Romanos 4
Plang (BLR) vs NVT
1 Yeuh keutitˊ koˊ, eˊ ciˊ kaw lahˊ lawng eun Abraham aˊtaˊ keuting eˊ naˊ yeuh saˊnhawˊ?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Neumneum ka na koˊ, Abraham eun lawn naˊ leupaws seumeuˊ ri kuˊ yeuh eun naˊ koˊ, eun kaw lheuˊ ri kuˊ mhawngˊ ri hk'oˊcuin. Daecti nanggalˊ Eun Peucawoˊ naˊ a hkuinˊ yeuh keutitˊ.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Nang htawm Seungaˊ naˊ a ciˊ lahˊ a yeuh saˊnhawˊ? A lahˊ, “Abraham yumˊ eun Peucawoˊ Eun. Kopti meuh a hk'aˊ yumˊ eun naˊ, Peucawoˊ Eun sawnˊ eun meuh peue leupaws seumeuˊ naˊ.”
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Ngos reng pun eun peue yeuh kanˊ naˊ a hkuinˊ sawnˊ ri meuh lapsawngˊ, daecti meuh a ngos reng yeuh eun kanˊ naˊ.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Daecti peue ti ri peue eun yumˊ Peucawoˊ Cawoˊ yeuh peue rai naˊ ce keutˊ ri meuh peue leupaws seumeuˊ naˊ Eun. Peue awnˊ eun saecˊ naˊ unˊ yeuh keunhawˊ daecti kopti meuh a hk'aˊ yumˊ eun naˊ, Peucawoˊ Eun sawnˊ eun meuh peue leupaws seumeuˊ.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Davitˊ eun ku lahˊ a seunˊ awnˊ a yam lahˊ eun lawng hk'aˊ hpumˊ samˊran ce peue kuˊ Peucawoˊ sawnˊ Eun ce meuh peue leupaws seumeuˊ ri hk'aˊnaee vang unˊ yeuh ce keunhawˊ naˊ. Eun lahˊ,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 “Peue pun hk'aˊ ploeˊ mapˊ ri kuˊ kleucˊ yeuh ce naˊ
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Peue kuˊ Peucawoˊ unˊ laee sawnˊ Eun mapˊ ce naˊ,
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Peue pun ri tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ ce palkoe pun ce munˊ aenˊ a aw? Aˊkoˊ, saecˊ meuh peue unˊ pun ri tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ, kaw ce pun munˊ aenˊ a yeut aw? Lahˊ uiˊ a heulˊ hawcˊ, Peucawoˊ sawnˊ Eun hk'aˊ yumˊ eun Abraham naˊ meuh hk'aˊ leupaws seumeuˊ eun naˊ.
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Aenˊ a ciˊ meuh yamnhawˊ? Meuh a nanggalˊ ka yam unˊ nang pun eun ri tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ aw, aˊkoˊ meuh a hawcˊ ka yam pun eun ri tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ aw? A hkuinˊ meuh hawcˊ ka yam pun eun ri tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ, daecti meuh a nanggalˊ ka yam unˊ nang pun eun ri tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ hawcˊ.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Tonˊ eun duingˊ hakˊ ri naˊ meuh a hetˊ ka taˊraˊ ka hk'aˊ leupaws seumeuˊ pun eun ingˊ kopti kueˊ eun hk'aˊ yumˊ yam unˊ nang pun eun ri tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ. Kop awnˊ na, eun meuh aˊkuiingˊ ce peue yumˊ hawcˊ daecti ce unˊ nang tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ ce punta Peucawoˊ Eun ku kaw sawnˊ ce meuh peue leupaws seumeuˊ naˊ yeut.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Eun ku meuh kuiingˊ ce peue tonˊ duingˊ hakˊ ri naˊ ce yeut. Peue aenˊ ce hkuinˊ tonˊ duingˊ hakˊ ri palkoe, daecti ce aˊyu imˊ hotˊ hk'aˊ yumˊ kuˊ Abraham kueˊ eun tangˊ neum nanggalˊ ka yam unˊ nang lec eun hk'aˊnaee hk'aˊ tonˊ duingˊ hakˊ naˊ.