Marcos 6

Plang (BLR) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Yesuˊ Eun pucti heulˊ neum tehˊ naˊ, Eun ingˊ ri yungˊ vang utˊ ri naˊ. Tapaeˊ Eun naˊ ce ku hotˊ Eun ingˊ.
1 Tendo Jesus partido dali, foi para a sua terra, e os seus discípulos o acompanharam.
2 Yam rot a seunyi Sinˊ naˊ, Eun sangsawnˊ nang saˊla vang hk'oˊ munˊ naˊ. Peue pun ri mhawngˊ a naˊ ce amˊ nyawkˊ.
2 Chegando o sábado, passou a ensinar na sinagoga; e muitos, ouvindo-o, se maravilhavam, dizendo: Donde vêm a este estas coisas? Que sabedoria é esta que lhe foi dada? E como se fazem tais maravilhas por suas mãos?
3 Meuh Eun laksaˊmaˊ, unˊ meuh ka aw? Eun meuh konˊ ka Mariˊ, ecˊ ce Yakopˊ, Yoˊsaep, Yuˊdasˊ maeeˊ Siˊmon, unˊ meuh ka aw? Awngˊ beunˊ Eun naˊ utˊ ce maeeˊ eˊ, unˊ meuh ka aw? Ce nyu Eun pereng ri.”
3 Não é este o carpinteiro, filho de Maria, irmão de Tiago, José, Judas e Simão? E não vivem aqui entre nós suas irmãs? E escandalizavam-se nele.
4 Yesuˊ Eun lahˊ a ri ce, “Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ pun Eun munhpungˊ ri naˊ ri peue, daecti Eun hkuinˊ pun hk'aˊnaee vang utˊ ri naˊ, hk'aˊnaee ecˊawngˊ ri naˊ maeeˊ hk'aˊnaee nyahk'ulˊ ri naˊ.”
4 Jesus, porém, lhes disse: Não há profeta sem honra, senão na sua terra, entre os seus parentes e na sua casa.
5 A lawn unˊ meuh yawo tangˊ Eun tiˊ ri hk'aˊpang ce peue peuyhat baiˊ ce cuin naˊ ngonˊ koˊ, Eun hkuinˊ laee penˊ yeuh kuˊ hk'oˊamˊ naˊ mawnˊ saecˊ ti ceu.
5 Não pôde fazer ali nenhum milagre, senão curar uns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Yesuˊ Eun amˊ ri unˊ cang yumˊ ce.
6 Admirou-se da incredulidade deles. Contudo, percorria as aldeias circunvizinhas, a ensinar.
7 Eun klawng tapaeˊ kulˊleualˊ peue naˊ ce ingˊ ri ti. Eun cusˊ ce pucti heulˊ meuh ku ri. Eun tuilˊ tiˊca cang pe seucaˊ rai naˊ ri ce.
7 Chamou Jesus os doze e passou a enviá-los de dois a dois, dando-lhes autoridade sobre os espíritos imundos.
8 Eun tuilˊ leukahˊ ri ce. Eun lahˊ, “A lawn unˊ meuh yawo hkuˊji koˊ, pawlaee pinˊ keunhawˊ heulˊ saecˊ ti ceu. Pawlaee pinˊ kuˊ hk'a, pawlaee pinˊ huilˊ, pawlaee seueˊ paec hk'aˊnaee saeˊcaetˊ peˊ naˊ heulˊ.
8 Ordenou-lhes que nada levassem para o caminho, exceto um bordão; nem pão, nem alforje, nem dinheiro;
9 Cuipˊ jhaepˊ heulˊ, daecti pawlaee rangraen hk'o lheuˊ kuˊ cuipˊ peˊ naˊ heulˊ.
9 que fossem calçados de sandálias e não usassem duas túnicas.
10 Yam pun peˊ ri lec nya nangnhawˊ naˊ, utˊ yawo nang nya awnˊ a palkoe rot ti puc peˊ ri heulˊ hk'aiˊ veng awnˊ a naˊ reuˊ.
10 E recomendou-lhes: Quando entrardes nalguma casa, permanecei aí até vos retirardes do lugar.
11 Saecˊ meuh tawngnhawˊ peue lawn unˊ rap ri ti peˊ, aˊkoˊ unˊ leuceng leukahˊ peˊ naˊ koˊ, yam puc peˊ ri heulˊ hk'aiˊ veng awnˊ a naˊ, punta kaw a meuh saˊhkiˊ Peucawoˊ kaw Eun ciyang ce naˊ, rawsˊ ri tec peuluing pit dak cung peˊ naˊ reuˊ.”
