Marcos 6
Plang (BLR) vs VC
1 Yesuˊ Eun pucti heulˊ neum tehˊ naˊ, Eun ingˊ ri yungˊ vang utˊ ri naˊ. Tapaeˊ Eun naˊ ce ku hotˊ Eun ingˊ.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Yam rot a seunyi Sinˊ naˊ, Eun sangsawnˊ nang saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ. Peue pun ri mhawngˊ a naˊ ce amˊ nyawkˊ.
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Meuh Eun laksaˊmaˊ, unˊ meuh ka aw? Eun meuh konˊ ka Mariˊ, ecˊ ce Yakopˊ, Yoˊsaep, Yuˊdasˊ maeeˊ Siˊmon, unˊ meuh ka aw? Awngˊ beunˊ Eun naˊ utˊ ce maeeˊ eˊ, unˊ meuh ka aw? Ce nyu Eun pereng ri.”
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ pun Eun munhpungˊ ri naˊ ri peue, daecti Eun hkuinˊ pun hk'aˊnaee vang utˊ ri naˊ, hk'aˊnaee ecˊawngˊ ri naˊ maeeˊ hk'aˊnaee nyahk'ulˊ ri naˊ.”
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 A lawn unˊ meuh yawo tangˊ Eun tiˊ ri hk'aˊpang ce peue peuyhat baiˊ ce cuin naˊ ngonˊ koˊ, Eun hkuinˊ laee penˊ yeuh kuˊ hk'oˊamˊ naˊ mawnˊ saecˊ ti ceu.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yesuˊ Eun amˊ ri unˊ cang yumˊ ce.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Eun klawng tapaeˊ kulˊleualˊ peue naˊ ce ingˊ ri ti. Eun cusˊ ce pucti heulˊ meuh ku ri. Eun tuilˊ tiˊca cang pe seucaˊ rai naˊ ri ce.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Eun tuilˊ leukahˊ ri ce. Eun lahˊ, “A lawn unˊ meuh yawo hkuˊji koˊ, pawlaee pinˊ keunhawˊ heulˊ saecˊ ti ceu. Pawlaee pinˊ kuˊ hk'a, pawlaee pinˊ huilˊ, pawlaee seueˊ paec hk'aˊnaee saeˊcaetˊ peˊ naˊ heulˊ.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Cuipˊ jhaepˊ heulˊ, daecti pawlaee rangraen hk'o lheuˊ kuˊ cuipˊ peˊ naˊ heulˊ.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 Yam pun peˊ ri lec nya nangnhawˊ naˊ, utˊ yawo nang nya awnˊ a palkoe rot ti puc peˊ ri heulˊ hk'aiˊ veng awnˊ a naˊ reuˊ.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 Saecˊ meuh tawngnhawˊ peue lawn unˊ rap ri ti peˊ, aˊkoˊ unˊ leuceng leukahˊ peˊ naˊ koˊ, yam puc peˊ ri heulˊ hk'aiˊ veng awnˊ a naˊ, punta kaw a meuh saˊhkiˊ Peucawoˊ kaw Eun ciyang ce naˊ, rawsˊ ri tec peuluing pit dak cung peˊ naˊ reuˊ.”
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Tapaeˊ naˊ ce pucti heulˊ sangsawnˊ kah peue tawsˊ hpumˊ fuin mapˊ ri.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ce ra ri tec seucaˊ naˊ heunˊ tuˊ. Ce lhuikˊ peue peuyhat heunˊ peue naˊ ce ri lamawn, ce baiˊ ce cuin.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Kopti lawng Eun Yesuˊ naˊ seutuin seutan lawsˊ ka heulˊ naˊ, hkunˊhawˊhkamˊ Herotˊ eun pun ri mhawngˊ a. Ngonˊ peue lahˊ, “Yesuˊ Eun meuh Yoˊhan cawoˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ yeum eun, eun tang kuhˊ imˊ. Kop awnˊ na, a yeuh Eun kueˊ tiˊca cang yeuh kuˊ hk'oˊamˊ naˊ ce.”
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ngonˊ peue lahˊ, “Eun meuh Eˊliˊya eun.”
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Daecti yam cawoˊ Herotˊ pun eun ri mhawngˊ a naˊ, eun lahˊ, “Peue aenˊ meuh eun Yoˊhan kuˊ kah uiˊ peue rengˊ ngok eun naˊ eun. Eun tang kuhˊ imˊ hawcˊ.”
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Kopti cawoˊ Herotˊ eun meun kah eun peue heulˊ mheutˊ ri seueˊ Yoˊhan eun nang htawngˊ kopti cawoˊ Herotˊ ti eun Herodiˊ beunˊ eun Hpiˊlipˊ kuˊ meuh awngˊ ri naˊ ka meuh beunˊ ri naˊ.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Kopti Yoˊhan tawn lahˊ eun a ri cawoˊ Herotˊ eun, “Kopti ti mi beunˊ eun awngˊ ri naˊ ka meuh beunˊ ri naˊ, mi yeuh kuˊ kleucˊ ri leukahˊ ritroe naˊ.”
