chứng ꞌquám sau ꞌvạu#ꞌnặn.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Dên ꞌpay ꞌmướng ꞌnặn ꞌdiến păn phái păn#ꞌphệ, phái#ꞌnưng lỏ#ꞌtoi ꞌtáng phen ꞌcốn#ꞌDiu, phái#ꞌnưng lỏ#ꞌtoi ꞌtáng phen ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 ꞌCốn ꞌDiu ꞌpọm ꞌcốn táng ꞌphắn cắp ꞌpứng phủ cốc sau ꞌchứa căn ꞌchí ꞌdệt ꞌhại hảư song#ꞌtan, ꞌlẹo ꞌchí au đán hin ꞌlếu sáư hảư#tai.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Hák#ꞌva song ꞌtan ꞌdiến#ꞌhụ, chắng ꞌphạo ꞌpai pay#sia, pay lom ꞌmướng nẳng phén đin ꞌmướng ꞌLi‑ca‑ô‑ꞌnia, ꞌsướng ꞌmướng ꞌLi‑ꞌsa‑ꞌtha, ꞌmướng Đê‑ꞌla‑bê kéng ꞌpứng ꞌlố chăm#ꞌnặn.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 ꞌChu bón sau đảy pay ꞌnặn sau ꞌcọ páo kháo ꞌhung saư ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu pay#ꞌtoi.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 ꞌMí phủ ꞌchái ꞌnưng nẳng ꞌmướng ꞌLi‑ꞌsa‑ꞌtha kha pên pỉa té ók#ꞌmá, báu#ꞌnhang đảy sắc#ꞌtưa.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Phủ kha pên pỉa ꞌnặn ꞌcọ ꞌnăng ꞌphắng ꞌquám ꞌtan Pôn ꞌvạu#dú. ꞌTan Pôn ꞌlé bớng ꞌcọ hên#ꞌva ꞌmắn ꞌmí chaư ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌpó ꞌchí ꞌdệt hảư ꞌmắn hóm đi sia#đảy.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 ꞌTan Pôn chắng khék sáư ꞌmắn#ꞌva, “Tứn dưn ꞌsư khửn#ꞌí.”
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 ꞌMưa dên ꞌpay hên ꞌtan Pôn ꞌdệt ꞌnéo ꞌnặn#đảy, ꞌdiến ꞌpá căn khék khửn pên ꞌquám ꞌLi‑ca‑ô‑ꞌnia ꞌva, “ꞌPứng ꞌthớn théng biến ꞌmo ꞌsướng phủ ꞌcốn ꞌlống ꞌmá sú ꞌháu#ꞌlẹo.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Sau khék ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt ꞌva, ꞌthớn#ꞌSụt, ꞌlẹo khék ꞌtan Pôn#ꞌva, ꞌthớn ꞌHê‑ꞌla‑ꞌmê, ꞌpưa ꞌtan pên phủ cốc pák#ꞌvạu.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Mo đu ꞌhướn vảy ꞌsớ ꞌthớn ꞌSụt tẳng dú khóp ꞌmướng ꞌnặn chắng au ꞌngúa thớc kéng au ꞌpuạk bók ꞌmá tó nả pák tu#ꞌmướng, ꞌpọm ꞌtếng#cá dên ꞌpay ꞌmá vảy ꞌsớ song#ꞌtan.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 ꞌTan Ba‑ꞌna‑bắt cắp ꞌtan Pôn phủ pên ꞌlam ꞌchạư páo kháo Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌnghín ꞌsướng ꞌnặn ꞌcọ sia chaư#lai, ꞌdiến chík sửa chảu#sia, ꞌlẹo ꞌlen khảu pay cang mú ꞌcốn ꞌtếng khék khửn#ꞌva,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “ꞌTan ꞌtếng lai ꞌnhá ꞌdệt ꞌsướng#ꞌnặn. ꞌSúm khỏi ꞌcọ pên ꞌcốn ꞌsướng ꞌpi ꞌnọng ꞌtếng lai#ꞌló. ꞌSúm khỏi ꞌmá páo kháo ꞌhung saư hảư ꞌpi ꞌnọng ꞌváng sia ꞌthớn théng báu#ꞌmí ꞌca#săng, khảu ꞌmá ha Chảu Pua ꞌPhạ phủ ꞌmí ꞌchua ꞌlới#dú. ꞌTan chảu pên phủ có ꞌdệt ꞌphạ ꞌdệt#đin, ꞌdệt ꞌnặm#bể, kéng ꞌchu sính ꞌchu#ꞌnéo.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Pang cai#ꞌmá, ꞌTan chảu ꞌváng hảư ꞌchu ꞌphắn ꞌcốn ꞌmướng ꞌlum ꞌdệt ꞌtoi ꞌluống ꞌtáng chaư sau#ꞌmặc.