11 Se nalgum lugar não vos receberem nem vos ouvirem, ao sairdes dali, sacudi o pó dos pés, em testemunho contra eles.
12 Tapaeˊ naˊ ce pucti heulˊ sangsawnˊ kah peue tawsˊ hpumˊ fuin mapˊ ri.
12 Então, saindo eles, pregavam ao povo que se arrependesse;
13 Ce ra ri tec seucaˊ naˊ heunˊ tuˊ. Ce lhuikˊ peue peuyhat heunˊ peue naˊ ce ri lamawn, ce baiˊ ce cuin.
13 expeliam muitos demônios e curavam numerosos enfermos, ungindo-os com óleo.
14 Kopti lawng Eun Yesuˊ naˊ seutuin seutan lawsˊ ka heulˊ naˊ, hkunˊhawˊhkamˊ Herotˊ eun pun ri mhawngˊ a. Ngonˊ peue lahˊ, “Yesuˊ Eun meuh Yoˊhan cawoˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ yeum eun, eun tang kuhˊ imˊ. Kop awnˊ na, a yeuh Eun kueˊ tiˊca cang yeuh kuˊ hk'oˊamˊ naˊ ce.”
14 Chegou isto aos ouvidos do rei Herodes, porque o nome de Jesus já se tornara notório; e alguns diziam: João Batista ressuscitou dentre os mortos, e, por isso, nele operam forças miraculosas.
15 Ngonˊ peue lahˊ, “Eun meuh Eˊliˊya eun.”
15 Outros diziam: É Elias; ainda outros: É profeta como um dos profetas.
16 Daecti yam cawoˊ Herotˊ pun eun ri mhawngˊ a naˊ, eun lahˊ, “Peue aenˊ meuh eun Yoˊhan kuˊ kah uiˊ peue rengˊ ngok eun naˊ eun. Eun tang kuhˊ imˊ hawcˊ.”
16 Herodes, porém, ouvindo isto, disse: É João, a quem eu mandei decapitar, que ressurgiu.
17 Kopti cawoˊ Herotˊ eun meun kah eun peue heulˊ mheutˊ ri seueˊ Yoˊhan eun nang htawngˊ kopti cawoˊ Herotˊ ti eun Herodiˊ beunˊ eun Hpiˊlipˊ kuˊ meuh awngˊ ri naˊ ka meuh beunˊ ri naˊ.
17 Porque o mesmo Herodes, por causa de Herodias, mulher de seu irmão Filipe (porquanto Herodes se casara com ela), mandara prender a João e atá-lo no cárcere.
18 Kopti Yoˊhan tawn lahˊ eun a ri cawoˊ Herotˊ eun, “Kopti ti mi beunˊ eun awngˊ ri naˊ ka meuh beunˊ ri naˊ, mi yeuh kuˊ kleucˊ ri leukahˊ ritroe naˊ.”
18 Pois João lhe dizia: Não te é lícito possuir a mulher de teu irmão.
19 Kop awnˊ na, Herodiˊ ka ces ri Yoˊhan eun. Ka sumˊ toh eun, daecti a hkuinˊ cang.
19 E Herodias o odiava, querendo matá-lo, e não podia.
20 Kopti cawoˊ Herotˊ lhatˊ eun ri Yoˊhan eun, eun roksaˊ eun kopti yawng eun Yoˊhan meuh eun peue leupaws seumeuˊ, peue seungaˊ chakˊ naˊ. Yam cawoˊ Herotˊ pun eun ri mhawngˊ leukahˊ sangsawnˊ eun Yoˊhan naˊ, hpumˊ eun naˊ a saecˊ suksak, daecti eun kawnˊ sumˊ leuceng a.
20 Porque Herodes temia a João, sabendo que era homem justo e santo, e o tinha em segurança. E, quando o ouvia, ficava perplexo, escutando-o de boa mente.
21 Vang tisutˊ ka naˊ, a rot yam htukˊ lai ri Herodiˊ ka. Hk'aˊnaee pawe seunyi keutˊ eun cawoˊ Herotˊ naˊ, eun klawng hkunˊ keuting, poˊ suikˊ keuting maeeˊ roˊkan utˊ nang kuingˊ Galilaeˊ naˊ ce ingˊ hk'asomˊ tiduihˊ.
