Atos 7
Plang (BLR) vs NVT
1 Hawcˊ koˊ, peue jhawpˊ rit keuting naˊ eun mhaingˊ Satehpan eun, “Seunˊ a kuˊ tangˊ ce naˊ aw?”
1 Então o sumo sacerdote lhe perguntou: “Estas acusações são verdadeiras?”.
2 Satehpan eun topˊ a, “Ecˊawngˊ maeeˊ nang kawt naˊ peˊ, hk'oˊ peˊ leuceng a. Peucawoˊ munhpungˊ keuting Eun pucti lih ri kuiingˊ eˊ Abraham eun yam kawnˊ utˊ eun nang kuingˊ Mesoˊpoˊtamiˊ nanggalˊ yam unˊ nang heulˊ utˊ eun nang veng Haran naˊ.
2 Estêvão respondeu: “Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a nosso antepassado Abraão na Mesopotâmia, antes de ele se estabelecer em Harã,
3 Peucawoˊ Eun lahˊ, ‘Tecla kuingˊ mi naˊ baee peue ceu mi naˊ ce, heulˊ vang utˊ peue unˊ meuh peue ceu mi vang kaw Uiˊ tuilˊ mi nyu naˊ reuˊ.’
3 e lhe disse: ‘Deixe sua terra natal e seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 Kop awnˊ na, eun pucti neum kuingˊ Hkeˊden naˊ eun heulˊ tangˊ ri utˊ nang veng Haran naˊ. Hawcˊ kuiingˊ eun yeum eun naˊ, Peucawoˊ Eun cusˊ eun heulˊ utˊ vang utˊ peˊ maetˊmaenˊ aenˊ na.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e morou em Harã até seu pai morrer. Depois, Deus o trouxe aqui para a terra onde vocês agora vivem.
5 Daecti sinˊ peun dak cung yawo, Peucawoˊ Eun unˊ tuilˊ a ri heun nang kuingˊ aenˊ na. Daecti Peucawoˊ Eun tuilˊ kati kaw tuilˊ ce isˊ kuingˊ aenˊ a ri heun maeeˊ konˊhk'i eun naˊ ce. Saecˊ yam awnˊ na Abraham eun hkuinˊ nang kueˊ konˊ.
5 “Mas Deus não lhe deu herança alguma aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Contudo, prometeu que a terra toda pertenceria a Abraão e a seus descendentes, embora ele ainda não tivesse filhos.
6 Peucawoˊ Eun lahˊ a ri heun, ‘Konˊhk'i mi naˊ ce kaw pun ri meuh peue leuvok nang kuingˊ peue. Ce kaw pun ri meuh mhaiˊ hkamˊ hk'aˊ keunhapˊ nokneh rot punˊpakˊ neum.
6 Disse-lhe também que seus descendentes viveriam numa terra estrangeira, onde seriam escravizados e oprimidos por quatrocentos anos.
7 Daecti Uiˊ kaw ciyang peue ceu kuˊ kah ce meuh mhaiˊ awnˊ ce. Hawcˊ koˊ, konˊhk'i mi naˊ ce kaw pucti hk'aiˊ kuingˊ awnˊ na, ce naˊ tang ingˊ faeeˊ Uiˊ maenˊ.’
7 Mas Deus disse: ‘Eu castigarei a nação que os escravizar, e, por fim, sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Hawcˊ koˊ, Eun tuilˊ kati satˊcaˊ tonˊ duingˊ hakˊ naˊ ri Abraham eun. Hawcˊ awnˊ na, Abraham eun ku pun konˊ me muis Iˊcakˊ eun. Yam pun eun seudiˊ seunyi naˊ, eun tonˊ duingˊ hakˊ eun. Hawcˊ awnˊ na, Iˊcakˊ eun kueˊ konˊ me muis Yakopˊ. Yakopˊ eun meuh kuiingˊ ce aˊtaˊ keuting kulˊleualˊ peue naˊ.
8 “Naquele tempo, Deus deu a Abraão a aliança da circuncisão. Assim, quando seu filho Isaque nasceu, ele o circuncidou no oitavo dia. Essa prática continuou quando nasceu Jacó, filho de Isaque, e quando nasceram os doze filhos de Jacó, os patriarcas de Israel.