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Kop awnˊ na, Herodiˊ ka ces ri Yoˊhan eun. Ka sumˊ toh eun, daecti a hkuinˊ cang.
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 Kopti cawoˊ Herotˊ lhatˊ eun ri Yoˊhan eun, eun roksaˊ eun kopti yawng eun Yoˊhan meuh eun peue leupaws seumeuˊ, peue seungaˊ chakˊ naˊ. Yam cawoˊ Herotˊ pun eun ri mhawngˊ leukahˊ sangsawnˊ eun Yoˊhan naˊ, hpumˊ eun naˊ a saecˊ suksak, daecti eun kawnˊ sumˊ leuceng a.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 Vang tisutˊ ka naˊ, a rot yam htukˊ lai ri Herodiˊ ka. Hk'aˊnaee pawe seunyi keutˊ eun cawoˊ Herotˊ naˊ, eun klawng hkunˊ keuting, poˊ suikˊ keuting maeeˊ roˊkan utˊ nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ ce ingˊ hk'asomˊ tiduihˊ.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Yam konˊ beunˊ ka Herodiˊ ingˊ cha eun ri naˊ, a htukˊ hpumˊ eun cawoˊ Herotˊ maeeˊ peue checˊ naˊ ce nyawkˊ.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lheuˊ awnˊ na eun hkamˊ a, “Mi saecˊ hk'oˊ keunhawˊ, uiˊ kaw tuilˊ a ri mi gawmˊeucˊ, rot ti kuingˊ uiˊ naˊ ti plakˊ, uiˊ kaw tuilˊ a ri mi yeut.”
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Konˊ beunˊ naˊ eun heulˊ mhaingˊ ma ri ka, “Uiˊ ciˊ naˊ htukˊ ri hk'oˊ keunhawˊ?”
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Eun keutah ingˊ lahˊ a ri hkunˊhawˊhkamˊ eun, “Sumˊ isˊ uiˊ cingˊ eun Yoˊhan cawoˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ seueˊ a nang paenˊ hpan naˊ tuilˊ a ri uiˊ maetˊmaenˊ reuˊ.”
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Hkunˊhawˊhkamˊ Herotˊ eun kuit nyhapˊ nyawkˊ. Daecti kopti hkamˊ eun a hawcˊ naˊ maeeˊ kopti keueˊ eun ri buh ce peue checˊ naˊ, eun unˊ laee cang lheuˊ kuˊ hk'oˊ eun konˊ beunˊ naˊ.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Kop awnˊ na, eun keulawnˊ tuilˊ leukahˊ kah peue suikˊ ri naˊ eun heulˊ rengˊ ri ti cingˊ eun Yoˊhan naˊ ingˊ. Peue suikˊ naˊ eun ku heulˊ rengˊ cingˊ eun Yoˊhan naˊ nang htawngˊ naˊ.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Hawcˊ koˊ, eun seueˊ cingˊ naˊ nang paenˊ hpan naˊ ingˊ tuilˊ a ri konˊ beunˊ naˊ eun. Konˊ beunˊ naˊ eun ti ri tuilˊ a ri ma ri ka.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Yam tapaeˊ eun Yoˊhan naˊ pun ce ri mhawngˊ lawng awnˊ a naˊ, ce ingˊ ti ri heulˊ seueˊ tuˊ yeum eun naˊ nang keutuiˊ leumuic naˊ.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Peue caee Eun Yesuˊ naˊ ce ingˊ cu ri maeeˊ Yesuˊ Eun. Ce ris Eun mhawngˊ kuˊ yeuh kuˊ sangsawnˊ ri naˊ ce gawmˊeucˊ ka.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Kopti yam awnˊ na peue naˊ heulˊheulˊ ingˊingˊ ce heunˊ nyawkˊ, ce hkuinˊ laee tawn ri hk'asomˊ. Yesuˊ Eun lahˊ a ri tapaeˊ ri naˊ ce, “Eˊ heulˊ keuluiˊ ri nang vang yenˊyong ti duihˊ naˊ pawh.”
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Kop awnˊ na, ce pawk reu heulˊ ri nang vang yenˊyong ti duihˊ naˊ.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Daecti peue heunˊ peue pun ri nyu puc ce ri heulˊ naˊ ce pawn ce. Peue utˊ ku veng naˊ ce va puri hk'uih heulˊ rot tehˊ nanggalˊ.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Yam Yesuˊ lih Eun hk'aiˊ reu naˊ, Eun nyu peue cum heunˊ naˊ ce. Kopti seunˊ ce konˊyungˊ unˊ kueˊ cawoˊ goˊ naˊ, Eun tukyak ri ce nyawkˊ. Eun tang sangsawnˊ ce ri lawng heunˊ ceu naˊ.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yam rot a hk'aˊpul naˊ, tapaeˊ Eun naˊ ce ingˊ lahˊ a ri Heun, “Maenˊ naˊ seungai ka, a kaw hk'awsˊ fecˊ hawcˊ.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 Kah peue aenˊ ce heulˊ eoˊ ri leuvaee kuˊ hk'a nang yungˊ caonaoˊ naˊ ce meun reuˊ.”