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Peucawoˊ yeuh Eun kati ri kaw tuilˊ bhenˊ keuteˊ naˊ meuh sinˊ ri Abraham eun maeeˊ ceucat eun naˊ ce a hkuinˊ meuh kopti leuceng eun ri ti leukahˊ ritroe naˊ, daecti a meuh kopti Peucawoˊ sawnˊ Eun eun meuh peue leupaws seumeuˊ ri hk'aˊ yumˊ naˊ.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Kopti peue leuceng ri ti leukahˊ ritroe naˊ ce lawn kaw meuh peue pun sinˊ naˊ koˊ, hk'aˊ yumˊ naˊ a hkuinˊ kaw kueˊ ngos keunhawˊ, kati satˊcaˊ Eun Peucawoˊ naˊ a ku naˊ meuh kuˊ hk'oˊhk'awngˊ.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Kopti leukahˊ ritroe naˊ ti a hk'aˊ seungeuengˊ Eun Peucawoˊ naˊ lih rot. Tawngnhawˊ naˊ a lawn unˊ kueˊ leukahˊ ritroe koˊ, mawnˊ naˊ a ku hkuinˊ kueˊ yeuh kuˊ kleucˊ ri ritroe naˊ yeut.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Kop awnˊ na, punta kati satˊcaˊ Eun Peucawoˊ naˊ kaw a meuh hotˊ munˊ naˊ heulˊ maeeˊ punta ceucat eun Abraham naˊ ce ku peue kaw ce pun ri rap ri ti kati satˊcaˊ Eun Peucawoˊ naˊ neumneum naˊ, kati satˊcaˊ Eun Peucawoˊ naˊ a ingˊ neum hk'aˊ yumˊ naˊ. A hkuinˊ meuh peue leuceng ri ti leukahˊ ritroe naˊ ce palkoe, daecti a ku meuh peue kueˊ hk'aˊ yumˊ seunˊ Abraham eun naˊ ce yeut. Abraham eun meuh kuiingˊ eˊ gawmˊeucˊ.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Hotˊ seunˊ kuˊ temˊ a ri nang htawm Seungaˊ naˊ, “Kah Uiˊ mi meuh kuiingˊ ce peue ceu gawmˊeucˊ naˊ.” Abraham eun meuh kuiingˊ eˊ nanggalˊ toˊnhaˊ Eun Peucawoˊ Cawoˊ Abraham yumˊ eun Eun naˊ. Eun meuh Peucawoˊ Cawoˊ tuilˊ civit imˊ ri peue yeum naˊ ce maeeˊ Cawoˊ cang yeuh kuˊ unˊ kueˊ a kueˊ naˊ Eun.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 A saecˊ unˊ laee kueˊ vang keutuiˊ hpumˊ saecˊ yawo peunaeˊ, Abraham eun ku kawnˊ meung yumˊ ri kopti kueˊ eun vang keutuiˊ hpumˊ naˊ. Eun pun ri meuh kuiingˊ ce peue ceu heunˊ ceu naˊ seunˊ Peucawoˊ lahˊ Eun a ri heun hawcˊ naˊ, “Ceucat mi naˊ kaw ce heunˊ nyawkˊ.”
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Yam pun eun ri hk'eupˊ lawng kuˊ meuh neumneum ka lawng ka tuˊ eun naˊ seunˊ a pun a ri yeum hawcˊ koˊ kopti aˊyu eun naˊ rot a hk'ao ri tipakˊ neum naˊ, maeeˊ yam pun eun ri hk'eupˊ lawng kuˊ meuh neumneum Saraˊ ka meuh peue tanˊ ka unˊ cang kueˊ konˊ naˊ, hk'aˊ yumˊ eun naˊ a hkuinˊ yawmˊ lih.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Eun hkuinˊ keuyuihˊ fuiiˊfaiˊ kangkae ri kati Eun Peucawoˊ naˊ, daecti eun gawm kawlˊreng keuting hk'aˊnaee hk'aˊ yumˊ naˊ. Eun tuilˊ munhpungˊ ri Peucawoˊ Eun.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Eun yumˊ nyawkˊ Peucawoˊ kueˊ Eun tiˊca kaw cang yeuh kati yeuh ri naˊ htonnuk naˊ.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 A meuh kopti awnˊ a hawcˊ, “Peucawoˊ Eun sawnˊ eun meuh peue leupaws seumeuˊ.”
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Leukahˊ lahˊ, “Peucawoˊ Eun sawnˊ eun meuh peue leupaws seumeuˊ” aenˊ a koˊ, a hkuinˊ temˊ ri uinˊ ri meuh pun heun palkoe,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 daecti a ku meuh pun kuˊ Peucawoˊ sawnˊ Eun meuh peue leupaws seumeuˊ kuˊ yumˊ Cawoˊ yeuh Peucawoˊ Yesuˊ eˊ naˊ Eun tang kuhˊ imˊ hk'aiˊ vang yeum ri naˊ eˊ.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Yesuˊ pun Eun ri ap ri yeum kopti meuh a mapˊ eˊ naˊ. Hawcˊ koˊ, Eun tang kuhˊ imˊ punta kaw eˊ meuh peue leupaws seumeuˊ naˊ.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.