Lucas 14
Plang (BLR) vs BKJ
1 Seunyi Sinˊ ti seunyi naˊ, yam Yesuˊ heulˊ somˊ Eun nang nya eun roˊ Hparisaeˊ ti peue naˊ, ce hotˊ ri htomˊ Eun meulamlam ri.
1 E aconteceu que, entrando ele na casa de um dos principais fariseus para comer pão no dia do shabat, eles o estavam observando.
2 Peue buiˊ nyhelˊ peuyong ti peue naˊ eun bai utˊ nanggalˊ Eun.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 Yesuˊ Eun mhaingˊ peue yawng leukahˊ ritroe maeeˊ peue Hparisaeˊ naˊ ce, “Baiˊ peue peuyhat hk'aˊnaee seunyi Sinˊ naˊ kleucˊ ka leukahˊ ritroe aw, unˊ kleucˊ ka aw?”
3 E Jesus, respondendo, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no dia do shabat?
4 Daecti ce ditˊti. Kop awnˊ na, Yesuˊ Eun vuh eun kuhˊ. Eun baiˊ eun cuin. Hawcˊ koˊ, Eun kah eun heulˊ.
4 E eles calaram-se. E tomando-o, ele o curou e o deixou ir;
5 Hawcˊ koˊ, Eun mhaingˊ ce, “Hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, konˊ peˊ, aˊkoˊ aˊmoe peˊ naˊ a lawn hk'uicˊ nang lamoˊ hk'aˊnaee seunyi Sinˊ naˊ koˊ, kaw peˊ unˊ keulawnˊ hueˊ a pucti lih aw?”
5 e perguntou-lhes, dizendo: Qual será de vós que, tendo um jumento ou boi que caindo em um poço, não o retira imediatamente no dia do shabat?
6 Ce unˊ laee kueˊ kuˊ kaw lahˊ saecˊ peunaeˊ.
6 E, novamente, eles não puderam lhe responder acerca dessas coisas.
7 Yam Yesuˊ nyu Eun checˊ naˊ leuk ce vang mokˊ kueˊ munhpungˊ naˊ, Eun lahˊ leukahˊ leupongˊ,
7 E ele propôs aos convidados uma parábola, reparando como eles escolhiam os principais lugares, dizendo-lhes:
8 “Peue lawn klawng mi heulˊ vang hk'a checˊ naˊ koˊ, pawlaee leuk vang mokˊ kueˊ munhpungˊ naˊ. Kopti naˊ eun cang klawng nang kueˊ anˊnya keuting hk'aiˊ mi.
8 Quando tu fores convidado por algum homem para as bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado um homem mais honrado do que tu,
9 A lawn yeuh keutitˊ koˊ, cawoˊ nya klawng mi naˊ eun kaw ingˊ lahˊ a ri mi, ‘Tuilˊ vang mokˊ mi naˊ ri heun reuˊ.’ Yam awnˊ na, mi naˊ klaeeˊ ri mhongˊ pun ri sat ri heulˊ mokˊ vang htan tem hk'aiˊ peue naˊ.
9 e, vindo o que convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este homem; e então com vergonha, tenhas de tomar um lugar inferior.
10 Daecti yam klawng peue mi naˊ, heulˊ mokˊ vang unˊ kueˊ munhpungˊ naˊ. Punta cawoˊ nya naˊ kaw eun ingˊ lahˊ a ri mi, ‘Aˊmawo, ingˊ mokˊ vang chakˊ hk'aiˊ maenˊ naˊ reuˊ.’ Yam awnˊ na, mi kaw pun munhpungˊ ri nanggalˊ peue checˊ seubu naˊ ce gawmˊeucˊ.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no lugar inferior, para que, quando vier o que te convidou, ele possa te dizer: Amigo, sobe para cá. Então, terás honra diante dos que estiverem assentados contigo na mesa.
11 Kopti saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn ti ri keuting lhungˊ meun koˊ, eun kaw hkamˊ nuic ri tem naˊ. Daecti saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn tangˊ hpumˊ ri tem koˊ, eun kaw pun ri rap ri ti hk'aˊ yuk ri lhungˊ naˊ.”
11 Porque, qualquer que se exaltar a si mesmo, será humilhado, e aquele que se humilhar a si mesmo, será exaltado.
12 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri peue klawng naˊ eun, “Yam klawng mi peue somˊ ngup unˊ lahˊ, somˊ pul unˊ lahˊ, pawlaee klawng aˊmawo, ecˊawngˊ maeeˊ peue meuneum utˊ caonaoˊ mi naˊ ce. Mi lawn yeuh keutitˊ koˊ, ce kaw cang topˊ kun mi, klawng mi yeut.