9 Aˊtaˊ keuting awnˊ ce kopti mangˊ ce Yoˊsaep eun, ce paingˊ eun meuh mhaiˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Daecti Peucawoˊ Eun utˊ maeeˊ heun.
9 “Os patriarcas tiveram inveja de seu irmão José e o venderam como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 Eun yeuh eun pun ri pon kuˊ tukhka naˊ gawmˊeucˊ ka. Eun tuilˊ eun kueˊ cuˊyi, kah eun pun kuˊ chakˊ neum hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ kuingˊ Eˊjiˊtuˊ eun. Hkunˊhawˊhkamˊ eun tuilˊ eun uˊpeung kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ gawmˊ hawˊ ri naˊ eucˊ.
10 e o livrou de todas as suas dificuldades. Deus concedeu a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito, e o faraó o nomeou governador de todo o Egito e administrador de seu palácio.
11 Hawcˊ awnˊ na, kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Hkanan naˊ a rot utˊ ngeupˊ keuting, a tukhka nyawkˊ. Aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce sok kuˊ hk'a kuˊ somˊ, ce unˊ pun.
11 “Então veio uma fome sobre o Egito e sobre Canaã. Houve grande aflição, e nossos antepassados ficaram sem comida.
12 Yam Yakopˊ pun eun ri yawng nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ kueˊ a kuˊ hk'a kuˊ somˊ naˊ, eun ploeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce heulˊ tehˊ pok nanggalˊ naˊ.
12 Jacó soube que ainda havia cereal no Egito e enviou seus filhos, nossos antepassados, para comprarem alimento.
13 Yam tang heulˊ ce baee lalˊ pok ti pok naˊ, Yoˊsaep eun tuilˊ ecˊ ri naˊ ce yawng tuˊ ri naˊ. Hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ eun ku pun ri yawng lawng peue nya peue hk'ulˊ eun Yoˊsaep naˊ ce.
13 Da segunda vez que foram, José revelou sua identidade a seus irmãos e os apresentou ao faraó.
14 Hawcˊ koˊ, Yoˊsaep eun kah peue heulˊ va kuiingˊ ri Yakopˊ eun maeeˊ peue nya ri naˊ ce ingˊ ri ti gawmˊeucˊ. Ce kueˊ aˊreskulˊ hpawnˊ peue.
14 Depois, José mandou trazer para o Egito seu pai, Jacó, e todos os seus parentes, 75 pessoas ao todo.
15 Kop awnˊ na, Yakopˊ eun ku heulˊ utˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Tuˊ eun naˊ maeeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku yeum tehˊ gawmˊeucˊ ri.
15 Assim, Jacó foi para o Egito e ali morreu, bem como nossos antepassados.
16 Peue klawmˊ tuˊ ce naˊ ingˊ nang veng Senghkeng, ingˊ puingˊ ce nang keutuiˊ leumuic Abraham leuvaee eun hk'aiˊ leumuil ti meulˊ ri konˊhk'i eun Hamol naˊ ce nang veng Senghkeng naˊ.
16 Seus corpos foram levados para Siquém e sepultados no túmulo que Abraão havia comprado por um certo preço dos filhos de Hamor.
17 Kati Eun Peucawoˊ yeuh Eun ri Abraham eun naˊ yam kaw a hk'awsˊ htonnuk naˊ, peue ceu eˊ naˊ ce baet ri heunˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ nyawkˊ.
17 “Aproximando-se o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, nosso povo se multiplicou grandemente no Egito.
18 Rot ri hkunˊhawˊhkamˊ unˊ yawng Yoˊsaep eun naˊ yuk eun ri uˊpeung kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ,
18 Então subiu ao trono do Egito um novo rei, que nada sabia a respeito de José.
19 cawoˊ awnˊ eun hpumˊ vokˊ ces ri peue ceu eˊ naˊ ce. Eun keunhapˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce, kah ce tec oˊngak kawnˊ keutˊ naˊ ce yeum.