21 E, chegando um dia favorável, em que Herodes no seu aniversário natalício dera um banquete aos seus dignitários, aos oficiais militares e aos principais da Galileia,
22 Yam konˊ beunˊ ka Herodiˊ ingˊ cha eun ri naˊ, a htukˊ hpumˊ eun cawoˊ Herotˊ maeeˊ peue checˊ naˊ ce nyawkˊ.
22 entrou a filha de Herodias e, dançando, agradou a Herodes e aos seus convivas. Então, disse o rei à jovem: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 Lheuˊ awnˊ na eun hkamˊ a, “Mi saecˊ hk'oˊ keunhawˊ, uiˊ kaw tuilˊ a ri mi gawmˊeucˊ, rot ti kuingˊ uiˊ naˊ ti plakˊ, uiˊ kaw tuilˊ a ri mi yeut.”
23 E jurou-lhe: Se pedires mesmo que seja a metade do meu reino, eu ta darei.
24 Konˊ beunˊ naˊ eun heulˊ mhaingˊ ma ri ka, “Uiˊ ciˊ naˊ htukˊ ri hk'oˊ keunhawˊ?”
24 Saindo ela, perguntou à sua mãe: Que pedirei? Esta respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Eun keutah ingˊ lahˊ a ri hkunˊhawˊhkamˊ eun, “Sumˊ isˊ uiˊ cingˊ eun Yoˊhan cawoˊ tuilˊ hk'aˊ cumˊ naˊ seueˊ a nang paenˊ hpan naˊ tuilˊ a ri uiˊ maetˊmaenˊ reuˊ.”
25 No mesmo instante, voltando apressadamente para junto do rei, disse: Quero que, sem demora, me dês num prato a cabeça de João Batista.
26 Hkunˊhawˊhkamˊ Herotˊ eun kuit nyhapˊ nyawkˊ. Daecti kopti hkamˊ eun a hawcˊ naˊ maeeˊ kopti keueˊ eun ri buh ce peue checˊ naˊ, eun unˊ laee cang lheuˊ kuˊ hk'oˊ eun konˊ beunˊ naˊ.
26 Entristeceu-se profundamente o rei; mas, por causa do juramento e dos que estavam com ele à mesa, não lha quis negar.
27 Kop awnˊ na, eun keulawnˊ tuilˊ leukahˊ kah peue suikˊ ri naˊ eun heulˊ rengˊ ri ti cingˊ eun Yoˊhan naˊ ingˊ. Peue suikˊ naˊ eun ku heulˊ rengˊ cingˊ eun Yoˊhan naˊ nang htawngˊ naˊ.
27 E, enviando logo o executor, mandou que lhe trouxessem a cabeça de João. Ele foi, e o decapitou no cárcere,
28 Hawcˊ koˊ, eun seueˊ cingˊ naˊ nang paenˊ hpan naˊ ingˊ tuilˊ a ri konˊ beunˊ naˊ eun. Konˊ beunˊ naˊ eun ti ri tuilˊ a ri ma ri ka.
28 e, trazendo a cabeça num prato, a entregou à jovem, e esta, por sua vez, a sua mãe.
29 Yam tapaeˊ eun Yoˊhan naˊ pun ce ri mhawngˊ lawng awnˊ a naˊ, ce ingˊ ti ri heulˊ seueˊ tuˊ yeum eun naˊ nang keutuiˊ leumuic naˊ.
29 Os discípulos de João, logo que souberam disto, vieram, levaram-lhe o corpo e o depositaram no túmulo.
30 Peue caee Eun Yesuˊ naˊ ce ingˊ cu ri maeeˊ Yesuˊ Eun. Ce ris Eun mhawngˊ kuˊ yeuh kuˊ sangsawnˊ ri naˊ ce gawmˊeucˊ ka.
30 Voltaram os apóstolos à presença de Jesus e lhe relataram tudo quanto haviam feito e ensinado.
31 Kopti yam awnˊ na peue naˊ heulˊheulˊ ingˊingˊ ce heunˊ nyawkˊ, ce hkuinˊ laee tawn ri hk'asomˊ. Yesuˊ Eun lahˊ a ri tapaeˊ ri naˊ ce, “Eˊ heulˊ keuluiˊ ri nang vang yenˊyong ti duihˊ naˊ pawh.”
