Atos 7

Plang (BLR) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Hawcˊ koˊ, peue jhawpˊ rit keuting naˊ eun mhaingˊ Satehpan eun, “Seunˊ a kuˊ tangˊ ce naˊ aw?”
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Satehpan eun topˊ a, “Ecˊawngˊ maeeˊ nang kawt naˊ peˊ, hk'oˊ peˊ leuceng a. Peucawoˊ munhpungˊ keuting Eun pucti lih ri kuiingˊ eˊ Abraham eun yam kawnˊ utˊ eun nang kuingˊ Mesoˊpoˊtamiˊ nanggalˊ yam unˊ nang heulˊ utˊ eun nang veng Haran naˊ.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 Peucawoˊ Eun lahˊ, ‘Tecla kuingˊ mi naˊ baee peue ceu mi naˊ ce, heulˊ vang utˊ peue unˊ meuh peue ceu mi vang kaw Uiˊ tuilˊ mi nyu naˊ reuˊ.’
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Kop awnˊ na, eun pucti neum kuingˊ Hkeˊden naˊ eun heulˊ tangˊ ri utˊ nang veng Haran naˊ. Hawcˊ kuiingˊ eun yeum eun naˊ, Peucawoˊ Eun cusˊ eun heulˊ utˊ vang utˊ peˊ maetˊmaenˊ aenˊ na.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Daecti sinˊ peun dak cung yawo, Peucawoˊ Eun unˊ tuilˊ a ri heun nang kuingˊ aenˊ na. Daecti Peucawoˊ Eun tuilˊ kati kaw tuilˊ ce isˊ kuingˊ aenˊ a ri heun maeeˊ konˊhk'i eun naˊ ce. Saecˊ yam awnˊ na Abraham eun hkuinˊ nang kueˊ konˊ.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Peucawoˊ Eun lahˊ a ri heun, ‘Konˊhk'i mi naˊ ce kaw pun ri meuh peue leuvok nang kuingˊ peue. Ce kaw pun ri meuh mhaiˊ hkamˊ hk'aˊ keunhapˊ nokneh rot punˊpakˊ neum.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Daecti Uiˊ kaw ciyang peue ceu kuˊ kah ce meuh mhaiˊ awnˊ ce. Hawcˊ koˊ, konˊhk'i mi naˊ ce kaw pucti hk'aiˊ kuingˊ awnˊ na, ce naˊ tang ingˊ faeeˊ Uiˊ maenˊ.’
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Hawcˊ koˊ, Eun tuilˊ kati satˊcaˊ tonˊ duingˊ hakˊ naˊ ri Abraham eun. Hawcˊ awnˊ na, Abraham eun ku pun konˊ me muis Iˊcakˊ eun. Yam pun eun seudiˊ seunyi naˊ, eun tonˊ duingˊ hakˊ eun. Hawcˊ awnˊ na, Iˊcakˊ eun kueˊ konˊ me muis Yakopˊ. Yakopˊ eun meuh kuiingˊ ce aˊtaˊ keuting kulˊleualˊ peue naˊ.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 Aˊtaˊ keuting awnˊ ce kopti mangˊ ce Yoˊsaep eun, ce paingˊ eun meuh mhaiˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Daecti Peucawoˊ Eun utˊ maeeˊ heun.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Eun yeuh eun pun ri pon kuˊ tukhka naˊ gawmˊeucˊ ka. Eun tuilˊ eun kueˊ cuˊyi, kah eun pun kuˊ chakˊ neum hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ kuingˊ Eˊjiˊtuˊ eun. Hkunˊhawˊhkamˊ eun tuilˊ eun uˊpeung kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ gawmˊ hawˊ ri naˊ eucˊ.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Hawcˊ awnˊ na, kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ maeeˊ kuingˊ Hkanan naˊ a rot utˊ ngeupˊ keuting, a tukhka nyawkˊ. Aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce sok kuˊ hk'a kuˊ somˊ, ce unˊ pun.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Yam Yakopˊ pun eun ri yawng nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ kueˊ a kuˊ hk'a kuˊ somˊ naˊ, eun ploeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce heulˊ tehˊ pok nanggalˊ naˊ.