19 Esse rei explorou e oprimiu nosso povo, forçando os pais a abandonarem seus filhos recém-nascidos, para que morressem.
20 Yam awnˊ na, Moˊse eun keutˊ. Eun kueˊ juik hk'aiˊ konˊ seubu naˊ ce. Ce uiiˊ eun pun loeˊ chiˊ nang nya kuiingˊ eun naˊ.
20 “Por essa época, nasceu Moisés, um bebê especial aos olhos de Deus. Seus pais cuidaram dele em casa por três meses.
21 Yam heulˊ tec ce eun naˊ, konˊ beunˊ hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ naˊ eun seutˊ ri uiiˊ eun, sawnˊ eun meuh konˊ ri.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha do faraó o adotou e o criou como seu próprio filho.
22 Moˊse eun pun ri rin cuˊyi ce peue Eˊjiˊtuˊ naˊ gawmˊeucˊ ka. Vang leukahˊ leupong eun maeeˊ vang yeuh eun kanˊ naˊ eun kueˊ tiˊca nyawkˊ.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e era poderoso em palavras e ações.
23 Yam aˊyu eun pun a punˊkulˊ neum naˊ, eun kuit a deut nang hpumˊ ri eun kaw eoˊ glue ri ecˊawngˊ peue ceu Iˊsarelaˊ ri naˊ ce.
23 “Certo dia, estando Moisés com quarenta anos, resolveu visitar seus parentes, o povo de Israel.
24 Eun nyu peue Eˊjiˊtuˊ naˊ buih keunhapˊ eun peue Iˊsarelaˊ naˊ eun. Eun heulˊ teumˊkawm peue Iˊsarelaˊ naˊ eun. Eun topˊ a tangˊ eun, eun toh peue Eˊjiˊtuˊ naˊ eun.
24 Ao ver um egípcio maltratando um israelita, defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Eun saecˊ hteumˊ ecˊawngˊ ri naˊ ce kaw yawng Peucawoˊ cu Eun ri eun kaw teumˊkawm htut ce lawtpon naˊ, daecti ce unˊ yawng a.
25 Imaginou que seus irmãos israelitas entenderiam que ele havia sido enviado por Deus para resgatá-los, mas isso não aconteceu.
26 Hawcˊ awnˊ na ti seunyi, Moˊse eun nyu peue Iˊsarelaˊ lalˊ peue naˊ kleucˊ ka puri. Eun hamˊ ka lahˊ a ri ka, ‘Aˊmawo, meuh paˊ ecˊawngˊ. A ciˊ yeuh keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kleucˊ puri?’
26 “No dia seguinte, visitou-os novamente e viu dois homens de Israel brigando. Tentando agir como pacificador, disse a eles: ‘Homens, vocês são irmãos; por que brigam um com o outro?’.
27 Daecti kuˊ buih klaeeˊ naˊ eun cutˊ ri tec Moˊse eun. Hawcˊ koˊ, eun lahˊ, ‘Aˊnhawˊ ciˊ uinˊ mi meuh cawoˊ maeeˊ nang tawsˊ aˊmu ri ya?
27 “Mas o homem que era culpado empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 Sumˊ toh mi uiˊ seunˊ toh mi peue Eˊjiˊtuˊ naˊ eun peunkuˊ naˊ aw?’
28 Vai me matar como matou o egípcio ontem?’.
29 Yam Moˊse pun eun ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, eun hk'uih heulˊ nang kuingˊ Miˊden. Eun tangˊ ri utˊ tehˊ seunˊ peue leuvok koˊ. Eun kueˊ konˊ me lalˊ peue.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu e foi viver como estrangeiro na terra de Midiã. Ali nasceram seus dois filhos.
30 Hawcˊ ka punˊkulˊ neum naˊ, inˊhpom eun pucti ri heun nang bangˊ yuim ngawl haˊ ka nang vang hk'ohˊhk'oengˊ keunam gong Siˊnai naˊ.
30 “Quarenta anos depois, no deserto próximo ao monte Sinai, um anjo apareceu a Moisés nas chamas de um arbusto que queimava.