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Daecti Eun topˊ a, “Peˊ ri tuilˊ ce somˊ reuˊ.”
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Yesuˊ Eun mhaingˊ ce, “Peˊ ciˊ kueˊ hkawomunˊ aˊneng meulˊ, heulˊ nomˊnawk a reuˊ.”
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun kah tapaeˊ ri naˊ ce kah peue heunˊ naˊ ce mokˊ meuh cum ri pang rip seungal naˊ.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ce ku mokˊ meuh cum ri, cum ka tipakˊ peue, aˊkoˊ cum ka hpawnˊkulˊ peue.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Hawcˊ Yesuˊ ti Eun hkawomunˊ hpawnˊ meulˊ maeeˊ kaˊ lalˊ tuˊ naˊ ingˊ naˊ, Eun mungˊ maoˊ naˊ, Eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun. Hawcˊ koˊ, Eun ves ri tuilˊ hkawomunˊ naˊ ri tapaeˊ ri naˊ ce. Ce gvah a ri peue heunˊ naˊ ce. Yesuˊ Eun ku gvah kaˊ lalˊ tuˊ naˊ ri peue heunˊ naˊ ce hk'awpˊ yeut.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Peue gawmˊeucˊ naˊ ce pun ri hk'a ri sakˊ ku peue ri.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Tapaeˊ naˊ ce seutˊ hkawomunˊ maeeˊ kaˊ kuˊ lheuˊ ka naˊ a pun kulˊleualˊ tengˊ nuk.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Peue hk'a kuˊ hk'a naˊ ce, me naˊ ce palkoe, ce kueˊ hpawnˊhengˊ peue.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Yam Yesuˊ buih amˊla Eun peue cum heunˊ naˊ ce, Eun keulawnˊ kah tapaeˊ ri naˊ ce lec reu naˊ bai heulˊ hk'aˊtehˊ glu nang veng Betsaiˊdaˊ naˊ.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Hawcˊ gahˊ Eun hk'aiˊ peue cum heunˊ naˊ ce, Eun hukˊ hk'oˊ munˊ pang gong naˊ.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Yam duimˊ ka naˊ, reu ce tapaeˊ naˊ a rot nang ngonˊ ka glu naˊ. Yesuˊ Eun utˊ koe keunam hk'aˊmaenˊ ka glu naˊ.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Eun nyu tapaeˊ ri naˊ saeˊcaeeˊ ce faiˊ reu naˊ heulˊ, kopti guilˊ reng naˊ ingˊ htuip a ce. Yam kaw a hk'awsˊ cengˊ naˊ, Yesuˊ Eun long pang hakˊ leuumˊ naˊ heulˊ ri ce. Eun kaw pukalˊ ce,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 daecti yam nyu ce long Eun pang hakˊ leuumˊ naˊ, ce hteumˊ Eun meuh hpetˊ. Ce aecˊrak lawsˊ,
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 kopti nyu ce Eun gawmˊeucˊ ti, ce tokˊseupa lhatˊ nyawkˊ.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Hawcˊ koˊ, Eun ingˊ lec reu naˊ maeeˊ ce, guilˊ naˊ a ku yutˊ ri. Ce amˊ nyawkˊ.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ce ku unˊ nang cengˊ ri lawng ka hkawomunˊ naˊ. Hpumˊ ce naˊ a cenˊ.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Yam tang ce glu naˊ heulˊ hk'aˊtehˊ naˊ, ce tahˊ reu naˊ keunam ka veng Genesaretˊ naˊ.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Pal yawo kawnˊ puc ce ri lih hk'aiˊ reu naˊ, peue pawn Yesuˊ Eun.
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 Peue awnˊ ce hk'uih heulˊ ku duihˊ ka kuingˊ naˊ. Ce jongˊ peue peuyhat naˊ ce gawmˊ hk'eung itˊ ri naˊ ingˊ ri vang mhawngˊ ce Yesuˊ kaw Eun heulˊ naˊ.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Yesuˊ Eun saecˊ heulˊ tawngnhawˊ, nang yungˊ unˊ lahˊ, nang veng unˊ lahˊ, nang pangˊ unˊ lahˊ, peue ku jongˊ peue peuyhat naˊ ce ingˊ vang cu hk'onˊ peue ri naˊ. Ce hk'oˊ Eun naˊ tuilˊ peue peuyhat naˊ ce paicˊ yawo duingˊ hk'o ri naˊ. Peue pun ri paicˊ a naˊ ce cuin gawmˊeucˊ ri.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.