31 E ele lhes disse: Vinde repousar um pouco, à parte, num lugar deserto; porque eles não tinham tempo nem para comer, visto serem numerosos os que iam e vinham.
32 Kop awnˊ na, ce pawk reu heulˊ ri nang vang yenˊyong ti duihˊ naˊ.
32 Então, foram sós no barco para um lugar solitário.
33 Daecti peue heunˊ peue pun ri nyu puc ce ri heulˊ naˊ ce pawn ce. Peue utˊ ku veng naˊ ce va puri hk'uih heulˊ rot tehˊ nanggalˊ.
33 Muitos, porém, os viram partir e, reconhecendo-os, correram para lá, a pé, de todas as cidades, e chegaram antes deles.
34 Yam Yesuˊ lih Eun hk'aiˊ reu naˊ, Eun nyu peue cum heunˊ naˊ ce. Kopti seunˊ ce konˊyungˊ unˊ kueˊ cawoˊ goˊ naˊ, Eun tukyak ri ce nyawkˊ. Eun tang sangsawnˊ ce ri lawng heunˊ ceu naˊ.
34 Ao desembarcar, viu Jesus uma grande multidão e compadeceu-se deles, porque eram como ovelhas que não têm pastor. E passou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Yam rot a hk'aˊpul naˊ, tapaeˊ Eun naˊ ce ingˊ lahˊ a ri Heun, “Maenˊ naˊ seungai ka, a kaw hk'awsˊ fecˊ hawcˊ.
35 Em declinando a tarde, vieram os discípulos a Jesus e lhe disseram: É deserto este lugar, e já avançada a hora;
36 Kah peue aenˊ ce heulˊ eoˊ ri leuvaee kuˊ hk'a nang yungˊ caonaoˊ naˊ ce meun reuˊ.”
36 despede-os para que, passando pelos campos ao redor e pelas aldeias, comprem para si o que comer.
37 Daecti Eun topˊ a, “Peˊ ri tuilˊ ce somˊ reuˊ.”
37 Porém ele lhes respondeu: Dai-lhes vós mesmos de comer. Disseram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para lhes dar de comer?
38 Yesuˊ Eun mhaingˊ ce, “Peˊ ciˊ kueˊ hkawomunˊ aˊneng meulˊ, heulˊ nomˊnawk a reuˊ.”
38 E ele lhes disse: Quantos pães tendes? Ide ver! E, sabendo-o eles, responderam: Cinco pães e dois peixes.
39 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun kah tapaeˊ ri naˊ ce kah peue heunˊ naˊ ce mokˊ meuh cum ri pang rip seungal naˊ.
39 Então, Jesus lhes ordenou que todos se assentassem, em grupos, sobre a relva verde.
40 Ce ku mokˊ meuh cum ri, cum ka tipakˊ peue, aˊkoˊ cum ka hpawnˊkulˊ peue.
40 E o fizeram, repartindo-se em grupos de cem em cem e de cinquenta em cinquenta.
41 Hawcˊ Yesuˊ ti Eun hkawomunˊ hpawnˊ meulˊ maeeˊ kaˊ lalˊ tuˊ naˊ ingˊ naˊ, Eun mungˊ maoˊ naˊ, Eun munˊ keuting ri Peucawoˊ Eun. Hawcˊ koˊ, Eun ves ri tuilˊ hkawomunˊ naˊ ri tapaeˊ ri naˊ ce. Ce gvah a ri peue heunˊ naˊ ce. Yesuˊ Eun ku gvah kaˊ lalˊ tuˊ naˊ ri peue heunˊ naˊ ce hk'awpˊ yeut.
41 Tomando ele os cinco pães e os dois peixes, erguendo os olhos ao céu, os abençoou; e, partindo os pães, deu-os aos discípulos para que os distribuíssem; e por todos repartiu também os dois peixes.
42 Peue gawmˊeucˊ naˊ ce pun ri hk'a ri sakˊ ku peue ri.
42 Todos comeram e se fartaram;
43 Tapaeˊ naˊ ce seutˊ hkawomunˊ maeeˊ kaˊ kuˊ lheuˊ ka naˊ a pun kulˊleualˊ tengˊ nuk.
43 e ainda recolheram doze cestos cheios de pedaços de pão e de peixe.