31 Yam Moˊse pun eun ri nyu a naˊ, eun amˊ ri ka. Yam buih sat eun ri heulˊ nawk a de naˊ, eun mhawngˊ leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ lawsˊ ka puc ri,
31 Quando Moisés viu aquilo, ficou admirado. Aproximando-se para observar melhor, ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Meuh Uiˊ Peucawoˊ ce aˊtaˊ keuting mi, Peucawoˊ ce Abraham, Iˊcakˊ maeeˊ Yakopˊ.’ Moˊse eun lhatˊ ruing, eun unˊ laee hatˊ ri keueˊ.
32 ‘Eu sou o Deus de seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó’. Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Hawcˊ koˊ, Peucawoˊ Eun lahˊ a ri heun, ‘Hpuicˊ jhaepˊ mi naˊ reuˊ, kopti buih cawng mi pang vang seungaˊ chakˊ naˊ.
33 “Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias, pois você está pisando em terra santa.
34 Pun Uiˊ ri nyu kuˊ tukhka kuˊ klehˊklaiˊ ce peue ceu Uiˊ naˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ hawcˊ. Pun Uiˊ ri mhawngˊ sengˊ nyel ce naˊ hawcˊ. Punta kaw Uiˊ ploeˊ ce pon naˊ, Uiˊ lih. Ingˊ maenˊ, maetˊmaenˊ kaw Uiˊ cusˊ mi keutah ingˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ.’
34 Por certo, tenho visto a aflição do meu povo no Egito. Tenho ouvido seus gemidos e desci para libertá-los. Agora vá, pois eu o envio de volta ao Egito’.
35 Meuh a Moˊse aenˊ eun kuˊ peue Iˊsarelaˊ naˊ unˊ sahpawˊ ce eun naˊ. Ce lahˊ, ‘Aˊnhawˊ ciˊ uinˊ mi meuh cawoˊ maeeˊ nang tawsˊ aˊmu?’ Peucawoˊ cu Eun inˊhpom kuˊ pucti ri Moˊse eun nang bangˊ yuim naˊ, Eun cusˊ meun Moˊse eun meuh cawoˊ maeeˊ nang htut ce.
35 “Era esse o mesmo Moisés que o povo havia rejeitado quando lhe perguntaram: ‘Quem o nomeou líder e juiz?’. Por meio do anjo que apareceu a Moisés no arbusto em chamas, Deus o enviou para ser líder e libertador.
36 Moˊse eun teukˊ va peue Iˊsarelaˊ naˊ ce pucti hk'aiˊ kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Eun yeuh kuˊ hk'oˊamˊ maeeˊ hetˊ keuting nang mhaˊseumutˊ Seurakˊ, nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ maeeˊ yam utˊ ce nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ pun punˊkulˊ neum naˊ.
36 Assim, com muitas maravilhas e sinais, ele os conduziu para fora do Egito, pelo mar Vermelho e pelo deserto, durante quarenta anos.
37 Meuh a Moˊse aenˊ lahˊ eun a ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce, ‘Peucawoˊ kaw Eun cusˊ peue suip leukahˊ ri nang seunˊ uiˊ ri ti peue pun peˊ lih neum hk'aˊnaee ecˊawngˊ peˊ naˊ ce.’
37 “Esse mesmo Moisés disse ao povo de Israel: ‘Deus levantará para vocês um profeta como eu do meio de seu povo’.
38 Moˊse aenˊ utˊ eun maeeˊ muk peue naˊ ce nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ, maeeˊ inˊhpom kuˊ leukahˊ maeeˊ heun pang gong Siˊnai naˊ, maeeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce. Eun ku rap ri ti leukahˊ aˊyu imˊ kaw suip ri toˊ ri ri eˊ heulˊ naˊ yeut.
38 Moisés estava com nossos antepassados, a congregação do povo de Deus no deserto, quando o anjo lhe falou no monte Sinai, e ali Moisés recebeu palavras que dão vida, para transmiti-las a nós.
39 Daecti aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce unˊ leuceng ri ti leukahˊ eun naˊ. Ce unˊ rap ri ti eun. Ce kueˊ hpumˊ sumˊ tang keutah ingˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ.