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Yam tang heulˊ ce baee lalˊ pok ti pok naˊ, Yoˊsaep eun tuilˊ ecˊ ri naˊ ce yawng tuˊ ri naˊ. Hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ eun ku pun ri yawng lawng peue nya peue hk'ulˊ eun Yoˊsaep naˊ ce.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Hawcˊ koˊ, Yoˊsaep eun kah peue heulˊ va kuiingˊ ri Yakopˊ eun maeeˊ peue nya ri naˊ ce ingˊ ri ti gawmˊeucˊ. Ce kueˊ aˊreskulˊ hpawnˊ peue.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Kop awnˊ na, Yakopˊ eun ku heulˊ utˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Tuˊ eun naˊ maeeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku yeum tehˊ gawmˊeucˊ ri.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Peue klawmˊ tuˊ ce naˊ ingˊ nang veng Senghkeng, ingˊ puingˊ ce nang keutuiˊ leumuic Abraham leuvaee eun hk'aiˊ leumuil ti meulˊ ri konˊhk'i eun Hamol naˊ ce nang veng Senghkeng naˊ.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Kati Eun Peucawoˊ yeuh Eun ri Abraham eun naˊ yam kaw a hk'awsˊ htonnuk naˊ, peue ceu eˊ naˊ ce baet ri heunˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ nyawkˊ.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Rot ri hkunˊhawˊhkamˊ unˊ yawng Yoˊsaep eun naˊ yuk eun ri uˊpeung kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ,
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 cawoˊ awnˊ eun hpumˊ vokˊ ces ri peue ceu eˊ naˊ ce. Eun keunhapˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce, kah ce tec oˊngak kawnˊ keutˊ naˊ ce yeum.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Yam awnˊ na, Moˊse eun keutˊ. Eun kueˊ juik hk'aiˊ konˊ seubu naˊ ce. Ce uiiˊ eun pun loeˊ chiˊ nang nya kuiingˊ eun naˊ.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Yam heulˊ tec ce eun naˊ, konˊ beunˊ hkunˊhawˊhkamˊ Hparawˊ naˊ eun seutˊ ri uiiˊ eun, sawnˊ eun meuh konˊ ri.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Moˊse eun pun ri rin cuˊyi ce peue Eˊjiˊtuˊ naˊ gawmˊeucˊ ka. Vang leukahˊ leupong eun maeeˊ vang yeuh eun kanˊ naˊ eun kueˊ tiˊca nyawkˊ.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 Yam aˊyu eun pun a punˊkulˊ neum naˊ, eun kuit a deut nang hpumˊ ri eun kaw eoˊ glue ri ecˊawngˊ peue ceu Iˊsarelaˊ ri naˊ ce.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Eun nyu peue Eˊjiˊtuˊ naˊ buih keunhapˊ eun peue Iˊsarelaˊ naˊ eun. Eun heulˊ teumˊkawm peue Iˊsarelaˊ naˊ eun. Eun topˊ a tangˊ eun, eun toh peue Eˊjiˊtuˊ naˊ eun.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Eun saecˊ hteumˊ ecˊawngˊ ri naˊ ce kaw yawng Peucawoˊ cu Eun ri eun kaw teumˊkawm htut ce lawtpon naˊ, daecti ce unˊ yawng a.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Hawcˊ awnˊ na ti seunyi, Moˊse eun nyu peue Iˊsarelaˊ lalˊ peue naˊ kleucˊ ka puri. Eun hamˊ ka lahˊ a ri ka, ‘Aˊmawo, meuh paˊ ecˊawngˊ. A ciˊ yeuh keunhawˊ, paˊ vaeeˊ kleucˊ puri?’
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Daecti kuˊ buih klaeeˊ naˊ eun cutˊ ri tec Moˊse eun. Hawcˊ koˊ, eun lahˊ, ‘Aˊnhawˊ ciˊ uinˊ mi meuh cawoˊ maeeˊ nang tawsˊ aˊmu ri ya?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Sumˊ toh mi uiˊ seunˊ toh mi peue Eˊjiˊtuˊ naˊ eun peunkuˊ naˊ aw?’
