Lucas 14
Plang (BLR) vs ARIB
1 Seunyi Sinˊ ti seunyi naˊ, yam Yesuˊ heulˊ somˊ Eun nang nya eun roˊ Hparisaeˊ ti peue naˊ, ce hotˊ ri htomˊ Eun meulamlam ri.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Peue buiˊ nyhelˊ peuyong ti peue naˊ eun bai utˊ nanggalˊ Eun.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Yesuˊ Eun mhaingˊ peue yawng leukahˊ ritroe maeeˊ peue Hparisaeˊ naˊ ce, “Baiˊ peue peuyhat hk'aˊnaee seunyi Sinˊ naˊ kleucˊ ka leukahˊ ritroe aw, unˊ kleucˊ ka aw?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Daecti ce ditˊti. Kop awnˊ na, Yesuˊ Eun vuh eun kuhˊ. Eun baiˊ eun cuin. Hawcˊ koˊ, Eun kah eun heulˊ.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Hawcˊ koˊ, Eun mhaingˊ ce, “Hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, konˊ peˊ, aˊkoˊ aˊmoe peˊ naˊ a lawn hk'uicˊ nang lamoˊ hk'aˊnaee seunyi Sinˊ naˊ koˊ, kaw peˊ unˊ keulawnˊ hueˊ a pucti lih aw?”
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Ce unˊ laee kueˊ kuˊ kaw lahˊ saecˊ peunaeˊ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yam Yesuˊ nyu Eun checˊ naˊ leuk ce vang mokˊ kueˊ munhpungˊ naˊ, Eun lahˊ leukahˊ leupongˊ,
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Peue lawn klawng mi heulˊ vang hk'a checˊ naˊ koˊ, pawlaee leuk vang mokˊ kueˊ munhpungˊ naˊ. Kopti naˊ eun cang klawng nang kueˊ anˊnya keuting hk'aiˊ mi.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 A lawn yeuh keutitˊ koˊ, cawoˊ nya klawng mi naˊ eun kaw ingˊ lahˊ a ri mi, ‘Tuilˊ vang mokˊ mi naˊ ri heun reuˊ.’ Yam awnˊ na, mi naˊ klaeeˊ ri mhongˊ pun ri sat ri heulˊ mokˊ vang htan tem hk'aiˊ peue naˊ.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Daecti yam klawng peue mi naˊ, heulˊ mokˊ vang unˊ kueˊ munhpungˊ naˊ. Punta cawoˊ nya naˊ kaw eun ingˊ lahˊ a ri mi, ‘Aˊmawo, ingˊ mokˊ vang chakˊ hk'aiˊ maenˊ naˊ reuˊ.’ Yam awnˊ na, mi kaw pun munhpungˊ ri nanggalˊ peue checˊ seubu naˊ ce gawmˊeucˊ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Kopti saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn ti ri keuting lhungˊ meun koˊ, eun kaw hkamˊ nuic ri tem naˊ. Daecti saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn tangˊ hpumˊ ri tem koˊ, eun kaw pun ri rap ri ti hk'aˊ yuk ri lhungˊ naˊ.”
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri peue klawng naˊ eun, “Yam klawng mi peue somˊ ngup unˊ lahˊ, somˊ pul unˊ lahˊ, pawlaee klawng aˊmawo, ecˊawngˊ maeeˊ peue meuneum utˊ caonaoˊ mi naˊ ce. Mi lawn yeuh keutitˊ koˊ, ce kaw cang topˊ kun mi, klawng mi yeut.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Daecti yam yeuh mi pawe hk'asomˊ naˊ, klawng peue hk'oˊtukyak, peue tiˊ cung lu maeeˊ peue ngaiˊ lecˊ naˊ ce reuˊ.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Mi kaw pun munˊ keuting. Ce saecˊ unˊ cang topˊ kun mi naˊ, daecti Peucawoˊ Eun kaw tang topˊ munˊ kun ri mi yam peue leupaws seumeuˊ naˊ tang kuhˊ imˊ ce naˊ.”
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Kuˊ mokˊ ri somˊ mawnˊ naˊ yam mhawngˊ eun leukahˊ awnˊ a naˊ, eun lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Munˊ keuting ri peue kaw pun ri hk'asomˊ nang kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce.”
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Peue ti peue naˊ buih rangraen eun pawe hk'asomˊ keuting. Eun klawng peue checˊ heunˊ nyawkˊ.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Yam kaw a rot yam hk'asomˊ naˊ, eun kah mhaiˊ ri naˊ eun heulˊ lahˊ a ri peue checˊ klawng ri naˊ ce, ‘Ingˊ pawh, maetˊmaenˊ hawcˊ uiˊ rangraen ka gawmˊeucˊ hawcˊ.’