39 “Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer a Moisés. Eles o rejeitaram e, em seu íntimo, voltaram ao Egito.
40 Ce lahˊ a ri Aron eun, ‘Plengˊ peucawoˊ kaw teukˊ va eˊ heulˊ hk'aˊ nanggalˊ reuˊ. Kopti Moˊse teukˊ va eun ye neum kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ, unˊ yawng ye yeuh eun saˊnhawˊ?’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos guiem, pois não sabemos o que aconteceu com esse Moisés que nos tirou do Egito’.
41 Yam awnˊ na, ce plengˊ ruphtu konˊ aˊmoe ti tuˊ. Ce dum ri tan satˊ naˊ ri ka. Ce yeuh pawe munkvaen maeeˊ kuˊ plengˊ meun ce ri tiˊ ri naˊ.
41 Logo, fizeram um ídolo em forma de bezerro, ofereceram-lhe sacrifícios e começaram a celebrar o objeto que haviam criado.
42 Daecti Peucawoˊ Eun eungˊ kuiˊ ri ri ce. Eun taeˊ ce faeeˊ kuˊ cengˊ kueˊ pang maoˊ naˊ. A seunˊ kuˊ temˊ ri nang htawm ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ yeuhkiˊ naˊ,
42 Então Deus se afastou deles e os entregou para servirem as estrelas do céu como deuses, conforme está escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês trouxeram sacrifícios e ofertas durante aqueles quarenta anos no deserto, povo de Israel?
43 Peˊ klawmˊ tupˊ Molecˊ naˊ
43 Não, vocês carregaram o santuário de Moloque, a estrela de seu deus Renfã, e as imagens que fizeram para adorá-los. Por isso eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 Aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku kueˊ tupˊ kati satˊcaˊ nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ. A plengˊ ri seunˊ kuˊ Peucawoˊ lahˊ Eun ri Moˊse pun eun ri nyu a naˊ.
44 “Nossos antepassados levaram com eles pelo deserto o tabernáculo, construído de acordo com o modelo que Deus havia mostrado a Moisés.
45 Yam pun ce tupˊ awnˊ na, hk'aˊruim vang uˊpeung eun Yawˊsuˊ naˊ, aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku ti tupˊ awnˊ na hotˊ ri yam ingˊ lec ce kuingˊ ce peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda kuˊ Peucawoˊ ra Eun ri tec ce nanggalˊ ce naˊ. Tupˊ awnˊ na kueˊ rot cu eun hkunˊhawˊhkamˊ Davitˊ naˊ yeut.
45 Anos depois, quando Josué comandou nossos antepassados nas batalhas contra as nações que Deus expulsou desta terra, foi levado com eles para seu novo território e ali ficou até o tempo do rei Davi.
46 Hkunˊhawˊhkamˊ Davitˊ eun meuh peue htukˊ hpumˊ Eun Peucawoˊ. Eun saecˊ hk'oˊ ri plengˊ nya vang utˊ Eun Peucawoˊ Yakopˊ naˊ,
46 “Davi encontrou favor diante de Deus e pediu para construir um templo permanente para o Deus de Jacó,
47 daecti kuˊ pun ri plengˊ nya pun Peucawoˊ Eun naˊ a meuh hkunˊhawˊhkamˊ Sawˊlamon eun.
47 mas foi Salomão quem o construiu.
48 Saecˊ yeuh saˊnhawˊ, Peucawoˊ Cawoˊ lhungˊ hk'aiˊ peue naˊ Eun, hpaw Eun caˊ utˊ nang nya plengˊ peue naˊ. Seunˊ kuˊ lahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ,
48 O Altíssimo, porém, não habita em templos feitos por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Peucawoˊ Eun lahˊ, “Kuingˊ pang maoˊ naˊ a meuh tenceoˊ Uiˊ.
49 ‘O céu é meu trono, e a terra é o suporte de meus pés. Acaso construiriam para mim um templo assim tão bom?’, diz o Senhor. ‘Que lugar de descanso me poderiam fazer?