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Yam Moˊse pun eun ri mhawngˊ leukahˊ awnˊ a naˊ, eun hk'uih heulˊ nang kuingˊ Miˊden. Eun tangˊ ri utˊ tehˊ seunˊ peue leuvok koˊ. Eun kueˊ konˊ me lalˊ peue.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 Hawcˊ ka punˊkulˊ neum naˊ, inˊhpom eun pucti ri heun nang bangˊ yuim ngawl haˊ ka nang vang hk'ohˊhk'oengˊ keunam gong Siˊnai naˊ.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Yam Moˊse pun eun ri nyu a naˊ, eun amˊ ri ka. Yam buih sat eun ri heulˊ nawk a de naˊ, eun mhawngˊ leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ lawsˊ ka puc ri,
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‘Meuh Uiˊ Peucawoˊ ce aˊtaˊ keuting mi, Peucawoˊ ce Abraham, Iˊcakˊ maeeˊ Yakopˊ.’ Moˊse eun lhatˊ ruing, eun unˊ laee hatˊ ri keueˊ.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Hawcˊ koˊ, Peucawoˊ Eun lahˊ a ri heun, ‘Hpuicˊ jhaepˊ mi naˊ reuˊ, kopti buih cawng mi pang vang seungaˊ chakˊ naˊ.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Pun Uiˊ ri nyu kuˊ tukhka kuˊ klehˊklaiˊ ce peue ceu Uiˊ naˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ hawcˊ. Pun Uiˊ ri mhawngˊ sengˊ nyel ce naˊ hawcˊ. Punta kaw Uiˊ ploeˊ ce pon naˊ, Uiˊ lih. Ingˊ maenˊ, maetˊmaenˊ kaw Uiˊ cusˊ mi keutah ingˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ.’
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 Meuh a Moˊse aenˊ eun kuˊ peue Iˊsarelaˊ naˊ unˊ sahpawˊ ce eun naˊ. Ce lahˊ, ‘Aˊnhawˊ ciˊ uinˊ mi meuh cawoˊ maeeˊ nang tawsˊ aˊmu?’ Peucawoˊ cu Eun inˊhpom kuˊ pucti ri Moˊse eun nang bangˊ yuim naˊ, Eun cusˊ meun Moˊse eun meuh cawoˊ maeeˊ nang htut ce.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Moˊse eun teukˊ va peue Iˊsarelaˊ naˊ ce pucti hk'aiˊ kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ. Eun yeuh kuˊ hk'oˊamˊ maeeˊ hetˊ keuting nang mhaˊseumutˊ Seurakˊ, nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ maeeˊ yam utˊ ce nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ pun punˊkulˊ neum naˊ.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 Meuh a Moˊse aenˊ lahˊ eun a ri peue Iˊsarelaˊ naˊ ce, ‘Peucawoˊ kaw Eun cusˊ peue suip leukahˊ ri nang seunˊ uiˊ ri ti peue pun peˊ lih neum hk'aˊnaee ecˊawngˊ peˊ naˊ ce.’
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Moˊse aenˊ utˊ eun maeeˊ muk peue naˊ ce nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ, maeeˊ inˊhpom kuˊ leukahˊ maeeˊ heun pang gong Siˊnai naˊ, maeeˊ aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce. Eun ku rap ri ti leukahˊ aˊyu imˊ kaw suip ri toˊ ri ri eˊ heulˊ naˊ yeut.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 Daecti aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce unˊ leuceng ri ti leukahˊ eun naˊ. Ce unˊ rap ri ti eun. Ce kueˊ hpumˊ sumˊ tang keutah ingˊ nang kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Ce lahˊ a ri Aron eun, ‘Plengˊ peucawoˊ kaw teukˊ va eˊ heulˊ hk'aˊ nanggalˊ reuˊ. Kopti Moˊse teukˊ va eun ye neum kuingˊ Eˊjiˊtuˊ naˊ, unˊ yawng ye yeuh eun saˊnhawˊ?’