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Hák#ꞌva ꞌTan chảu ꞌcọ ꞌnhắng hảư ꞌsúm ꞌháu hên nả ꞌviạk ꞌTan chảu#ꞌdệt, ꞌsướng phớng ꞌdứa hảư ꞌmí phôn tốc ꞌlống ꞌmá té#ꞌphạ, hảư ꞌmí ꞌnhám kếp kiếu đảy kin đi kin#ím, chaư ꞌcọ sáng bang ꞌmuôn#ꞌmớng.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 ꞌTan Ba‑ꞌna‑bắt cắp ꞌtan Pôn hảm dên ꞌpay ꞌmướng ꞌnặn báu#hảư vảy#ꞌsớ, hảm sau lai chắng#ꞌnhóm.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 ꞌMí ꞌsán ꞌcốn ꞌDiu dú cá ꞌmướng Ăn‑ti‑ô kéng ꞌmướng ꞌI‑cô‑ꞌni‑ôn ꞌmá chướng ꞌcốn ꞌmướng ꞌLi‑ꞌsa‑ꞌtha, au đán hin ꞌlếu sáư ꞌtan#Pôn, ngắm#ꞌva tai ꞌlẹo chắng ꞌlạk ꞌtan ók pay ꞌváng ꞌvạy nẳng ꞌnọk#ꞌmướng.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 ꞌPứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu chắng au căn pay dưn#ỏm, ꞌtan Pôn ꞌcọ ꞌdiến tứn khửn ꞌlẹo ꞌnhang ꞌcứn khảu pay cuông#ꞌmướng.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Song ꞌtan ꞌcọ đảy páo kháo ꞌhung saư ꞌviạk Chảu ꞌGiê‑ꞌsu nẳng ꞌmướng#ꞌnặn, ꞌmí lai ꞌcốn ꞌmá ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu. ꞌLẹo song ꞌtan chắng au căn ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng ꞌLi‑ꞌsa‑ꞌtha, ꞌmướng ꞌI‑cô‑ꞌni‑ôn kéng ꞌmướng Ăn‑ti‑ô,
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 tủm ꞌpúa hảư ꞌpứng ꞌcốn ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu mẳn chaư tứm#khửn, bók hảư cứ chaư ꞌtoi ꞌquám ꞌchưa ꞌtếng tơn sau#ꞌva, “Cón ꞌchí đảy khảu dú phén ꞌhôm ꞌngáu Chảu Pua ꞌPhạ#ꞌnặn, ꞌsúm ꞌháu ꞌchí ꞌchọ đảy chuốp báp ꞌmo khổ khốn lai#ꞌnéo.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Song ꞌtan chắng ꞌlưạk au thảu ké téng bớng đu ꞌpi ꞌnọng ꞌchu ꞌsúm#ꞌhốm, ꞌlẹo ꞌcọ đé so ꞌhọt Chảu Pua ꞌPhạ kéng ꞌcắm báu#kin, ꞌmọp dao ꞌchu ꞌsúm ꞌhốm hảư Chảu ꞌGiê‑ꞌsu phủ sau pông chaư#ꞌchưa.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 ꞌTan Pôn cắp ꞌtan Ba‑ꞌna‑bắt au căn ꞌtiếu ꞌtáng cai ꞌmướng Pi‑ꞌsi‑đia pay ꞌhọt ꞌmướng Pê‑ꞌkhê tỉnh Păm‑ꞌphi‑ꞌlia.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Song ꞌtan páo ꞌquám Chảu Pua ꞌPhạ nẳng ꞌmướng ꞌnặn ꞌlẹo ꞌcọ pay ha ꞌta ꞌhứa ꞌmướng ꞌA‑ta‑ꞌlia.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Song ꞌtan khảu ꞌhứa khảm ꞌnặm ꞌcứn ꞌmứa ꞌmướng Ăn‑ti‑ô, ꞌmướng bón mốt ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu đảy ꞌmọp dao hảư công ꞌphún Chảu Pua ꞌPhạ phớng ꞌdứa au song ꞌtan ꞌdệt nả ꞌviạk#ꞌnặn, ꞌkhạy ꞌcọ đảy ꞌdệt no#ꞌlẹo.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 ꞌMưa ꞌhọt ꞌmướng Ăn‑ti‑ô ꞌlẹo, song ꞌtan ꞌcọ đảy khék ꞌsúm ꞌhốm Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌmá ꞌsúm#căn, ꞌtố nả ꞌviạk Chảu Pua ꞌPhạ đảy dú cắp ꞌnặp pheng hảư song ꞌtan ꞌdệt#ꞌnặn, ꞌsướng ꞌTan chảu đảy khay ꞌtáng hảư ꞌcốn táng ꞌphắn ꞌmá ꞌchưa Chảu ꞌGiê‑ꞌsu.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 ꞌLẹo sau dú dam ꞌpi ꞌnọng phủ ꞌtoi ꞌtáng Chảu ꞌGiê‑ꞌsu ꞌnặn hơng lai#ꞌmự.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.