12 E ele disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem os teus vizinhos ricos, para que não aconteça que eles também te tornem a convidar, e te seja recompensado.
13 Daecti yam yeuh mi pawe hk'asomˊ naˊ, klawng peue hk'oˊtukyak, peue tiˊ cung lu maeeˊ peue ngaiˊ lecˊ naˊ ce reuˊ.
13 Mas, quando tu deres um banquete, chama os pobres, aleijados, mancos e cegos;
14 Mi kaw pun munˊ keuting. Ce saecˊ unˊ cang topˊ kun mi naˊ, daecti Peucawoˊ Eun kaw tang topˊ munˊ kun ri mi yam peue leupaws seumeuˊ naˊ tang kuhˊ imˊ ce naˊ.”
14 e tu serás abençoado; porque eles não podem te recompensar; pois tu serás recompensado na ressurreição dos justos.
15 Kuˊ mokˊ ri somˊ mawnˊ naˊ yam mhawngˊ eun leukahˊ awnˊ a naˊ, eun lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Munˊ keuting ri peue kaw pun ri hk'asomˊ nang kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce.”
15 E, ao ouvir estas coisas, um dos que estavam assentados com ele à mesa, disse-lhe: Abençoado é o que comer pão no reino de Deus.
16 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Peue ti peue naˊ buih rangraen eun pawe hk'asomˊ keuting. Eun klawng peue checˊ heunˊ nyawkˊ.
16 Então, ele lhe disse: Certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos;
17 Yam kaw a rot yam hk'asomˊ naˊ, eun kah mhaiˊ ri naˊ eun heulˊ lahˊ a ri peue checˊ klawng ri naˊ ce, ‘Ingˊ pawh, maetˊmaenˊ hawcˊ uiˊ rangraen ka gawmˊeucˊ hawcˊ.’
17 e enviou seu servo, na hora da ceia, para dizer aos convidados: Vinde, pois todas as coisas estão preparadas.
18 Daecti ce hk'oˊ ri unˊ heulˊ gawmˊeucˊ ri. Kuˊ ti peue naˊ eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ leuvaee uiˊ na ti bhenˊ naˊ, uiˊ loˊ ri heulˊ nawk a. Hk'oˊ a ri mi, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ nang pawe naˊ.’
18 E todos em consenso começaram a dar desculpas. O primeiro disse-lhe: Eu comprei um pedaço de terra, e preciso ir vê-lo; peço-te que me desculpes.
19 Kuˊ ti peue naˊ eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ leuvaee uiˊ aˊmoe hpawnˊ ku naˊ, uiˊ kaw heulˊ hkvuikˊ a. Hk'oˊ a ri mi, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ nang pawe naˊ.’
19 E outro disse: Eu comprei cinco juntas de bois, e vou examiná-las; peço-te que me desculpe.
20 A kueˊ baee ti peue, eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ penˊ hk'uˊ uiˊ naˊ, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ.’
20 E outro disse: Casei-me e, portanto, não posso ir.
21 Mhaiˊ naˊ eun ingˊ lahˊ lawng awnˊ ce ri cawoˊ ri naˊ eun. Cawoˊ nya naˊ eun seungeuengˊ nyawkˊ. Eun lahˊ a ri mhaiˊ awnˊ eun, ‘Heulˊ hotˊ ri klawng peue hk'oˊtukyak, peue tiˊ cung lu, peue ngaiˊ lecˊ naˊ ce hotˊ hk'aˊ aetˊ hk'aˊ keuting ka nang veng naˊ vaeevaee reuˊ.’
21 E, vindo aquele servo, anunciou essas coisas ao seu senhor. Então, o dono da casa, irritado, disse ao seu servo: Sai depressa pelas ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, e os aleijados, e os coxos, e os cegos.
22 Mhaiˊ naˊ eun lahˊ, ‘Cawoˊ, yeuh uiˊ seunˊ kuˊ lahˊ mi naˊ hawcˊ, daecti a kawnˊ kueˊ vang mokˊ.’
22 E disse o servo: Senhor, está feito como tu ordenaste, e ainda há lugar.
23 Cawoˊ naˊ eun tang lahˊ a ri mhaiˊ ri naˊ eun, ‘Heulˊ klawng peue hotˊ hk'aˊ keuting hk'aˊ aetˊ ka hk'aˊnok veng naˊ ce ingˊ nuk nya uiˊ naˊ reuˊ.