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Yam awnˊ na, ce plengˊ ruphtu konˊ aˊmoe ti tuˊ. Ce dum ri tan satˊ naˊ ri ka. Ce yeuh pawe munkvaen maeeˊ kuˊ plengˊ meun ce ri tiˊ ri naˊ.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Daecti Peucawoˊ Eun eungˊ kuiˊ ri ri ce. Eun taeˊ ce faeeˊ kuˊ cengˊ kueˊ pang maoˊ naˊ. A seunˊ kuˊ temˊ ri nang htawm ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ yeuhkiˊ naˊ,
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 Peˊ klawmˊ tupˊ Molecˊ naˊ
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 Aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku kueˊ tupˊ kati satˊcaˊ nang vang hk'ohˊhk'oengˊ naˊ. A plengˊ ri seunˊ kuˊ Peucawoˊ lahˊ Eun ri Moˊse pun eun ri nyu a naˊ.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Yam pun ce tupˊ awnˊ na, hk'aˊruim vang uˊpeung eun Yawˊsuˊ naˊ, aˊtaˊ keuting eˊ naˊ ce ku ti tupˊ awnˊ na hotˊ ri yam ingˊ lec ce kuingˊ ce peue unˊ meuh peue ceu Yuˊda kuˊ Peucawoˊ ra Eun ri tec ce nanggalˊ ce naˊ. Tupˊ awnˊ na kueˊ rot cu eun hkunˊhawˊhkamˊ Davitˊ naˊ yeut.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Hkunˊhawˊhkamˊ Davitˊ eun meuh peue htukˊ hpumˊ Eun Peucawoˊ. Eun saecˊ hk'oˊ ri plengˊ nya vang utˊ Eun Peucawoˊ Yakopˊ naˊ,
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 daecti kuˊ pun ri plengˊ nya pun Peucawoˊ Eun naˊ a meuh hkunˊhawˊhkamˊ Sawˊlamon eun.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Saecˊ yeuh saˊnhawˊ, Peucawoˊ Cawoˊ lhungˊ hk'aiˊ peue naˊ Eun, hpaw Eun caˊ utˊ nang nya plengˊ peue naˊ. Seunˊ kuˊ lahˊ ce peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ naˊ,
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 ‘Peucawoˊ Eun lahˊ, “Kuingˊ pang maoˊ naˊ a meuh tenceoˊ Uiˊ.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 Aenˊ ce gawmˊeucˊ, unˊ meuh a kuˊ plengˊ Uiˊ ri tiˊ ri aw?” ’
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 Peue cingˊ cenˊ, hpumˊ lheuˊ leukahˊ maeeˊ yhukˊ unˊ leuceng naˊ peˊ, peˊ ku seunˊ aˊtaˊ keuting ri naˊ ce yeut. Ce hamˊtap Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ laleung.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Peue suip leukahˊ Eun Peucawoˊ kuˊ aˊtaˊ keuting peˊ unˊ keunhapˊ ce naˊ, a ciˊ kueˊ aˊnhawˊ? Saecˊ meuh peue tamnai lawng peue leupaws seumeuˊ kaw Eun lih naˊ, aˊtaˊ keuting peˊ naˊ ce ku toh ce yeut. Maetˊmaenˊ, peˊ fuin Eun, peˊ toh Eun.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Suip peˊ ri pun leukahˊ ritroe ri inˊhpom naˊ ce, daecti peˊ unˊ leuceng a.”
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Yam mhawngˊ ce leukahˊ awnˊ a naˊ, ce seungeuengˊ nyawkˊ cet rangˊ ri ri Satehpan eun.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Daecti Satehpan eun kueˊ Citˊ seungaˊ chakˊ naˊ htonnuk. Eun mungˊ maoˊ naˊ, eun pun ri nyu munhpungˊ Eun Peucawoˊ naˊ maeeˊ Yesuˊ cawng Eun hk'aˊ aˊtawmˊ Eun Peucawoˊ naˊ.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Eun lahˊ, “Keueˊ reuˊ, pun uiˊ ri nyu maoˊ naˊ dahˊ ka, Konˊ aiˊ peue naˊ buih cawng Eun hk'aˊ aˊtawmˊ Eun Peucawoˊ naˊ.”
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Yam awnˊ na, ce dhoˊ yhukˊ ri ti reng ri hoˊhaeˊ. Ce hk'uih ingˊ lec ri Satehpan eun.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Ce olˊ eun heulˊ hk'aˊnok ka veng naˊ. Ce va puri dhimˊ eun ri seumu. Yam awnˊ na, peue hkamˊ saˊhkiˊ chiˊlai naˊ ce hpuicˊ ri uinˊ hk'o ri keunam cung eun nang nhumˊ muis Sawˊlu naˊ.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Yam buih dhimˊ ce Satehpan eun ri seumu naˊ, Satehpan eun hk'oˊ munˊ lahˊ, “Cawoˊ Yesuˊ, hk'oˊ Mi rap ri ti civit uiˊ naˊ.”
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Hawcˊ koˊ, eun seukluin ri klawng ri lahˊ, “Cawoˊ, pawlaee tangˊ mapˊ aenˊ na hk'aˊpang ce.” Hawcˊ koˊ, eun hpumˊ deut.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.