Lucas 14
Plang (BLR) vs NTLH
1 Seunyi Sinˊ ti seunyi naˊ, yam Yesuˊ heulˊ somˊ Eun nang nya eun roˊ Hparisaeˊ ti peue naˊ, ce hotˊ ri htomˊ Eun meulamlam ri.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Peue buiˊ nyhelˊ peuyong ti peue naˊ eun bai utˊ nanggalˊ Eun.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 Yesuˊ Eun mhaingˊ peue yawng leukahˊ ritroe maeeˊ peue Hparisaeˊ naˊ ce, “Baiˊ peue peuyhat hk'aˊnaee seunyi Sinˊ naˊ kleucˊ ka leukahˊ ritroe aw, unˊ kleucˊ ka aw?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Daecti ce ditˊti. Kop awnˊ na, Yesuˊ Eun vuh eun kuhˊ. Eun baiˊ eun cuin. Hawcˊ koˊ, Eun kah eun heulˊ.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Hawcˊ koˊ, Eun mhaingˊ ce, “Hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, konˊ peˊ, aˊkoˊ aˊmoe peˊ naˊ a lawn hk'uicˊ nang lamoˊ hk'aˊnaee seunyi Sinˊ naˊ koˊ, kaw peˊ unˊ keulawnˊ hueˊ a pucti lih aw?”
5 Aí disse:
6 Ce unˊ laee kueˊ kuˊ kaw lahˊ saecˊ peunaeˊ.
6 E eles não puderam responder.
7 Yam Yesuˊ nyu Eun checˊ naˊ leuk ce vang mokˊ kueˊ munhpungˊ naˊ, Eun lahˊ leukahˊ leupongˊ,
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Peue lawn klawng mi heulˊ vang hk'a checˊ naˊ koˊ, pawlaee leuk vang mokˊ kueˊ munhpungˊ naˊ. Kopti naˊ eun cang klawng nang kueˊ anˊnya keuting hk'aiˊ mi.
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 A lawn yeuh keutitˊ koˊ, cawoˊ nya klawng mi naˊ eun kaw ingˊ lahˊ a ri mi, ‘Tuilˊ vang mokˊ mi naˊ ri heun reuˊ.’ Yam awnˊ na, mi naˊ klaeeˊ ri mhongˊ pun ri sat ri heulˊ mokˊ vang htan tem hk'aiˊ peue naˊ.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Daecti yam klawng peue mi naˊ, heulˊ mokˊ vang unˊ kueˊ munhpungˊ naˊ. Punta cawoˊ nya naˊ kaw eun ingˊ lahˊ a ri mi, ‘Aˊmawo, ingˊ mokˊ vang chakˊ hk'aiˊ maenˊ naˊ reuˊ.’ Yam awnˊ na, mi kaw pun munhpungˊ ri nanggalˊ peue checˊ seubu naˊ ce gawmˊeucˊ.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Kopti saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn ti ri keuting lhungˊ meun koˊ, eun kaw hkamˊ nuic ri tem naˊ. Daecti saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn tangˊ hpumˊ ri tem koˊ, eun kaw pun ri rap ri ti hk'aˊ yuk ri lhungˊ naˊ.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri peue klawng naˊ eun, “Yam klawng mi peue somˊ ngup unˊ lahˊ, somˊ pul unˊ lahˊ, pawlaee klawng aˊmawo, ecˊawngˊ maeeˊ peue meuneum utˊ caonaoˊ mi naˊ ce. Mi lawn yeuh keutitˊ koˊ, ce kaw cang topˊ kun mi, klawng mi yeut.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Daecti yam yeuh mi pawe hk'asomˊ naˊ, klawng peue hk'oˊtukyak, peue tiˊ cung lu maeeˊ peue ngaiˊ lecˊ naˊ ce reuˊ.
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 Mi kaw pun munˊ keuting. Ce saecˊ unˊ cang topˊ kun mi naˊ, daecti Peucawoˊ Eun kaw tang topˊ munˊ kun ri mi yam peue leupaws seumeuˊ naˊ tang kuhˊ imˊ ce naˊ.”
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Kuˊ mokˊ ri somˊ mawnˊ naˊ yam mhawngˊ eun leukahˊ awnˊ a naˊ, eun lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Munˊ keuting ri peue kaw pun ri hk'asomˊ nang kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce.”
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Peue ti peue naˊ buih rangraen eun pawe hk'asomˊ keuting. Eun klawng peue checˊ heunˊ nyawkˊ.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Yam kaw a rot yam hk'asomˊ naˊ, eun kah mhaiˊ ri naˊ eun heulˊ lahˊ a ri peue checˊ klawng ri naˊ ce, ‘Ingˊ pawh, maetˊmaenˊ hawcˊ uiˊ rangraen ka gawmˊeucˊ hawcˊ.’
