Lucas 14
Plang (BLR) vs NAA
1 Seunyi Sinˊ ti seunyi naˊ, yam Yesuˊ heulˊ somˊ Eun nang nya eun roˊ Hparisaeˊ ti peue naˊ, ce hotˊ ri htomˊ Eun meulamlam ri.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Peue buiˊ nyhelˊ peuyong ti peue naˊ eun bai utˊ nanggalˊ Eun.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Yesuˊ Eun mhaingˊ peue yawng leukahˊ ritroe maeeˊ peue Hparisaeˊ naˊ ce, “Baiˊ peue peuyhat hk'aˊnaee seunyi Sinˊ naˊ kleucˊ ka leukahˊ ritroe aw, unˊ kleucˊ ka aw?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Daecti ce ditˊti. Kop awnˊ na, Yesuˊ Eun vuh eun kuhˊ. Eun baiˊ eun cuin. Hawcˊ koˊ, Eun kah eun heulˊ.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Hawcˊ koˊ, Eun mhaingˊ ce, “Hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, konˊ peˊ, aˊkoˊ aˊmoe peˊ naˊ a lawn hk'uicˊ nang lamoˊ hk'aˊnaee seunyi Sinˊ naˊ koˊ, kaw peˊ unˊ keulawnˊ hueˊ a pucti lih aw?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ce unˊ laee kueˊ kuˊ kaw lahˊ saecˊ peunaeˊ.
6 A isto nada puderam responder.
7 Yam Yesuˊ nyu Eun checˊ naˊ leuk ce vang mokˊ kueˊ munhpungˊ naˊ, Eun lahˊ leukahˊ leupongˊ,
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Peue lawn klawng mi heulˊ vang hk'a checˊ naˊ koˊ, pawlaee leuk vang mokˊ kueˊ munhpungˊ naˊ. Kopti naˊ eun cang klawng nang kueˊ anˊnya keuting hk'aiˊ mi.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 A lawn yeuh keutitˊ koˊ, cawoˊ nya klawng mi naˊ eun kaw ingˊ lahˊ a ri mi, ‘Tuilˊ vang mokˊ mi naˊ ri heun reuˊ.’ Yam awnˊ na, mi naˊ klaeeˊ ri mhongˊ pun ri sat ri heulˊ mokˊ vang htan tem hk'aiˊ peue naˊ.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Daecti yam klawng peue mi naˊ, heulˊ mokˊ vang unˊ kueˊ munhpungˊ naˊ. Punta cawoˊ nya naˊ kaw eun ingˊ lahˊ a ri mi, ‘Aˊmawo, ingˊ mokˊ vang chakˊ hk'aiˊ maenˊ naˊ reuˊ.’ Yam awnˊ na, mi kaw pun munhpungˊ ri nanggalˊ peue checˊ seubu naˊ ce gawmˊeucˊ.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Kopti saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn ti ri keuting lhungˊ meun koˊ, eun kaw hkamˊ nuic ri tem naˊ. Daecti saecˊ meuh aˊnhawˊ eun lawn tangˊ hpumˊ ri tem koˊ, eun kaw pun ri rap ri ti hk'aˊ yuk ri lhungˊ naˊ.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Hawcˊ koˊ, Yesuˊ Eun lahˊ a ri peue klawng naˊ eun, “Yam klawng mi peue somˊ ngup unˊ lahˊ, somˊ pul unˊ lahˊ, pawlaee klawng aˊmawo, ecˊawngˊ maeeˊ peue meuneum utˊ caonaoˊ mi naˊ ce. Mi lawn yeuh keutitˊ koˊ, ce kaw cang topˊ kun mi, klawng mi yeut.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Daecti yam yeuh mi pawe hk'asomˊ naˊ, klawng peue hk'oˊtukyak, peue tiˊ cung lu maeeˊ peue ngaiˊ lecˊ naˊ ce reuˊ.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Mi kaw pun munˊ keuting. Ce saecˊ unˊ cang topˊ kun mi naˊ, daecti Peucawoˊ Eun kaw tang topˊ munˊ kun ri mi yam peue leupaws seumeuˊ naˊ tang kuhˊ imˊ ce naˊ.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Kuˊ mokˊ ri somˊ mawnˊ naˊ yam mhawngˊ eun leukahˊ awnˊ a naˊ, eun lahˊ a ri Yesuˊ Eun, “Munˊ keuting ri peue kaw pun ri hk'asomˊ nang kuingˊ Eun Peucawoˊ naˊ ce.”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Yesuˊ Eun lahˊ a ri heun, “Peue ti peue naˊ buih rangraen eun pawe hk'asomˊ keuting. Eun klawng peue checˊ heunˊ nyawkˊ.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Yam kaw a rot yam hk'asomˊ naˊ, eun kah mhaiˊ ri naˊ eun heulˊ lahˊ a ri peue checˊ klawng ri naˊ ce, ‘Ingˊ pawh, maetˊmaenˊ hawcˊ uiˊ rangraen ka gawmˊeucˊ hawcˊ.’