50 Aenˊ ce gawmˊeucˊ, unˊ meuh a kuˊ plengˊ Uiˊ ri tiˊ ri aw?” ’
50 Acaso não foram minhas mãos que criaram o céu e a terra?’.
51 Peue cingˊ cenˊ, hpumˊ lheuˊ leukahˊ maeeˊ yhukˊ unˊ leuceng naˊ peˊ, peˊ ku seunˊ aˊtaˊ keuting ri naˊ ce yeut. Ce hamˊtap Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ laleung.
51 “Povo teimoso! Vocês têm o coração incircuncidado e são surdos para a verdade. Resistirão para sempre ao Espírito Santo? Foi o que seus antepassados fizeram, e vocês também o fazem!
52 Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ kuˊ aˊtaˊ keuting peˊ unˊ keunhapˊ ce naˊ, a ciˊ kueˊ aˊnhawˊ? Saecˊ meuh peue tamnai lawng peue leupaws seumeuˊ kaw Eun lih naˊ, aˊtaˊ keuting peˊ naˊ ce ku toh ce yeut. Maetˊmaenˊ, peˊ fuin Eun, peˊ toh Eun.
52 Que profeta seus antepassados não perseguiram? Mataram até aqueles que predisseram a vinda do Justo, a quem vocês traíram e assassinaram!
53 Suip peˊ ri pun leukahˊ ritroe ri inˊhpom naˊ ce, daecti peˊ unˊ leuceng a.”
53 Vocês desobedeceram à lei de Deus, embora a tenham recebido das mãos de anjos”.
54 Yam mhawngˊ ce leukahˊ awnˊ a naˊ, ce seungeuengˊ nyawkˊ cet rangˊ ri ri Satehpan eun.
54 Os líderes judeus se enfureceram com a acusação de Estêvão e rangiam os dentes contra ele.
55 Daecti Satehpan eun kueˊ Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ htonnuk. Eun mungˊ maoˊ naˊ, eun pun ri nyu munhpungˊ Eun Peucawoˊ naˊ maeeˊ Yesuˊ cawng Eun hk'aˊ aˊtawmˊ Eun Peucawoˊ naˊ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus, e viu Jesus em pé no lugar de honra, à direita de Deus.
56 Eun lahˊ, “Keueˊ reuˊ, pun uiˊ ri nyu maoˊ naˊ dahˊ ka, Konˊ aiˊ peue naˊ buih cawng Eun hk'aˊ aˊtawmˊ Eun Peucawoˊ naˊ.”
56 “Olhem!”, disse ele. “Vejo os céus abertos e o Filho do Homem em pé no lugar de honra, à direita de Deus!”
57 Yam awnˊ na, ce dhoˊ yhukˊ ri ti reng ri hoˊhaeˊ. Ce hk'uih ingˊ lec ri Satehpan eun.
57 Eles taparam os ouvidos e, aos gritos, lançaram-se contra ele.
58 Ce olˊ eun heulˊ hk'aˊnok ka veng naˊ. Ce va puri dhimˊ eun ri seumu. Yam awnˊ na, peue hkamˊ saˊhkiˊ chiˊlai naˊ ce hpuicˊ ri uinˊ hk'o ri keunam cung eun nang nhumˊ muis Sawˊlu naˊ.
58 Arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. Seus acusadores tiraram os mantos e os deixaram aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Yam buih dhimˊ ce Satehpan eun ri seumu naˊ, Satehpan eun hk'oˊ munˊ lahˊ, “Cawoˊ Yesuˊ, hk'oˊ Mi rap ri ti civit uiˊ naˊ.”
59 Enquanto atiravam as pedras, Estêvão orou: “Senhor Jesus, recebe o meu espírito”.
60 Hawcˊ koˊ, eun seukluin ri klawng ri lahˊ, “Cawoˊ, pawlaee tangˊ mapˊ aenˊ na hk'aˊpang ce.” Hawcˊ koˊ, eun hpumˊ deut.
60 Então caiu de joelhos e gritou: “Senhor, não os culpes por este pecado!”. E, com isso, adormeceu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.