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Daecti ce hk'oˊ ri unˊ heulˊ gawmˊeucˊ ri. Kuˊ ti peue naˊ eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ leuvaee uiˊ na ti bhenˊ naˊ, uiˊ loˊ ri heulˊ nawk a. Hk'oˊ a ri mi, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ nang pawe naˊ.’
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Kuˊ ti peue naˊ eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ leuvaee uiˊ aˊmoe hpawnˊ ku naˊ, uiˊ kaw heulˊ hkvuikˊ a. Hk'oˊ a ri mi, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ nang pawe naˊ.’
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 A kueˊ baee ti peue, eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ penˊ hk'uˊ uiˊ naˊ, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ.’
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 Mhaiˊ naˊ eun ingˊ lahˊ lawng awnˊ ce ri cawoˊ ri naˊ eun. Cawoˊ nya naˊ eun seungeuengˊ nyawkˊ. Eun lahˊ a ri mhaiˊ awnˊ eun, ‘Heulˊ hotˊ ri klawng peue hk'oˊtukyak, peue tiˊ cung lu, peue ngaiˊ lecˊ naˊ ce hotˊ hk'aˊ aetˊ hk'aˊ keuting ka nang veng naˊ vaeevaee reuˊ.’
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Mhaiˊ naˊ eun lahˊ, ‘Cawoˊ, yeuh uiˊ seunˊ kuˊ lahˊ mi naˊ hawcˊ, daecti a kawnˊ kueˊ vang mokˊ.’
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Cawoˊ naˊ eun tang lahˊ a ri mhaiˊ ri naˊ eun, ‘Heulˊ klawng peue hotˊ hk'aˊ keuting hk'aˊ aetˊ ka hk'aˊnok veng naˊ ce ingˊ nuk nya uiˊ naˊ reuˊ.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Uiˊ lahˊ a ri peˊ, peue checˊ klawng uiˊ naˊ unˊ kueˊ ce nang heulˊ pun ri cim kuˊ hk'a uiˊ naˊ saecˊ ti peue.’ ”
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Peue cum heunˊ naˊ buih heulˊ ce maeeˊ Yesuˊ Eun tiduihˊ. Eun hpawtˊ ri keueˊ lahˊ a ri ce,
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Peue ingˊ ri Uiˊ naˊ eun lawn unˊ leumeusˊ Uiˊ heunˊ hk'aiˊ makuiingˊ, beunˊ konˊ, ecˊawngˊ maeeˊ aˊyu ri koˊ, eun kaw unˊ cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aˊnhawˊ lawn unˊ klawmˊ kleumˊ rawngˊtawpˊ ri naˊ unˊ hotˊ Uiˊ koˊ, hpaw eun caˊ kaw cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Uˊhpama ri, hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, eun lawn sumˊ plengˊ nya lhungˊ koˊ, ngos ka naˊ a ciˊ kaw hk'oˊ unˊ hk'oˊ rot ti plengˊ eun nya naˊ hawcˊ kaw eun unˊ mokˊ ri sawnˊ a aw?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 Kopti eun saecˊ pun ri goˊ res ka naˊ, eun lawn unˊ hawcˊ plengˊ a koˊ, peue nyu a naˊ ku peue ce kaw chaw hkamram eun. Ce naˊ lahˊ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ‘Hkawnˊ eun tangˊ res nya ri naˊ, daecti eun unˊ cang hawcˊ plengˊ ka.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 Unˊ meuh koˊ, yam hkunˊhawˊhkamˊ ti peue naˊ kaw eun suikˊ ri hkunˊhawˊhkamˊ seubu naˊ eun naˊ, peue suikˊ hk'aˊ heun timhuinˊ naˊ ce ciˊ kaw pe peue suikˊ seubu lalˊmhuinˊ naˊ ce pe unˊ pe, kaw eun unˊ mokˊ ti sawnˊ a aw?
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Eun lawn yawng kaw ri unˊ pe koˊ, yam hkunˊhawˊhkamˊ seubu naˊ kawnˊ ingˊ eun neum seungai naˊ, eun kaw kah peue caee ri naˊ eun heulˊ hk'oˊ eun keuluiˊ suikˊ ri naˊ.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Seunˊ awnˊ na, hk'aˊnaee peˊ ri saecˊ meuh aˊnhawˊ, eun lawn unˊ tec kuˊ kueˊ ri naˊ gawmˊeucˊ ka koˊ, eun kaw unˊ cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Cis naˊ meuh a kuˊ chakˊ yeut. Daecti eumˊ ka naˊ a lawn cuitˊ koˊ, a ciˊ kaw cang yeuh ri eumˊ baee yeuh saˊnhawˊ?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Pun bhenˊ keuteˊ unˊ lahˊ, pun kaw a meuh ngeuo unˊ lahˊ, kopti unˊ laee kueˊ a peuehotˊ naˊ, a ti ri tec ri.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.