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 Daecti ce hk'oˊ ri unˊ heulˊ gawmˊeucˊ ri. Kuˊ ti peue naˊ eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ leuvaee uiˊ na ti bhenˊ naˊ, uiˊ loˊ ri heulˊ nawk a. Hk'oˊ a ri mi, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ nang pawe naˊ.’
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Kuˊ ti peue naˊ eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ leuvaee uiˊ aˊmoe hpawnˊ ku naˊ, uiˊ kaw heulˊ hkvuikˊ a. Hk'oˊ a ri mi, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ nang pawe naˊ.’
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 A kueˊ baee ti peue, eun lahˊ, ‘Kopti kawnˊ penˊ hk'uˊ uiˊ naˊ, uiˊ hkuinˊ kaw cang heulˊ.’
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Mhaiˊ naˊ eun ingˊ lahˊ lawng awnˊ ce ri cawoˊ ri naˊ eun. Cawoˊ nya naˊ eun seungeuengˊ nyawkˊ. Eun lahˊ a ri mhaiˊ awnˊ eun, ‘Heulˊ hotˊ ri klawng peue hk'oˊtukyak, peue tiˊ cung lu, peue ngaiˊ lecˊ naˊ ce hotˊ hk'aˊ aetˊ hk'aˊ keuting ka nang veng naˊ vaeevaee reuˊ.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Mhaiˊ naˊ eun lahˊ, ‘Cawoˊ, yeuh uiˊ seunˊ kuˊ lahˊ mi naˊ hawcˊ, daecti a kawnˊ kueˊ vang mokˊ.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Cawoˊ naˊ eun tang lahˊ a ri mhaiˊ ri naˊ eun, ‘Heulˊ klawng peue hotˊ hk'aˊ keuting hk'aˊ aetˊ ka hk'aˊnok veng naˊ ce ingˊ nuk nya uiˊ naˊ reuˊ.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Uiˊ lahˊ a ri peˊ, peue checˊ klawng uiˊ naˊ unˊ kueˊ ce nang heulˊ pun ri cim kuˊ hk'a uiˊ naˊ saecˊ ti peue.’ ”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Peue cum heunˊ naˊ buih heulˊ ce maeeˊ Yesuˊ Eun tiduihˊ. Eun hpawtˊ ri keueˊ lahˊ a ri ce,
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Peue ingˊ ri Uiˊ naˊ eun lawn unˊ leumeusˊ Uiˊ heunˊ hk'aiˊ makuiingˊ, beunˊ konˊ, ecˊawngˊ maeeˊ aˊyu ri koˊ, eun kaw unˊ cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Aˊnhawˊ lawn unˊ klawmˊ kleumˊ rawngˊtawpˊ ri naˊ unˊ hotˊ Uiˊ koˊ, hpaw eun caˊ kaw cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Uˊhpama ri, hk'aˊnaee peˊ ri ti ri peue, eun lawn sumˊ plengˊ nya lhungˊ koˊ, ngos ka naˊ a ciˊ kaw hk'oˊ unˊ hk'oˊ rot ti plengˊ eun nya naˊ hawcˊ kaw eun unˊ mokˊ ri sawnˊ a aw?
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Kopti eun saecˊ pun ri goˊ res ka naˊ, eun lawn unˊ hawcˊ plengˊ a koˊ, peue nyu a naˊ ku peue ce kaw chaw hkamram eun. Ce naˊ lahˊ,
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Hkawnˊ eun tangˊ res nya ri naˊ, daecti eun unˊ cang hawcˊ plengˊ ka.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Unˊ meuh koˊ, yam hkunˊhawˊhkamˊ ti peue naˊ kaw eun suikˊ ri hkunˊhawˊhkamˊ seubu naˊ eun naˊ, peue suikˊ hk'aˊ heun timhuinˊ naˊ ce ciˊ kaw pe peue suikˊ seubu lalˊmhuinˊ naˊ ce pe unˊ pe, kaw eun unˊ mokˊ ti sawnˊ a aw?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Eun lawn yawng kaw ri unˊ pe koˊ, yam hkunˊhawˊhkamˊ seubu naˊ kawnˊ ingˊ eun neum seungai naˊ, eun kaw kah peue caee ri naˊ eun heulˊ hk'oˊ eun keuluiˊ suikˊ ri naˊ.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Seunˊ awnˊ na, hk'aˊnaee peˊ ri saecˊ meuh aˊnhawˊ, eun lawn unˊ tec kuˊ kueˊ ri naˊ gawmˊeucˊ ka koˊ, eun kaw unˊ cang meuh tapaeˊ Uiˊ.
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 Cis naˊ meuh a kuˊ chakˊ yeut. Daecti eumˊ ka naˊ a lawn cuitˊ koˊ, a ciˊ kaw cang yeuh ri eumˊ baee yeuh saˊnhawˊ?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Pun bhenˊ keuteˊ unˊ lahˊ, pun kaw a meuh ngeuo unˊ lahˊ, kopti unˊ laee kueˊ a peuehotˊ naˊ, a ti ri tec ri.
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.