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelas estradas e sendas, e obriga-os a entrar, para que a minha casa possa estar cheia.
24 Uiˊ lahˊ a ri peˊ, peue checˊ klawng uiˊ naˊ unˊ kueˊ ce nang heulˊ pun ri cim kuˊ hk'a uiˊ naˊ saecˊ ti peue.’ ”
24 Porque eu vos digo: Que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Peue cum heunˊ naˊ buih heulˊ ce maeeˊ Yesuˊ Eun tiduihˊ. Eun hpawtˊ ri keueˊ lahˊ a ri ce,
25 E iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Peue ingˊ ri Uiˊ naˊ eun lawn unˊ leumeusˊ Uiˊ heunˊ hk'aiˊ makuiingˊ, beunˊ konˊ, ecˊawngˊ maeeˊ aˊyu ri koˊ, eun kaw unˊ cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
26 Se algum homem vier a mim, e não aborrecer a seu pai, e mãe, e esposa, e filhos, e irmãos, e irmãs, sim, e também a sua própria vida, ele não pode ser meu discípulo.
27 Aˊnhawˊ lawn unˊ klawmˊ kleumˊ rawngˊtawpˊ ri naˊ unˊ hotˊ Uiˊ koˊ, hpaw eun caˊ kaw cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
27 E quem não carregar a sua cruz, e não vir após mim, não pode ser meu discípulo.
28 Uˊhpama ri, hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, eun lawn sumˊ plengˊ nya lhungˊ koˊ, ngos ka naˊ a ciˊ kaw hk'oˊ unˊ hk'oˊ rot ti plengˊ eun nya naˊ hawcˊ kaw eun unˊ mokˊ ri sawnˊ a aw?
28 Porque qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro para calcular o seu custo, para ver se tem o suficiente para acabá-la?
29 Kopti eun saecˊ pun ri goˊ res ka naˊ, eun lawn unˊ hawcˊ plengˊ a koˊ, peue nyu a naˊ ku peue ce kaw chaw hkamram eun. Ce naˊ lahˊ,
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não sendo capaz de acabá-la, todos os que a virem comecem a escarnecer dele,
30 ‘Hkawnˊ eun tangˊ res nya ri naˊ, daecti eun unˊ cang hawcˊ plengˊ ka.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não foi capaz de acabar.
31 Unˊ meuh koˊ, yam hkunˊhawˊhkamˊ ti peue naˊ kaw eun suikˊ ri hkunˊhawˊhkamˊ seubu naˊ eun naˊ, peue suikˊ hk'aˊ heun timhuinˊ naˊ ce ciˊ kaw pe peue suikˊ seubu lalˊmhuinˊ naˊ ce pe unˊ pe, kaw eun unˊ mokˊ ti sawnˊ a aw?
31 Ou qual é o rei que, indo guerrear contra outro rei, não se assenta primeiro a se aconselhar se com dez mil é capaz de sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Eun lawn yawng kaw ri unˊ pe koˊ, yam hkunˊhawˊhkamˊ seubu naˊ kawnˊ ingˊ eun neum seungai naˊ, eun kaw kah peue caee ri naˊ eun heulˊ hk'oˊ eun keuluiˊ suikˊ ri naˊ.
32 Do contrário, estando o outro ainda longe, ele envia embaixadores e pede condições de paz.
33 Seunˊ awnˊ na, hk'aˊnaee peˊ ri saecˊ meuh aˊnhawˊ, eun lawn unˊ tec kuˊ kueˊ ri naˊ gawmˊeucˊ ka koˊ, eun kaw unˊ cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renunciar a tudo quanto tem, não pode ser meu discípulo.
34 Cis naˊ meuh a kuˊ chakˊ yeut. Daecti eumˊ ka naˊ a lawn cuitˊ koˊ, a ciˊ kaw cang yeuh ri eumˊ baee yeuh saˊnhawˊ?
34 Sal é bom; mas, se ele perder o sabor, com que se há de temperar?
35 Pun bhenˊ keuteˊ unˊ lahˊ, pun kaw a meuh ngeuo unˊ lahˊ, kopti unˊ laee kueˊ a peuehotˊ naˊ, a ti ri tec ri.
35 Nem servirá para a terra, nem para adubo; mas homens lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.