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Daecti ce hk'oˊ ri unˊ heulˊ gawmˊeucˊ ri. Kuˊ ti peue naˊ eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ leuvaee uiˊ na ti bhenˊ naˊ, uiˊ loˊ ri heulˊ nawk a. Hk'oˊ a ri mi, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ nang pawe naˊ.’
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Kuˊ ti peue naˊ eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ leuvaee uiˊ aˊmoe hpawnˊ ku naˊ, uiˊ kaw heulˊ hkvuikˊ a. Hk'oˊ a ri mi, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ nang pawe naˊ.’
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 A kueˊ baee ti peue, eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ penˊ hk'uˊ uiˊ naˊ, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ.’
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Mhaiˊ naˊ eun ingˊ lahˊ lawng awnˊ ce ri cawoˊ ri naˊ eun. Cawoˊ nya naˊ eun seungeuengˊ nyawkˊ. Eun lahˊ a ri mhaiˊ awnˊ eun, ‘Heulˊ hotˊ ri klawng peue hk'oˊtukyak, peue tiˊ cung lu, peue ngaiˊ lecˊ naˊ ce hotˊ hk'aˊ aetˊ hk'aˊ keuting ka nang veng naˊ vaeevaee reuˊ.’
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Mhaiˊ naˊ eun lahˊ, ‘Cawoˊ, yeuh uiˊ seunˊ kuˊ lahˊ mi naˊ hawcˊ, daecti a kawnˊ kueˊ vang mokˊ.’
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 Cawoˊ naˊ eun tang lahˊ a ri mhaiˊ ri naˊ eun, ‘Heulˊ klawng peue hotˊ hk'aˊ keuting hk'aˊ aetˊ ka hk'aˊnok veng naˊ ce ingˊ nuk nya uiˊ naˊ reuˊ.
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 Uiˊ lahˊ a ri peˊ, peue checˊ klawng uiˊ naˊ unˊ kueˊ ce nang heulˊ pun ri cim kuˊ hk'a uiˊ naˊ saecˊ ti peue.’ ”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Peue cum heunˊ naˊ buih heulˊ ce maeeˊ Yesuˊ Eun tiduihˊ. Eun hpawtˊ ri keueˊ lahˊ a ri ce,
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Peue ingˊ ri Uiˊ naˊ eun lawn unˊ leumeusˊ Uiˊ heunˊ hk'aiˊ makuiingˊ, beunˊ konˊ, ecˊawngˊ maeeˊ aˊyu ri koˊ, eun kaw unˊ cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Aˊnhawˊ lawn unˊ klawmˊ kleumˊ rawngˊtawpˊ ri naˊ unˊ hotˊ Uiˊ koˊ, hpaw eun caˊ kaw cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 Uˊhpama ri, hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, eun lawn sumˊ plengˊ nya lhungˊ koˊ, ngos ka naˊ a ciˊ kaw hk'oˊ unˊ hk'oˊ rot ti plengˊ eun nya naˊ hawcˊ kaw eun unˊ mokˊ ri sawnˊ a aw?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Kopti eun saecˊ pun ri goˊ res ka naˊ, eun lawn unˊ hawcˊ plengˊ a koˊ, peue nyu a naˊ ku peue ce kaw chaw hkamram eun. Ce naˊ lahˊ,
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 ‘Hkawnˊ eun tangˊ res nya ri naˊ, daecti eun unˊ cang hawcˊ plengˊ ka.’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 Unˊ meuh koˊ, yam hkunˊhawˊhkamˊ ti peue naˊ kaw eun suikˊ ri hkunˊhawˊhkamˊ seubu naˊ eun naˊ, peue suikˊ hk'aˊ heun timhuinˊ naˊ ce ciˊ kaw pe peue suikˊ seubu lalˊmhuinˊ naˊ ce pe unˊ pe, kaw eun unˊ mokˊ ti sawnˊ a aw?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Eun lawn yawng kaw ri unˊ pe koˊ, yam hkunˊhawˊhkamˊ seubu naˊ kawnˊ ingˊ eun neum seungai naˊ, eun kaw kah peue caee ri naˊ eun heulˊ hk'oˊ eun keuluiˊ suikˊ ri naˊ.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 Seunˊ awnˊ na, hk'aˊnaee peˊ ri saecˊ meuh aˊnhawˊ, eun lawn unˊ tec kuˊ kueˊ ri naˊ gawmˊeucˊ ka koˊ, eun kaw unˊ cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 Cis naˊ meuh a kuˊ chakˊ yeut. Daecti eumˊ ka naˊ a lawn cuitˊ koˊ, a ciˊ kaw cang yeuh ri eumˊ baee yeuh saˊnhawˊ?
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Pun bhenˊ keuteˊ unˊ lahˊ, pun kaw a meuh ngeuo unˊ lahˊ, kopti unˊ laee kueˊ a peuehotˊ naˊ, a ti ri tec ri.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.