44 Peue hk'a kuˊ hk'a naˊ ce, me naˊ ce palkoe, ce kueˊ hpawnˊhengˊ peue.
44 Os que comeram dos pães eram cinco mil homens.
45 Yam Yesuˊ buih amˊla Eun peue cum heunˊ naˊ ce, Eun keulawnˊ kah tapaeˊ ri naˊ ce lec reu naˊ bai heulˊ hk'aˊtehˊ glu nang veng Betsaiˊdaˊ naˊ.
45 Logo a seguir, compeliu Jesus os seus discípulos a embarcar e passar adiante para o outro lado, a Betsaida, enquanto ele despedia a multidão.
46 Hawcˊ gahˊ Eun hk'aiˊ peue cum heunˊ naˊ ce, Eun hukˊ hk'oˊ munˊ pang gong naˊ.
46 E, tendo-os despedido, subiu ao monte para orar.
47 Yam duimˊ ka naˊ, reu ce tapaeˊ naˊ a rot nang ngonˊ ka glu naˊ. Yesuˊ Eun utˊ koe keunam hk'aˊmaenˊ ka glu naˊ.
47 Ao cair da tarde, estava o barco no meio do mar, e ele, sozinho em terra.
48 Eun nyu tapaeˊ ri naˊ saeˊcaeeˊ ce faiˊ reu naˊ heulˊ, kopti guilˊ reng naˊ ingˊ htuip a ce. Yam kaw a hk'awsˊ cengˊ naˊ, Yesuˊ Eun long pang hakˊ leuumˊ naˊ heulˊ ri ce. Eun kaw pukalˊ ce,
48 E, vendo-os em dificuldade a remar, porque o vento lhes era contrário, por volta da quarta vigília da noite, veio ter com eles, andando por sobre o mar; e queria tomar-lhes a dianteira.
49 daecti yam nyu ce long Eun pang hakˊ leuumˊ naˊ, ce hteumˊ Eun meuh hpetˊ. Ce aecˊrak lawsˊ,
49 Eles, porém, vendo-o andar sobre o mar, pensaram tratar-se de um fantasma e gritaram.
50 kopti nyu ce Eun gawmˊeucˊ ti, ce tokˊseupa lhatˊ nyawkˊ.
50 Pois todos ficaram aterrados à vista dele. Mas logo lhes falou e disse: Tende bom ânimo! Sou eu. Não temais!
51 Hawcˊ koˊ, Eun ingˊ lec reu naˊ maeeˊ ce, guilˊ naˊ a ku yutˊ ri. Ce amˊ nyawkˊ.
51 E subiu para o barco para estar com eles, e o vento cessou. Ficaram entre si atônitos,
52 Ce ku unˊ nang cengˊ ri lawng ka hkawomunˊ naˊ. Hpumˊ ce naˊ a cenˊ.
52 porque não haviam compreendido o milagre dos pães; antes, o seu coração estava endurecido.
53 Yam tang ce glu naˊ heulˊ hk'aˊtehˊ naˊ, ce tahˊ reu naˊ keunam ka veng Genesaretˊ naˊ.
53 Estando já no outro lado, chegaram a terra, em Genesaré, onde aportaram.
54 Pal yawo kawnˊ puc ce ri lih hk'aiˊ reu naˊ, peue pawn Yesuˊ Eun.
54 Saindo eles do barco, logo o povo reconheceu Jesus;
55 Peue awnˊ ce hk'uih heulˊ ku duihˊ ka kuingˊ naˊ. Ce jongˊ peue peuyhat naˊ ce gawmˊ hk'eung itˊ ri naˊ ingˊ ri vang mhawngˊ ce Yesuˊ kaw Eun heulˊ naˊ.
55 e, percorrendo toda aquela região, traziam em leitos os enfermos, para onde ouviam que ele estava.
56 Yesuˊ Eun saecˊ heulˊ tawngnhawˊ, nang yungˊ unˊ lahˊ, nang veng unˊ lahˊ, nang pangˊ unˊ lahˊ, peue ku jongˊ peue peuyhat naˊ ce ingˊ vang cu hk'onˊ peue ri naˊ. Ce hk'oˊ Eun naˊ tuilˊ peue peuyhat naˊ ce paicˊ yawo duingˊ hk'o ri naˊ. Peue pun ri paicˊ a naˊ ce cuin gawmˊeucˊ ri.
56 Onde quer que ele entrasse nas aldeias, cidades ou campos, punham os enfermos nas praças, rogando-lhe que os deixasse tocar ao menos na orla da sua veste; e quantos a tocavam saíam curados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.